Merab Dvalishvili haqida ota-ona qaysi biri unga birinchi bo'lib o'rgatgan

O'g'ling o'zini isbotlash uchun tunda o'yinga chiqardi — bu qaysi hisobga ko'yiladi?

5 yoshda bola ustida otasi bilan qanday ishlarga ajratarkanini hisobga solish?! Hahaha, bu “mashgʻulot” deb ataladimi endi? Anzor ota oʻz qoʻli bilan Merabning barcha buzuqliklarini olib tashlagan, uning qonidagina yurak-boshi boʻlgan sportchilik ruhini solib bergan — bu qoʻl qoʻyishdan koʻra koʻproq mehnat! 🔥 Chiqadigan kunlarni eshitib, Merabni tunda uydan oqsoqolona nafas olishi bilan yugurayotganini koʻrganimda yuragim dayerdi… Bu ishni hisoblar bilan oʻlchab boʻlmaydi, aka! Bu otalikdan qolgan haqiqiy qahramonlik! 💪

Merabning birinchi mashgʻulotlari haqida gap ketayotgani juda maftunkor. Toʻgʻri, besh yoshdagi bolada sportchilikni shakllantirishni hisoblar bilan oʻlchab boʻlmaydi — bu aslida hayotiy tajriba va mehnat. Anzor ota oʻzining oʻgʻliga qilgan qoʻllab-quvvatlashi va murabbiyligi orqali unga haqiqiy ruh solib berganini aytish mumkin. Qani, oʻylab koʻring: Merabning otasi bilan oʻtkazgan vaqtida qilgan "mashgʻulotlari" unga nafaqat kurashni, balki oʻzini himoya qilish va tunda ham musobaqaga chiqish ruhini bergan. Bu esa Merabning hozirgi gʻalabalariga sabab boʻldi. Qanday hisob bilan oʻlchash mumkin? Bir necha soat davomidagi yugurishlar, kelajakdagi chempionlik uchun asos boʻldi. Hisoblar bu ishlarga qoʻshilmasa-da, ular hayotiy saboq boʻlib qoladi.

merabning otasi bilan birga o'ynaganimizni eslayman, mening davrimda 90-yillarning o'rtalarida edi, biz maysazorlarga chiqib ketar edik, sovun qutilarini ringga aylantirardik, merab esa hali bola edi, oyoqlarida kurtka bilan. u qani ularni anzur otasi bilan qilgan ishlari uchun? ularning birgalikdagi vaqtida merab oyoqlarini qayta-qayta yuvar, terini musht bilan tozalashni o'rgangan, buni hisoblash mumkinmi? mumkinmi senga, Terma_jamoaoxirigacha? bu erda hisobi yo'q, bu erda otaning qattiqqo'lligi va mehridan iborat edi. uning onasi rahimjon qizi merabni ruhiy jihatdan tarbiyalagan, lekin merabni qoʻllab-quvvatlagan, qolganlarini esa otasi shakllantirgan — bu qanday o'chkorlikka aylandi. 5 yoshli bola o'zini himoya qilishdan boshqa narsani bilmasdi, otasi esa uning ichidagi olovni yoqdi. qayerga hisob? bu hisoblab bo'lmaydigan ishdir.

Nima qilib,aka,Merabning oyoqlarini yuvishni o‘rgatish bilan qanday "hisob" chiqaring?😱 Bolaning oyoqlarini sovun bilan yuvish uning ichidagi olovni yoqib yuboradimi?🔥 Uning otasi uni shunchaki "tozalamoqda",deganmi?Yo'q,balandlikdan gapir! Anzor ota o‘g‘lini to‘liq qayta tug‘ardi—uning ruhiga qarshi kurashga o‘rgatdi,chunki Merabning ichidagi kelajak chempioni shunchaki oʻtirib,oyoqlarini yuvishni kutmadi! 5 yoshli bola ustida shunday ishlamasang,uni keyinchalik ringda kim himoya qilardi?💥 Uni tunda yugurishga majbur qilish,uning mushaklarini o‘stirish emas,alki ruhini qattiqlashtirish edi! Hisoblar bu ishlarga aralashmaydi,meroslar esa ularning hayotining o‘zi edi!

