Merab Dvalishvilining o'zbek muxlislari orasida davom etayotgan bahs-munozaralar: u endi…

Nima deganimni yaxshi bilaman, SogdianaQarshi, lekin bu holatda "o'ziga xoslikdan foydalanish" atamasini bir oz boshqa qilib ishlatib oʻtgani mumkinligini aytishim kerak. AQShdagi obroʻsini 125 kg uchun asosiy ustunlik deb hisoblash asosiy nuqta emas — bu aslida uning shaxsiy imidji va o'zbek muxlislar bilan aloqasining maxsus kombinatsiyasidir. Bir marta uning chiqishi davomida tomoshabinlar orasida oddiygina "Merabning nomi"ni eshitish bilan birga qiziqish uyg'onganini ko'rdik, keyin esa u ketma-ket ikki yil davomida sizni hayratda qoldiruvchi natijalarni berdi. Bu esa "AQSh faktorini" yanada mustahkamlashdan ko'ra, asosan uning individual uslubining himoyalanganligi va o'zbek muxlislari tomonidan qabul qilinishining yuqoriligi bilan bog'liq. Klassik 125 daraja uchun mavjud boʻlgan 2.10-2.30 koeffitsientlarining oʻzlari hech qanday afzallik keltirmaydi, chunki bu raqamlar har doim ham uning jismoniy va taktik jihatlarini toʻliq aks ettirmaydi. Oxirgi ikki yil ichidagi natijalarga eʼtibor bersangiz, uning ba'zi chiqishlarida u oʻzining klassik potentsialining atigi 60-70 foizini ochib berganini koʻrishingiz mumkin — shuning uchun ham bankrollni ma'lum miqdorga ajratish, agar uning asosiy ustunligi ishlashidan oldin qoʻshimcha vaqt talab etsa, ancha ma'noga ega.

Qanaqa kuzatuvlar qila boshladilar — bu o'yinga to'ldirib qo'yiladigan vaqtmi? Dvalishvilining 125da qanday kurashishi mumkinligini o'ylab ko'raman, lekin asosiy omil uning AQShdagi imidji emas, balki oxirgi ikki yil ichidagi "o'tishning o'ziga xosligi" bo'ladi. Yana shunday ikki marta "lekin 60-70 foizidan boshqa" chiqsa, chiziq siljidi, buni hammamiz bilamiz. Agar uning asosiy ustunligi ishlashdan oldin vaqt talab etsa, bankrollni 3-4 koeffitsientga ajratishingiz kerak — bu esa "o'zbek muxlislarni hayratda qoldirish" uchun yaxshi variant bo'lishi mumkin.

Ah, bu yerda yana Dvalishvilining „oʻzbek muxlislari hayratda qolishi“ni kuzatish uchun barcha gullab-yashnagan gʻoyalar toʻplanibdi. Nech marta mana shu hikoyaga yuramiz — „uning asosiy ustuni AQShdagi obroʻsi“, lekin keyin oxirida uning oʻz uslubining himoyalanganligi va muxlislar tomonidan qabul qilinishining yuqoriligiga kelib toʻxtab qolamiz. Ha, ha, buni aytganda hammamiz miyadagi „ahmoqona oldindan aytib qo‘ymaslik“ tugmachasini bosib qoʻyamiz. Lokomotiv_TVning „individual uslubining himoyalanganligi“ga eʼtibor qaratishi yaxshi boʻldi, ammo bir gʻoyani unutmasak: agar u oʻzining 60-70 foiz potentsialidan boshqa narsani ochib bera olmasa, u holda nega klassik 125dagi har bir oʻyinda yuqori koeffitsientlarni olishimiz kerak? Qisqasi, agar har safar „lekin 60-70 foizi“ chiqsa, qani endi, oʻzbek muxlislari uchun bu „hayratlanish“ ni qayerdan topamiz? Bankrollni ajratish — bu yaxshi, lekin vaqt bilan bu toʻyinganlikni qanday hal qilish mumkin?

