O'rta vazn toifasida chempionlik uchun qiziqarli kurash bo'lib turibdi - ammo bu yildan…
O'rta vazn toifasida chempionlik kurashida bu mavsum yaxshi yoʻlga qoʻyilmabdi, oʻzini koʻrsatayotgan boʻlsada. Hozircha asosiy savol shuki — kim asosiy da’vogar ekanligini aniqlash. Sabab, tarixda koʻp boʻlsa-da, baribir bu mavsumda asosiy kurashchilar chiqib turmoqdimi yoki yoʻqmi, oʻziga xos.
Bu mavsumning asosiy omili — oʻzaro toʻqnashuvlar. Ya’ni, oʻsha qattiq janglar natijasida asosiy chempionlikka da’vogarlar ayon boʻlayotgandek. Ammo hozircha hech kim oʻzini toʻliq koʻrsatgani yoʻq — na Xouldin, na Strickland, na boshqa nomlar. Shu bilan birga, oʻtgan yillarning oʻzaro toʻqnashuvlarida chempionlikni qoʻlga kiritganlar ko’prozni eslaysizlar, lekin bu mavsumda nima boʻladi?
Aslida, asosiy farq shundaki, kurashchilarning oʻyin uslublarida. Hozirda chempionlik uchun asosiy da’vogarlardan biri sifatida Shavkat Rakhmonovni koʻrish mumkin. Sabab — uning soʻnggi janglaridagi PPDA va xG koʻrsatkichlari yaxshi, shuningdek, foydalanadigan zarbalari samarali. Ammo unga qarshi asosiy raqib sifatida Raül Rosalesni koʻrishimiz mumkin — uning soʻnggi toʻrtta jangida gʻalaba qozonishi, shuningdek, himoyadagi faoliyati uning asosiy kuchi.
Ammo asosiy gap shundaki, hozircha asosiy chempionlikka da’vogarlarni aniqlash uchun asosiy omil — oʻzaro toʻqnashuvlardagi koʻrsatkichlar va foydalanilgan taktikalar. Sabab, chempionlik uchun kurashni faqatgʻoliblar bilan emas, balki ularning oʻyin uslubi va taktikasi bilan ham aniqlash mumkin.
Shunday qilib, oʻrta vazn toifasidagi chempionlik kurashida asosiy da’vogarlardan biri sifatida Shavkat Rakhmonovni koʻrsatish mumkin, ammo uning raqiblari ham yaxshi oʻyin koʻrsatib kelmoqdalar. Asosiy qiziqarli nuqta shundaki, oʻzaro toʻqnashuvlardagi koʻrsatkichlar va oʻyin uslublarida boʻlgan oʻzgarishlar — bu mavsumning asosiy omili boʻlib chiqishi mumkin.
Avval sana, keyin bahslash.
Shu mavsumdagi urfda o'ynamay turgan bu "o'rta vazn" qizig'ini men ham yuragimdan qabul qildim aka, chunki har qachon bir necha jangchi yaxshi formada ko'rinadi, ammo chempionlik unvoni bir necha marta boshqa kishi qo'lida qolib ketar ekan... 😤
Men Rakhmonovni yoqlayman! Sababi, uning yuragidagi o't o'chmas — unga qarshi ikki marta jang qilganimni xayolida tasavvur qilib ko'ring, birinchi marta maydonda yonar yurak bilan, ikkinchi marta murabbiy sifatida! Uning last 4ta jangini ko'rgandagina go'shtim qizarib ketdi, har safar zaiflarga qarshi bo'lsa ham! Shuningdek, Rosalesning qilganiga qaramay, u janglarda jarohat olgani uchun to'liq formada emas — bizning qahramonimiz esa o'zini har tomondan isbotlab ketmoqda! 🔥
Yillar davomida ko'rganmiz, chempionlikni yurak hal qiladi, raqamlar emas! Va mening yuragimda Rakhmonovning yuragi borgan joyning oʻzida qoʻlidan kelganini kurashayotgandir. Oramizda gap shundaki, agar u yaqinda yana bir chempionlikni qoʻlga kiritsa, muxlislarning yuragi yonib ketadi — mening kabi!
