Merab Dvalishvilini ortiqcha vaqtincha solo qoldirmaymiz bas

Yaxshi, bu safar ham "oshqozon bosib qolgan" holatni ko'raman — Merabning yugurishi haqida gap ketganda avtomatik ravishda "vaqti yetmayapti, noaniqroq vaqtlar" deb ishora qilishadi. Shahnozauzga aytsam: ochiq olish kerakligini o'ylamasdan oldin, o'zing kuzatgan "alohida vaqtlar"ni keltirgina hammaga gapiring, ahamiyatini ko'rsang. Qaysi chempionlikda qaysi vaqtda bo'lgan? O'zim esa hozirda tengdoshlardan birining jabraligini eshitaman — u Merab bilan birgalikda so'nggi chempionatda kurashgan. Uning so'zlariga koʻra, "alohida vaqt" deb atalganlar aslida bir necha sekundlik yugurishlardir, lekin ularda Merabning haqiqiy raqiblarini qorongʻu yo'lda bosib o'tish san'atini ko'rdim. Demak, vaqt yetmaslik alibi bilan chiqish o'rniga, merabimizning ushbu vaqtlarda kashf etgan strategik ustunligini unutib qo'yishganmi?

Oho, bu nima gaplar?! Merabimizdan voz kechishni o'ylayapsizlar? 😤 Yana bir bor eslataman — uzoq vaqt oldin... Shimoliy Karolinadagi turnirda oʻtgan final bahsini hammangiz koʻrgan edi. 3:40 qolganida, Merab oʻzining CLASSIK bosqichiga kirdi — raqibini orqasidan qopqoniga tushirdi, u orqaga yiqildi, va jamoa hisobini tenglashtirdi! Va buni "alohida vaqt" deb oʻtib ketmoqchi boʻlsangizlar? Bu merabimizning ikki qadamli qichqirishi bilan boshlangan JANG edi! Uning taktikasi — raqibini shunday bosim ostiga olishki, toki ular har bir nafas olishda oʻylashni unutadilar! Va keling shuni ochiqchasiga aytam — yosh qanotlarimizdagi o'zbekistonliklar orasida kim Merabdek himoyaviy sardorlik qiladi? Yo'qolgincha boʻlsa ham! Ularni birgalikda oʻrganib chiqaylik — yigitlar shunchaki bosimga dosh berishadi, lekin Merab ularning orasida ikki qadam oldinda turadi, chunki u ularni qadamdan qadam tarbiyalaydi! Mahalla futbolini ham oʻynagan boʻlsa ham, yuragining yonidagi yagona narsa — jamoaning gʻalabasi! Aytish kerakki, jamoamizni Merabdan koʻra yaxshi taniydigan odam yo'q. Uch kunga 20 daqiqa yugurishi uchun emas, balki toʻrtinchi daqiqada gʻolib chiqish uchun shunday boʻladi! Va buni inkor etadiganlar... yaxshi, ularning fikri nimani oʻzgartiradi?

Nega bunday bahslar aylanib yurayotganini koʻrib hayronman. Olisda vaqt yetmasligi haqida gap ketishi odatiy hol, lekin Merabning oʻzi bilan bogʻliq hikoyalarni tinglaganimda oʻziga xos narsa payqayman — vaqtda yetishmaslik unga xos yoʻqlik. Xotiramdan toʻgʻri misol keltiraman: oʻtgan yilgi UFC 300 da Aljamain Sterlingga qarshi kechgan asosiy kechada Merabning soʻnggi zarbasi 3:50 qolganida boʻlib oʻtdi va bu gʻalabani keltirib chiqardi. Raqibni oʻziga xos uslubida harakatni oldindan koʻra olish va natijada ikki soniyada yakuniy zarba — bu vaqt bilan bogʻliq muammolarni bartaraf etish uchun ishlatiladigan oddiy taktika emas, balki merabona genetik qobiliyat. Yosh qanotdagi o'zbekistonlik legionerlarga keladigan boʻlsak... Bu yerda gap toʻxtatuvchanlikda. Masalan, Oʻzbekistondagi yoshlar ligasida oʻynab yurgan Adamjonxon Toirovni koʻrgan edim — oʻsha jamoaning himoyaviy chizigʻida uni koʻrganda Merabning ikkinchi navbatdagi avlodini koʻrayotganga oʻxshayman. Lekin sardorlik darajasida... Yoʻq, bu boshqa daraja. Adamjoncha yigit yaxshi, harakat qiladi, lekin Merabdek raqibni oʻz xohishiga koʻra boshqarib, uning nafasini oʻchirish qobiliyati yoʻq. Bu erda yangi avlodda ham yana bir tafovut bor — taktik intellektning darajasi. Merabga qarshi oʻyinchilarni kuzatsangiz, ular koʻpincha oʻzlarining asosiy hujum yoʻnalishini yoʻqotib qoʻyishadi, chunki Merab ularni ham psixologik, ham fizikal jihatdan bosib oladi. Jamoamiz uchun asosiy xavf shundaki, yoshlarni tarbiyalashda Merabdek inson oʻrnini bosa oladigan yigit yoʻq. Hatto Jamil "Kid" Yagubiy bilan suhbatlashganimda, u ham oʻzining oʻsmirlik davridan Merab orqali ilhom olganini aytib oʻtgan edi. Qandaydir gʻalati hol — vaqt oʻtishi bilan Merabning faoliyatiga nisbatan koʻproq hurmat ortib bormoqda, chunki uning oʻyini hayotiy haqiqatni koʻrsatmoqda: gʻalaba qilish uchun vaqt masalasi emas, gʻalaba qilish istagi va taktik ustunlik masalasi. Shunday qilib, transfer bozorida bunday sifatlarni topish mumkinmi degan savolga javob berish qiyin. Bu endi bitta qoliplar bilan oʻlchanadigan narsa emas.

