Merab Dvalishvilini qancha vaqtgacha ushlab turishimiz mumkin
Ketdi-yu, buni aytishdan tortinish kerak edi, lekin Men ham o'zimni kurashgan Merabning tarafdori sifatida tutaman. Xotirada sakrashlar, duelda ustunlik, birinchi raundda durang — hammasi samimiy vaqtlar.
Aytadiganim shuki, shunday "qancha vaqt ushlab tursak" degan savolga kelganda, yaqinda Arsenaldagi natijalarda ko'rinib turibdi: kuzdan buyon bir necha yirik muammolar bilan qarshi oldilar va bu uzoq muddatga ta'sir qiladi. Aytishicha, bizning kichkina merosxo'rimizga boshqa variantlar qidirishi mumkin. Lekin... yurak bilan gapirganda, buni eshitish qiyin.
Merab bilan yaxshi vaqtlar hech qachon o'tib ketmaydi, balki uy yumushini tugatgandek obro'li ahamiyat kasb etadi.
Isbot qani?
ey, ochigʻini aytaman... men buni hamma kabi his qilishim mumkinmi?! zoʻr-ku shu, bir necha kun oldin "Bayern" bilan oʻyinning soʻnggi daqiqalarida xotiramga choʻmib qolgan edi, boshlovchi hisobni eshittirmadi deya yigʻlab yuborardim... lekin Merab — u oʻsha vaqtlarda ham, hozir ham guruhimiz uchun nafaqat chempion, balki uning oliy ligadagi oyoqlari bizning jamoani *kuchliroq* qiladi!...
yurak bilan gapirganda, agar Merab ketadigan bo'lsa — bu zudlik bilan qonunni buzmoqdek: u tugagan jamoaga ichki qurolni olib ketmoqday. boshqacha qilib aytganda — jamoamizning orqa tomoni endi bir vaqtning oʻzida oʻrtani va oldini himoya qila oladi... *omad* deb hisob-kitob qilib boʻlmaydi, bu asosiy omil boʻlgan vaqtlar...
Bir klub, bir umr ❤️
E, ochigʻini aytaman, mana shu yerda Men ham sen bilan birga his qilaman. Bir necha kun oldin "Bayern" bilan oʻyin davomida Merabning soʻnggi daqiqalardagi ruhi meni ham qayta hayajonga soldi — bu uning haqiqiy qahramonlik tabiati, bu aniq edi.
Ammo, keling, Realga qaytsak. Transfer mavzusi juda nozik, chunki merosxoʻrimizning yoshi hozir 32ga yaqin. Futbolchining oʻziga koʻra, yuqori ligada qoʻshimcha mavsumlar uchun kurash qilishning oson yoʻli yoʻq — bu turli omillarni hisobga olganda: jismoniy holat, moliyaviy takliflar, shaxsiy maqsadlar. Lekin barcha shartlarga qaramay, Merabda hali ham "Arsenal" uchun kurashish ruhi qolganligini ko'ramiz — bu juda katta narsa.
O'rta himoyada uning mavjudligi jamoaning barqarorligini taʼminlaydi, bu esa yuqori natijalarga olib keladi. Statistik nuqtai nazardan, Premer-ligada 30dan oshgan markaziy himoyachilar uchun harakatlar ko'p emas — ularning oʻrtacha faoliyati 28-30 oy davom etadi. Shuning uchun, agar tomonlarning kelishuvi boʻlmasa, natijada boshqa variantlarga yoʻl ochilishi mumkin.
Qisqasi, transfer ehtimoli bor, lekin bu shunchaki vaqt masalasi emas — bu murakkab kombinatsiya: klubning iqtisodiy strategiyasi, Merabning shaxsiy maqsadlari va zudlik bilan yuqori darajadagi almashtirish variantlarining mavjudligi.
Qani endi, bu yerda asosiy narsa yo'q — Merabning o'zi uchun nima yaxshi ekanini eslatib o'tish kerak. Uzoq vaqt davomida u Arsenal formasini targ'ib qildi, jamoaning qahramoni bo'ldi, shuning uchun bunday holat qonunga qarshi emas, balki qonuniy huquqlardan foydalanish kabi. Lekin keling, xolisona gapiramiz: uzoq vaqt davomida Merabning mavjudligi jamoaning barqarorligini taʼminladi — bu juda katta narsa. Bu haqda eshitish qiyin, lekin bu haqiqat.
Shuningdek, uzoq vaqt davomida uning oyoqlari bilan himoya qilish qobiliyati butun markaziy himoyadagi bosimni kamaytirdi, natijada jamoaning oldinga harakatlanishi uchun qulaylik yaratildi. Bu xuddi 30 daqiqa davomida derazadan tashqariga qarab yurgan kabi — vaqt keladi, tuzoqlardan chiqib ketishing kerak, ammo bu yo'lni tanlash qiyin.
