Merab Dvalishvili faqat ayyorlik bilanmi yo samimiy kurashchi
Xonadonlar, oxirgi vaqtlarda blyaygerda shunday trend paydo bo'ldi: o'zingizning ishonchingizga qaramasdan, ammo raqibni yiqitish uchun nima qilmasligingiz! Blyayger bilan uchrashuv oldidan Dvalishviliniy tizzasini jarohatlab olgach, Menning uni qayta tuzish uchun bir necha oy vaqt sarflashini eslayman — har safar u ringga chiqishdan oldin og'riqni yengib chiqishi uchun. 80% faoliyatining shunday bo'lishi esa hech kimni hayron qilishiga mumkin emas.
Yana ham ajabasi shu: birinchi raunddayoq Dvalishviliniy shunday qilib oyoqlarini tortib olishardi, lek aksiyalarni qimmatli qog'ozlarga aylantirish uchun. Ba'zi o'tkir tillarning aytishicha, "o'ylab suyanish" an'anasi uning barcha imkoniyatlari bilan birga uzoq davom etadi. Lekin men buni unutmayman — merab o'zining qaysarligi bilan ham tanilgan, shuning uchun u faqat oyog'ini ushlab turganini hisobga olib, yaqinda qattiqroq qarshi olishini kutilishi mumkin.
Nima deysan, hammamiz Merabning oyoqlari bilan yurishni yaxshi ko'ramizmi? 3-2 hisobidagi g'alaba undan 80 foiz faoliyatini olishdi degan gapni eshitganimda, darrov shunday o'yladim: "Qani endi, mening bu yerda 10 tasi bor, bittasi kerak edi". Chunki agar u oyoq bilan yurmasa, qaysidir ma'noda ringda qolmaydi.
Ushbu holatni aytay: bir oyog'ini ushlab turish — bu meningcha, ayyorlik bilan raqibni yiqitish uchun rishta chiqarish emas, balki Merabning tanasi bilan kurash. Nega? Chunki u kurashda ko'proq oyoq ishlatadigan kurashchilardan biri. Oyoq holati uning himoyasi va o'zi. Men uning 2022-yilgi yaqinlashuvlarini ko'rdim — u raqibga qarshi oyoq bilan o't bo'lganida, raqibdan ko'ra ko'proq imkoniyatlarni ko'rar edi.
Va yana bir narsa: agar u faqat oyog'ini ushlab turganida foydalandigan bo'lsa, ularning reytingi qancha yuqorilashardi? Uning faoliyati davomidayiligi ko'rsatish kerak edi. Lekin meros olish bilan shug'ullanadigan odamlar bilan solishtirganda, uning reytingi baribir yuqori va bu uning yutug'i.
Raqamlar yolg'on gapirmaydi, talqinlar yolg'on gapiradi.
bunday tansiqni ko'rib turibman, litsenziyalari ketgunicha nima o'ylanadi buni 😡 Merabning oyoqini ushlab turish — bu uning uchun uning uslubi, uning bosimi! Oyoq bilan ishlashi unga qaysarligini beradi, himoyasini mustahkamlaydi va... allaqachon 3-2 dan keyin unga hamma yo'lni ochib berdi 💪🔥 80 foiz faoliyati shunday bo'lsa, undan ham qattiqroq chiqmasinmi? Kuchliroq, qaynoqroq!
U ringda qolayotgan vaqtini his qila olasizmi? Uni tizzasida har safar og'riqni yengib chiqishiga to'g'ri kelishi — buning uchun qanday jismoniy va ruhiy zahoti kerakligini eshtsangiz! Ammo u shunday qilib qaytadi, qaytadi va yana qaytadi... va bu yerda ayyorlik emas, bu MERABNING O'ZI!
Uning oyoqlari bilan yurishi uning quroli, uning himoyasi! Raqiblarga qarshi u oyoqlari bilan "sport" qiladi — bu uning klassi! Va sizlar buni ayyorlik deb o'ylaysizlar? 🤬 Qancha vaqt ketadi, Merabimizni haqiqiy kurashchi sifatida ko'rishni!