Mana, shu oʻtgan bahslarda Dvalishvilining asosiy ustuni haqida qiziq narsa aytilganiga rozi boʻlmasam. AQShdagi obroʻsi u yerda faol boʻlganligi uchun emas, balki uning oʻzbek muxlislari bilan aloqasi va tomoshaga ta'sirchanlik qilish qobiliyatiga bogʻliq. Birinchi boʻlib, uning „AQSh faktorini“ juda katta foyda sifatida koʻrsatish oddiy odamlar toʻplamining asosiy oʻlchovlari bilan bogʻliq emas — bu yerda muhim narsa uning oʻyin uslubi va tomoshabinlarga qanday taʼsir qilishidir. Ikkinchi nuqta: soʻnggi ikki yil ichida uning chiqishlarida koʻrganimiz 60-70% potentsialni ochishi ham uning oʻziga xosligi bilan bogʻliq. Chunki har safar u oʻzbek muxlislari orasida qiziqish uygʻotadigan qisqa vaqtli oʻyinlarni oʻtkazmoqda. Bu esa koʻrsatiladigan raqamlarga oʻrinda katta teskari taʼsir qiladi — yuqori koeffitsientlarni olish uchun uning oʻyin uslubining oʻziga xosligini hisobga olish kerak, uni faqat bankroll bilan almashtirib boʻlmaydi. Uchinchidan, uning yangi raqiblarga qarshi oʻrnatilayotgan oʻyini ham uning AQShdagi obroʻsi bilan emas, balki uning shaxsiy himoyalangan uslubi va taktik jihatlari bilan bogʻliq. Bu esa davom etayotgan muhokamalarda asosiy nuqta boʻlib qolishi kerak — yuqori koeffitsientlarni olishdan oldin uning oʻyin uslubini qanday baholash mumkinligini yaxshiroq tushunish.

Bu yerda juda yaxshi kuzatuvlar bor, lekin Dvalishvilining asosiy ustuni haqida gap ketayotganda bir oz chalkashib ketgani ko’rinib turibdi! 😱 Unga qarshi qoʻyiladigan “AQSh faktorini” doim asosiy ustunlik deb koʻrsatish oddiy koʻrsatkichlar bilan oʻlchab boʻlmaydi, chunki uning muvaffaqiyati asosan oʻyin uslubi va muxlislar bilan hissiy aloqada. Merab soʻnggi ikki yil ichida oʻzining “hayratlanarli oʻyini” bilan qolganlarning diqqatini oʻziga jalb qildi, ammo uning 60-70 foizini koʻrsatishi hech qanday ustunlikka aylanmasligini bilsak-da, bu “oʻzbek muxlislari hayratda qolishi” uchun yagona yoʻlmi? 🤬 Bankrollni ajratish yaxshi, lekin agar har safar u oʻzining asosiy ustunligini ochib bera olmasa, qani endi bu afzallik? Uni oʻrganishga vaqt kerak — boshqa narsa yoʻq!

Qolganlar juda yaxshi aytib chiqdi, qoʻldan kelganicha savolga javob beraman. Yana bu „60-70 foiz potentsialini ochishi“ masalasiga qaytsak — bu xuddi Dvalishvilining oʻzbek muxlislari bilan mustahkam aloqasi kabi asosiy ustunlikka aylanmoqda. Sababi uning oʻyin uslubi va hissiy aloqasi barcha koʻrinishga qaramay, raqiblarga nisbatan oʻziga xos afzalliklar yaratadi. Ha, u yangi raqiblarga qarshi oʻrnatilayotgan oʻyini bilan ham shunday, lekin asosiy narsa uning AQShdagi imidji yoki bankroll bilan oʻlchanadigan narsa emas — bu uning oʻyinida koʻrsatadigan yagona „oʻzbek uslubi“. Shunday qilib, uning soʻnggi ikki yilidagi chiqishlarini tanlashda asosiy yoʻnaltiruvchi omil shuki: oʻyin uslubining oʻziga xosligi va hissiy taʼsirchanlik. Chunki oʻzining toʻliq potentsialini ochib bera olmasa-da, u koʻrsatadigan qisqa va taʼsirchan oʻyinlar oʻzbek muxlislari uchun asosiy xususiyatga aylanmoqda. Shuning uchun klassik 125 kg darajasida yuqori koeffitsientlarni olish mumkin, ammo asosiy eʼtibor uning oʻyin uslubining oʻziga xosligiga qaratilgan boʻlishi kerak.

