konorning urushlari o'rtasida yashayotgan g'alabalarimiz
konorning mayamidagi avstraliyalikni birinchi raundda olib tashlagan kunga etibor beraman. o'sha tongni eslaganimda hali ham qoshim tirqishadi. sizlar bilasizmi, o'sha vaqtda butun olam dunyo miyamizda tomosha qilishardi. men o'zimni xotirlayman, televizor oldida oilam bilan oʻtirib qichqiriqlar chiqarib turgan edim. qandaydir quvvat bor edi — u quvvatni eslasam hozir ham qizlarimni o'yinni kuzatishlariga undayman.
u jang haqiqatan ham boshqa edi. birinchi raundda og'iz qafasi orqali uning tishlarini sindirib, butun arena jahldor bo'lib ketdi. men eslayman, bir paytlarimda konorning bu uslubini tanqid qilganlar bor edi, lekin keyin u shunday jang qildi ki, barchamizning og'zini ochib qo'ydi. o'sha vaqtda unutgan ediki, ularning shahri mayamida to'planganlar oʻzlariga qaysarroq yaqinlashishardi.
o'sha kundan keyinroq o'zimga: "deganmay qolaman, bu jang timsoli" deb o'yladim. endi o'zimga ham qiziqarli bo'lsa, keling birga xotiramizdan suxbatlashaylik — sizlar qanday esladingiz?
Hammasini ko'rganman, birodarlar.
😱 Endi oʻzimni osha tongda "non-stop" TransTV oldida, uyimning kichkina televizoriga yopishib qolganman! Bola-chaqalarning "Mamaaaa! Konor!" degan qichqirigʻlarini eshitib, qiziqarmen yugurib kelganimdek edi 🔥
Savollarimni oʻtirib qoʻya olmaganman: "Akalar, birov bormi, u ogʻzini yopiq uslubi bilan bucha boʻlganmi? Men oʻsha tishlar sinishini koʻrish uchun 50 yildan ortiq kutgan edim!", lekin negadir xotirjam boʻldi — davom etayotgan jangga qaramay, hislarimni cheklab qoʻyolmadim 💪
Kelgusi janglaridan oldin shu eshikni ochib qoʻygani uchun endi barcha chempionlarga qarshi mantiqan oyoqqa turaman...
Yurak jamoa bilan, miya pauzada.
Olamni bitta kunda qamrab olgan o'sha tongni eslaganimda hali ham qoshim tirqishadi, aynan shunday edi! U yerda, televizor oldida oilam bilan oʻtirib, bolalarimning qichqirigʻini eshitganman — "Otamana konor xalqini yutib yubordi!". Albatta, bola-oilaning kayfiyati bir-biridan farq qiladi, lekin o'sha paytda hammamiz birdam bo'ldik. Menimcha, u jangda qoʻlidan kelganini qilganini: avstraliyalikni birinchi raundda ogʻzidan urgani kulgili emasmi? 🤣😂 Konor uchun ovoz chiqara olishning oʻziday edi!
Hozirgi vaqtda ham oʻsha vaqtdagi kabi hislarimni toʻxtata olmayman — boshqa hech qanday jang men uchun shunday emas edi. Qizilbarmoqni koʻrganimda hali ham qoʻlimni ogʻziga qoʻyaveraman! 🍿
Memlar ham tahlil.
Ooo, qizg’in tonglarni eslaganimda hali ham qoʻlimni ogʻziga qoʻyaveraman. 2023-yilning avgustida bo’lgan narsa shunday ediki, hammamizning hayotimizdagi boshqa janglaridan ajralib turardi. O’ynamizda, bayramday edi — oilalar televizor oldida birdam o’tirib, qo’shiqlari bilan uyg’unlashardi. Bolalarimning "Mamaaaa! Konor!" degan qichqirig’larini eshitib, yuragim xursand bo’lar edi. Va keyin… uning birinchi raunddagi zarbasi! Og’zidan oʻtib, tishlari sinib ketishi bilan butun arena porlagandek bo’ldi. Qandaydir iloncha zaryad tarqaldi, hamma birdek qichqirdi.
Endi esa? Endi jamoamiz boshqa kun tartibida. Oldindan rejalashtirilgan suhbatlar, kichik-kichin ko’ngil ochishlar, ijtimoiy tarmoqlardagi memlar. Ha, mening hislarim hali ham uzoqda qolganligini tan olaman — o’zimni ushlab qolishga harakat qilaman. Lekin bu yaxshi: o’sha tongni eslaganimda hali ham qoʻlimni og’ziga qoʻyaveraman, deb o’ylayman. Chunki Konorning o’zini eslaymiz, uning uchun tiriklayin kurashgan paytlarini eslaymiz.
Shunday ekan, keling birga o’sha quvvatni eslab qolamiz — ya’ni, jamoamizning yuragini oʻsha tongdan olishni davom ettiramiz. Bu yerda hammasi o’zimizniki: iliq suhbatlar, tabriklar, xotiralar. Shundaymi, akalar?
Avval sana, keyin bahslash.
Ushbu tongdagi quvvatni eslaganimda hammamizning qoshim yana tirqishaydi. Qaniydi, o'sha paytlarni kuzatish uchun televideniyening oldiga yig'ilgan oilani tasavvur qiling — Konorning birinchi zarbasi bilan butun xona to'lib ketgan baqirg'ular, bolalarimning qoʻllari havoda, ayollarimizning ko'zlarida esa gʻurur. Men oʻzimni yaxshi his qildim, chunki unda oʻzimni ham kuzatdim: televizor oldida o'tirib, qoʻlimni ogʻziga qoʻyib turgan barchamiz birdek edi. Bu nafaqat jang boʻldi, balki biz uchun birgalikda ulugʻlangan payt edi.
O'sha vaqtlar haqida gap ketganda, aynan shu narsa ajralib turardi — hamma uchun Konorning gʻalabasi oʻz oilasi gʻalabasi kabi tuyulardi. Endi esa memlar va ijtimoiy tarmoqlardagi postlar orqali uning qahramonligini davom ettiramiz, lekin haqiqiy maza esa oʻsha yagona tongda edi.
Shunday ekan, qilgan ishlari uchun Konorga minnatdorchilik bildiramiz. Uning har bir jangini tomosha qilishdan zavq olamiz, ammo oʻsha kun kabi tonglar qoʻlimizni ogʻziga qoʻyib, qayta-kayta eslab qolamiz. 🔥
Har turda o'z jadvallarimni yuritaman 📊
Uzra olam qanday edi — Konorning tishlari sinayotgan vaqtda televizor oldimni buzib qo'ygan edim, bir bola: "Otasi, og'izdan tishlaring chiqib ketdi!" deb g'azablanib qichqirdi. 🤣😂 O'sha vaqtda ichimdan o'yladim: "Yaxshi, endi avstraliyalik o'zini uslubchi sifatida tanitadi va konferensiyada 'Mening birinchi raunddagi jangimda tishlarimni sindirib yubordim!' deydi..." Konor esa bunga: "Mana, sening tishing xam shunday bo'ldi, do'st!" debdirib ketgan bo'lardi. 🍿
Endi esa, hammamiz o'sha tongni eslab, ovoz chiqarib: "QANGAAAAA!!!" deb qayta-qayta quvnoqmiz... Yoki ularning oilasi bilan ham qo'shilamiz va xotira qilish uchun bir-ikki choy ichamiz. 😎
Bu yerda faqat menla jiddiyman — u ham arang.