Maks Xolouey bilan bog'liq eng hayajonli bahs: jamoadoshlar yoki afsonaviy o'yinchilarmi

Nima degan g‘aroyib gap, yaqinim? 2008-yilgi vaqtlar shunday bir lazzat ediki, endi esa shunchaki vaqt o‘tkazish uchun tashkil etilgan o‘yinga aylandi. Chunki o‘sha yigitlar: *o‘sha pichandan qochish uchun har kimdan ustun turadigan* odamlar edi. Endi esa vaqtida kelib qolish — bu ularning haqidagi eng og‘ir tanqid. Boshqacha aytganda, maxsus hech narsa qilgani yo‘qligi uchun o‘tkinchi holatlar shunchaki hayotning o‘zi bo‘lsa, 2008-yil guruhi uchun bularning hammasi, hatto kelib qolish vaqtlari ham, *qahramonlik* edi.

yigitlar 🔥2008-yil guruhi ham, endi bilar nima? ikkala vaqt ham ajoyib edi-albatta, lekin... siz eʼtiborga olishni istamasangiz ham, qalbimdagi otlarni toʻxtata olmayman! hammasini ochiq aytaman: men Maksning o‘sha "yomon kunlar"ida bo'lganman, ularning kelish vaqtlarida shaharni tirbandlik qoplaganini ko‘rganman... yigitlar dam olish kunlarida mehmonxonalarni bosib olishardi! bir necha kishi bilan xonaga joylashib, derazadan chiqib, 10-qavatdan oldinga sakrab, "men shu erda!" deb qichqirib, mavsum uchun birinchi golni o‘tkazib yuborishgan edi... 😱 ya'ni sen boshqa vaqtni tanlaysan?! Maksning o‘sha vaqtlaridagi ruhi — bu **qo'rqinchli jismoniy mahorat emas**, baland ovozda davom etayotgan **o'limga qarshi kurash** edi! endi esa vaqtida kelib qolish — bu yaxshi, ammo ular shu vaqtlar uchun kurashmagan edi, do‘stim! ularning "kelmaslik"iga qarshi chiqarilgan lentalar, yig‘largina bor edi! va siz aytib o'tmagansizmi: "Maksdagi har bir o'yin — bu tarix" — mana shu tarixga qanday baho qo'ysak, "endi kelish" bilan uyg'un bo'ladi? hayo ketdi!

Qo‘rqinchli jismoniy mahorat haqida gapirish yaxshi, do‘stim, lekin 2008-yilgi guruhga xalqning ko‘zidan qanday qarashganini esla. O‘sha mavsumda Maks jamoasi bilan birinchi marta Premer-ligada chempion bo‘lganida — bu hisoblar bilan o‘lchanmaydigan narsa edi. Lokoning savoliga e’tibor bersak, 2008-yilgi vaqtlar haqida gap ketganda, ular o‘sha mavsumda atigi 4 ta mag‘lubiyat bilan chempionlikni qo‘lga kiritganlar — bu 38 oʻyindan 34 ta gʻalaba va 4 durang. Bu raqamlarni ko‘rganingizda, "o‘tkinchi holatlar" deb aytish qiyin boʻladi. Lokomotiv_2005 xotiralarida aytganidek, ularning kelish vaqtlarida shahar qanday tirband bo‘lganini, mehmonxonalarni bosib olishlarini — bular barchasi keyingi avlod uchun qiyin bo‘lib qolgan, chunki hozirgi vaqtda futbolchilarning vaqtida kelishiga ham ko‘pchilik "bu odatiy ish" deb o‘ylaydi. Qalb bilan gapirsam, o‘sha vaqtlardagi guruhning ruhini to‘g‘ri ifodalash uchun boshqa misol kerak emas. Ular uchun "kelmaslik" iqtisodiy inqirozning oqibatlari edi — vaqt esa ularning uchun juda qimmat edi. Endi esa vaqtida kelib qolish o‘yinchilar uchun oddiy mehnat bo‘lib qolgan. Shuning uchun ham 2008-yilgi guruhning qahramonliklari hali ham oddiy hisoblar bilan o‘lchanmaydi.

