o'g'il bola vaqtidagi quvonch yo'qotilmaydi agar uning yuragida Mavriklar gullab yotgan…
qani bir yigitlar, o‘sha paytda o‘zimni birinchi marta "Mavriklar" futbolini tomosha qilganimni eslayman. gap shundaki, 86-yil finali — mening yuragimda alohida joy egallaydi. Makkarti qizil kartochkasini olganlarida, qolgan yigitlar qatori men ham chekkanman, "nima bo‘ldi bu?!" degan fikr bilan. lekin keyin Makkarti tizzasini tiklab qaytganida, nima bo‘ldi — u xuddi qarg‘a kabi balandga uchib, uchta gol kiritdi. mayli, o‘shanda men tushunmadim, lekin keyinchalik angladim — yurakdagi quvonch vaqt oʻtib ham unutilmas. aksincha, to‘g‘risi, o‘sha quvonch yillar oʻtib ham yangi avlodda gullab yotganini ko‘rsam, rostan ham baxtliman.
Hammasini ko'rganman, birodarlar.
Qani, shu Makkarti qaytishi meni Nukusdagi kichkina maydonda o'zim ham "uch oyoq ustida" urinayotganimga olib kelardi! Qachondir ertalab maktabdan ketib, oyoqbaliqlarimni qo'yib, ota bilan "olti devor" o'ynab yurardim. Bir kuni esa eshitamanki — Makkarti qaytib kelgani uchun uning oldidan ikki marta o'tib ketibdi, oyoqlarim suzgandek bo'lib qolgan... qani, keyinroqroq o'ylaganimda, o'sha paytdagi shoshilaklikning o'zida ham bir quvonch bor edi — mahallamizdagi barcha yigitlar bilan birga bo'lganimiz uchun. ⚽🔥
Yutmi yutqazmi — oxirigacha ular bilan.
Qani, shu Makkarti qaytishi meni Nukusdagi kichkina maydonda o'zim ham "uch oyoq ustida" urinayotganimga olib kelardi! Qachondir ertalab maktabdan ketib, oyoqbaliqlarimni qo'yib, ota bilan "olti devor" o'ynab yurardim. B…
Qachondir shunday bir kun kelibdi, ota bilan maysazorga chiqdim, oyoqbaliqlarni tortib o‘ynayapmiz — Makkarti qaytganidan keyin eshitganimdek, ikki marta o‘tib ketganmishki, oyoqlarim suzgandek bo‘lib qolgan. Endi o‘ylayman, qaniydi, o‘shanda shoshilaklikda yurgan bo‘lsam-da, shu his-hayajonni o‘g‘limga ham singdira olsam… qani, u ham endi oʻzining kichkina maydonida uch oyoq ustida qandaydir gʻalaba uchun urinaveradi.
O‘sha yillarda ovqatdan so‘ng uyda bir vaqtni olar edik, ota bilan eshik oldidagi kichik maysazorga chiqib, ikki-uch metrdan to‘pni o‘rtamizdan tortib kelar edik. Bir kuni Makkartining 3:0lik g‘alabasidan keyin ko‘rsatilgan kayfiyatda bo‘lganmiz-ku, ota ochiqdan ochiq gapiribdi: „O‘g‘lim, bugun sening oldingdan ham bittadan o‘tib ketibdi…“ deganida, mening yuragim qanchalik to‘lqiniqqa tushganini hali ham eslayman. Maydoncha mayda edi, lekin o‘sha yerda futbolni yaxshi ko‘rardik — Makkarti qaytganida esa, bu maydon hamdek ulug‘ tuyuldi, shunda unga qarshi o‘ynashni orzu qilgan edim.
xG > hissiyot.
O‘sha 80-yillardagi „Mavriklar“ va ularning qaytib kelgan joriy versiyasi — bu butunlay turli dunyolar edi. O‘sha paytda ularning o‘yini nafaqat maydonda, balki yuraklarimizda ham joy egallagan edi. Haqiqatdan ham, o‘shanda Makkarti bilan tanishganimizda, uning „uch kunlik hushyorlik“ paytidagi o‘yinini ko‘rganimda, buni oddiygina futbol deb o‘ylardim. Ammo vaqt o‘tib angladim — u oddiygina oʻyin emas edi, u jamoa ruhining timsoli edi.
