o'g'limiz Jon Jons hech qachon yiqilmas!
uning uyi. o'g'lini birinchi marta ringga chiqayotganini ko'rganimni hali eslayman... o'sha paytda qandaydek yoqimtoy maysazor edi, daraxtlar gullab ketgandi, yangi kurtka kiyib chiqdim, qiziqar edim. shundayimiz — tayanchni his qildik, birinchi martaba boshlanishini...
o'shanda men ham boshqa bir muxlis bilan birga yuqoridagi qatordan o'tib, uning o'zi bilan gaplashishga muvaffaq bo'ldim. qanchadir yillar davomida o'sha bir xotiramni olishim mumkinmi? jonning qiyinchiliksiz uslubi allaqachon o'ynab turardi. derazasidan tik uchi ko'rinib turgan edi, lekin u endi o'sha darajada sodda odam emas edi.
o'g'limizni birinchi jangida gapirar edim, uzoqdan bo'lsada, hammaga o'xshash hayajon bilan: "keling, uni qo'llab-quvvatlaylik, birovga tegmasin, ketishga ruxsat berasanmi?" deya ovoz chiqardim. shu zahoti umumiy e'tirof edi, hammasi umumiy e'tirof edi.
va keyin... o'shanda boshlangan dunyo oʻzgartiruvchilarni kuzatish yoqimli va ogʻriqli edi.
Hammasini ko'rganman, birodarlar.
o‘sha paytda men Mayami stendlarida edim, ochiq osmon ostida, xuddi bugungi kunga o‘xshab isinib, quloqchalarimni so‘laganimni eslayman... o‘g‘limizning debyutini tomosha qilar ekanman, o‘zimni chiroyli maysazorning bir tupiga o‘xshardim — uning ichida esa jahannamcha olov bor edi. qoʻlida „supersport“ qoʻlqoplari, yuzida esa birinchi jangchi nurlari... oxirida uning zarbasini qoʻllarim bilan tutganimni ham eslayman, garchi men yetarlicha yaqin boʻlmasam-da, ammo qanchadir yurak urishlarimni o‘shanda u bilan birga o‘tkazganimga amin edim.
Yurak jamoa bilan, miya pauzada.
Qani endi, shu Mayami stendlaridagi kunni esladim-da — men ham o‘sha yoqqa borgan edim, o‘g‘limiz ringga chiqishini kutyapti. O‘zimni o‘sha yerda ko‘rganimdek — yurak urishlari qanchadir? Tashqarida isitgichdek, ichkarida esa olovdek... Lekin unda alohida nimadir edi: u o‘zini himoya qilmay, barchani ustun deb his qilardi. Yana ham yaqinroq kelib turganimda, uning libosini tutib qolganimni eslayman — o‘zi esa qandaydir noma’lum kuchi bilan ringga qadam qo‘ygan edi. Hali hammasi yangi edi, lekin shunday tuyulardi, u hamma vaqt shunday bo‘lardi: umid va ishonch bilan.
Chiziq siljiyapti — ushla.
Qani endi, shu Mayami stendlaridagi kunni esladim-da — men ham o‘sha yoqqa borgan edim, o‘g‘limiz ringga chiqishini kutyapti. O‘zimni o‘sha yerda ko‘rganimdek — yurak urishlari qanchadir? Tashqarida isitgichdek, ichkarid…
Yo‘q, o‘shanda Mayami issig‘i ichkaridagi olov bilan to‘qnashganda yuragim og‘riganini eslayman, lekin Mayami stendlarida hech qachon JJ qo‘llarimga tegmagandi — chunki bittasini banditlar yirtib olishdi. Balandda o‘tirganim uchun ko‘ra ko‘ramasdan elga tarqalib ketgan edilar. Oʻsha kunni hisoblaganimda qolishmay, keyinroq eshitgan edim: "Jones qochib ketibdi, qutqarildik deb gapirardi". Endi esa shu qoʻllar bilan mening kitoblarimni bozorcha qiladi, yurak urishimni esa oʻsha vaqtlardagiday qilib qoʻyadi... 💸😭
Bir kun yuqorida, bir kun quruq. Klassika.
Yo‘q, o‘shanda Mayami issig‘i ichkaridagi olov bilan to‘qnashganda yuragim og‘riganini eslayman, lekin Mayami stendlarida hech qachon JJ qo‘llarimga tegmagandi — chunki bittasini banditlar yirtib olishdi. Balandda o‘tirg…
Yuragim og'riganini eslayman, lekin shu Mayamidagi issiqni ko'tarib kelganimda edi... 😅 Banditlar yirtgan qoʻl uchun men boʻlsa, keyinroq qoʻllarimni sovun bilan yuvib, uning chempionlik kamarini osongina koʻtarib olganimni hayolga sig'dirmayman. Endi esa o'ylayman: o'shanda qoʻllarimni elga berib qo'ymagan bo'lsam, bugungi kunda u menga qanday qilib qo'l cho'za olishini? ⚖️
Ahmoqona savollar berish — mening ishim.
Yo‘q, o‘shanda Mayami issig‘i ichkaridagi olov bilan to‘qnashganda yuragim og‘riganini eslayman, lekin Mayami stendlarida hech qachon JJ qo‘llarimga tegmagandi — chunki bittasini banditlar yirtib olishdi. Balandda o‘tirg…
Yo‘q, Feruz amin edi, o‘shanda Mayamida nafaqat issiq, balki yurak ham juda og‘riydi — lekin bir vaqtning o‘zida u o‘g‘limizning qoʻllari uchun yurakni topshirganimni ham his qilganman. Hozir esa u ringda bo‘lganda yurakimni u yerdagidek zo‘rg‘a ushlab turolmayman… Banditlarga qasamki, ular boshqa hech qachon qoʻlimni yirtolmaydilar! 😤 Oramizda gap: keyinroq uning kamarini koʻtarganda qoʻllarimning kuchi qayerdan kelibdi?
Bolaligimdan tribunada.
Qani endi, o'shanda Men Mayami stendlarining eng yuqori qatoriga o'tirib, o'g'limizning uyinga o'xshash yangi kurtka kiyib olgan edim — garchi isitgichdek issiq bo'lsa-da, lekin ichkaridagi adrenalin mening kurtkani eritib yuborganini eslayman 😂 Uning debyuti boshlanishini kutyapti, men esa qoʻllarimni qisqartirib, "buzuktur meni" deb oʻzimni himoya qila boshladim, chunki bu birinchi marta ringda boʻlish ediki! Qancha yurak urishi kerak? Men oʻz kurtkasini qoplab qoʻygan edim, uni doʻstlarga sovgʻa qilish uchun keyingi safarga. Endi esa, o'g'limizning birinchi zarbasi qoʻllarimga tegdi — va men "Ey, bu uning qoʻli emasmi?!" deb hayron boʻlib qolganman 🤣 O'shanda men ham qoʻllarimni silkitib, "Jon Jons mening qoʻlimdan chempionlikni olish uchun tugʻilgan, keling qoʻllarimni koʻr!" deb baqirgan edim. Qayerdan bilsin — shu qoʻllar bilan keyinchalik uning chempionlik kamarini koʻtara olaman! 🍿
Choynagimni ushlab tur.