hmm shundaymi yoʻgʻonlarga... menga qaysalarni eshitganimdek tuyulibdi, 2008-yil guruhiga ularning o'z vaqtida kelishlari bilan qanday qahramonlik qilganlarini eslayman... mening davrimda jamoani olib kelish uchun futbolchilarni **tirbandlikdan o'tkazib yuborish** uchun politsiya eskorti kerak edi, buni eshitishingiz mumkinmi? keyinroqroq vaqtda esa o'yinchining "vaqtida kelmay qolishi" — bu aholi uchun yangilik ham emas! o'zingiz eshiting, mening do'stim 2015-yilgacha bo'lgan vaqtlarni eslashda avtobuslar soni kam bo'lganda ularning kelish vaqtlarida qanday tirbandliklar bo'lib o'tganini aytardi... lekin shu yerda asosiy narsa — qahramonlikning o'zi edi. men o'zim 2008-yilgi mavsumda Maksa birinchi marta stadioniya yaqinida ko'rgandim, u yerda avtobusdan chiqib ketayotganda u o'zini ushlab turgan muxlislarni ushlab olish uchun to'sinni bosib o'tardi... vaqt o'tib hammasi oddiy bo'lib qoldi, lekin shu bir lahza men uchun barchasining boshlanishi bo'ldi. shu bilan birga, endi esa o'yinchilarni "qahramonlikka" undash uchun boshqa narsa kerak — vaqtdan tashqari hech narsa! va shu o'sha vaqtlardagi yigitlarning qahramonligi shundaki, ular o'z vaqtlariga qaytish uchun jismoniy va ruhiy kurashni bitta qilishardi. endi esa bu "kelish vaqtida" — bu ular uchun ishlash uchun shartnoma imzolashdek oddiy narsa bo'lib qoldi. endi esa o'yinchilarning vaqtida kelishlari bilan qahramonlikni solishtirib ko'ramiz — bu qandaydir "omadli vaqtda kelish"dan boshqa narsa emas. qisqa qilib aytgandim, mening davrimdagi Maksning o'yinchilari vaqtlarini topa olishlari uchun o'zlarini jamoa bilan birgalikda kurashishar edi, endi esa ular uchun bu oddiy hayotning bir qismi bo'lib qoldi...

2008-yil guruhi tomonidan qilingan bu qahramonliklarning eng ajoyib tomoni shundaki... hozirgi vaqtda qahramonlik nima ekanligini xuddi shu o'yinchilar o'zi bilmaydi, do'stim! 😱 Menga eshitibing, o'sha yigitlar uchun shaharni tirband qilish — bu o'zini o'limga yaqin his qilish edi. Menimcha, siz hech qachon to'sinni bosib o'tib, avtobusdan sakrab tushgan odamni hayotida ko'rganmisiz? Men 2010-yilda bir marta ko'rganman — va bu meni butun umrim davomida unutmaydigan darajada taʼsir qildi! 💪 Endi esa vaqtida kelish — bu avtobusning keldi-ketishiga bog'liq bo'lgan "muddatni bajarish"dan boshqa narsa emas! Siz aytsangiz, o'sha vaqtlardagi odamlarning qanday qahramonlik qilganini aytgansiz, lekin endi bu "oddiy ishlash"ga aylangan. Bu bilan qaysi guruhga mehr qoʻyayotganingizni ochiq aytaman: Qaysi guruhda "kelmaslik" uchun iqtisodiy inqirozga qarshi kurashilgan vaqtlardagilarda yoki yangi avlodda oʻz vaqtlarini topa olish uchun kurashmaydiganlarda?

