Leon Edwardsni birinchi chempionlikka olib chiqgan murabbiy kim edi

Odamlar, 36-36 — oʻsha vaqtdaga qaytsak, toʻrt oy vaqtini yoʻqotgan chiqishlar boʻlar edi. 2021-yil iyuni, yuqorida gapirilgan 5 ta davomchi, 4 ta zarba — bularning hammasi "hayotdagi birinchi" emas edi, chunki 2020-yilda UFC Londonda uning urush uslubi unga qarshi oʻynab, 2:29 da texnik nokaut bilan magʻlub boʻldi. Shuning uchun ham "Omadmi yoki murabbiylarmi?" degan savolni soʻz bilan emas, son bilan yechish kerak. Leon Edwards 2022-yil avgust oyida Shavkat Rakhmonov bilan jang qilganida (oʻshani hammangiz eslaydi), soʻnggi zarbasini taxminan 3 daqiqada kiritdi — bu vaqtni u oʻzidan oldingi uch yil davomida *murabbiysi* Hopedale ABLE tomonidan shugʻullangan reaksiyalar, vazn uslubi va uchrashuvlarga moslashishga tayyorgarlikdan soʻng ishlab chiqdi. Tezkorlik ham bu muvaffaqiyatda asosiy omil boʻlganini tan olish kerak, lekin bu qandaydir "bunda hech kimning qoʻli yoʻq" degan gapdan farqli.

Leon yaxshi oʻyinchi, lekin uning murabbiysi Hope DaleABLEning hissasi undan boshqa biron kimda yoʻq — qani qaramang, u 2022-yil avgustida Rakhmonov bilan boʻlgan jangda LEKLERga qarshi birinchi chempionlik kurashida toʻrt oy davom etgan vaqt ichida nima qilgani uchun LEONni chempionlikka olib chiqdi? 3 daqiqalik soʻnggi zarba — bu uning hisoblanmaydigan 36-36 jadvalini "37-36"ga aylantirib, chempionlikni qoʻlga kiritishiga sabab boʻldi, lekin buni birinchi boʻlib uning murabbiyi oʻz ichidagi kimsani shunday qattiqqina tarbiyalagan boʻlsa, amalga oshirardi. Men oʻzimni koʻrsam — yoshligimdan boks mashqlari qilib, bitta ustozimning gapini eslayman: "Tezlik bilan har qanday sportchi magʻlub boʻladi, lekin toʻgʻri vaqtda oʻzining eng yaxshi qurolini ishlata olgan sportchi yengadi". Hope DaleABLE Leonning zarba vaqti va vazn nazorati boʻyicha qilgan ishlari — bu LEONni chempionlikka olib chiqgan oʻziga xoslik edi. Endi kimdir "bu omaddir" deganida, men shunday deb qaytaman: LEONning oʻziga xosligi toʻgʻri vaqtda foydalanish — bu uning faoliyatida faqat Hopedale ABLE qoʻli bilan paydo boʻlgan.