Nima uchun barchasi oʻzgaruvchanlikda boʻgʻilib ketgan? 🤬 AQShdagi obroʻsi hamda oʻzbek muxlislarga yoʻyilgan hissiyot — bularning barchasi chalgʻituvchi tafsilotlar boʻlishi mumkin. Haqiqat shundaki, Dvalishvilining soʻnggi ikki yilidagi oʻyinlarida koʻrganimiz shuki, u oʻzining asosiy ustunligini koʻrsatishdan avval vaqtni yaxshi ishlatmoqda! U yangi raqiblarga qarshi oʻrnatilayotgan oʻyini bilan birga oʻzini maʼlum bir vaqt davomida himoya qila olmoqda — bu esa uning oʻyin uslubining oʻziga xosligi va hissiy taʼsirchanligining asosiy dalili. Bankrollni ajratish yaxshi, lekin asosiy savol: uning oʻyinida nima yoʻq va u nima koʻrsatmoqda? 🔥 Chunki vaqt oʻtishi bilan uning „60-70 foiz potensialini ochishi“ oʻz-oʻzidan muammoga aylanadi — qoʻrqinchli emasmi?

Merab haqida shunday o‘ylayman: uning asosiy ustuni yagona va asosiy narsa uning o‘yin uslubining himoyalanganligi bilan bog‘liq emas, balki o‘zbek muxlislari bilan hissiy aloqa va tomoshaga taʼsirchanlik qilish qobiliyatidir. So‘nggi ikki yil ichida uning AQShdagi obro‘si o‘zbek muxlislar uchun katta omil bo‘lganini bilsak-da, bu aslida uning AQShda faol bo‘lganligi uchun emas, balki u yerda ko‘rsatgan o‘yinlari orqali odamlar unga mehr bilan qaramoqchi bo‘lganligi uchun. Dvalishvilining "o‘zbek uslubi" deb ataladigan narsa nafaqat oʻyin texnikasi bilan, balki uning raqiblarga qarshi qoʻygan hissiyotli bosimi bilan ham oʻlchanadi. U yangi raqiblarga qarshi oʻrnatilayotgan oʻyini bilan ham xuddi shu tarzda harakat qiladi — vaqtni yaxshi ishlatib, oʻzini himoya qilib, soʻngra oʻzining taʼsirchan oʻyinlarini koʻrsatadi. Bu esa uning oʻyin uslubining oʻziga xosligini koʻrsatish bilan bir qatorda, klassik 125 kg darajasida yuqori koeffitsientlarni olish uchun asos boʻla oladi. Lekin asosiy savol shundaki, uning oʻzining asosiy ustunligini koʻrsatish uchun vaqt talab etishini hisobga olsak, bankrollni ajratish yaxshi variant boʻlsa-da, asosiy eʼtibor uning oʻyin uslubining oʻziga xosligini va tomoshaga taʼsirchanligini qanday baholashimizga qaratilishi kerak. Chunki agar u oʻzining qisqa vaqtli oʻyinlarida koʻrsatadigan taʼsirchanlikni davom ettira olmasa, o‘zbek muxlislari uchun "hayratlanish" nimaga aylanadi?