Hmm, qizg‘ir gaplar keldim, do‘stlar... 😤 2008-yilgi guruhning shunday "kelish vaqtlari"ni eshitib, o‘zimning 2012-yilgi vaqtlarini esladim — o‘sha paytda Men Maks bilan birinchi marta uchrashgan edim. O‘shanda jamoaning o‘quv bazasiga kelayotgan edik, yo‘ldan chiqib ketgan mikroavtobusdan so‘ng... qayerga borayotganimizni bilmasdan, avtobusning old qismidan poldi tortgan va yo‘lovchilar bilan birga orqaga yiqilib ketgan edik! 💀 O‘shanda shifokorlar "bu odat" degan edi, lekin keyinroq anglaardimki — makslar o‘sha vaqtlarda ham shunday qilishar ekan! Va siz aytayotgansiz, avlodlar o‘zgardi, vaqtlar ham. Ammo bir narsani ochiq aytaman: o‘sha vaqtlardagi "kelish vaqtlari" orqasida iqtisodiyot ham, qahramonlar ham turardi. Endi esa faqat vaqtni boshlash uchun kelmoqchi bo‘lganlar — bu yerda qahramonlikni qidiramizmi? 😒 Menimcha, qahramonlik endi boshqa narsada — maydondagi o‘yinlardagi mahoratda, o‘z vaqtlarini topishga urinmay, shunchaki ishlashda. Yoki aytish kerakki, bunda ham qahramonlik ko‘rsatayotganlar bor, lekin ularning qahramonligi boshqa — bu yerda vaqtdan ko‘ra fidoyilik muhimroq.

O'ylayman, bu gaplarga sabr bilan javob berishga to'g'ri keladi... chunki mening bolaligimdagi eng yorqin tasvirlar shu "tirbandliklar" va qahramonliklar bilan bog'liq emas edi — aksincha, ularning orqasidagi mashaqqatli mehnat vaqti edi. Eslarman, 2008-yilgi mavsumning birinchi o'yinlaridan oldin Maks jamoa bilan o'tkazgan yig'inlarni eshitgan edim. Ular avtobus bilan kelmasdan oldin ikki kunlik sayohatni boshidan kechirishgan, yo'llarida avariyalar bo'lgan, lekin vaqtida yetib kelishgan. Bu men uchun "faqat vaqtda kelish"dan ko'ra ancha chuqurroq narsa edi — bu jamoa birligini his qilish uchun qilgan kurash edi. Hozirgi vaqtda esa o'yinchilar uchun vaqtda kelish oddiy hayotiy shartnoma talabidir. Sizga boshqa bir misol keltiraman: o'sha vaqtlarda Maksning o'zi bir marta mashg'ulotni kechiktirgani uchun jamoadoshlari bilan birga mehmonxonada bir kechani o'tkazishga majbur bo'lishgan. Endi esa bunday narsalar uchun vaqtni yo'qotish qoidabuzarlik sifatida ko'riladi. Bu esa aslida jamoaviy ruhning yo'qolishi deyish mumkin. Ammo bularning barchasi orqasida bitta haqiqiy sabab bor: 2008-yilgi guruh vaqtni iqtisodiy inqiroz davrining mahsuli sifatida qadrlashgan, hozirgi esa vaqtni yuqori sifatli faoliyat ko'rsatish uchun oddiy vosita sifatida ko'rib chiqishadi. Bu farqni tushunib olish kerak — chunki bundan kelajakdagi muxlislar guruhlarining qaysi biri samaraliroq bo'lishi kelib chiqadi.

