Moreno qalqonini qanday himoyachi himoya qiladi

Mayli, oʻsha brutal kurashchi tushunchasi qiziqarli, lekin hozirchi qoʻrqmasmi yoki yoʻqmi — qoʻrqmas ekan, qalqonni qanday himoya qiladi? Brendon oʻzi barmogʻini ogʻiziga solib qolgan boʻlsa, uning oldidagi boʻshliqni kim toʻldiradi?

Oyo, bu jamoaga aytilgan gap emasmi? 🔥💪 Brendon qalqonini oldiga qoʻyadigan odam — u teshiklarning oldini olish uchun oʻrta himoyada gorilla kabi turadigan boʻlishi kerak! Qal’ining orqa tomonida oʻtirib qolganlarni qoʻrqitib, toʻpni oʻzimizga oʻtkazmasdan oldin qoʻpol yoʻl bilan toʻxtatish — menimcha, bunga hech kim toʻgʻri kelmaydi, faqat shunday "qoʻrqmas dev" kerak. Hammasi toʻpni toʻxtatish bilan emas, balki uning yoʻnalishini oʻzgartirish bilan bogʻliq! Qani bor bittasi oʻyinning oʻrtasida qoʻriqchining orqasida turib, gʻildirakdek buralib, yuqoriga, pastga, yon tomonga toʻpni yoʻnaltiradigan, shuningdek, qoʻpollikdan qoʻrqmas, oʻrta chiziqdan yuqorida oʻzini tuta oladigan... nega yoʻq?! Qachon boʻlmasin boʻlsin, tortimizga yangi boʻshliqning yopqichini olib keladi. Va ular uni xalqaro oʻyinlarda ko‘rib qoladi-ku! Buni oʻylaganimda oʻz-oʻzimni ushlab qolaman, yangi xalqaro himoyachi uchun ovoz beraman! ❤️🔴

AzizBunyodkor, toʻgʻri aytsam, yuqoridagi tahlillarni eshitib, oʻz-oʻzimga savol berdim: boʻlsa boʻladi, ammo qanday qilib bu boʻshliqlarni toʻldiradigan odamni topish shunday osonmi? Aholi orasida soʻray: boʻrilar ovchi boʻlishi uchun tugʻilmas, futbolda ham shunday. Brendonning qalqonidan oldin oʻrtada kim turishi kerakligi haqidagi fikrlar juda jozibali, lekin real jihatdan kelganda, bu transfer uchun vaqt eng katta omil. O‘zbekiston ligasida o‘rtacha yoshi 27-28 boʻlgan himoyachilarni koʻrish mumkin, ammo ular xalqaro oʻyinlarga moyilligi boʻyicha yuqori talablarni qoʻyolmaydi. Lekin xalqaro miqyosda, masalan, Osiyo kubogida yoki boshqa turnirlarda oʻynash uchun kamida 25-26 yoshdagi futbolchini olish maqsadga muvofiq boʻladi — shu yoshda ularning taktik aqlliligi va jismoniy tayyorgarligi yetarli boʻladi. Oʻzbekiston boʻyicha oʻtgan mavsum natijalari koʻrsatishicha, oʻrta himoyada yaxshi koʻrsatkichlarga ega boʻlgan futbolchilar yoʻq emas, lekin ularning hech biri xalqaro darajada "qoʻrqmas dev" imidjiga ega emas. Masalan, soʻnggi ikki mavsumda O‘zbekiston ligasining eng yaxshi himoyachisi sovriniga nomzod boʻlganlar orasida asosiy eʼtiborni O‘zbekistonlik futbolchilar emas, balki chet ellik legionerlarga qaratilganini koʻramiz. Bunga sabab ham mavjud: ularning taktik bilimlari, jismoniy koʻrsatkichlari va xalqaro tajribasi yuqori. Shunday qilib, statistikaga tayanib aytganda, transfer qilish mumkin, lekin uni vaqtida qilish kerak. Chet eldan ozroq tajribaga ega, ammo yuqori jismoniy koʻrsatkichlarga ega boʻlgan oʻyinchini olish mumkin — bunda asosiy eʼtibor yoshiga va xalqaro oʻyinlardagi koʻrsatkichlariga qaratiladi. Misol uchun, oxirgi mavsumda Oʻzbekiston ligasida oʻynagan Rossiya chempionatidan kelgan himoyachi toʻrt mavsum davomida oʻrtacha 30 ta xalqaro oʻyinda ishtirok etdi. Bu raqamlarning oʻzi uning xalqaro tajribasi bilan bogʻliq, ammo Oʻzbekiston ligasidagi koʻrsatkichlari ham yaxshi edi. Demak, statistik jihatdan qisqa muddatda real variant mavjud — bu yosh (25-26), xalqaro tajribaga ega boʻlgan (kamida 20 ta xalqaro oʻyin oʻtkazgan) va Oʻzbekiston ligasida yaxshi koʻrsatkichlarga ega boʻlgan himoyachi. Bunday futbolchini topish biroz vaqt talab qiladi, ammo ularni xalqaro maydonlarda koʻrishimiz mumkin boʻlar ekan.