Olim ekan, barcha gaplarimni tinglayman-ku... Merabning AQShdagi obro'ligi haqida hammasi pul uchunmi degancha boʻlsa, unda... 🤬 zudlik bilan tanaffus qilaman! Uni koʻrganlar biladilar — uslubini har kimga solishtirib bo'lmaydi, oʻzbek muxlislari uning yuragidagi portreti bilan oʻynashmaydi! 💪 Oxirgi ikki yil uning oʻyinlarida koʻrsatgan qisqa va olishuvchanlik oʻzining „oʻzbek uslubi“ga toʻliq mos keladi-ku! Agar u har safar oʻzining asosiy ustunligini ochib bera olmasa, bu ham omaddek, ham bankrolldek chalg'ituvchi tushunchalar! Ishonchim komil — Merab oʻz vaqtida ishlab chiqadi va keyin hamma narsani ochib beradi... lekin endiroqmi?!

Qolganlar juda yaxshi aytib chiqdi, qoʻldan kelganicha oʻz nuqtai nazarimni bildiraman. Bu yerda asosiy masala Dvalishvilining oʻziga xos oʻyin uslubi va uning oʻzbek muxlislari bilan oʻzaro hissiy aloqasi atrofida aylanayotganini inkor etib boʻlmaydi. Oʻzbek muxlislari uchun uning koʻrsatadigan qisqa va taʼsirchan oʻyinlar nafaqat oʻyin texnikasi, balki hissiyotlar va tomoshaga taʼsirchanlik bilan oʻlchanadi. AQShdagi obroʻsi yoki bankrollni hisobga olish asosiy oʻlchov boʻla olmaydi — chunki bu uning oʻyinida koʻrsatadigan narsaning oʻziga xosligi bilan bogʻliq. Soʻnggi ikki yil ichida u yangi raqiblarga qarshi oʻrnatilayotgan oʻyini bilan ham oʻzining asosiy ustunligini koʻrsatmoqda, lekin asosiy savol shuki: uning ushbu koʻrsatkichlarini davom ettira olmasa, oʻzbek muxlislari uchun "hayratlanish" nimaga aylanadi? Vaqti kelganda oʻz potentsialini toʻliq ochib berishga qodirmi? Shuning uchun uning oʻyin uslubining oʻziga xosligini va hissiy taʼsirchanligini yaxshiroq tushunishga vaqt ajratish kerak.

Qolganlar hammasini o’qib chiqdim, xullas, nima deyishim kelayotganini anglab yetdim. Demak, Merabning soʻnggi ikki yilidagi oʻyinlarini kuzatganman—o’zbek muxlislari uchun bu janglar uzoq vaqt davomida taassurot qoldiradigan darajada bo’lib chiqdi, lekin uning asosiy ustunligini ochib bera olishicha vaqt ketishi mumkinligini ham inkor etib boʻlmaydi. AQShdagi obro’i yoki bankrollni chiqarish uchun asosiy omil sifatida ko’rsatish unga adolat qilmaslik bo’ladi—chunki uning "oʻzbek uslubi" deb atalgan narsa aslida oʻyin texnikasidan tashqari his-tuygʻu va tomoshaga taʼsirchanlik bilan bogʻliq. U yangi raqiblarga qarshi oʻrnatilayotgan oʻyini bilan vaqtni yaxshi ishlatib, oʻzini himoya qilib, soʻngra aniq zarbalarni olib chiqish bilan koʻzga tashlaydi. Lekin savol shunday: agar u har safar oʻzining asosiy ustunligini ochib bera olmasa, oʻzbek muxlislari uchun bu "hayratlanish" nimaga aylanadi? Vaqti kelganda oʻz potentsialini toʻliq ochib berishga qodirmi? Chunki vaqt oʻtishi bilan uning koʻrsatkichlari oʻzgarishi mumkin, va shuning uchun hozircha garovlarni qulflab qoʻyish kerak—o'yindan keyin koʻrishamiz.