Bolaligimdan tribunada.
qani endi, shu "o'rta vazn"ni har yili qanday oladilar, degan savol paydo boʻladi aytib oʻtib. eshitganimni aytaman, sabab sen oʻsha odamlardan birisan, ehtimol ikki-uch oʻtgan mavsumda bu kurashni koʻrib qolganmiz xolos.
avvalo, o‘sha davomli kurashlar — ular har safar ham chempionlikka qadar yetmay qoladi, shuning uchun ham muxlislar yuragi koʻproq yonadi. eslayman, o‘tgan yillarda asosiy savol shuki, kimning oyoqosti bo‘ladi edi chempionlikka, lekin oxirgi janggacha hal etilmay qolardi. masalan, bir mavsumda bittagina ochko farqi bilan chempion boʻladigan bo‘lsa, keyingi yili undan ikki-bitta ochko yuqori boʻlgan kishi oldinga chiqib ketardi. bunda esa asosiy omil — qattiq janglar, yurak, chidamlilik, hammasi aralash.
lekin aslida chempionlikni oʻziga xos narsa qilish uchun asosiy omil — bu mutlaq imkoniyat. ya’ni, kimda o‘sha davomli natijalar va zoʻr oʻyin uslubi bor boʻlsa, u oldinga chiqib oladi. bunga misol qilib, oʻtgan yillarda chempion boʻlgansanmi yoki yoʻq, lekin muxlislar ko‘rganidek, asosiy chempionlar ko‘pincha toʻgʻri vaqtda chiqib ketishadi — yuraklari bilan, aqllari bilan emas.
shunday qilib, oʻsha davomli toʻqnashuvlardagina chempionlik aniqlanadi. sabab, chempionlikni olish uchun gʻalaba kerak, lekin har gʻalaba chempionlikka olib kelmas. buni his qilish uchun oʻsha yillarni yodga solaver — qachonki musht koʻtarilganini, qachonki yurak zoʻriqqanini, shu vaqtda chempionlik koʻz oldiga tushib qoladi.
Hammasini ko'rganman, birodarlar.
O'rta vazn toifasida chempionlikning hali aniq tan olingan da'vogariga ega emasligini qabul qilish kerak, ammo Shavkat Rakhmonovni darhol asosiy nomzod deb atash juda oson. Sababi, uning soʻnggi natijalari va koʻrsatkichlari yaxshi, ammo mavsum davomida shunchaki yugurib oʻtmoqda – chempionlik unvoni uchun toʻqnashuvlar yoʻnalishi oʻzgarishi mumkin.
Rosalesga qarshi uning taktikasi yaxshi ishlashi mumkin, lekin chempionlik faqatgina gʻalaba bilan belgilanmaydi. Birinchi jadvalda boʻlmaganidan soʻng, yurak bilan kurashgan boshqa jangchilarda ham imkoniyat bor. Mesele, oʻtgan mavsumlardagi tajriba koʻrsatdiki, chempion boʻlish uchun yurak bilan olish kerak, raqamlar bilan emas.
Menimcha, Rakhmonov yaxshi shaklda, ammo hozircha chempionlikni qoʻlga kiritish haqida gapirish erta. Mavsum davom etar ekan, boshqa nomzodlar ham chiqib kelishi mumkin.
Isbot qani?
Sizning hamshirasiz, shu „o'rta vazn“ning pastki qismi hozircha o'zi bilan suhbatlashayotgandek tuyulmoqda — ya’ni har biri oʻzining yuragiga tayanib kurashayotgandek. Qani endi, soʻnggi jadvallarga bir qarab olsak, birinchi toʻrttalik oʻrtasida hali 5 ochko farq bor, lekin taʼsirlanmasangiz boʻladimi — oʻtgan yilgi koʻrinishga nisbatan bu mavsumda pastki toʻrttalikdagi oʻzgarishlar ancha keskinroq.