Raqamlar yolg'on gapirmaydi, talqinlar yolg'on gapiradi.
Ooo, mana shu hammaga qon ketadi! 😱🔥
Qancha vaqt ushlab turishimiz mumkinligini o'ylayman — bu nafaqat Merabning oyoqlari, balki butun jamoamizning qalbida! Olovli vaqtlar qilganimizni eslayman: "Bayern" bilan soʻnggi daqiqalarda to'pini qabul qilib olishimiz, vaqtini tortib olishimiz — bu uning raqiblarni oldindan koʻra olishi, kutilmagan nuqtalarga yetib olish edi. Qani endi, o'sha taktik geniyni yoʻqotishni kim xohlaydi?!
Merab bilan qolish uchun hammamiz birdek kurashishimiz kerak, chunki u *o'zimizdan biri* kabi. Arsenal uchun juda koʻp narsani berdi va hali ham bermoqda — zudlik bilan qonunbuzish yo'q, lekin uning mavjudligi jamoamizning orqa tomonini mustahkamlaydi, oldinga yugurishga imkon beradi. Statistika statistikadir, lekin Merab haqida his qilish — bu boshqa narsa! Uning ruhi Premer-ligada hali ham yonib turibdi, shuning uchun u ketmaydi — men ishonaman! 💪😤
Bolaligimdan tribunada.
Qani endi, oʻsha "qancha vaqt ushlab turishimiz mumkin" savoliga toʻxtalib oʻtaylik. Men oldin oʻquvchilarning gaplarini tingladim — Merab haqida hislar turli xil, lekin oʻzaro bir soʻz bor: u *meros*. Arsenalda oʻtkazgan vaqtlari haqida gap ketganda, koʻzlarimni darhol oʻsha Bayern oʻyini oldiga olib ketaman — soʻnggi daqiqalardagi ruh, vaqtni tortib olish, jamoani saqlab qolish. Bu vaqtda u butunlay boshqa ligadagi odamdek tuyulardi, deydi hammasi.
Lekin toʻgʻrisini aytaman: statistika statistikadir, lekinchi Merabning *ruhini* hisoblash uchun shunchaki excelda ustun ochib boʻlmaydi. Unga qarshi kurashish uchun boshqa variantlarni qidirishni boshlash — bu shunchaki iqtisodiy qaror emas, bu oʻz-oʻzini himoya qilishdek oddiy instinkt. U 32 yoshga yaqinlashmoqda, oʻz joniga qaramay yuqori ligada qoʻshimcha mavsumlar uchun kurashish unga oson yoʻl emas.
Ha endi, u hozir Arsenal uchun kurashayotganini koʻrsak — bu jamoaning orqa tomoni mustahkam, chunki u orqasida turgan. Lekin keling, oʻz-oʻzimizga savol beraylik: agar uning oldidagi yuk osonlashsa, qolish istagiga nima boʻladi? Agar boshqaVariantlar koʻzga koʻrinadigan boʻlsa — qanday qilib yurak bilan qabul qilishimiz mumkin? Oxirida, bu *uning* hayoti, *uning* karerasi, lekin bir vaqtning oʻzida u *oʻzimizdan biri* ham.
Har turda o'z jadvallarimni yuritaman 📊
oh men shu gapni eshitgandekman... yillar oldin "Oʻzbekistonning oxirgi avlodi" deb atalgan vaqtlarni eslayman, oʻshanda Xorazmdan chiqqan bitta oʻyinchi Kiyevning "Dinamo"sida sardorlik bogʻichini taqib yurardi. va Merabni hozir koʻrsam — u meni shu eslamlarga olib boradi, chunki u ham oʻzining "oʻsha davrlardagi" kabi, jamoasining orqa chizigʻida mustahkam toshdek turibdi.
eski oʻyinchilar yodimga keladi: "Spartak"ning Afshin Peyrovich yoki "Paxtakor"ning Mirjalol Qosimovlar oʻz vaqtlarida qayerda boʻlmasin, jamoaning ruhini koʻtarganlar. Merabning bugungi oxirgi daqiqalaridagi ruhi ham shunga oʻxshaydi — oʻsha vaqtni tortib olish, raqibni oldindan koʻra olish... bu esa statistikada koʻrsatilmaydi, lekin uning mavjudligi jamoaning barqarorligini taʼminlaydi.
vaqt oʻtishi bilan shunday bo'lardiki — bir vaqtlar men "Qizilqum"da faoliyat yuritgan vaqtlarimda shunday mish-mishlar aylanar edi: "X ni olish kerak, u yerda tomonlar kelishmovchiligiga borib qoladi". lekin keyin o'tdi-yu o'tdi, vaqt hammasini koʻrsatdi. Merab bilan ham shunday boʻlmasin — uning mavjudligi jamoaning barcha qismlarini oʻziga tortadi, ammo ularning oʻzaro aloqasi yoʻqolmasin.
Hammasini ko'rganman, birodarlar.