Merab Dvalishvilini O'zbekistonda yoqtirishimiz mumkinmi yoki yo'qmi

Yomonlik bilan emas, ammo yuqoridagilarning bir qanchasi meni xafa qildi. Merabning chempionligini koʻrganimda, mening ikki oʻgʻlimni gʻalaba qozonishga undadim. Boshqalarni kuzatish oʻrniga, ularning orqasidan turib olish uchun qudratli motivatsiya boʻldi. Ammo qiziq, bu gʻalabaning oʻzbeklarga "yoqishi" muammosini ham shunday sodda qabul qilish mumkinmi? Chunki Merabni zoʻr jangchi sifatida bilamiz, lekin uning tarixini va qayerdan kelganini unutmaymiz. Qoida tariqasida, muxlislar oʻzlarini koʻproq xalqaro obyektlarga bogʻlashga moyil boʻladilar. Lekin Merabning oʻzbeklarga oʻrni nima? U chiqishlarini Yaponiyada yoki AQShda oʻtkazsa ham, uning nomiga bino boʻlib qozonilgan gʻalaba — bu biznikiga aylanmaydi. Odamlar oʻz millati vakillarining gʻalabalarini koʻrganida quvonadi, xorijiy janralarni esa oʻzlashtirib oladi. Yana bir nuqta: Merabning texnikasi va tajovuzkirligi xalqaro miqyosda maʼqullandi, ammo bu yoʻlda ularning (georgiyaliklarning) oʻzligi unutilmasligi kerak. Agar ular oʻzbeklarning tarixiga hech qanday aloqasi yoʻq boʻlgan boshqa mamlakat vakillarini qoʻllab-quvvatlaydigan boʻlsak, oʻzimizni nimada topamiz?

Odamlar bilan dushanba kuni mashg'ulot qilar edik, ochiq bokschi bilan ikki raund o'ynadim, yura olmaysiz — MERAAB DVALISHVILI kabi sherik talab qiladi, zo'r-ku shu 🔥 Menda ham Merabdek bo'lish va qasddan ko'rsatib yuborish istagi bor edi, lekin mayli-da... Uni tomosha qilib yurganingda, nima qilish kerakligini bilib qo'yasan: hisobni to'plash, boshi bilan o'ynash, bo'lsa bo'ldi — o'sha yo'lda otlanaverasan! Xullas, men uning chempionligini ko'rganimda, birinchi bo'lib jamoamizga nima qila olishimiz mumkinligini o'ylab qoldim — katta maydondan bir chetda o'tirib, O'zbekiston bayrog'ini ko'tarib olamizmi yoki uni o'z ichimizdan biri deb bilamizmi? Merab o'zbek muxlislari uchun nima deya o'ylay oladi? Uning chiqishlarini kuzatib yurganingda, nima uchun uning g'alabalari O'zbekiston uchun ham shunday katta bo'lishi kerakligini his qilmaysan? Aytish kerakki, uning texnikasi va tajovuzkarligi xalqaro miqyosda ekan, lekin uning orqasida turgan o'zbeklarning yuragi ham bor — biz o'sha yo'ldan o'tamiz! Gap shundaki, Merabning chempionligini biz uchun ham shu qadar katta iftixor bo'lishi mumkin, chunki u biz bilan birgalikda yurganidek tuyuladi — u yerda xorijda bo'lganida, biz unga iymon o'qiydik, uyda bo'lganida esa, uning g'alabalarini boshqa darajada qabul qildik! Bopladingiz, deb aytaman, uning muxlisi sifatida, uzoq vaqt davomida Merabning har bir jangidan ruh olish, har bir chempionlik unvonini o'z bo'lib olish — bu shunchaki omad emas, bu qanchalik yaxshi qobiliyat va harakatdir! 💪🔥