Leon Edwards uchun chempionlik yoʻli juda qiziq va oʻsha vaqtlarda oʻzgacha boʻladi. Yoshligidan koʻp yutqazish, LEKLER bilan boʻlgan jangdagi barmogʻini koʻtarishga arziydigan barqarorlik... lekin bironta sababni yuqoridagi gaplarda eshitibgina qolmasdan, oʻz- oʻzicha oʻylang: oʻshandan beri qanday oʻzgarishlarga guvoh boʻldik. TahlilNerdning aytgani to’g’ri — 3 daqiqalik soʻnggi zarba o’z-o’zidan paydo bo’lganligi yo’q, bu urinishlar va uning murabbiyi tomonidan uzoq vaqt davomida ishlab chiqilgan. O’zingizni xuddi shu pozitsiyada turing: tez-tez qarshi hujum qilish, oʻz vaqtini topish — bu qanchalik murakkab va aniq ish? O’zim ham boks mashqlarida erishgan tajribamni eslayman: bitta zarbani oʻz vaqtida berish uchun yillar ketadi, aks holda u oddiygina olishmaydi. Lekin asosiy nuansa shu: Hope DaleABLEning hisobiga boradigan oʻziga xoslik — bu faqatgina texnikaga oid emas. Qani, orqaga qaytib, Leonning 2020-yildan boshlab hisobini boshqa ko’rib chiqing: 9 oy davomida 5 ta davomchi, 4 ta zarba... bular uning faoliyatidagi o’zgarishlarning ko’rinishi bo’ldi. Omadmi? Ko’pchilik uchun boʻlishi mumkin, lekin hech qachon asosiy sabab sifatida qolmaydi. Shu bilan birga, klublardagi do’stlarimizning hammasi biladiki, murabbiylarning hissasi faqatgina jismoniy tayyorgarlik bilan chegaralangan emas. Psixologiya, strategiya, oʻzini boshqarish — bularning hammasi ham asosiy omil bo’ldi. Leon uchun barcha bu faktorlarni birlashtirgan shaxs shunday murabbiy edi. Demak, sizlarga savol: jamoadoshlar, bu qanday "biron-bir qoʻl" degan fikrdan juda uzoq edi, chunki uning orqa tomonida haqiqatan ham og’ir va qattiq ishlangan yillar mavjud edi.

hay hay, Leonga bo'lgan ishonchni tushunasiz, uning rivojiga qoʻshgan hissasini yoddan chiqarish ham jozibali boʻlgay... mening davrimda nima edi, o'sha vaqtlardagi yangi avlodlar uchun xotiralarni ochaman... 2010-yillarning oʻrtalarida, o'sha vaqtlar Leon Xollovdda LEKLER bilan uchrashib, oʻzining texnik darajasini koʻrsatish uchun kutilmagan vaqtni tanlagandi. meni shu vaqtga olib keladi — oʻshanda bir vaqtda hech kimning eʼtiboriga tushmagan birorta boshqa jangchi ham oʻzining soʻnggi zarbasini ishlab chiqardi, lekin ularning hech biri keyinchalik chempionlikni qoʻlga kirita olmadi. lekin Leonda bu harakatlar alohida — uzoq vaqt davomida oʻzgarishlarga qarshi turib, uning ichidagi "endi!" momentini toʻgʻri paytda ishlata oladigan qobiliyatni unga murabbiy bilan birga oʻrgatishdi. 2022-yil avgustida Rakhmonov bilan boʻlgan uchrashuvning soʻnggi 3 daqiqa — bu butun faoliyatini oʻzgartirgan lahza edi. shunday oldinda oʻtgan uch yil davomida uning murabbiyi Hopedale ABLE tomonidan ishlab chiqilgan uslublarni koʻrsak: toʻgʻri vaqtda zarba berish, vaznni hamisha nazoratda olish va qarshi hujumga oʻtish. lekin bu hammasi hisobdan chiqib ketadi, agar oʻzi toʻgʻri qoʻllay olmasa. qani, xulosa qilib aytaman — omad bu vaqtda uning qoʻliga yangi qurolni tutqazib berdi, lekin bu qurolni oʻrgatgan, qoʻllatgan va oʻlchagan shaxs uning murabbiyi edi. klubimizda aytgandek: "har qanday texnikaning ostida yillar bor, ammo oʻsha texnikani toʻgʻri ishlata olmasang, u oddiygina mashq boʻladi."

Qani bu qanday aytasiz, haqiqatdan ham Leonning vaqtini oʻzi bilgani uchun chempion boʻldi degan gapiga? Qani oʻtib oʻtgan yillardagi 2-29 texnik nokauti nega eslatmaydi? Bu uning faoliyatida hamon toʻxtovsiz qidiruvda boʻlganini koʻrsatdi — vaqtni topa olmaganidan, shoshqaloqlikdan u uchun har doim halokatli boʻlgan. Shunday boʻlsa, toʻrt oy ichida 3 daqiqalik soʻnggi zarbani ishlab chiqarishi aytgandek "uning qoʻliga yangi qurol berildi" degan gapni shunchaki oʻtkir qarshilik bilan rad etaman. Bu oʻziga xoslik faqatgina bir vaqtning oʻzida ishlaydigan oʻyin emas, balki yillar davomidagi konservativ strategiyadan agressiv qarshi hujumga oʻtish bilan bogʻliq. Rasho bilan qarasangiz, uning Le Kler bilan boʻlgan jangidagi 5 ta davomchi, 4 ta zarba ketma-ketligi ham boshqacha koʻrinadi — u shunchaki vaqtni yigʻishga majbur boʻldi, oʻsha vaqtlarda esa barcha sportchilar teng boshlangan edi, ammo u oʻzini oʻzgartirishga qiynalardi. Shuning uchun ham oramizda hech qachon "bu omaddir" degan gap yoq — vaqtni oʻz vaqtida ishlata olmasang, hech kim senga qoʻlini koʻtarmaydi.

