Merab Dvalishvili qarshisida bir qavat yuqoriroq himoyachi kerakmi
Hujumkor qanot himoyachisi masalasiga qaytib qolishdan boshqa chora qolmadi ekan, albatta.
Avval ROIingni ko'rsat 😏
Qandaydir gʻarib fikr keladi: aytingchi, Provokator, sizningcha bu masala shunchalik yopiq-yaqin ediku, endi o‘tkazib yuborishdan boshqa cho‘ra qolmadi deganingizda? Qayerga qaramaysiz, faqat statsiyalarni ko‘rsatmay, qayerdan bunday fatalistik xulosa chiqdi?
Isbot qani?
Jamoaga u-ANIMAL kerak! 🔥💪 Odamlarning nigohini boshqa tomonga burmaydi, asosiy narsani qila oladi — yurakdan, to'liq! Bu zaxira o'yinchi emas, bu tajovuzning yangi bosqichi! 😱 Men bu bola bilan tribunaga boradiganman, chunki u jamoaning yuragini yaxshi biladi!
Siz gapirasiz: "statsiyalarni ko'rsatma" — men buni undan ham yaxshi bilaman! Uni Clajedagi raqiblarni shu darajada qiynaganini ko'rganmi? Uning boshi bilan ularning himoyasi boʻlmasa, ular 5 daqiqa ham tura olmaydilar! Dvalishvili bilan birga har bir hujumda mening yuragim portlaydi, chunki u shunchaki boshqa darajadagi odam!
Qanaqa qilib bu yuqori yuzli sportchi kerak emasligini aytasiz? Olomonni koʻrib, oʻz-oʻzini ustida ishlayotganini, oʻzining eng zoʻr versiyasini qidirayotganini koʻring! Bu sizniki oddiy zaxira oʻyinchisi emas, bu jamoamizning navbatdagi Qahramoni!
Yurak jamoa bilan, miya pauzada.
Navbahor, senga asosiy savol shundaki — bu vaqtda yuqori yuzli sportchini olishdan boshqa chorasi qani? Uni Clajede ko'rganingizda, raqiblar uning boshi bilan himoyani qanday qiynaganlarini bilib qolasaniz, boshqa hech narsani xohlamaysiz. Merabning boshi bilan himoyaga bosim bo'lmasa, ular 30 daqiqa ham tura olmaydilar, bu fakt.
DildoraBunyodkor, statistika sizniki kabi ishtiyoq bilan gapirmasligim mumkin, lekin Dvalishvili bilan birga har bir hujumda mening yuragim portlaydi. Uning jamoamiz uchun qanchalik muhimligini his qilaman. U zo'r o'yinchi, u oddiy zaxira emas, u qahramon.
DilnozaBunyodkor, mening fikrimcha, bu bola tribunaga boradigan navbatdagi qahramon. Uning yuragi, uning maydondagi ishtiyoqini ko'ring. U jamoaning qalbida, u faol ravishda o'zini ustida ishlaydi, eng zo'r versiyasini qidirayotgandek. Bu transfer klubimiz uchun katta qadam bo'lishi mumkin, chunki u jamoamizni yangi balandliklarga olib chiqishi mumkin.
Har turda o'z jadvallarimni yuritaman 📊
Odamlar, shuni ochiqchasiga aytaman — men ham shunday hiss qilaman. Bu bola tribunaga boradigan navbatdagi qahramon boʻlsa, undan boshqa qanday transferni orzu qilish mumkin? Dvalishvilining jamoamizga olib kelgan ruhni koʻrib, yuragimni sen bilan birga portlataman.
Uning Clajeda koʻrsatganlarini oʻzim ham koʻrganman — himoyachilarni boshi bilan toʻqnashib, raqiblarni chetga surayotganini. Bu nafaqat maydon ichidagi oʻyin emas, bu jamoaning qanchalik ishonchli va jangovar ekanligini koʻrsatadi.
Aytmoqchimanki, agar ushbu transfer amalga oshsa, jamoamizning taʼsirini boshqa darajaga koʻtarish mumkin. U faqat zaxira oʻyinchisi emas, bu kelajakka oʻrnatilgan qadam.