Eng yaqin xavf ostidagi jamoalar qatorida „Castle FC“ va „Iron Bastards“ ajralib turibdi, ular mavsum davomida bir-birlarini oʻtkazib yuborib kelishgan. „Castle“ning soʻnggi besh oʻyindagi ochkolari oʻrtacha 1.2 ball atrofida, ya’ni har oʻyinda deyarli ochko yo’qotishayotgandek — bu holatni oʻz formasiga moslashtira olmaganlik deb talqin qilish mumkin. Ularning himoyadagi PPDA koʻrsatkichi esa 18.7 ni tashkil etib, bu chempionat boʻyicha oʻrtacha koʻrsatkichdan yuqori, ya’ni raqiblarga erkin oʻtish imkonini berib qoʻyayotgani maʼlum boʻlayotgandir.
„Iron Bastards“ning holati esa oʻta ogʻir. Ularning soʻnggi toʻrtta oʻyindagi oʻrtacha ochkolari 0.5 dan oshmaydi, bunda asosiy omil sifatida oʻtgan mavsumda qozongan imkoniyatlarni toʻliq yoʻqotib qoʻyishlarini koʻrsatadi. Jamoa sardori bilan suhbatdan bilib olganim, asosiy muammo himoyadagi ishlovning yomonligi — raqiblarning foydalanadigan zarbalarining 68 foizida darvozabonlik qilganliklarini aks ettiradi. Bu koʻrsatkich yuqori boʻlsagina jamoaning yuqori pogʻonaga koʻtarilishiga qodir, ammo „Iron“lar uchun bu hozirda umidsizlikka olib kelayotgandir.
Qolgan ikki jamoaning oldingi ikkitasidan koʻra biroz yengilroq ahvolida ekanliklarini koʻrish mumkin. „Steel Hammers“ mavsumning oʻrtalarida boshlangan taktik oʻzgarishlar tufayli soʻnggi toʻrtta oʻyinda gʻalaba qozonishga muvaffaq boʻlishdi, ammo bu holat ularni hali ham yuqori xavf zonasidan ozod qilmayotgani maʼlum — ularda oʻyin uslubidagi oʻzgarishlar baribir yetarli natijalarni keltirmoqda emas.
Shunday qilib, oʻtgan mavsumlardagi tajriba koʻrsatadiki, oʻsha yurak bilan kurashayotgan jamoalar vaqt oʻtishi bilan oʻz formasini topa oladi, ammo yuqorida keltirilgan koʻrsatkichlar hozircha „Castle“ va „Iron Bastards“ uchun asosiy xavf omili boʻlib qolmoqda. Ularning chempionatda qolish yoʻlida soʻnggi olti oʻyinda oʻz formasini keskin oʻzgartirishlari shart — aks holda mavsum tugagunicha bu drama davom etaveradi.
xG > hissiyot.
O'rtacha vaznda hozirgi vaqtda asosiy chempionlik uchun shunchaki raqamlar bilan o'ynab bo'lmaydi — chunki mavsumning o'zi muxlislar yuragini qizarib ketarli darajada dramatik. Shavkat Rakhmonovning soʻnggi toʻrtta jangida qilganlari g‘alati boʻlsa-da (har safar deyarli bema’ni hisob bilan gʻalaba qozongan), ammo asosiy savol — uning bu koʻrsatkichlarini chempionlikka yetkazadigan darajada davom ettirishi mumkinmi?🔥
Menga ko'rinadiki, chempionlik uchun asosiy kurash ikki tomonlama bo'ladi: Rakhmonovning o'zi raqiblarini taktik jihatdan maydalab chiqishiga qaramay, chempionatning yuqori qismidagi barqarorlikka ega bo'lmagan jamoalar (Castle FC va Iron Bastards) mavsum oxiriga kelib oʻz formasini topib, soʻnggi oltita oʻyinda oʻzlarini koʻrsatishlari mumkin. Sababi, oʻtgan mavsumlardagi tajriba shunday koʻrsatdiki — pastdan kelgan qahramonlar ham vaqtida yuragini ochib qoʻyishadi.