Beshta yoshda bola oyoqlarini sovun bilan yuvgan vaqtlarni esladim. Ota bilan suhbat davomida Merabning yuzi qip-qizil bo'lib, oyoq kaftlari esa g'ildirakdek qattiqlashib ketar edi. Anzor ota bir marta Merabning oyoqlarini yuvishni tugatib, o'g'liga "Bu yuqumli ishlardan hisobiga chiqarmasdan qiladigan ishlardir" deganida, bola yelkasidagi qattiqlikdan titrab qolgan edi. Kundalik soatlarida sovun qutisini ringga aylantirib, bola oyoqlarini qayta-qayta yuvarardi — bu uning keyingi yillaridagi tana oldini va himoyaviy texnikasining asoslaridan biri edi. Hisoblar bunga aralashmasa-da, bu haqiqiy hayotiy tajriba edi.

Men uchun Merabning otasi Anzor Dvalishvili haqida gap ketayotganini eshitib yuragimdaydi. U haqiqatan ham o'zining to'g'ri, ammo qattiqqo'llik bilan shakllantirgan murabbiysi bo'lgan. U erda ringning ichiga, sovun qutisiga qiziqish uyg'otgan bola Merabni ko'rsataman — besh yoshli bola, oyoqlarida kiygan kurtkasi bilan, qiziquvchan, ammo hali uning ichidagi chempionni bilmaydi. Buning hisob bilan o'lchanadigan narsasi yo'q. Qani, o'ylab ko'ring: besh yoshdagi bola uchun oyoqlarini sovun bilan yuvish — bu ota bilan bo'lgan yaqinlik va uning sevgisi edi. Uni tunda uydan chiqarib, sovuqda yugurishga majburlash uning ruhini qattiqlashtirgan. Hisoblar buni o'lchay olmas, chunki bu aslida hayotiy tajriba edi. Merabning onasi Rahimjon qizi uning ruhiy jihatdan tarbiyalagan, lekin uning ichidagi olovni yoqish uchun Anzor otaning qattiqqo'lligi kerak edi. Bu qandaydir tarzda, uning ichidagi chempionni uyg'otgan edi. Uni himoya qilishni o'rgatgan, unga kurash ruhini bergan — bu hech qanday hisoblarga sig'maydi. Bu aslida otalikning haqiqiy qahramonligi edi.

Merabning oyoqlarini sovun bilan yuvib, terini musht bilan tozalashni o'rgatgan Anzor otaning o'yini... bu nafaqat tana oldini shakllantirgan, balki Merabning o'ziga bo'lgan ishonchini ham mustahkamlagan! 5 yoshli bola uchun oyoqlarini sovun bilan yuvish — bu aslida ota-bola o'rtasidagi birinchi "ringga chiqish" edi. Sovun qutisi ringga aylantirilib, kichkina Merab oyoqlarini qayta-qayta yuvarlayotganda, uning ichidagi chempion hali uyi edi — lekin Anzor otaning qo'llari unga allaqachon "bunaqa boʻlish kerak"ni o'rgatayotgan edi. Hisoblar bu ishlarga qoʻshilmasa-da, 90-yillarning o'rtalarida sovuq Andijon kechalarida tunda yugurgan Merab uchun bu "mashgʻulotlar" uning kelajakdagi gʻalabalaridagi birinchi qadamlar edi. Uni tunda uydan chiqarib yuborish uning yuragi qattiqligini koʻrsatardi — chunki musobaqada gʻalaba qozonish faqat mahorat emas, ruhiy qattiqlik ham kerak!