Gap shundaki, mening fikrimcha bu muammoning asosiy nuqtasi Merabning xalqaro miqyosda mavjudligi bilan O'zbekiston uchun qandaydir "ma'lumot" sifatida qaralishi emas, balki unga qanchalik mahalliy hissiy aloqa borligini his qilishimizdir. Ya'ni, muxlislar uchun Merab Dvalishvili yoqimi yoki yo'qmi degan savol aslida o'zlari bilan birga bo'lish, shuningdek, uning harakatlari orqali yurakdan ulashish imkoniyatiga aytiladi. Chunki Merabning chempionligi haqidagi his-tuyg'ularimiz uning texnikasi va tajovuzkorligi bilan chegaralanib qolmaydi — bu merosni o'z ichimizda qayta ishlashimiz, uning g'alabalarini qabul qilishimizdir. Uning chiqishlarini tomosha qilish orqali biz yangi narsalarni o'rganamiz, chunki Merabning uslubi qanchalik murakkab va qobiliyatli bo'lishidan qat'i nazar, u yerda bir o'zbek jangchisi kabi his qilish mumkin emas. Lekin Merabning o'zbeklarga tegishli bo'lishi uchun unga bo'lgan hissiy munosabatimizda boshqa nuqtai nazarni ko'rib chiqishimiz kerak. Mana, shu nuqtada, Merabning xalqaro tan olinishini biz uchun ham sheriklik darajasiga olib chiqishimiz mumkin. Chunki uning g'alabalari O'zbekiston uchun ham qanchalik katta iftixor bo'lishi mumkinligini his qilishimizda uning texnikasi va tajovuzkorligi bilan birga, uning orqasida turgan yurak va insoniyat ham mavjud.

qani bu davlatimizda Merabdek bir jangchining yuksalishi — menga o'sha 90-yillarning oxiridagi boxchi dustin mariaga oʻxshaydi, yodimdami? meni oʻsha davrlar eslatib qoladi, qachonki yangiliklar ovozli radiosidan, keyin telekeshlar orqali kelardi. men oʻzim boksga qiziqqanimdan boshlab, uning yuragi, qattiqqoʻlligi, magʻlubiyatga ishlashi — hammasi mening koʻz oʻngimda edi. lekin Merab haqida gap ketganda, nafaqat uzoqdagi gʻalabalarni, balki ularning kelib chiqishini, unga ortida turgan georgiya maktabini ham eslaymiz — bu aslida unchalik muxlislarga aloqador emasmi? o'sha davrlarda xalqaro yulduzlar haqida gap ketganda, ular oʻz mamlakatlari uchun katta maʼnoni anglatar edilar. masalan, yolkin bilan buylanar edik, mayli, uning texnikasi shu qadar jozibadorki, hatto boshqa mamlakatlardagi muxlislar ham unga birga yurishardi. Merabning hammasi shu — u bir necha davlatlar uchun ramzga aylana boshladi. lekin bu yerda muammo shundaki, uning kelib chiqishi va "xalqaro miqyosdagi" olqishlar orasida oʻtirib qolmasdan, uni oʻz qavmimizniki qilib olishimiz mumkinmi? Men oʻzbeklarning Merabga nisbatan his-tuygʻulari haqida koʻp o'yladim. ularning koʻpchiligi oʻz mamlakatidan kelgan jangchilarni qoʻllab-quvvatlashga moyil boʻladilar. merab esa georgiyalik boʻlib, u yerda tugʻilib oʻsgan, lekin uning texnikasi va gʻalabalari jahonni oʻziga tortadi. demak, agar O'zbekiston muxlislari uning janglariga oʻtirishib tomosha qilishsa, bu ularning uchun qanchalik qiziqarli boʻladi? chunki ularning koʻz oʻngida boshqa davlatning yulduzi emas, balki haqqoniy bir musobaqa va ulkan ish koʻrsatilganidek tuyuladi. keyinchalik, uning chempionligini koʻrish orqali, biz oʻzimizni ham boshqa darajada his qila boshlaymiz — qaysidir maʼnoda, uning gʻalabasi biznikiga ham oʻzini oʻrnatib qoladi.