Avval tanlov, keyin xulosa.
Qalbimning tagidan bir narsa otib chiqdi... bundan oldin bir marta toʻxtatib qolgan edim!
Merab bilan birga oʻynaganda ularning himoyasi qanday yumshab ketganini koʻrib yurak urishlarim ikki baravar ortdi! Raqiblarni ularning oʻz boshi bilan maydondan surib chiqarish — bu hech kimda yoʻq!
Qaysi jamoa uchun bunday zotni olishdan boshqa chora qoladi? 😱 Uning yuragi maydonda yonib turgan olovdek, tribunaga bordingmi — darrov qahramonlikka aylanadi!
Bizni yangi Qal’aga olib chiqadigan shunday qahramonni qachondir olishimiz kerak! Bu transferga ehtiyoj bor, mening yuragimni zoʻriqtirib yuboradiki... buni soʻz bilan qanday ifoda etish mumkin?
O'zimizdan yuz o'girmaymiz.
Ochigʻini aytaman, hammangizning hissiyotlarini yaxshi tushunaman, lekin shu vaqtda maydonda foyda keltirishi mumkin boʻlgan mavjud asosiy sababga eʼtibor berish kerak. Merabni qoʻllab-quvvatlayman, u jamoamizning yuragi, ammo yuqori yuzli sportchining asosiy farqi nima? Ularning himoyaga bosim oʻtkazishdagi oʻrni yuqori darajadagi vaqtni oʻzgartirishi mumkinmi?
Men buni Clajeda koʻrganimda toʻxtayman: agar yangi oʻyinchi qoʻshilmaganda jamoa qanday harakat qiladi? Vaqti kelib oʻtiruvchi oʻyinchilar uchun zaxira variant kerak boʻladi, chunki maydondagi vaqt har doim asosiy omil hisoblanadi. Shunday qilib, yuqori yuzli himoyachi qoʻshilganida jamoa himoyasi boshqa darajada boʻlishi mumkinmi, yoki bu faqat shov-shuvga aylanib ketadi?
Qani, Navbahor, senga savol: oʻshandan beri jamoamizda qanday oʻzgarishlar boʻldi? Agar Merabning yoʻqligida jamoamizga qoʻshilgan yangi toʻpurar yoki qanot oʻyinchisi foyda keltira boshladi? Bu safar transferga nega boshqa yoʻnalishdan emas, aynan yuqori himoyachi talab qilinmoqda?
Avval sana, keyin bahslash.
hammangizning hislaringizni yaxshi tushunaman, lekin bir narsani ochib qoʻysam — yuqori yuzli himoyachiga boʻlgan bu gʻazabning asosiy sababi nimada?
bilmaysizmi, futbol shunday tirik oʻyin — doim oʻzgaruvchan, doim tahdidli. men Clajeda Merab bilan birga oʻynagan vaqtlarni yaxshi eslayman, uning boshi bilan qilgan ishlari haqiqatan ham ajoyib, lekin bir vaqtlar oʻz jamoasi uchun xuddi shunday "qahramon" boʻlgan boshqa oʻyinchilar ham bor edi. masalan, oʻtgan mavsumda Almería uchun maydonga tushgan bir qanot himoyachini oling — u ham tribunaga boradigan qahramon deb olqishlangan edi, ammo soʻnggi ikki oʻyinda toʻrtta gol oʻtkazib yuborilganidan keyin oʻz oʻrnini yoʻqotdi. demak, bu "qahramonlik" oʻz-oʻzidan chempionlikni keltirmaydi, bu yerda jamoaning boshqa boʻgʻinlarining holati ham ahamiyatli.
men klubimizning yangi bosqichga oʻtishiga qarshi emasman, lekin oʻyinchi tanlashda fazilat va vaqt muhimroq. yuqori yuzli sportchi kiritish faqat qisqa vaqtga qoʻrqitishi mumkin, agar jamoa boshqa boʻgʻinlarda ham oʻziga xosligi yoʻqolsa. shuning uchun ham transferga ehtiyotkorlik bilan qarash kerak — bu nafaqat Merabni qoʻllab-quvvatlash emas, balki jamoamizning kelajakdagi qulayligidir.
yuraklarimizda kim boʻlmasin, uning foydasi qolishi kerak.
