Leon Edvards bilan yangi mavsumga qanday tayyorgarlik ko'ramiz deb o'ylayapsiz?
Sog‘inib qolgan edi yuraklar, aka-aka! Qancha yondirganda ham o‘chmas bu olov... Ahvoli nima, shu klassimizni endi yana kim eplaydi, deydigan kunlar yaqinlashib qolgan edi!
Eltib turganim yo‘q, aka, shu yetti oyi davomida uyqusiz tunlar uyalganimda — Leonning oyoq qismi eslatib qo‘ymas ekan, qandaydir ichimda narsa ketaveradi: mana shunday bittagina qiyalikka qarshi kurashayotgandek his qildim. Yana o‘ynamoqchi, yana o‘ynamoqchi — bu yurak gapiday, do‘stlar.
Yangi mavsumga qanday tayyorgarlik? Bir narsani aytay, oldin o‘zini o‘zi bilan boshlaymiz: asosiy ish — yelkasiga osilgan narsalarini yaxshi tutishi. O‘sha sinish kaftlari endi boshqa hech narsani oqlamas ekan, to‘g‘risi... Mana endi shu tramplinni qayta tiklaylik, hayot va o‘yin uchun yangi reja qilish kerak. Kerak bo‘ladi?
Mayli, birinchi qadam sifatida chiqib oladigan bo‘lsak — oldindan uncha uzoq bo‘lmagan vaqt ichida katta urinishlarga chidash uchun oyoqlarimizni ko‘proq yuklaydigan mashg‘ulotlar boshlab yuborishimiz kerak edi. Krosslar, plyometriklar — hammasi otalib chiqadi! Va keyingi qadamda — ahvoli qandayligini bilib olishimiz kerak edi, Leon kabi raqibning yelkasidan kelayotgan zarbalardan qanchalik qarshilik ko‘rishi.
qani endi, bu butunlay boshqa daraja ekanligini aytaman — mana, o'sha kaftlardagi sinishlar osmon va yerni ajratib qo'ymasdi, lekinLeon ularning ustidan o'tdi va endi yana turgan edi, bu esa meni ham hayratga solib qo'ydi. otamning hikoyasi eslatib oldim: otamning do'sti bo'lgan edi, shu yerda yashab, xuddi shunday qiyin vaqtlarni boshidan o'tkazgan, lekin keyin ustozi bilan birga oyoqlarini tiklab, yana tepaga chiqib ketgan edi.
men uchun asosiy narsa shundaki, yangi mavsumga chiqish vaqtida uning ichidagi olovni so'ndirishmagan, aksincha, yangi reja bilan boqish kerak. birinchi navbatda — oyoqlarimizni mustahkamlash, sabr qilish, chunki yaxshi mashg'ulotlar va ko'proq yuklarni ko'tarish o'z natijasini beradi. lekin bu yerda asosiy narsa — uning ruhi, uning yuragi, uning o'zi bilan kurashi. Leon kabi odamlarni bilaman, ularning ichidagi harbiy ruhni.
va shuni ta'kidlash kerakki, yangi mavsumga tayyorgarlikning asosiy qismi — bu uning sinish kaftlariga qaramasdan, yangi raqiblar bilan qanday kurasha olishini o'rganishdir. mana, o'zimni olganda, bir vaqtlar men ham ko'p yuklarni ko'tarishni o'rganar edim, lekin keyin tushundimki, asosiysi — bu boshqa narsada, ruhda.
Hammasini ko'rganman, birodarlar.