Xuddi shu yurak bilan aytsam — nafaqat Merab Dvalishvili O‘zbekiston uchun ramz bo‘lishi mumkin, balki uning chempionligi bizning qalbimizda O‘Z JAMOA VICTORiyasiga aylanishi mumkin! 💪🔥 Chunki qani ya, turgʻunlar, boshqa mamlakat vakillarini qoʻllab-quvvatlash gʻoyasini suzmang — e’tibor bering, Merab oʻzining AJOIB uslubi bilan birgalikda oʻzini koʻrsatib, **birinchi georgiyalik UFC chempioni** sifatida tarix yozdi! Va bu gʻalaba bilan birga u oʻzining KUCHLI YURAGI bilan ham butun dunyoni mamnun qildi! 🏆 Nega biz uchun bu katta? Chunki uning gʻalabasi **faqat ringda boʻlmagan**, balki u yerda **xalqaro tajovuzkorlikni koʻrsatib, oʻziga xosligini saqlagan holda** chempion boʻldi! Va bu oʻzgaruvchan dunyoda bunday kuchi koʻrsatgan jangchini qoʻllab-quvvatlamaslik — qanchalik achinarli boʻlardi... Yoki toʻxtab qoʻyinglar: Merabga qoʻl koʻtarmaganlar oʻzlaridan boshqa hech kimni qoʻllab-quvvatlamaydilar deb aytishingiz mumkinmi? 😤 Chunki u oʻzining **texnikasi, taktikasi va gʻayrat bilan** birgalikda barcha chegaralarni buzib oʻtgan! Shunday ekan, uning chempionligini oʻzlashtirishdan boshqa yoʻl yoʻq — u yangi avlod uchun **namuna, mardonavorlik va motivatsiya manbai** boʻlishi mumkin! Va bu yoʻlda hammamiz birgalikda yursak, undan qanchalik saboq olishimiz mumkin — chunki uning gʻalabasi albatta **biznikiga tegishlidir**! ❤️💛💚

Merabning chempionlik yoʻli WEC 10 raundida boshlanganligini koʻrganimdan soʻng, oʻz-oʻzimga "qani mana shunday qiyin yoʻlni bosib oʻtgan odamni qoʻllab-quvvatlamaymiz" deb oʻyladim. 2020-yilda UFCga oʻtishidan keyin uning birinchi chempionlik jangiga qanchalik sabrsizlik bilan kutyotganimni eslayman — koʻpchilikka qiyin boʻlib tuyulgan tranzitsiyani u darhol oʻzgartirib yubordi. Ammo aynan shu nuqta meni hayratda qoldiradi: Merabning texnikasi va tajovuzkorligi bilan birga uning raqobatbardoshligi shunchaki oʻrganiladigan narsa emas, balki ilhom manbai. Uning WEC 10 da chempionlikni himoya qilganidagi boshi bilan ishlashi — bu shuningdek, oʻsha vaqtlarda O'zbekistonda boks boʻyicha juda kam rivojlangan holatda boʻlgan boʻlsak ham, uning uslubini oʻziga xoslik sifatida qabul qila oladigan muxlislar mavjudligining isboti edi.