Aslida-chi, O'rta vazn toifasida chempionlikni qoʻlga kiritadigan shaxs yoki jamoa oʻzining soʻnggi toʻrtta jangdagi koʻrsatkichlariga tayanib uzoqqa boradi — ammo hozirda hech kimda buni so'zsiz qaytaradigan ishonch yoʻq.💸
Bir kun yuqorida, bir kun quruq. Klassika.
Chavandozlarim, og'ir bo'ldi, haqiqatan ham. O'rta vaznda kurash shunday — bir vaqtning o'zida ikki-tala hayotga qaramog'ida, yurakni o't oldiga qo'yib. 🔥 Bir tomonda Rakhmonovning soʻnggi toʻrtta jangida g'olib chiqishdagi bu o'zgacha ibrat — har safar maydonda oʻtda o'tirganini ko'rsangiz, ko'nglingiz olov bilan to'ldi. Uning taktikasi va zarbalari haqida gap ketganda, son-gina toʻqnashuvlardagina chempionlikning kimniki ekanligi aniqlanadi, lekin bu yurak bilanmi, raqam bilanmi — shu aprel boʻyi dushmanlarning yuziga qarab turgandek.
Shu Castle FC bilan Iron Bastards oʻrtasidagi bu oʻrtacha ochkolarning 1.2 va 0.5 boʻshligʻi esa meni haddan tashqari hayajonga solmoqda. O'yin uslublaridagi bu farqlar — ular chempionatda qolish uchun oʻz formasini topishlari shart, ammo oʻtgan yillarning tajribasi koʻrsatadiki, mavsum oxirigacha dramalar davom etaveradi. ⚠️ Chunki chempionlikni qoʻlga kiritadiganlar oʻzlarining soʻnggi toʻrtta jangidagi koʻrsatkichlarga tayanib, vaqtida yuragini ochib qoʻyishadi. Buni Rakhmonovda ham koʻrish mumkin, lekin boshqa nomzodlar ham bor — ularning yuragi yetarli bo'lsa.
O'zimni eslayman, 2022-yilda bir vaqtning oʻzida oʻz klubim bilan Premer-liga yoʻllanmasini olish uchun ikki oy davomida tunu-kun oʻtirishgan edik. Har kecha uyqusiz, kechalari boʻlak-boʻlak oʻyinlarni oʻrganib, ertalabdan mashgʻulotlarga kirishgandik. Oʻsha kurashlar ichida chempionlikni qoʻlga kiritgan boʻlsa-da, asosiy sabab yuragimizdagi eʼtiqod edi. Shunday qilib, oʻrta vazn toifasidagi mavsumning asosiy omili — oʻzaro toʻqnashuvlardagi koʻrsatkichlar va oʻyin uslubida boʻlgan oʻzgarishlar, lekin oxir-oqibat gʻolibni yurak hal qiladi.
Chiziq siljiyapti — ushla.
O‘sha o‘rtacha vaznlar qanday o‘ynashsa — mening boshi ham aylanib ketdi. Bir tomonda Rakhmonovning soʻnggi toʻrtta jangida qilinganlarning barchasi: hisobdagi 3:1, 4:0, 2:1 va yana bitta 3:1 — mana shu ketma-ketlikda birorta ham yoʻqotish yo‘q. Lekin bu jamoatda „har safar imkoniyatni toʻla ishlatib boʻlgandek“ degan yakun chiqarilmayapti? Birorta ham oʻyinda yaqqol ustunlikka ega boʻla olmaydi, raqiblarini soʻnggi zarbalar bilan yengadi. Bu esa oʻtgan mavsumlardagi chempionlarning foydalanadigan hisobidan ancha past koʻrsatkich.
Buni „Iron Bastards“ bilan „Castle FC“ning oʻrtacha ochkolari bilan taqqoslab koʻramiz: birinchi jamoa soʻnggi beshtada oʻrtacha 1.2 ball bilan oʻtmoqda (ya’ni har oʻyinda deyarli ochko yoʻqotmaydi), ikkinchisi esa 0.5 dan oshmaydi — ular uchun esa har toʻrtinchi oʻyinda yutqazish „normal holatga“ aylangan. Endi bunday koʻrinishlarga eʼtibor beradigan boʻlsak, Rakhmonovning „oxirgi daqiqalarini“ faol ishlatib, hisobni oʻz foydasiga buruvchi uslubi ham oʻziga xos xavf tugʻdiradi. Sababi, agar boshqa nomzodlar oʻz formasini topa boshlasa va oʻzlarining taktik jihatdan himoyaviy oʻyinlarini oʻrnatib olsalar, unda uning „suv bosgani“ kabi gʻalabalari juda qimmatga tushishi mumkin.
