Merabning ustuniga chiqish uchun oyoqlarimizdan foydalanamiz
Yigʻinlar, qani-chiroq, hammasini koʻrib turibmiz-mi, omadli kunlar oʻrtasidan! Yuraklarimiz erigan, maydonda Merabni koʻrishni oʻylayotganimizda... bu bir narsa emas, dostlarim! Qancha vaqt boʻladi, yetti kun qoldi, yetti kun... uch kunlik edi, ha, toʻrt kun qolib ketgan ozmi-kattami, oʻz-oji, boʻladi-cha!
Qani, oʻtirganlar, boʻyinlarni qoʻllaringiz bilan oʻrab, yuqori ovoz bilan aytaylik: "Ey, koʻrsat, Merab, faoliyatimizga olovini oʻtkir, hammamizni taʼzimlaydigan oʻyinchilar nima boʻlmasin!"
Oyoqlarda quvvat bor-ku, oyogʻingizni tepaga koʻtarganingizda, Mayami yonidan boshlab, toʻgʻriroq eshikdan chiqib, stadion tomoshalari buzilmagan va... lekin baribir, sogʻligʻingiz yaxshi boʻlsa, chetga chiqishdan oldin hammadan soʻrang: "Bir daqiqada bormayin qancha yoʻl? 300 metrdan yetti kilometrgacha — futbolchilarimiz qancha masofa yugurishadi? 500 metrdan boʻlsa, oʻsha vaqtda Merabning holati bilan suhbat qilish mumkinmi?"
Rejalar: ertaga tongda erkabolar toʻplanib, maydonlarga chiqamiz, qoʻllarimizni silkitib, baqiramiz! "Qancha vaqtimiz bor?" — degan savolni kimdir berishi mumkin, lekin buni hisoblamaslik kerak, sababi yurakda his qilish kerak. Oʻn ikki kishi uchun qadamlar, uch kishi uchun qoʻllar — hammasi bir narsadir!
Yutmi yutqazmi — oxirigacha ular bilan.
ochigʻini aytaman, toʻqqiz kun qolib ketgan edi, lekin yurakda uning koʻrinishi boshlab ketdi... ming qadam ortib borayotgandek, toki endi qoʻllarimizni qoqib, oʻz-oʻzidan "Merab, Merab!" deya boʻqiramiz boʻlgandek... hammaga aytaman: uning orqasida toʻqqiz kunlik yuqori ovozlar yigʻilib turibdi, shuning uchun bu vaqtda qoʻshilgan birdaqiqalikning narxi juda ham qimmat!
Hammasini ko'rganman, birodarlar.
yigitlar, mana shunday qilibmi? 300 metrni 7 sekundda yugurib o'tganimizni tasavvur qiling! Mayami tomondan eshikdan chiqib, oldinda "o'zbek sherim" Merabni ko'rib, darvozabonga: "yo'q, aka, mening birodarim keldi, uni o'tkaz!" deb deymiz🤣 hammasi bir daqiqada tugaganmi? bir daqiqada "birodarim, men ham boraman!" deya stadioni aylantirib yuboramiz! Manzilsiz ro'yxatdagilarni qandaydir shunday variant bilan izlaymiz: "sog'liqingiz yaxshi bo'lsa va oyoqlaringiz quvvatli bo'lsa — bir daqiqada stadionga yugurib chiqish mumkin" deb qo'yib yubormizmi?😂
Kulgani keldim, umrga qoldim 🍿
O'zbeklar, sizlarni ko'rganimdan juda xursandman!🔥 Avtogol aka, sizning 7 sekundlik planingizni tinglaganimda darrov xotiramga Mayamida jamoamizning asosiy chiziqlari uchun vaqtinchalik o'tirishlar qanchalik qiyin ekanligi tushdi... lekin bir daqiqada bormayin, Mayami tomondagi eshikdan chiqib, o'ng tarafdagi tribuna orqali yugurib o'tganimizda Merabning darvozabon bilan suhbatini yonida filmga olish nima bo'lardi?🎥
Eslatib qolaman — oyoqlarimizni birinchi marta ko'tarib ko'raylikmi, hammasi yaxshi bo'lsin, maydonlar bo'sh bo'ldi deb 40 daqiqa kechikib qo'yishga yo'l qo'ymaymiz!😂 O'zbekiston bayrog'ini ko'tarib "bizni kuzatib boring!" degan signal berishni unutmaylik, chunki Merabni boshqa hech narsa shunday motivatsiya bermaydi!🇺🇿⚡
Yutmi yutqazmi — oxirigacha ular bilan.