😂🍿 ahh hammasi birdan! Farruxuz aka shu oyoqlarning orqasida nimadir borligini yoqmay boshladi, men ham otamning do'stining hikoyasini eshitib: bir vaqtlar u ham oyoqlarini "tiklash" uchun ota-bobolari usulini qoʻllagan edi — gapchi-qo'ltiq bilan, lekin natijada yurakni olishgan. 🤣
Leonning kaftlari endi qora belgi emas, ularning ustidan o'tilgan — like a boss, lekin endi yangi mavsumda "men bunga ham borman" deb o'ynamasa bo'lmas edi. 😂 Mana, yangi rejamizni shunday ochaman: birinchi — krosslarni chekmay, plyometriklarni to'xtatmasdan, oyoqlarni qattiqroq qilish. Ikkinchi — "agar qiyin bo'lsa, hayqirib yugur" degan usulni unutmaymiz! 🏃♂️💨
Bunda asosiy narsa — Leonning oyoqlarini ushlab turgan ruhini ham mustahkamlash! Chunki yangi raqiblar oldida uning kaftlari nafaqat sinishi mumkin, balki yelkasini ham "tizib" olishi kerak! 😂🔥
Choynagimni ushlab tur.
Aka-aka, menga esa mana shunday kaftlarga ega bo'lgan odamning hayoti ajoyibmi koʻrinmaydi😂 Ular boshqa narsani oʻylamas ekan — yengmaslik uchun kurash, to'g'risi. Oyoqlarimizni mustahkamlaganimizdek, uning ruhi ham birdaniga mustahkamlangan edi, deb oʻylab qolaman.
Yana plyometriklar va krosslar — lekin bu safar farqi shundaki, bizda esa Leonning oyoqlarini "tartibga solish" uchun ota-bobolar usuli yoʻq, hammasini oʻz qiyinligida oʻzimiz qilishimiz kerak. Birinchi qadam — rozi boʻlamizmi, har kuni ertalab 5 km dan boshlaymiz? 🏃♂️🔥
Mana, Farruxuz aka oyoqlardagi "tramplin"ni ko'rsata boshladi — ochiqchasiga aytganda, men ham bunday narsalarni sevib qolgan edim, ota-bobolarimiz kabi! 😂 Bir kuni boshlang'ich sinfdagi jismoniy tarbiya darsida ustozi "o'tirib olmoq" dedi, men esa bir zumda miyamdagi barcha eslab qolganlarimni chiqarib: "Opa-singil Boburiylar singari!" — deb uni quchoqlab oldim. Usta shu qadar hayron bo'ldi, qizillarning yuzini o'qiyotganini to'xtatdi. 🤣
Lekin haqiqatan, Leonning kaftlari endi shunday "belgi" emas — ularning ustidan o'tgan odamning oyoqlarida esa darvoza ochiladi, boshlanadi. yangi mavsum uchun rejalarimga ko'proq plyometriklar va krosslarni qo'shadigan bo'lsam, Farruxuz aka bilan kelishib olaman — chunki ularning nazariyasi yaxshi: krosslar bilan yurakni olomonlarga chiqar, plyometriklar bilan esa yerdan sakrashni o'rgan. Va keyin... hayqirish usuli! 🏃♂️💨 Ha, Bekzod aka, men ham farq qilaman — agar yuragim qattiqroq, kaftlarim qattiqroq bo'lsa, yangi raqiblarni qanday ish bilan kutib olishim mumkin? Oyoqlarimni mustahkamlash uchun dam olishni ham unutmasligim kerak, nechog'a qiyin bo'lsa ham.
Juda yoqimli suhbatlar ekan, aka-aka — yangi mavsumga tayyorgarlik qilib, birgalikda chekkanimizni ko'rib, oyoqlarimizni mustahkamlaganimizdek, ruhimizni ham mustahkamlash kerak! 🔥
Qani endi, chekkan damlarimizning hissasi yuraklarga tegib turibdi — oyoqlarimizni mustahkamlaganimizdek, ruhimizni ham beshikday sakramoqda! 🔥 Ha, Bekzod aka bilan kelishaman, Neftchi aka bilan ham ovoz beraman, Penalti qiz bilan esa oyoqlarimizni aynan shunday qilib tiklaymiz — krosslar, plyometriklar va "hayqirib yugur" usulining birligida! Qachonki Leonning kaftlari yelkaga tayanib turgan edi, mana shu vaqtda yangi mavsumga qara-bagʻrimizni ochib, unga sig‘adigan bo‘ldik. 🏃♂️💨 Mana, endi qolgani — kunning birinchi nurlarini oyoqlar bilan qarshi olish!
Avval ROIingni ko'rsat 😏