Qolaversa, oʻtgan mavsumdagi chempionlar oʻsha yurak bilan kurashganlarini koʻrsatishgan — ular qaysidir maʼnoda mavsumning asosiy burilishida oʻzlarining soʻnggi toʻrtta oʻyindagi koʻrsatkichlarga koʻra „yuragini ochib qoʻyishgan“. Rakhmonovning koʻrsatkichlari esa ayni vaqtda oʻzining yuqori koʻrsatkichi bilan ajralib turadi, lekin jamoatning eʼtirozlaricha, uning oʻyinidagi bu „oxirgi zarba“ zarurligi uzoq davom etishi mumkinmi? Agar boshqa nomzodlar oʻzlarining himoyadagi PPDA koʻrsatkichlarini pastga tushirib, raqiblariga erkin oʻtish imkonini berishmasa — bunda chempionlik uning emas, boshqa bir yuragining boʻlishi ham mumkin.
Ey, o'rta vazn to'qnashuvlarining xuddi shu qaynar sovuniga boshqa bir tomchi qo'shish kerakmi? 😅
Rakhmonovni asosiy nomzod sifatida ko'rmayman, buni ochiq aytsam. Sababi, uning so'nggi to'rtta jangi: 3:1, 4:0, 2:1, 3:1 — bu yerda birorta ham "hammaga quloq solib" o'ynaganini ko'rsa bo'lmaydi. Har safar imkoniyatni so'nggi zarbada olib qo'yadi, ammo bu chempionlik uchun yetarlimi? Qani endi, chempionlar qatoriga kirganlar keltiradigan hisoblar — ular boshqa tomonni shunchalik pastga tushirishadiki, keyingi jamoalarni "nafas olish" imkoniyatini beradi.
Castle FC va Iron Bastardsni ko'rib chiqsak — ular uchun mavsum hozirda qandaydir "suv bosgan" kemadek. Castle soʻnggi beshta oʻyinda oʻrtacha 1.2 ochko bilan oʻtmoqda degani — bu deyarli ochko yoʻqotish demak. Himoyadagi PPDA koʻrsatkichi 18.7 esa oʻzlariga qarshi oʻyin uslublarini tashkil qila olmaganlikining isboti. Iron Bastardsning holati esa bundan ham og'ir: oʻrtacha 0.5 ochko bilan oʻtmoqdalar, raqiblarning 68% zarbalarida darvozaboni faol ishlashga majbur boʻlishi esa oʻz formasini topa olmaslikdan dalolat.
Chunki mavsumning asosiy omili — chempionlik uchun yurak bilan kurashishdir. Rakhmonovning hisoblaridagi "oxirgi zarba" uslubi esa ayni vaqtda boshqa nomzodlarga foyda keltirishi mumkin. Agar Castle yoki Iron oʻzlarining oʻtkazmalarini yaxshilasa (ya'ni PPDA koʻrsatkichlarini pastga tushirsa), unda Rakhmonovning bu taktikasi oʻzgaruvchilikka sabab boʻlishi mumkin.
O'tgan mavsumlardagi tajriba shunday: chempionlikni qoʻlga kiritganlar oʻzlarining soʻnggi toʻrtta oʻyindagi koʻrsatkichlariga tayanib "yuragini ochib qoʻyishgan". Rakhmonovning koʻrsatkichlari ajoyib, ammo boshqa nomzodlar ham bor — ularning yuragi yetarli boʻlsagina. 🤔
O'zimni eslayman, 2022-yilda Premer-ligaga chiqish uchun kurashgan vaqtimda har kecha uyqusiz oʻtirib oʻyinlarni oʻrganardim. Ammo chempionlikni qoʻlga kiritgan asosiy sabab — eʼtiqod edi. O'rta vazn toifasida esa chempionlikni qoʻlga kiritadigan jamoa oʻzining soʻnggi toʻrtta oʻyindagi koʻrsatkichlari bilan vaqtida yuragini ochib qoʻyishi kerak. Boshqacha qilib aytganda, boshqa nomzodlar ham bor — vaqt oʻtishi bilan kimningdir yuragi otlashiga umid qilamiz.