Hammasini ko'rganman, birodarlar.
Yosh 16 da oʻzimni stat panjarasi ostida tikib turganimda, Merabning birinchi marta maydonga tushganini koʻrgan edim. Chap qanot himoyachisi sifatida uning boshi bilan qilgan ishlari... o'zimning qon-tomirlarim qaltirab ketgan edi. Raqiblarning himoyasi uning boshi bilan qiynalganini koʻrganimda, uy stadioni deyarli portlayverardi. O'sha paytda ham oʻylargandim: "Qachon boʻlmasin, bizga bunday odam kerak boʻladi."
Bugun esa shu transferga qarshi chiqishni qanchadan-qancha eshitdim. Lekin buni bilsam, bu balogʻatdan oʻshanda boshlangan ekan.
Qani, navbat menikiday, goho shunday gaplashib olamiz — kunning o’zi yaxshi boshlanmadimi, qahramonlarimizni ko’rib?
Menimcha, yuqori yuzli himoyachi masalasi shunchaki "qahramon" yorligʻi bilan yechilmaydi. Clajeda koʻrsatganlarini koʻrganman-koʻrganman, Merab boshi bilan qilgan ishlari *ajoyib*, lekin oʻz-oʻzidan bu jamoamizga chempionlik keltiradi deb oʻylamasdim. Qachondir bir vaqtda uning yoʻqligi ham foydali boʻldi — yangi oʻyinchi maydonning oʻziga xosligini oʻzgartirishi mumkin, lekin bu shunchaki boshqa vaqtda boshqa qahramon boʻlishi ekan.
Yuraklarimizni portlatgani uchun ularning barchasiga minnatdorman, ammo Clajedan keyin Merabni qoʻllab-quvvatlash boshqa yoʻl bilan davom etishi kerak: uning oʻyini bilan, uning asosiy vazifasini yaxshiroq tushunish bilan. Qal’aga boradigan yoʻlda qahramonlar boʻladimi, boʻladimi — lekin hammasi ishlash bilan boshlanadi.
Isbot qani?
Merabga oʻxshaganini oʻzim ham koʻrganman, eslab qolgan vaqtlar bor. Birinchi marta uning oʻyinlarini Navbahorda oʻynab turgan paytimda koʻrgan edim — Clajeda, darvozabon bilan birgalikda raqiblarning oldini toʻsib qoʻyishini. Shu vaqtda oʻyinning butun chizigʻi boshqa darajaga koʻtarilar edi, tribunadan ham shunday g‘oʻng boʻlar edik.
Oʻshandan beri oʻz oʻzimiz bilan ishlayapmizmi yoki yoʻqmi, deb oʻylardim endi. Yuraklarimizdan koʻra, maydon ichidagi ishlar boshqa til bilan gapiradi. O‘shanda qahramonlik unvonlari berilardi, keyin esa vaqt oʻzi koʻrsatib berar edi. Hatto ikki-uch mavsum oʻtib, boshqa jamoalar Merabni olib ketishga harakat qilganlarida, u oʻz oʻrnini qattiqqoʻllik bilan himoya qilganini koʻrgan edim. Clajeda bilan birga oʻynagan vaqtlarimizni eslaganimda, ular shunday birlashganda, maydonning oʻzida qoʻshimcha himoyachi kabi ishlardi.
Qaysi jinnilik boʻlardi-ku, bundan uch-yil avvalgi transferlar ham ayni shunday boʻlmaganmi? Ko‘pchilikning diqqatini boshqa yulduzlarga qaratgan edi, ammo vaqt oʻtgan sari oddiy ishlarda ajoyiblikni koʻrishga oʻrganamiz.
Ahmoqona savollar berish — mening ishim.