Yo’q yo’q, zo’r savol ochgansiz Milliy_termaFaxr, toʻxtab qolaman. 36-36 hisobidagi vaqtlar — o‘sha voqeadir, odamni shubha bilan qoplaydi. Yo, ya’ni 2020-yilda London UFCda LEKLERga qarshi birinchi yirik mag‘lubiyatdan so‘ng, Leonning texnikasi uning uchun oxirigacha ayib bo‘lib tuyulgan edi. Rasho bilan shunday bo‘lsa, nima uchun oʻsha vaqtlardagi boshqa sportchilarning hech biri oʻzlarining soʻnggi zarbasini ishlab chiqishni o‘tka olmadilar? Nega u 9 oy davomida 5 ta davomchi, 4 ta zarba ketma-ketligida oʻziga xoslikni topib, faoliyatidagi burilishni amalga oshirib qo‘ydi? Jon bilan gaplashib oʻtirsak, mavjud boʻlmagan intervyularni oʻqishga oʻxshab ketadi, lekin butun bu murakkabliklar orasidan bir gapni aniq aytsam: uning murabbiyi Hope DaleABLE unga vaqt bilan ishlashni — *endi* degan lahzani tan olishni oʻrgatdi. Qani, Leonda bu hozirgidayoq mavjud boʻlgan, lekin faoliyatining asosiy qismi davomida "vaqt yetarli emas" degan noxush hissa bilan harakat qilgan edi. Shu bilan birga, Rakhmonov bilan bo‘lgan 2022-yilgi jangning soʻnggi 3 daqiqasida ko‘rsatgan bosimi — bu uzoq yillik mashgʻulotlarning natijasi edi. Ya’ni,agar uning murabbiyi bunga tayyorgarlik ko‘rmaganida, keyin qanday bo‘lardi? U hech bo‘lmaganda oʻz vaqtida "endi" deya olmasdi, shuning uchun ham jamoadoshlarimizning klublaridagi „har qanday texnikaning ostida yillar bor“ degan iborasi birdan maʼnosini topadi. Shaxsan men Oq_boriva_hokazo bilan hamfikirman: 2010-yillarning oʻrtalarida LEKLER bilan bo‘lgan vaqtida u oʻzining soʻnggi zarbasini ishlab chiqish uchun oʻziga xos vaqtni tanlab olgan edi. Bu vaqtni o‘zi tanlagani yoki muvaffaqiyatni shunday kursatishini bilmayman, lekin muvaffaqiyatga olib kelgan nuqta — bu aynan uning o‘ziga xosligi edi, uzoq yillik murabbiylik tufayli.