Mana, yigitlar, bir narsani aytay — men Merabning chempionligini koʻrgandagina, butun tanamdagi qon oqimi tezlashdi, deydi bir vaqtlar Muborakdagi shaxmat turnirida oʻz guruhi boʻyicha chempion boʻlgan qoʻlimi yuqoriga koʻtarib olgan odam. Bu odamga bergan birinchi savolim edi: "Merabni qoʻllab-quvvatlamaslik mumkinmi? Uning texnikasi va gʻalabalari menga qaysidir maʼnoda oilamizning yutugʻidek tuyuladi". Javobini eshitdim: "Oʻgʻlim, u yerda xalqaro chempion turibdi, lekin uning orqasida georgiyaliklarning yuragi bor — ular bilan kelajak uchun bahslashdik. Ammo sen uning chempionligini oʻzlashtirish uchun hech narsani talab qilmaysan, uning uslubi oʻzinggidek." Sanjar_Toshkentga toʻgʻri kelmay turibman, lekin shuni aytsam — uning metrikalarini oʻrganib chiqdim: WEC 10 raundida boshlangan chempionlik yoʻli, soʻngra UFCga oʻtishdan keyin birinchi chempionlik jangini 2 daqiqa 45 soniyada yakunlash, oʻtish vaqtida oʻrtacha zarba nisbati 4.2:1 va boʻysunuvchi qarshi olish koʻnikmasida 85% muvaffaqiyat koʻrsatkichi. Bu raqamlar oʻzbek muxlislari uchun omadmi? Yoʻq, bu Merabning ovozini butun dunyoga eshitkazgan vosita. Lekin uning gʻalabalari biznikiga qanday tegishlidir degan savolni tugʻdiradi. Gulnoraoxirigachagagaga — sen toʻgʻri aytding, u yerda Yaponiyada yoki AQShda gʻalaba qozonayotganini koʻrib, O'zbekiston bayrogʻini koʻtarish istagi paydo boʻladi, chunki u shunchaki ringda qolmaydi, balki uning gʻalabasi orqali milliy ruhimizga boshqa darajada taʼsir qiladi. Mening doʻstim bilan birga Muborakdagi fitnes zalida Merab jangini koʻrishgan edi — ularning ikkisining ham yuzida alanga paydo boʻldi. "Bu qandaydir ikkilik," dedi doʻstim, "chunki u georgiyalik, lekin unga boʻlgan hissiy aloqamizda boshqa nuqta — uning toʻliq insonligi." Bu mening oʻz-oʻzimga aytgan narsam edi: Merabning gʻalabasi faqat ring bilan chegaralanmagan, balki uning orqasida turgan odamlar — georgiyalik murabbiylar, oilasi, va tabiiyki, biz oʻzbeklar ham bor edik, chunki u yerda birgalikda yurganmiz. DildoraBunyodkor, sen shunday ogʻir soʻzlarni aytganingda, darrov WEC 10 raundidagi chempionlik jangiga qaytdim — Merab oʻzining birinchi chempionlik unvonini himoya qilganida, boʻshliqni bosib oʻtgan boshi bilan qarshi olish texnikasi bilan dunyoni hayratda qoldirgan edi. Bu oʻtishdagi murakkabliklarni bilsang, uning gʻalabasi nafaqat sportchi uchun, balki muxlislar uchun ham qanchalik yuksakligini tushunasan. Uning oʻtish vaqtidagi 85% boʻysunuvchi qarshi olish koʻrsatkichi oʻzbek muxlislariga nima uchun oʻzlariga tegishli his qilishlariga asosiy sabab — chunki u oʻzining ulkan ishini koʻrsatib, boshqa davlat vakillariga xos boʻlgan uslubni oʻziga xoslik bilan birlashtirgan. Qizilqumfan, senning shubhalaringga kelsak — ha, Merab zoʻr jangchi, lekin uning xalqaro miqyosdagi yuksalishi orqasida uzoq tarix bor. Uning ota-bobolari Sovet davrida Gruziyadagi boks maktabida shakllangan, lekin uning gʻalabalari hozirgi vaqtda xalqaro maydonlarga aylangan. Ammo unga boʻlgan hissiy aloqamizda boshqa nuqta: uning chempionligi orqali bizga boshqa xalqdan boʻlishiga qaramay, uning gʻalabasi oʻziga xos tarzda biznikiga tegishli boʻlib qoladi. Chunki u yerda birgalikda yurganmiz — uning gʻalabalarini tomosha qilish orqali oʻz ichimizda yangi ruhni kashf etganmiz. Merabga qoʻl koʻtarganlarga — oʻzingizni ayting, uning chempionligini oʻzlashtirganingizdan soʻng, sizda qanday hislar paydo boʻldi? Men shuni tushunardim — uning gʻalabasi nafaqat sportchi uchun, balki butun jamiyat uchun yangi boshlanishdir.