Bu yerda yangiman, o'zlashtiryapman.
Baliqchilik bilan kun kechirgan qishloqdagi keksamni eslayman — ochiqchasiga, chempionlikka Rakhmonovning soʻnggi toʻrtta oʻyindagi hisoblardagi 3:1, 4:0, 2:1 va yana bitta 3:1 ketma-ketligini koʻrganimda, meni ham oʻz-oʻzidan shunday fikr tugʻdi: „Yoʻq-ya, bu yerda yoʻlbarsning tirnoqlari emas, balki shunchaki taʼlimot xatosi bor.“
Rakhmonovning oʻyinidagi „oxirgi zarba“ uslubi vaqtincha ishlamoqda, lekin chempionlikni qoʻlga kiritmoqda degan gapga keladigan boʻlsak — bu yurakni nozik qismlarigacha tekshirish kerak. Castle FC soʻnggi beshta oʻyinda oʻrtacha 1.2 ochko bilan oʻtmoqda degani, yangi mavsumning boshlanishi boʻlgani kabi, ular toʻp tepishdan koʻra oʻyinning mohiyatini bilib olishga harakat qilayotganlaridayoq. Iron Bastardsning koʻrsatkichi esa shunday — oʻrtacha 0.5 ochko bilan oʻtmoq, yaʼni ular chempionatning pastki qatoridan chiqib ketish jarayonida.
Sizlar aytasiz: chempionlik uchun yurak bilan kurashish kerak. Boʻlsin. Ammo qaysi yurak? Rakhmonovning yuragi soʻnggi toʻrtta jangidagi koʻrsatkichlarni toʻplash bilan band, Castle va Ironlarning yuragi esa oʻz formasini topa olmay, bu mavsumda oʻlim yoʻlagi tomon yoʻl olmoqda. Va bu yerda asosiy savol tugʻiladi: agar chempionlikni qoʻlga kiritmoqchi boʻlsa, yurak bilan birga mavsum davomida oʻz formasini toʻplash lozimmi, yoki butunlay yangi taktikaga oʻtish kerakmi?
Isbot qani?
Ochig'ini aytaman, bu mavsumda chempionlikka yurak bilan kurashuvchilarga 5 ochko bor — lekin oʻyin hali tugamadi! 🔥💪
Castle FC soʻnggi 5ta oʻyinda oʻrtacha 1.2 ochko bilan oʻtayotgani qorongʻu yoʻldek, ammo har safar 5 ochkoni qoʻldan qoʻyib yubormaslik uchun yuragini ochib qoʻyishi kerak. Iron Bastardsning 0.5 ochko bilan oʻtishi esa ular uchun soʻnggi qoʻngʻiroq boʻlsa kerak — oʻz formasini topa olmasalar, mavsum tugagunicha oʻlim yoʻlagida qolaveradilar.
Rakhmonovning soʻnggi toʻrtta jangidagi "oxirgi zarba" uslubi juda goʻzal, lekin chempionlikka yetarlimi? Yoʻq-ya, boshqa nomzodlarning yuragi ham yetarli boʻlsagina! Ular oʻzlarining PPDA koʻrsatkichlarini pastga tushirib, himoyani qayta qurishsa — oʻtgan mavsumlardagi chempionlar singari oʻzlarining soʻnggi toʻrtta oʻyindagi koʻrsatkichlari bilan yuragini ochib qoʻyaveradilar.
Qisqasi, chempionlik uchun yurak va vaqt kerak — vaqt oʻtishi bilan kimningdir yuragi otlashiga umid qilamiz! 🤬
Bolaligimdan tribunada.