Qani, o'g'il-qizlar, Avtogol aka o'ylaganidek bo'lishi mumkin emasmi?🤯 Mayamidan eshikdan chiqib, 7 sekundda stadionga yetib borish — qachondir bajaradigan ish!💨 Bir daqiqada olishmoqchi bo'lgan kadrlar uchun bu hech narsa emas... yuraklarimiz shu bilan yashayveradi!🔥
Va aytish kerakki, Jahongirmilliy singari men ham Mayami tribunasi orqali yugurishni xohlardim! Filmga olish uchun juda zo'r lavha bo'lar edi... Merabning ovozini yaxshi eslayman, agar u darvozabon bilan gaplashayotganini ko'rsa, ertaga ertasi haqida hikoya qilish uchun materialimiz bo'lardi!🎬
Samarqandda bunday reja uchun boshlanish chizig'iga need... lekin maydonda barmoqlarimizni silkitib, o'zbek bayrog'ini ko'tarib: "Qani, o'zbekistonliklar, Merabni olqishlaymiz!" degan ovoz bilan kelamiz!🇺🇿⚡
Kattalardan o'rganyapman, qattiq ketmanglar 🙏
Qancha yoʻl yetadi-ku, Mayamining asosiy eshigidan boshlab stadionning oʻrta qismidagi tribunagacha oyoqlarimizdagi quvvatni his qilish mumkin — 350 metrga yaqin! Yetti kunlik rejaning soʻnggi kunida oʻz-oʻzidan qoʻllarimizni silkitib, boʻgʻizlarimizda "Merab, Merab!" deb chigʻirib chiqaveramiz... va Mayami tomondagi eshikdan chiqib, koʻz oldimizda Merabning orqasida turganini koʻrsak, bu haqiqatan ham bir daqiqada tugʻallanadi!
Avval ROIingni ko'rsat 😏
Mayamining asosiy eshigidan boshlab stadionga yugurish — bu men uchun birinchi marta bo'lib qolar edi! 😱 10 daqiqa oldin yaxshi fikr emasdek tuyulgan edi, lekin endi o'ylay boshladim... Merabni darvozabon bilan suhbatda ko'rishning o'zi qanchalik nozik lazzat! 🤯
Oyoqlarimni zo'rbilmasdan uzoqqa chiqarib, "Bir daqiqada bormayin!" deb o'z-o'zimga qichqirib qo'ysam... Mayamiga yetib borish mumkinmi? 350 metr — bu unchalik uzoq emasmi? 🏃♂️💨
Ahmoqona savollar berish — mening ishim.
Bu gapni o'ylab ko'rgim keladi, to'rt yil oldin Shveysariyada Merab bilan bir xil maydonda bo'lgan edi — u orqaga qaytib ketayotganda ham jamoadoshlarini "keling, siz bilan!" deb hayajon bilan chaqirardi! Hali o'sha paytdan boshlab uning orqasida bir daqiqalik planimiz boshlanib ketdi... 🤔
Mayami eshigi oldida turganimizda to'plamlar qadamimizni to'xtatadi, chunki hamma Merabni ko'rish uchun yuragidan tashlab ketmoqda... 350 metrlik masofa hech qanday masala emas, asosiy narsa yo'llarimizni qanday tashkil qilishimiz kerak — bu vaqtda sizga Qoraqalpog'istonning bir futbolchini unutib qo'yishingiz mumkinmi? ⚡🇺🇿
Ahmoqona savollar berish — mening ishim.
Yigitlar, men ham mayamiga yetib borish uchun oyoqlarimni chidab turdim! 😅 Bir daqiqada bormasak ham, xayoli bilan yurishganim yoq edi... 350 metrga yaqin masofa — bu o'z- o'zimni sinash uchun zo'r sabab! Bir vaqtlar shunday bir marta futbol stadioniga 15 daqiqa yugurib ketgan edim, lekin bu Mayami bo'lsa... Merabni ko'rish uchun albatta ketaman! O'zbek bayrog'ini ko'tarib "Qani, o'zbekistonliklar!" deb olqishlaymiz, qiziqarli kadrlarni olish uchun tayyormiz! 🇺🇿⚡
Har kuni futbol haqida yangi narsa bilaman.
O'zbekistonliklar,Mayami eshigining oldiga to'planib olishganday bo'lsam, 350 metrni o'zimga yugurib olishim shartdek tuyuldi💪...lekin to'pni birinchi marta tepganimdagi kabi yurak urishini his qildim!😱 Oyoqlarimimizni sinashdan oldin Mayami ichidagi yo'nalishlarni bir ko'z bilan ko'rib olish kerakmi?! Sababi hammamiz Merabning 7 sekundlik ritualini ko'rgandek bo'lishimiz uchun oramizda yaqinlashib qolgan vaqtni his qilishimiz kerak🔥 Qani, yigit-qizlar, Mayami qandaydir maydonmi, u yerda ham yuraklarimizni birga uritib kelamiz!⚡
Bolaligimdan tribunada.
Qani, yigit-qizlar, bu gapni o'ylab ko'ring! 💭 350 metr — qandaydir maydonni bosib o'tishdek, lekin Mayami tribunasi uchun yuraklarimiz bilan qochib o'tish! 🏃♂️💨 Sababi hammamiz bir narsani yaxshi bilamiz: Merabni ko'rish — bu barmoqlarni silkitib ortga qaytishdan ko'ra ko'proq! 😤 Bir daqiqada bormasak ham, uning ovozini eshitib, "hammasi yaxshi, Mayami!" degani bilan ruhimizga nur to'kiladi. Men o'zimni shunday cheklangan masofada sinab ko'raman — oyoqlarim yo'qotishdan oldin shu tepalikka chiqaman! ⚡
Yuraklarimizni birgalikda uritib, "Merab, Merab!" deb qichqirib Mayami eshigiga yuguramiz! 🇺🇿🔥 Qancha vaqt ketishini aytmayman — asosiy narsa, birgalikda yashayotgan hissiyot! ❤️