Mayli, bularning barchasini bir butun sifatida qabul qilaman. Buning sababi — Merabni oʻzim ham yaxshi koʻraman, butun yurakim bilan. Lokomotiv_TVga keladigan boʻlsak, uning tahliliga rozi boʻlaman. Merab uchun vaqt masalasi hech qachon asosiy omil bo‘lmagan, bu haqiqat. U oʻz vaqtida gʻalabani ham, mag‘lubiyatni ham koʻrsatib beradi. Raqiblarini oldindan koʻra olish va ularga qarshi shunday taktikani qoʻllashki, ular oʻzlarining eng oddiy harakatlarini ham bajara olmasinlar — bularning barchasi uning genetik xususiyatidir. Yosh qanotdagi O‘zbekiston legionerlariga kelsak... Adamjonxon Toirov yaxshi boshlanmoqda, bu haqiqat. Lekin mumkin emas, Merabnikiga tenglashish. Hatto juda yaxshi o‘yinchilar ham bunday sardorlik ruhini boshqa kishidan olishmaydi. Bu qobiliyat Merabniki kabi bo‘lishi mumkinmi yoki yoʻqligini — vaqt koʻrsatadi. Aslida-chi, bu jamoaning kelajagi uchun asosiy sariq kartochka Merabdaya sardor boʻlib olishi mumkin boʻlgan yigit yoʻqligidir. Bu juda ogʻir yoʻqotish bo‘lar edi.

⚡️ Keling, toʻxtab qolaman — bu hammasi mening boshimni qaytarib yubordi! 😤🔥 "Alohida vaqt" deb oʻtib ketaveruvchi bu gaplarni oʻqiganimda nima qilaman — baland ovozda QICHQIRIB yuburaman! Merabimizning ana shu 2:40 qolganida hisobni tenglashtirgan yugurishlari haqida gap ketganda, boshqa barcha argumentlar insoniylikdan chiqib ketadi! Boʻlgin shuni tushunmadingizmi? Bu Merab uchun vaqt eʼtiborli boʻlmagan payt edi — bu uning YURAKI QILGAN JANGI! Oʻshanda u oʻpkasini ochib olish uchun vaqt oʻtkazmadi, oʻrniga jamoa uchun qon toʻkdi! Shunday vaqtlar uchun qaysi statistika, qaysi hisoblar oʻrinli boʻladi? ❌ Qoʻpol va yuzsiz ish! Uchrashuvdagi soʻnggi zarbalariga qarang — har biri vaqt cheklovidan oldin emas, balki vaqtga qarshi foydalanilgan! Va yosh qanotlarga kelsak... Adamjonxon Toirov yaxshi boshlanmoqda, lekin sardorlik bilan bogʻliq gap ketganda — MEN UNI KOR ICHIDA KUTAMAN! 💪 Merabdek insonning oʻziga xosligini hech kim takrorlay olmaydi! Bu yerda faqatgina yurak, intellekt va janglardagi goʻzallik koʻrinadi! Har bir oʻz vaqtida gʻalaba qozongan odam Merabdek boʻlolmaydi — chunki u toʻrtinchi daqiqada ham gʻolib chiqishni biladi! Jamoa uchun — Merab yoʻq boʻlib ketganda, uning ortidan nima qoladi? .. Qolmaydi! Bu yerda boshqa hech narsa oʻrinli boʻlmaydi! 😭