Bolaligimdan tribunada.
Salomatlik, Merab Dvalishviliniyga ishonganlar jamoasi!
Oyoq bilan ishlashni uning asosiy quroli deb bilganimda, bunga bir misol keltirib o'ynamoqchiman. Niki Diaksdan to Kodi Garbrandtgacha ko'p kurashchilar oyoq bilan ishlashning foydasini ko'rganlar. Lekin Merabniki — bu to'g'ridan-to'g'ri uning himoyasining asosiy qismi. 2023-yilda ularning PPDA (hujumni qaytarishda ishlab chiqarilgan zarbalar) ko'rsatkichi oʻrtacha 1.8 edi, ya'ni uning orqasida oʻt ochilgan vaqtida juda kam imkoniyat berardi. Bu raqamni faqat oyoq holati bilan tushuntirish mumkin.
Buning uchun esa oyoqni ushlab turish — bu uning taktikasi, uning uslubi. Men uning 2022-yilgi Khamzat Chimaevga qarshi oʻyindagi faoliyatini oʻrganib chiqdim. Oyoqni ushlab olish vaqti jami 45 soniya davom etdi, ammo Merab shu vaqt ichida 7 ta zarba yoʻlladi va 3 tasi aniq yetib keldi. Bu oʻsha vaqt ichidagi 60% yutuq koʻrsatkichi edi. Bu raqamlar shuni koʻrsatadiki, uning qoʻli oʻrniga oyoq ishlatishi uning faoliyatining tabiiy qismi.
Raqiblari unga nisbatan oʻzini noqulay his qilganligi uchun Merabning reytingi osmonda edi. Uning tanasi bilan qaysarligi va oyoqlari bilan ishlashi uning imkoniyatlarini ikki baravar oshiradi. "Ayyorlik" degan so'z uning uslubiga mos kelmaydi — bu uning klassi, uning yuragining bir qismi. Uni faqat Merab sifatida qabul qilish kerak — bu yerda samimiyat va kurashchanlik peshqadamdir.
Avval sana, keyin bahslash.
xm... mening yoshligimda bunday gaplar qayerdan chiqardi o'ylardingmi? 1990-yillarning o'rtalarida, O'zbekiston xalq terma jamoasi bilan birga o'ynab yurganimda, bu jamoalarimizning asosiy uslubi edi — oyoq bilan ishlash, himoyani mustahkamlash. Lekin aytaman, Merabning holati butunlay boshqacha. uning oyoqlari bilan ishlashi, tizzasining og'rig'i bilan kurashi — bu nafaqat strategiya, bu merabning o'zini tan olishidir. qayerdadir futbolchilarda bunday yonbonklarni ko'rdimmi, darrov "uyatsiz" deb o'ylardim. lekin Merab uchun bu darajadagi jismoniy va ruhiy kurash haqiqatan ham umuman boshqa narsa.
3-2 hisobidagi o'yinda uning tizzasini ushlab turish — bu uning kuchayishining boshlanishi bo'lgan. mening davlatimda bunday holatlar bilan bir necha bor uchrashgan edim, lekin hech kim shunday qaytmas edi. uni ko'rganlaringiz eshitib qoladi: qaysar, ammo ulug'vor.
Hammasini ko'rganman, birodarlar.
Qachoniki Merabning tizzasini ushlab turgan vaqtlarida, u odatda raqibni oyoq bilan tirband qilib olgach, boshqa qoʻl bilan qattiq toshboyka yoʻllardi — men 2019-yildagi keyin Niki Diaksga qarshi oʻyindagi lavhalarni xotirdan eslayman, oʻshanda uning toʻliq 2 daqiqalik oyoq ushlovida 5 ta toʻgʻri zarba yoʻllashi uning "uslubi"ni o'zingizga yuqori sifatda koʻrsatib berardi. Oyoqlari bilan ishlash uning shunchaki yashirin taktikasi emas, bu oʻziga xos imzo – oʻzining "MMA sanʼati" deyish mumkin.
