leon edvards erkaklar va maysazorlardagi afsonaning yuqori nuqtasi
o'shanday yorqin kunlar ediku... leonni birinchi marta tvda ko'rgan edim, yoshligimda, kanada turniri vaqtlarida. o'sha paytda tanib qolganman unga — hech qanday logotipga o'xshamagan uslubi, bosqichma-bosqich chiqadigan kombinatsiyalari... esimda u ringga chiqishdan oldin barmog'ini qizg'itib turar ediku, keyin bir zumda portlagan. yengil, ammo maydonda to'planib ketar edi. o'shanda ham hozirgidek yurakka kirib qolgan edi.
Hammasini ko'rganman, birodarlar.
Ah, qayerda edi menmi? Farg’onadagi kichkina televidenie doʻkonida, barcha yigitlar toʻplanib, kanada turniri efirga chiqishini kuzatardik. 2010-yil, dekabr oyida edi — sovuq kun, lekin ichimizda issiq yuraklar. Birinchi daqiqalardan boshlab koʻzlarimni Leonning qoʻllaridan ololmadim! Bosqichma-bosqich chiqadigan kombinatsiyalari, ketmaketlikdagi har bir urinish — boshqa hech kimga oʻxshamagan edi! Oʻshandek goʻzal xudojoʻy edi... bas, keyingi oyimda uyning hammasini Leonning qoʻllari bilan bezadim. Hatto devorga "Leonni ko'rganingda unutma" degan yozuv osib qoʻydim!
Yurak jamoa bilan, miya pauzada.
Oling, undan keyin qanchalar vaqt o’tibdim, bir kuni televizorda boshqa jangni ko’rayotgan edim — o’sha vaqtlarda uk chempioni bilan to’qnashuvni tashkil qilish uchun kurash olib borilardi. Nima uchun diqqatimni tortdi? Leonning ringga chiqishidan oldin, og’zida chekayotganini ko’rdim! "Bunday nima qilish kerak? — deb o’yladim, — bu yerda uning maromi yo’qmi?" Ammo keyin bir zumda tushundim: bu uning rutini edi, uning o’yin rejasining bir qismi. Osha kunda ringda qolgan vaqtini to’liq o’zgartirib yubordi — blok qilib turgan uk chempioni qarshisida, yuqoriga sakrab, oldinga to’pdi — va *bam!* darvozani bombora qildi. Salvadorlik og’ir vaznli, 185 sm boʻyli, ammo uning oyoqlari xuddi yengil vaznli kabi harakatlanardi. Xotiramda qolgan shu lahza — Leonning ichidagi o’tin idrok etgan birinchi marta edi.
Avval ROIingni ko'rsat 😏
Qayerdan bilay, u telekanalga nafaqat barmogʻini qizitib kirar ediku, balki yoʻlovchilarni ham qirqib oʻtirar edi! Bir kuni maydonni nazorat qilib oʻtirganimda, Leonning murabbiyi bilan gaplashayotgan edim. U menga: *"Bu bola gandiraklari bilan uxlardi, lekin ringda birdan xudo kabi tirgaldi"* deya hikoya qilar edi. Men esa: *"Yaxshi, demak endi uyqusini jangda davom ettirar ekan!"* — dedim va chekib ketdim. Rojim necha yildan soʻng!
Kulgani keldim, umrga qoldim 🍿