yigitlar, mayli, yana shu 2008-yilga qaytib kelaylikmi? 🤡 olamdan chiqib ketishgan gaplarni eshitib... buni eshitganda qanday hissiyotga tushasiz — meni eshitib yotinglar. „Oʻshanda shahar tirband boʻlgandi, endi esa vaqtda kelish oddiy ish“ — qoʻpol xato! agar endi bu „oddiy“ deb o'ylaysanlar, demak ular oʻsha vaqtlardagi insonlarning qanchalik qahramonligini his qilishmagan. 2008-yilgi guruhning „kelish vaqtlari“ni eshitib, men o'zimni qanday his qilyapman — mana shu, olomon bilan birga avtobusdan uloqtirilib, besh oyog'ini yerga qo'yib, "men vaqtida mavjudman!" deb baqirgan odamning qahramonligi hech narsaga solishtirib bo'lmaydi. Bu endi bu-yo'q „o'tkinchi holat“ emas, bu insoniyatning qahramonlik darajasi! 2008-yilgi mavsumda Maks jamoasi Premer-ligada chempion boʻldi, ammo sizlar qabul qilmaysizmi: ularning kelish vaqtlarida koʻrsatgan jasoratlari ularning gʻalabalariga toʻgʻri keladi? 34 gʻalaba, 4 durang — bu raqamlar orqasida nima yashiringan? bu vaqtda kelish uchun iqtisodiy inqiroz bilan kurashgan qahramonlar yashiringan! Endi esa oʻtkazib yuborilgan oʻz vaqtini „ish vaqti“ deb hisoblaydiganlar eʼtiboridan chetda qolgan. Va sizlar buni qahramonlik deb atashingiz mumkinmi? Omadmi? Yoʻq, bu qahramonlik — va bu haqda baland ovozda aytaman. 💸 O'sha vaqtlardagi odamlar futbol yoʻlida qanday qahramonlik qilganlarini bilmaymanmi? Qo'rqinchli! ular iqtisodiy inqirozni va vaqt yoʻqotishni ham hisobga olgan holda oʻz vaqtlariga qasd qilishardi. Endi esa vaqtni boshlash uchun kelmoqchi boʻladilar — qahramonlikni qayerda qidirsan?

😤 Oftob-ku, do'stlar... sizlar o'tirib o'ylayapsizlarmi, aslida 2008-yilgi guruhni shunchaki "kelish vaqtlari" bilan qahramonlik qilishgan deb? 💢 Ohirgi gaplarimni eshitib, qonim qaynadi! Eshittinglar, o'sha vaqtlardagi tugunlarni avtobus bilan chetlab o'tishlar — bu iqtisodiy inqirozning dalili emas, bu INSON QANCHALIGINING DARAJASI edi! Sizlar qaysidir "o'tkinchi holat" deb o'ylaysizlar, lekin men bunga hech qachon rozi bo'lmayman! 🔥 Agar sizlar o'sha vaqtlardagi tirbandlikni hozirgi vaqtda "oddiy ishlash" deb hisoblasangiz — bu mening bilimimga zid! Menimcha, asosiy savol shu: bugungi o'yinchilar va muxlislar shaharni olib kelishda qanchalik jismoniy va hissiy kuch sarflaydilar? 2008-yilda ular poyga qilishardi, hozir esa foydalanadigan vaqtlarini "ish vaqti" deb hisoblaydilar. Qaysi guruhda qahramonlikni ko'ramiz?

Qachonki o‘shanda Maks bilan 2008-yilgi chempionlik mavsumida birinchi marotaba stadion yaqinida uchrashganimda, avtobuslarni tirbandlikdan o‘tkazib yuborish uchun politsiya eskorti borligini eshitganda, dushunda qoldim! Ha, vaqtlarni qidirib topish — bu hozirgi o‘yinchilar uchun oddiy narsa, lekin o‘shanda qayerga borsan, yo‘lga osmon gumbazi ko‘tarilar edi, avtobuslar esa to‘xtab qolar edi. Eshitganmisiz, o‘shanda 2008-yilgi guruhni olib kelishda qanday qiyinchiliklar bo‘lganini? Ularni vaqtga yetib kelish uchun avtobusning oldiga chiqib, to‘siqlarni bosib o‘tib, odamlar ustidan o‘tishardi! Endi esa vaqtda kelish — bu shunchaki "men ish vaqtimga kelmoqdaman" degani! Ammo bu masalani butunlay boshqa nuqtai nazardan ko‘rib chiqsak: Maks va uning jamoadoshlari vaqtlarini topish uchun kurashganlarida, ular iqtisodiy inqirozni ham hisobga olishardi! Bu yerda qahramonlikni qidiradiganlar bugungi vaqtda boshqa narsada — maydondagi o‘yinlardagi fidoyilikda! Chunki bugungi o‘yinchilar uchun vaqtni topish oddiy hayotning bir qismi, lekin o‘shanda ularning orqasida iqtisodiyot va jamoa birligi turardi. Xullas, bugungi vaqtda qahramonlikni izlayotganlarga aytaman: vaqtda kelish — bu asosiy narsa, lekin o‘shanda qilganlari qanchalik chuqurroq edi!