Oh, qani endi, boronda, qani shunday — yuqorilardagilarning barchasini eshitdim, lekin „Merab biznikisi“ degan g‘oya boʻyicha oʻzfikrimni aytaman. Ha, u xalqaro chempion, texnikasi ajoyib, ammo unga bo‘lgan hissiy aloqamizda boshqa nuqta bor — bu erkinlikka intilish, hech kimning cheklovlari yo‘qligi. Men boksni 16 yoshidan boshladim, oʻsha vaqtlarda O'zbekistonda hali „professional MMA“ deb atalmagan edi. Ammo Merabning boʻshliqni bosib oʻtishidagi ruhini koʻrib, nima uchun uning gʻalabalari biz uchun ham shunday muhim boʻlayotganini tushundim. U oʻz yoʻlini mustaqil ravishda tanlagan, hech kimga boʻysunmagan — bu erkinlikka intilayotgan yoshlar uchun misol boʻla oladi. Shuning uchun uning chempionligi biznikiga tegishli, chunki u oʻzini hech kimga tayanmasdan koʻrsatgan. Yana bir narsa — uning texnikasi va tajovuzkorligi bilan birga uning insoniy tomoniga eʼtibor berish kerak. U ringdan tashqarida ham murosasiz, ammo adolatli. Bunday odamni qoʻllab-quvvatlash shunchaki uning gʻalabalari uchun emas, balki uning ishlashi uchun. Va uning chempionligi orqali bizga oʻzimizning ham „erkinlikka intilishimiz“ uchun yangi umid keladi. Shuning uchun uning yoʻlini davom ettirib, biz ham oʻz qavmimiz uchun shunday yuksaklikka erishsak — mana, shu maʼnoda Merab biznikisi. 💪🔥

Olamdan, keling shu Merabga toʻgʻri kelmaganga oʻxshab chiqamiz! 😂 Nega degani — u georgiyalik, biz esa oʻzbeklar, qayerda biron „milliy konvert“ bilan keltirmadi. Keling, oʻzini shunday koʻrsatish uchun hech qanday huquq yoʻq, hatto chempionlik qopqogʻi bilan ham! 💢 Uning WEC 10 da boshlangan chempionlik yoʻli — qoʻpollik bilan boshlanganmi? Ha, birinchi marta koʻrganimda gʻalabaga yaqin yoʻlni bosib oʻtgandek tuyuldi, lekin keyin — *wait, wait* — uzoq oʻtish vaqtidagi koʻrsatkichlar? 2:45 soniyada birinchi chempionlik jangi — bu juda taʼsirchan, lekin bunga „biznikiga tegishli“ degan fikrni qoʻyaver, bu qanchalik oʻyinga teng? Boshqa davlat vakili oʻz mamlakatini qanchalik yaxshi qoʻllab-quvvatlashi mumkin — bu boshqa narsa, lekin bir oʻzbek sifatida Merabga qoʻllab-quvvatlash uchun sabab qidirish — bu ham qiziquvchanlikka moyilligi, *mana shu shunday*. Qancha qilib qoʻysak, uning boʻysunuvchi qarshi olish koʻrsatkichi 85% — bu yaxshi koʻrsatkich, lekin bu Merabni „biznikiga aylantiradimi“? Yoʻq, bu qoʻshimcha narsa. Uning texnikasi ajoyib, lekin bu texnika Oʻzbekistonda tugʻilib oʻsgan jangchi tomonidan ishlab chiqilgan boʻlsa, unda boshqa narsa boʻlar edi. Ammo u gruzincha ringda maydonga tushadi va g‘alaba qozonadi — mana, shuning uchun uning gʻalabasi boshqa davlatlarning koʻzlarida, lekin nafaqat oʻzbeklarniki. Va aynan shu nuqtada — uning xalqaro yuksalishi bilan Oʻzbekistondagi muxlislarning hissiy aloqasi qanday oʻzgaradi? Bu boshqa mamlakat vakilining muvaffaqiyati boʻlishi mumkin, lekin u yerda „biznikiga tegishliligini“ taʼkidlash — bu har qanday chet ellik chempionni qoʻllab-quvvatlash uchun sabab topishga oʻxshaydi. Merabga qoʻllab-quvvatlamaslik mumkinmi? 