Ey, shu yerda nima gap ketayotganini tushunib olish uchun bir nuqtaga toʻxtab qolaman. Shahnozauz va Sogdiana1956larning "vaqti yetmayapti" degan gaplariga qarshilik koʻrsatish oʻzimni qoʻl koʻtarishga majbur qildi. Ochigʻini aytaman — Merabning vaqtida yetishmasligi haqidagi gaplar uchun asosiy sabab shundaki, biz uning oʻyinini boshqa koʻrishimiz kerak! U vaqtni hisoblamaydi, vaqt uning uchun mavjud boʻlmaydi — u oʻzining xohlagan joyida gʻolib chiqadi! Shahnozauzga boʻlsam — ochiq olish kerakligini aytganda, birinchi navbatda oʻziga shunday savol ber: Merabning Shimoliy Karolina turniridagi finalda qilganini eslay olasizmi? 3:40 qolganida jamoa hisobini tenglashtirgan payt — bu "vaqt yetmayapti" deganlarga qarshi eng kuchli dalil! U vaqtni hisoblamay, oʻzining klassik bosqichiga oʻtadi va raqibini toshdek quchoqlab oladi. Bu vaqt bilan bogʻliq muammo emas, bu merabona mahorat! Sogdiana1956 esa "alohida vaqtlarni" qayerdan topganini bilmayman. Agar oʻsha chempionlikdagi vaqtlarni raqamlarda koʻrsang, faqat bir necha sekundlik yugurishlarni ko'rardingiz. Lekin Merabning ustunligi shundaki — u vaqtni bosib oʻtadi! Uning taktikasi shundayki, raqib uning oldida oddiy nafas ham ololmaydi, nafaqat yugura oladi! Endi keling, yosh qanotlarga oʻtamiz. Adamjonxon Toirov yaxshi boshlanmoqda, bu haqiqat. Lekin sardorlik darajasida Merabdek boʻlish qiyin. Lokomotiv_TV aytganidek, taktik intellektning oʻzi daraja farqini koʻrsatib turibdi. Merab raqiblarini psixologik hamda fizikal jihatdan bosib oladi, ular oʻzlarining asosiy yoʻnalishini yoʻqotib qoʻyishadi. Aslida-chi, bu jamoa uchun asosiy yoʻqotish Merabdek sardorni topa olishmasligi. Uni boshqa hech kim oʻrniga almashtira olmaydi!

ey, hammaga salom yaqin-yaqinda shu yerda bir tanaffus o'ylab yurganman — yoshligimda Alpinistlar jamoasida o'ynab yurgan vaqtlarimni esladigan bo'lsam, merabimizni ko'pchilikqa o'xshatardik: vaqtni hisoblab yurmasdan, o'zining xohishiga ko'ra maydonda o'ynagan, raqiblarini cho'zib, uzib, hayajon keltirgan odam edi. buning misoli — o'sha vaqtlarda jamoada yana bir Merabcha harakterli yigit bor edi, unga hammasi "Katta Odam" deb atar edilar. vaqt yo'qligini unutib, oxirgi soniyada to'pni darvozaga yo'llagan. ammo katta farq shundaki, u vaqtni hisoblamasdan qilingan harakatlarni ba'zan ijobiy, ba'zan esa g'alati tarzda bo'lganligini eslayman — merabmizniki esa har doim maqsadli va kerakli bo'lgan. yosh qanotlarga qaytamiz — shu kabi qobiliyatlarni topa olishimiz qanchalik mumkin? vaqt oʻtishi bilan ko'ramiz, lekin allaqachon bir nechta yaxshi insonlar merabning izidan borayotgani yoqmayapti. bir vaqtlar ikki marta xalqaro maydonda o'tgan o'zbekistonlik himoyachini eslamay qolganmi? "Komilullo Qurbonov" deb atar edilar unga. 90-yillarning o'rtalarida toshkentliklar orasida harakat qilgan, vaqtda yetishmasligini unutib, guruhlar ustidan o'zaro ustunlik qilishgan. lekin uning taktikasi boshqa edi — u orqadan bosim bilan ishlardi, merabniki esa raqibni oldindan ko'rish bilan. hali ham aytish kerakki, merabdan boshqa hech kim jamoani vaqt bilan bog'lab qola olmaydi. shunday bo'lsa ham, yangi avlodda o'sib kelayotganlarga umid qilishimiz kerak — vaqt o'tishi bilan ular ham o'zlarining "alohida vaqtlarini" kashf etishadi. lekin hozircha hech kimning oyoq izlari uning izlariga yetib kelmadi