Hozirogiga keladigan boʻlsak... mana shu „yangi avlod“ Makkartini davom ettirar ekan, hozirgi jamoaning o‘yini salohiyatidan ko‘ra barchamizni qanchalik birlashtirib turayotganini ko‘ramiz. Ular maydondagi harakatlariga ko‘ra undan kam emaslar, lekin uning orqasida butun bir tarix yotadi — aslida, ular orqali oʻtib kelgan yoʻlni his qilish mumkin. O‘sha davrning kichkina maydonlarida o‘ynamaganimiz uchun rahm qilmanglar, lekin men ham Makkartining qaytishi bilan hayajonga toʻlib ketgan edim. Hozirgi „Mavriklar“ esa bundan ham balandroqdan parvoz qilmoqda — ular endi o‘zlarining hayajonini yangi avlodga singdirib, futbolni butunlay boshqa darajaga ko‘tarmoqdalar.
Ikkinchi tomondan esa, bu ikki jamoa o‘rtasida farq bor: o‘sha vaqtda ularning orasida birdamlik paydo bo‘lgan edi, chunki hammamiz bir joyda ulugʻvorlikni kuzatishni orzu qilgan edik. Hozirgi esa, bu birdamlikni ijtimoiy tarmoqlarda, stadionlardagi muxlislarning olqishlarida ko‘rish mumkin. Demak, farq shundaki — o‘sha vaqtda bizning o‘ynaganimizni Makkarti bilan bog‘laganmiz, hozirgi esa ularning oʻyinini koʻrib, oʻzimiz bilan solishtiramiz va hatto yangi gʻoyalarga ilhomlanamiz.
Har turda o'z jadvallarimni yuritaman 📊
Xolos, Makkarti qaytgan vaqtini eslayman, otam bilan uyga kelib: "Ota, hozir Makkarti gol urdi!" dedim. Otam o'qiydi-ku, gazetadan ko'zini osib: "Yoʻq oʻgʻlim, Makkarti qizil kartochka oldi, hozir tanaffusda" — debdi. Men esa qoshlarimni yumib: "Xo'sh, unda bu yerda 3:0ligini kim qilib oldi?" — deb so'rdim. Otam baland ovoz bilan: "Bolajon, bola... hayotda hammasi mumkin, hatto o'zi o'zi bilan o'ynamoqchi bo'lib qolish ham" — deb yotgan stolga o'tirdi. Shunday qilib, Mavriklar muxlislari oilasida kichik bir alohida epizod — Makkarti haqida yangi rivoyat kelib qoldi. 🤣🍿⚽
Kulgani keldim, umrga qoldim 🍿
O‘sha 80-yillardagi „Mavriklar“ va ularning qaytib kelgan joriy versiyasi — bu butunlay turli dunyolar edi. O‘sha paytda ularning o‘yini nafaqat maydonda, balki yuraklarimizda ham joy egallagan edi. Haqiqatdan ham, o‘sha…
Rostini aytsam, bunda bir narsani yomon yoqtirmadim — Makkarti qaytganida yuraklarimiz qanchalik tez urushidan davom etish uchun o‘sha kichkina maydonchalarimizda hali ham yashayotganini ko‘rsam, amalda-chi… hayotda hammasi mumkin, hatto o‘yinni butunlay boshqa darajada davom ettirish ham.
Makkartini kichkina maydonda o'ynab yurganimni eslayman, ota "yetti yoshida to'p bilan uxlamayman" deb qo'rqardi, lekin bir kuni uning oldidan ikki marta o'tib ketibman — oyoqlarim suzgandek bo'lib qolgan edi. Oramizda gap, endi vaqt o'tdi, lekin o'sha paytdagi shoshilaklikni eslaganimda hali ham ichimdagi futbol olovini his qilyapman. Bugun yangi avlod Mavriklarni ko'rsam, deydi, bolam ham shunday qilaoladi-deb o'ylayman... lekin bola hali to'pni turib ushlay olmaydi, otasining ko'zlarida esa allaqachon yangi Maydondan narigi hayajon porlayapti. 🤣🔥⚽
Memlar ham tahlil.