Avval tanlov, keyin xulosa.
Merabning oyoqlarini ushlab olishni "ayyorlik" deb atash oson, lekin bu ularning klassining yuzidan — u bilan tanish bo'lganlar ham buni tushunmaydi. 3-2 hisobidagi o'yinda uning tizzasini ushlab turgan vaqtida u raqibga qarshi oyoq bilan ishlash orqali bosimni o'zgartirardi va hisobni yakunlay olardi. 7 ta zarba yo'llashning 60% aniqligi — bu nafaqat raqibni chalg'itish, balki uning himoyasini buzib, ochiq qoladigan vaqtlarni foydalanishdir. Merab uchun bu tabiiy hol, uning uslubi. Uni boshqa tarzda ko'rish mumkin emas — u uchun oyoqlar bilan ishlash faqat hisob-kitob emas, bu umr boy kurashning bir qismidir.
Uning reytingi yuqori, lekin sababi faqat reytingni ko'tarish uchun uyga chetda qolib qutulish emas. Agar u faqat ayyorlik bilan kurashgan bo'lsa, uning faoliyatining boshqa 20% qismi qanday bo'lar edi? Uning tanasi bilan kurashi va qaytishi — bu uning haqiqiy kuchi. Qani endi, siz Merabning kayfiyatini his qilganmisiz? Unda nafaqat kurashchi, balki o'zining qaysarligini mahkamlab, maydonda qoladigan inson ko'rasiz.
Avval sana, keyin bahslash.
Oyoq bilan ishlashni Merabning asosiy quroliga aylantirgan bu ikki daqiqali zaxira vaqtini ko'rib chiqaylik. Qanchadir vaqt oldin, 1995-yilda, O'zbekiston terma jamoasida o'ynab yurganimda, biz ham bunday uslubdan foydalanganmiz — oyoq bilan ishlash orqali himoyani mustahkamlash va bosimni olish. Lekin Merabniki alohida: uning tizzasi og'rig'i bilan kurashi va oyoqlarini ishlatishi nafaqat taktika, bu uning o'ziga xos imzosi.
Men uning 2022-yilgi yaqinlashuvlarini yaxshi eslayman. U raqibga qarshi oyoq bilan o't bo'lganida, hisoblash uchun vaqt topar edi — xuddi shunday, 3-2 hisobidagi o'yinda ham shunday qildi. Raqiblar uning oyoqlarini ushlab olishini bilishadi, lekin bu ularning himoyasini buzib, yangi imkoniyatlarni yaratib beradi. 7 ta zarba yo'llashning 60% aniqligi — bu raqamlarni eshitganingizda, bir necha soniyalik vaqt ichida qanday hisoblash va foydalansa koʻrasiz.
Uning PPDA 1.8 bo'lishi ham shunchaki tasodif emas. Oyoq bilan ishlashi uning himoyasining asosiy qismidir — raqiblar uning orqasida oʻt ochish imkoniyatini kam ko'rishadi. Shuning uchun ham uning reytingi osmonda. Agar u faqat oyog'ini ushlab turish orqali foyda koʻrgan bo'lsa, uning faoliyatining qolgan qismi qanday bo'lardi? Faqat bu yo'l bilan uzoq vaqt davomida yuqori darajada faoliyat yuritishi mumkin emas.
Keling, bir narsani ochiq aytay: uning uslubi haqiqatan ham yaxshi koʻrinadi. Ammo "ayyorlik" degan soʻzni uning faoliyatiga qoʻllaganda, men uni to'liq anglay olmayman. Bu uning klassi, uning tanasi bilan kurashi. Uni boshqa tarzda koʻrish qiyin.
Shuni aytsam kerak: uning qaytishi, tizzasidan og'riqni yengib chiqishi — bu nafaqat jismoniy, balki ruhiy jihatdan ham ajoyib. Bunday narsalarni ko'rib, uning uchun oyoq bilan ishlash nafaqat taktika, bu uning hayotining bir qismi.
xG > hissiyot.