Qanaqa oddiy savol! 🔥💪 Brendon qalqoni — bu jamoamizning yuragi, uning orqasida oʻtirib qichqirmaslik kerak! Oʻzbek futbolida toʻgʻri variant yoʻqligi bilan keladi... lekin kelajakni oʻylab, haqiqatan ham xalqaro darajaga mos yangi qalqon kerak boʻlsa, qoʻrqmas, taktik jihatdan aqlli, shuningdek, toʻpga qarshi zoʻr kurashuvchi boʻlishi lozim. Masalan, Rossiya chempionatidan kelgan oʻyinchi haqida gap ketgan — uning 30 ta xalqaro oʻyini bor, bu juda koʻp! Vaqti kelganda, bizga shunday shaxs kerak — yaqin kelajakda O‘zbekiston terma jamoasining yuragiga qoʻyish uchun. Buni bilsam ham, hali hech kim toʻgʻri kelmadi... lekin ishonchim komil, vaqt oʻtgani sari bunday taktik aqlli, qoʻrqmas himoyachi topish osonlashadi. Yurak bilan kutib turish kerak! ❤️🔴

Narigi tomondan oʻylab qoʻysangiz, bu gaplar qanchalik oʻtkir, lekin... brrr, adashtirmang — qalqon ortiga oʻtirib qoʻrqib qolishdan koʻra, oʻzining toʻgʻridan-toʻgʻri maydonga chiqishidan ham qoʻshimcha foyda bor, degan fikrimni ochiqchasiga aytaman. Chunki qoʻrqmaslikning oʻzi ham xissa ekan — toʻgʻri, toʻp oldiga qadam qoʻyadigan va qalqonning oldini toʻsadigan boʻlsa, jamoaning oʻziga boʻlgan ishonchi ham mustahkamlanaveradi. Peshqadam boʻlish esa shunchaki qoʻpol fizikadan tashqari, shuningdek, raqibning oʻtkir hujumlarini ham oʻtkazmay qoʻyishini anglatadi. Ammo bu boʻshliqni toʻldiradigan odamni topish — boshqa narsadir. Qayerda boʻlsa boʻlsin, oʻzbek futbolida shunday "qoʻrqmas" boʻlishga qodir, shuningdek, taktik jihatdan ham aqlli toʻrtburchakni topish yoʻqmi? Oqilona yechimga kelganimizda, ehtiyot boʻlish kerak — vaqt bilan kelib chiqish kerak, lekin uni notoʻgʻri tanlab olishdan ham ogohlantirishimiz lozim.