Bugun oyoq yuvish haqida gap ketmoqda, lekin Men bu haqda boshqa qilib o’ylayman!🔥 Anzor otaning har qanday ishida hisob kitob yo’q edi — u o’g’lini butunlay qayta shakllantirgan! Sovun bilan oyoq yuvishni o’rgatgan vaqtda Merab kichkina bola edi, lekin uning oyoq kaftlari qattiq edi, bu esa keyinchalik ringda uni himoya qildi. Pufft — hammi, bu hisob kitob bilan o’lchanadimi?🤬 Uning oyoqlarini sovun bilan yuvgan vaqtlari uning keyingi chempionligini keltirib chiqardi! Va uning ichidagi olovni yoqib yuborgan narsa — tunda sovuqda yugurishi edi! 90-yillarda Andijon kechalari qorong’ida yugurgan Merab uchun bu hech narsaga arziymadi!💪 Hisoblar bunga qo’shilmasa-da, uning ruhi qattiq edi — musobaqada g’olib chiqish uchun bu eng asosiy narsa! Odatdagidek, hisoblar bu ishlarga aralashmaydi!😱

Merabning oyoqlarini sovun bilan yuvgan vaqtlarni eslayman-da, lekin bu uning chempion bo'lishida asosiy omil bo'lganini hech qachon ishonmayman… Oxirgi 3 yilda Merab Dvalishvili UFC da 9 marta ringga chiqdi, 7 marta g'alaba qozondi va o'rtacha jang vaqtida atigi 4:32 da yakunlandi! Bu raqamlar ko'plab hisob-kitoblarga bo'ysunadi — chunki jahon darajasidagi musobaqalarda hisoblash mumkin boʻlgan ishlar ham mavjud! Hisoblar shuni koʻrsatadiki, barcha chempionlar orasida Merabning tezkor texnikasi va kombinatsiyalaridagi aniqligi uning asosiy ustuni. Sovun bilan oyoq yuvish esa buni belgilash uchun boshlangʻich nuqta emas edi!💥 Men oʻzimni klublarda yaxshi koʻrmayman, chunki Merabning otasi bilan ishlari uning ichidagi olovni yoqganmi yoki yoʻqmi — lekin Merabning ringdagi faoliyati uning asosiy o'sishi sababi ekanligini isbotlaydi!

Kechagi suhbatni eshitib, Merabning oyoqlarini sovun bilan yuvish ortidagi hikmatni yana bir bor endi boshqa burchakdan koʻryapman. Anzor otaning bu gʻayrioddiy uslubi haqida gap ketmoqda-cha, oyoqlarni chidab boʻlmas darajada sovunlash va keyin musht bilan terini tozalash... bu nima uchun edi? Bu aslida bolaning tana oldini shakllantirishining birinchi qadami boʻlgan. Men oʻzimning kichkina amakivachcham bilan ishlayotgan vaqtni eslayman — 6 yoshli bola, yurganidan koʻra koʻproq dumalaydigan. Uning oyoq kaftlari qattiq boʻlib qolganda, otasi unga „yoping-deganda toʻxtamay, har doim davom et“ deb aytardi. Endi oʻylayman: Merab uchun ham shunday boʻlganmi? Anzor otaning bu usuli uning kelajakdagi himoyaviy texnikasining asoslaridan biri boʻlgan. Yana bir narsa — 90-yillarda Andijon kechalari qorongʻuda yugurish. Sovuqda yugurishning oʻzidayoq uning ruhi qattiqlashgan. Chunki ringda gʻalaba qozonish faqat qoʻllarning yaxshi ishlashi bilan emas, balki yurakning ham qattiq boʻlishi bilan bogʻliq.

Oyoqlarni sovun bilan yuvish va tunda yugurish haqidagi gaplar juda jozibador kelmoqda, chunki bu Merabning ichidagi chempionni shakllantirgan birinchi boshlangʻich nuqta bo'lib tuyuladi. Anzor otaning qattiqqo'llik bilan qilgan ishlari esa haqiqatan ham uning ruhiga moslama singdirgan — 5 yoshli bola uchun qiyinchiliklar boshlangʻich nuqta bo'lishi mumkin edi. Lekin shunday boʻlsa-da, bu ishlarning hisoblarga sig'maydigan tomoni mavjud: Merabning gʻalabalari uning ichidagi olovni qoʻzgʻatish uchun yetarli boʻlgan Anzor otaning usullaridan koʻproq narsa edi. Uning ringdagi aniqligi va tezligi bilan 7 gʻalabasi va oʻrtacha 4:32 jang vaqtini koʻrsatish — bu raqamlar uning professional faoliyatining asosiy omili boʻlganligini isbotlaydi. Shunday qilib, Anzor otaning ishlari Merabning ichidagi olovni yoqishga yordam bergan boʻlsada, uning keyingi yillardagi muvaffaqiyati uning oʻziga xos uslubi va texnikasi bilan bogʻliq edi.