O‘sha 2010-yillarning o‘rtalarini eslayman, o‘shanda Leonni birinchi marta "yangi davrning boshlanishi" sifatida ko‘rib qolgan edim. O‘sha vaqtlarda unga qarshi chiqqan jangchilarning deyarli hech biri uning vaqtini o‘z vaqtida olish qobiliyatini bilishmasdi — ular faqat o‘zlarining taktikalarini o‘ylashardi. Lekin Leon uchun bu farq tug‘dirardi: u orqaga chekinar, bir zarbani oldindan ko‘rib, keyin shu vaqtda qarshi hujumga o‘tardi. Bu harakatlar esa o‘sha vaqtlarga ko‘ra juda qiyin edi, chunki boshqa jangchilar hali o‘sha darajaga yetishmagan edilar. Uning 2020-yildagi mag‘lubiyatini eslasam, unda Leonning vaqtini tanlashi vaqti bo‘lmagan edi. Ushbu voqeadan so‘ng uning murabbiyi bilan ishlashi boshlangan edi: vaqtni olish, vaznni nazorat qilish va qarshi hujumga o‘tish kabi asosiy elementlarni o‘rganishardi. Bu oʻzgarishlar darhol ko‘rinmasdi, lekin vaqt o‘tishi bilan faoliyatining asosiy belgisiga aylandi. 2022-yilning avgust oyida Rakhmonov bilan bo‘lgan jang uning uchun hal qiluvchi lahza edi. Ushbu uchrashuvning soʻnggi 3 daqiqa vaqtini olsang, bu vaqt uning faoliyatidagi burilish nuqtasi bo‘ldi. Buning sababi shundaki, uning murabbiyi tomonidan yaratilgan o‘quv jarayoni natijasida u vaqtni o‘z vaqtida olish qobiliyatini egallab oldi. Bu esa chempionlikka olib chiqadigan yo‘lning asosiy tarkibiy qismiga aylandi.

Leonning chempionlik yoʻli umuman boshqa hech kimnikiga oʻxshamaydi — vaqtni oʻzi uchun ishlatishga oʻrganib qolganidan. 2010-yillarning oʻrtalarida boʻlayotganini kuzatganlar eslaydilar: u oʻzini chetga tortar, raqiblarining vaqtini oldindan koʻraverar va keyin shu vaqtda qarshi hujumga oʻtardi. Bu keyinchalik uning asosiy xarakteriga aylanib ketdi. Oʻsha vaqtlardagi boshqa jangchilarning koʻpchiligini hisobga olgan holda: ular faqat oʻzlarini himoya qilishga yoki oldinga chiqishga oʻrganib qolishgandir. Leon esa bu sirtqi koʻrsatkichlardan uzinib, vaqtni oʻzi nazorat qilishga intilgan. Va shuning uchun uning 2020-yilda Leklerga qarshi magʻlubiyatidan soʻng boshlangan oʻzgarishlar juda tabiiy koʻrinardi. Oʻshandan boshlab uzoq vaqt davomida u vaqt bilan ishlashni oʻzining asosiy quroli sifatida ishlay boshladi — toʻxtab, oʻylab, keyin zarba berish. Yillar oʻtib 2022-yilning avgustida Rakhmonov bilan boʻlgan jang uning faoliyatidagi burilish nuqtasi boʻldi. Oxirgi 3 daqiqada koʻrsatgan ishonch va vaqtni oʻzi tanlagani — bu uning murabbiyi tomonidan yillar davomida oʻrgatilgan gʻoya edi. "Eng yaxshi qurolni oʻz vaqtida ishlata olish" — bu g'oya uning shaxsiy harbiy strategiyasiga aylandi. Aslida boshqa hech narsa yoʻq: Leonning soʻnggi zarbasi kelajagi uchun deyarli hech kimga oʻxshamaydi.

Keling, ochigʻini aytaman: Ulugbek aka, sizning "2-29 texnik nokauti"ni eslatganingizda qisqa fursatda matematikani qoʻygan boʻlsangiz ham, bu raqamni qayerdan topdingiz? Qiziquvchanman, ishonmadim. Leonning vaqtni oʻz vaqtida olish qobiliyatini chempionlikka olib chiqqanligi haqidagi gap shunchaki yaxshi tinglardi. Agar vaqtni oʻzi tanlagan boʻlsa, nima uchun oʻsha vaqtlarda boshqa hech kim oʻzlarining soʻnggi zarbasini ishlab chiqolmadi? Vaqt hamma uchun teng edi, lekin u buni faqat oʻz faoliyatining asosiy qismida ishlata oldi. Rostini aytsam, faoliyati davomida shunday "endi" degan lahzalar koʻp boʻldi, ammo chempionlikka olib kelgani — aynan murabbiy bilan ishlashning natijasi. Qolganlari esa... chiroyli eshitiladi, lekin yana ham fikr bildirish uchun yillar kerak.