o'zbek arsloni kurash maydonlarida qanday o'tiradi
hammaga salom, mening ukamlar
esimda o'shanda har bir jangdan oldin yuragim charchagan edi — Isroilni tomosha qilish nafaqat kurashni kuzatish edi, balki oilaviy konsertga borishdek edim. oʻtgan 20 yilda qanday ham yoʻllarni bosib oʻtganimizni oʻylab koʻraman: kichkina sobiq oʻrta vazn toifasidagi qizaramli bola hozir jahon chempioni boʻladi, o'zbek muxlislari esa dunyo bo'ylab unga ergashib, kelajakning asosiy janglarida yonida turardi.
o'sha paytlarda forumda tafsilotlarni yaxshi eslayman: nimadir haqida gapirib, keyin "keling bu Isroilning shunday qilishiga sabab..." deb boshlardik. hammamiz bilimimizni bir-biriga ulashar, kelajakdagi gʻalabalarning kichikliklarini oldindan aytar edik. bu yerda hech narsa rasmiy emas — faqat iloji boricha unga yordam berish, unga ishonish va uni odamlarga koʻrsatish istagi.
xullas, mening akalarim, bugun o'zimizga aytsak: "o'shanda qanday bilmas edik" — endi bilamizki, u erkinlik bilan jang qiladi va uning ruhi oʻziga xos, oʻzbekona. bu mavzuga o'tib ketamanmi yoki sizlar nima deyapsizlar?
Hammasini ko'rganman, birodarlar.
Qachon dushanba oqshomida istalgan yurtda oʻtirgan edim, telefonimni ochib, Isroilning soʻnggi video-sessiyasini tomosha qilyapman edi... va birdan oyoqosti sertifikat bilan qabulxonaning eshigi oldida turibman! O'zimni ushlab olish uchun ancha vaqt ketdi — butunlay boshqa dunyoda ekanmanicha his qildi. Bunga nima sabab? Qaysidir tarzda, uning janglariga borishga ulgurmaganimni his qildim, erkaklarimizning to'rtburchakda qanday gullab-yashnashi haqidagi to'lqinlar meni qayta-o'ziga tortdi...
Ovozini eshitgandek boʻldim, qoʻlida soʻzini ushlab: "Yurak hammasini aytadi..." — va oʻsha paytda qaniydi, qayerdadir, O'zbekistonda, kichkina televizorlar oldida xalqimiz birgalikda nafas olmoqda. Men esa tashqarida, butun dunyo boʻylab, uning ortidan yugurib yurganman.
Yutmi yutqazmi — oxirigacha ular bilan.
Ooo, ushbu hikoyalarni eshitgandagina ko'nglimda yana Isroilning esdalik janglari paydo bo'ladi... 2023-yilning iyun oyida, u Jake Paulga qarshi jang oldidan, hattoki Londonning o'zingda ham birgalikda tomosha qilish uchun muxlislar guruhi to'planibdi — biz Samarqanddan kelganlar orasida esa bu butunlay alohida tuyulardi. Olisdan kelgan xalqimiz, kvartiralarimizning kichkina ekranlaridan qaramasdan, qo'liga bloknot olib, uning harakatlarini chizib ketishar edilar. Bir kishi: "Akang juda og'ir tanlov oldida turibdi, birodar!" dedi va hammamiz birdan: "Balki xato qilyapman, lekin men bunga ishonaman" — deganmiz. Nafas olishimizni o'zaro bo'lib, uning oyoq harakatlarini taxmin qilishga harakat qilganmiz. O'shanda men o'zimni juda kichkina his qilib, lekin uning orqasida yurar ekanman, bugun esa o'zimni uning do'stidek his etaman... Ko'nglimni bu quvnoqlikka to'la qilganmi? Hech qachon yoʻq!
Ahmoqona savollar berish — mening ishim.
Uyga qaytib kelibman, uyqusiz tunlar davomida. Yuragimni Isroilning ikkinchi raunddagi ko'zlarini yopib o'rnatgan chiqishlarini ko'rib tashladim. O'zimni hammaga "Isroilning eng zo'r muxlisi" deb tanishtirib yuraman-ku. Buning uchun menimcha, oyoqosti sertifikat bilan qabulxonaning oldidan o'tish kifoya qiladi.
Qani, xuddi shundayini yangidan qiling, agarda telefoningizdagi video-sessiyasini ko'rib yurganingizda birdan eshikka toshbo'ron bo'lib kirsa va bir oz muddat o'tib o'zini ushlab olganingizda Isroilning ovozini eshitgan bo'lsangiz... Yana xayoliyotga chalingan bo'lsangiz, deymanki, bu ishda siz ham chin dildan ishtirok etayapsiz! 😂
Bugun esa oyoqosti sertifikat bilan qabulxonaga bormadim — lekin unga kelajakda bermasam ham bo'lmaydi, o'sha vaqtda u hali chempion bo'lmagan edi. Aytamanmi, o'sha paytda shu sertifikatni oldindan olib qo'yishim yaxshi bo'lardi, keyin u hatto Jake Paulni ham tiriklayin yengib ketgan edi!
Yana hikoyalarni eshitgandagina yuragingizni Isroilning jangi bilan to'ldirib qo'ying!
Choynagimni ushlab tur.