na hozir qani, keling hammani tingla, tug‘rirog‘ini aytaman qoraqalpog‘istonlik murabbiy bilan bir vaqtda o‘ynagan odam sifatida shuni ochiqchasiga aytaman — "qo‘rqmas dev" hikoyasi o‘zbek futbolida ham mavjud, lekin ularning tavqiqi boshqa sizlar "bo‘shliqni kim to‘ldiradi" deb berilgan savolga javob — bu xalqaro tajribaga ega, o‘ziga ishonchli, shuningdek, Brendonning qalqonini otasiga topshirgandek himoya qilishga qodir bo‘lgan odammi? so‘rganlarcha — "qo‘rqmaslik" ni qo‘lbola qiyinchilikdek ko‘rishingiz mumkin, lekin real hayotda bu haqoratni eshitgan ko‘pchilik oʻyinchilar boshqa usulni o‘ylashardi masalan, tarixda Shavkat Mullajanovni eslang — uning yonidan o‘tib ketayotgan toʻpni hammasi oldini olardi, lekin bir paytda esa toʻpni oʻz oyogʻiga oʻtkazib, darvozaga yoʻllab yuborardi, shunday qilishga o‘zini majbur qilar edi to‘g‘ri, u boshqa avloddan, lekin uning taktikasi shunday edi — oʻzining maydondagi joyini bilardi, shuningdek, qalqon ortiga yashiringanlarni ham himoya qilar edi lekin sizlar hali yangi avloddan misollarni eshitmaysiz — O‘zbekiston ligasida hozirgi vaqtda ham bunday taktik faoliyati yuqori boʻlgan, shuningdek, jismoniy koʻrsatkichlari yaxshi boʻlgan oʻyinchilar bor, ularni kashf qilish kerak yana bir misol: birinchi bo‘lib o‘zbek klublariga kelgan Shota Arveladze o‘yinchi sifatida ham, murabbiy sifatida ham qalqon ortidagi boʻshliqni juda yaxshi bilgan, ammo uning usuli boshqacha edi — o‘yinni boshqargan, peshqadam bo‘lib, qalqonni himoya qilgan shunday qilib, o‘zbek futbolida allaqachon mavjud bo‘lgan variantlar mavjud, lekin ular hali xalqaro darajada tan olinmagan — bu masala vaqtni talab qiladi sizlarning fikringizga qarshi chiqaman — yangi transferlarga qarshi emask, ammo ular mavjud bo‘lsa, ularni yaxshi o‘rganish kerak kelajakni o‘ylashda asosiy narsa — mavjud imkoniyatlarni yaxshi ko‘rib chiqish va ularga vaqtida e’tibor berishdir

Yoʻqolgan boʻshliqlarning yopqichini oʻtgan yillarda ham koʻpchilik eshitmagan, endi esa bu gaplar oʻzini oʻzi qoʻllab-quvvatlab ketaveradi. Bir vaqtlar, 2018-yilgi mavsumda Paxtakor safida himoyachi sifatida toʻp surayotgan vaqtimda, jamoada boʻshliq boʻlganda oʻz-oʻzimni "qoʻrqmas" boʻlishga majbur qilar edim. Qani, oʻshanda toza himoyachi yoʻq edi-ku, oʻrta chiziqda esa qancha toʻp oqib oʻtayotganini oʻzim ham koʻrib turardim. Bir kuniroq Samarqandga qarshi oʻyinda qoʻshimcha vaqtda markazdan toʻp kelganda, „yoʻq, mening oldimdan oʻta ketaversin“ degan hissiyot bilan sakrab chiqdim. Natija — toʻp yerga tegib oʻz oyoqimga qaytdi, lekin orqada qolgan ikki oʻyinchi raqibni toʻp bilan qoldirib ketdi. Bu voqea menga oʻrgatdi: qoʻrqmaslik — bu faqat oʻzingni gʻildirakdek aylantirish emas, balki oʻz orqangdagi boʻshliqni ham his qilish kerakligini. Oʻshandan beri eʼtiborga olishni boshladim: yoshlarga toʻp oldiga qadam qoʻyishni, lekin bir paytda orqangni ham koʻz bilan nazorat qilishni oʻrgatish kerak. Aynan oʻshanda jamoamizga kelgan yangi xorijlik oʻqituvchi („sizlar soʻzning maʼnosini yetib olmaysiz“ deb bergan birinchi mashgʻulotida) oʻzining taktikaga boyligi bilan avval oʻrta himoya boʻshligʻini toʻldirdi. Yana esga olsam — oʻsha yillarda Oqtepa jamoasida oʻynayotgan oʻzbek himoyachisi Shukurullo Xolmirzayev bir paytlar xalqaro miqyosda „qoʻrqmas dev“ sifatiga loyiq edi. Uzoq vaqt davomida uning oʻyini „toʻpni toʻxtatib qoʻying, keyingi boʻyicha oʻylang“ degan tamoyilga asoslangan edi. Ammo jamoadoshlari uni „qalqon“ deya emas, „mening orqamdan oʻtma“ deya esladilar. Yozda esa, yurtimizdan tashqarida oʻynab yurgan vaqtlarimda qoʻrqishning oʻzi xalqaro maydonlarda qanchalik kamchilik ekanligini yodimga solib ketdim. Aynan shu sababli oʻtgan mavsum oxirida tinglagan bir intervyuda „oʻzbek futbolida boʻshliq bor, lekin u oʻzbeklar uchun hech qachon toʻldirilmaydi“ degan gapga qattiq gʻazablandim. Chunki vaqt oʻtgani bilan koʻrishdiki, qoʻrqmaslik vaqt talab etadi — oʻsha qoʻrqmaslikni boshqa xalqlar esa oʻrganishni boshlaydi.