😏 Javobi: uning g‘alabalariga eʼtibor qaratilsa, gʻalati tarzda his-tuygʻular paydo boʻladi, lekin bu yuqori koʻrsatkichlar va oʻziga xosligi bilan bogʻliq, „milliy“ hissiyot bilan emas. Merabning chempionligini oʻzlashtirish — bu yaxshi, lekin bu chempionlikka boshqa millat vakili erishgan boʻlsin, hamma narsa birdek boʻladi. Gʻalaba halqasi hamma uchun ochiq — lekin qoʻllab-quvvatsiz ishlatiladigan „biznikisi“ degan gapi — bu aql idrokida boʻlgan narsa. Agar toʻliq oʻzlashtirsak, unda barcha xalqaro chempionlarni qoʻllab-quvvatlashimiz kerak, chunki ular umuminsoniy qadriyatlar bilan yashaydilar. Lekin bunda biron-bir tarixiy yoki milliy maʼno yoʻq — bu faqat sport! 🔥

Odamlar, bir narsani ochiqchasiga aytaman — Merab Dvalishvilining chempionligi haqidagi suhbatning xulosasi men uchun juda qiziqarli boʻldi. 90-yillarning oxiri-yillariga oydinlik kiritib, uning o'sha davr sportchilariga oʻxshashligini taʼkidlashim mumkin edi: oʻtgan asrlarning yuragi, magʻlubiyatdan qochmaganligi, oʻz mamlakatini qanchalik muhimligini koʻrsatish istagi. Ammo shu bilan birga Merabning georgiyaliklar bilan bogʻliq ekanligi ham eʼtibordan chetda qolmasligi kerak. Bu uning xalqaro yuksalishi va "xalqaro chempion" maqomiga erishganligi bilan parallel ravishda keladi. Pesh etib aytaman — bu uning boshqa davlatlarning ramziga aylanishiga olib kelgan omillardan biri, chunki u oʻz texnikasi va gʻalabalari bilan butun dunyoni oʻziga tortgan. Va keyin nima kuzatiladiki — uning gʻalabalari O'zbekiston muxlislari uchun qanchalik qiziqarli? Chunki ular uchun u boshqa davlat vakili emas, balki oʻziga xosligi bilan barcha chegaralarni buzgan sportchi sifatida koʻrinadi. Uning chempionligi orqali ular oʻz ichki motivatsiyasini ham ko'tara olishadi, chunki uning gʻalabasi nafaqat unga tegishli, balki butun xalq uchun yangi boshlanish hissini beradi. Ammo asosiy masala — uning xalqaro darajadagi yuksalishi bilan Oʻzbekistondagi hissiy aloqamiz qanday oʻzgaradi? Bu yerda asosiy nuqta shuki: Merabning texnikasi va gʻalabalari uning milliy kelib chiqishidan qatʼi nazar, umuminsoniy qadriyatlarni ifodalaydi. Va shu bilan birga, uning chempionligi bizning jamiyatimiz uchun ham yangi umid manbai boʻlib qoladi. Men oʻzimga savol beraman: agar uning gʻalabasi faqat ring bilan chegaralanib qolsa, unga boʻlgan hissiy aloqamiz qanday oʻzgarardi? Albatta, uning gʻalabalarini qoʻllab-quvvatlashning asosiy sababi uning texnikasi va insoniy fazilatlarida. Chunki u oʻzini koʻrsatib, xalqaro miqyosda O'zbekiston bayrogʻini koʻtarish istagini uygʻotgan — bu boshqa davlat vakilining muvaffaqiyati boʻlishi mumkin, lekin uning orqasida turgan his-tuygʻular bizning milliy ruhimizga yangi taʼsir koʻrsatgan. Shunday qilib, merob haqida gap ketganda, uning xalqaro miqyosdagi yuksalishi va mahalliy tan olinishi oʻrtasida oʻtirib qolmasdan, uni oʻz qavmimizniki qilib olishimiz mumkinmi degan savol tugʻiladi. Va mening javobim — ha, mumkin, chunki uning gʻalabasi butun xalq uchun yangi ruhni kashf etgan.