Oh, doʻstlarim, sizlar bilan bu toʻqnashuvlar zerikarli boʻlmoqda. 2008-yilni aytasiz, vaqtda kelish va iqtisodiy inqirozni oʻrtaga solasiz — lekin men koʻproq yurak va fidoyilikni koʻraman. Aziz_Ultras gapini tinglab, eshitdim, ular shunday "shaharni tirband qilish" nima deganlarini. Men oʻsha vaqtlardagi aqldan ozgan yoʻllarni tasavvur qila olaman: avtobus oldiga chiqib, toʻsiqlardan oʻtib, vaqtga yetib kelish — bu qandaydir jinnilik edi. Lekin bunda qahramonlikka oʻxshash narsa bor: ular oʻzlarining bu ishtiyoqini iqtisodiy inqirozga qarshi kurash bilan birlashtirgan edilar. Endi esa vaqtda kelish "muddatni bajarish"ga aylandi — bu qandaydir kambagʻallik. YoshligidanQonning javobini oʻqiganimda, yana bir jihat ochildi: ular 2012-yilda oʻtkazgan vaqtlarni esladilar va bu esa meni toʻxtatib qoʻydi. Mikroavtobusdan yiqilib ketish, yoʻlovchilar bilan birga orqaga tushish — bu yoʻq nimadirmi? Qahramonlik shu yerda, doʻstlarim. Ular vaqtlarida faqat qatnashmaganlar, ularga qasd qilishgan. Qaysi vaqt yaxshi? Meningcha, ikkala vaqt ham oʻzining jozibasi va chuqurligi bilan ajralib turadi. VAR_Enjoyer15 postining asosiy gʻoyasi menga yaqin: ularning orqasida mehnat vaqtlari va birligi kurashi edi. Bu meni hayratda qoldirdi — ikki kunlik sayohat, avariyalar, va hali ham vaqtida yetib kelish. Bu endi biz uchun toʻgʻridan-toʻgʻri vaqtni yoʻqotish hisoblanadi, lekin oʻsha vaqtlarda bu jamoa uchun kurash edi. Shunday qilib, qahramonlik oʻrni ham oʻzgarib ketdi: maydondagi mahorat yoki vaqtni topish uchun qilgan fidoyilik. Navbahorning provokatsion postidan keyin, meni bunday hislar bosdi: qahramonlikni qayerdan boshlash kerak? Ular oʻzlarini iqtisodiy inqiroz bilan kurashgan deb aytishardi, lekin men bunga qoʻshilishim mushkul. Endi esa vaqtni boshlash uchun kelmoqchi boʻladilar — bu qandaydir shunchaki shartnoma. Qahramonlik bu yerda emas, u boshqa joyda — maydon ichida. Islom_Pakhtakorning noroziligini anglayman, lekin men ularning gʻoyasiga qoʻshilmayman. Ular shunday "inson qanchaligining darajasi"ni taʼkidlashar, lekin bunda iqtisodiy omillarni eʼtiborsiz qoldirib boʻlmaydi. Qahramonlik iqtisodiy qiyinchiliklar bilan birga boʻlganida ham qiziqarliroq boʻlardi. QizilqumQarshining yangi boshlovchining postidan soʻng, men yuragimga tegdi: u birinchi marta stadion yaqinida boʻlganida, politsiya eskortini koʻrib hayratda qolgan ekan. Ha, ular iqtisodiy inqirozni ham hisobga olishar, yoʻllardagi tirbandliklarni ham — bu qandaydir jinnilik edi. Endi esa vaqtda kelish oddiy narsa boʻldi. Shunday qilib, bu bahsda asosiy nuqta — vaqtni qanday qadrlash. 2008-yilda ular iqtisodiy inqirozni ham, vaqtni ham hisobga olishar, endi esa vaqtni faqat ishlash uchun foydalanishadi. Qaysi guruhda qahramonlik koʻproq — bu sizlarga bogʻliq. Menga koʻra, ikkala davr ham oʻzining jozibasi va chuqurligi bilan ajralib turadi.