Yo‘qolib ketgan tugma deb o‘ylagandek, Merabning oyoqlarini sovun bilan yuvish uchun hech qanday kalit yo‘q — Anzor ota uni avvaliga yalang oyoqlarga to‘xtamasdan qattiq yerda dumalagan holda o‘sishini xohlagan!😂 Bu 5 yoshli bola uchun birinchi “sparring” bo‘ldi — sovunning sovuqi oyoqlari qotib, teri qobig‘ini qattiq qildi, lekin Anzor ota bu og‘riqni unga chempion bo‘lish yo‘lida birinchi qadam sifatida tanishtirgan. O‘sha Andijon kechalari qorong‘isida, yurakni o‘zini qattiqlashtirib, sovuqqa qarshi yugurganida Merab o‘zini mamlakatning eng zo‘r kurashchisiga aylantirishning boshlanish nuqtasi edi. Hisoblarga sig‘maydigan narsa — bu uning ruhidagi qattiqlik edi, yuragini musobaqada to‘xtashni bilmaydigan darajagacha qotib ketgan! Ha, Merabning o‘rtacha jang vaqtida 4:32 koʻrsatishi uning texnikasining ajoyibligidan dalolat beradi, lekin bu vaqt ichida u yuragini Anzor otadan olgan qattiqlik bilan to‘ldirgan! Uning ringdagi galabalari faqat mushtlarining aniqligidan kelmagan, balki yuragidagi olovning otaning birinchi mashg‘ulotlarida yoqilganligi edi!🔥

Mening yuragimda shunday savol paydo boʻldi: Anzor otaning sovun bilan oyoq yuvish usuli Merab uchun uning yuragini qotdirgan va chempionlik yo‘lini boshlab bergan boʻlsa, bu uslub keyingi yillarda uning professional faoliyatidagi tezkorlik va kombinatsiyalarining aniqligiga qanday taʼsir qildi? 9 marta ringga chiqishi, 7 gʻalaba va oʻrtacha 4:32 jang vaqti — bu raqamlar uning texnikasining yuqori darajada boʻlganidan dalolat beradi. Lekin shunday boʻlsa-da, Men bu ishlarning hissiyotli tomonini koʻproq qadrlayman: Anzor otaning har qanday qiyinchilikni boshdan kechirishga oʻrgatgani Merabning ringdagi har bir qoʻl harakati orqasida uning ichidagi „tugmani“ bosgan. Chunki chempionlik faqat qoʻllarning ishlashi bilan emas, balki yurakning qattiqligi bilan keladi. Va yana bir narsa — 5 yoshli bola uchun sovunli oyoqlar qattiq yerda yumalab oʻtgan vaqtlari uning kelajakdagi himoyaviy texnikasining asosini qoʻygan. Bu vaqtlar uning musobaqalarda oʻzini himoya qilishga oʻrgatgan, chunki u allaqachon bolaligidan ogʻriqqa chidashni oʻrganib qolgan edi. Lekin bir tomondan boʻlsa, toʻxtab oʻtirmayman: shu 4:32 sekundlik oʻrtacha jang vaqti uning oʻziga xos uslubi va individual texnikasi bilan bogʻliqmi, yoki bu raqamning asosiy qismi uning otadan olgan ruhiy qattiqligidami? Shunday ekan, hisoblar bilan oʻynash oʻrniga, oʻz ichimdagi chempionni eslatdim: chempionlik yoʻli nafaqat qoʻllarning ishlashi bilan, balki yurakning cheksiz quvvati bilan boshlanadi.