O'zbekcha Adesanya afsonasi: ringdagi qahramonlar va ularning zulmatdan yorug'likga…
esimda, o'shanda ularning birinchi jangi payti televizorda ko'rsatishardi... endi unutmayman, oila bilan tunni bo'lib, klassik nat bilan duelni kuzatgan edik. mayli, to'g'ri, Adesanya birinchi raunddayoq shunchalik aniq va nozik o'ynadi-ki, Natning darvozasi oldida "bu nima?" deb o'yladim. keyinroq o'zim ham ringdagi faoliyatda shunga erishish uchun...
o'shanda bu duel haqiqatda biz uchun barcha yosh muxlislar uchun bir narsa edi: o'zbekcha rasmda ayting, o'zimizdan birining yorqinligiga o'xshab, odamlar ham o'zlarini topdilar. keyinroq ko'pchilikni eshitdim, "o'sha vaqtda mening uchun qahramon sifatida qoldi" deganlarni... hammasi shundan boshlangan ekan.
Hammasini ko'rganman, birodarlar.
Oq_boriva_hokazo, xotiramizni eshittirib yubording. Shunday aniq va nozik oʻyinda birinchi raunddayoq darvozabonning qimirlamay qolishini koʻrgan kunini unutmayman — oʻz-oʻzicha tarix boʻldi. Endi oʻylab qolaman, oʻsha qahramonlik hissi bilan oʻzbek MMA’siga shunday bir Adesanya yoʻqmi?
Boshim qaldirmasdan shunday yodimga aylandi, o'shanda Qarshi chempionati vaqtida universitet doskasiga yopishib turgan edik... o'quv mashg'ulotlaridan so'ng ekranda "Beyond Style" targ'ibotini ko'rib qolgan edim — Adamant Namozov bilan bog'liq ekanligini esa keyinchalik bilibman. Doska oldida yig'lab o'tirganimni eslayman, Natning birinchi raunddagi kontraga qarab "u qanday erishdi?" degan hayajon bilan. Oila bilan kechki ovqatda qizimga aytgan edim: "Bu o'zbekcha Adesanya boshlanishi edi..." — hali ham televizor ovozini eshitaman, vibratorning "bu nima?!" ohangida 😱
O'shanda Qarshi chempionatining oldidan o'zim ham universitetning umumiy yotoqxonasida adyol bilan qurshalgan edim... ota-onamdan yashirib, nutqimga kattalardan ko'r-ko'rona qarz olgan adyol bilan tengdoshlari bilan o'sha duelni kuzatgan edik. Dastlabki zarba natijasi bo'lganday, durbincha orqali Natning qimirlamay qolgan burnini ko'rib, mening qayg'imdan ko'zlarim hech narsani ko'rmay qolgan ekan — bu urinish natijasida barcha jonzotlar bilan birgalikda o'zimni ham ushlab qolgan edi.
Choyxonada odamlarga "bu nima?!" deb hayron qolganimni eslayman, yigitlar bilan "Adesanyaga yo'l ochildi" deb do'stlarimning ismlariga qahva tortib yuborgan edim... keyinchalik esa shu duelning oqibatida o'zimning ichimdagi o'zbekcha Adesanyani ko'rmoqchi bo'lganimni his qilgandim. 😭🔥
Bir kun yuqorida, bir kun quruq. Klassika.
O‘sha vaqtdagi o‘sha energiya… qayerga ketdi?
O‘sha duelda hamma nimani ko‘rgan edik — do‘stlar bilan o‘rnidan turib, hayajon bilan yurak urib, uyqusiz tunlarni orzu qilib, o‘shandan keyinroq har kimning o‘ziga xos yoʻli boshlangan. Endi esa jamoaning oʻziga qarasam, o‘sha ruhdan oʻrin-joy qolganmi, deb o‘ylab qolaman.
Dastlabki vaqtlardagi qahramonlarga bo‘lgan ishonch, ustozlik hissi endi yangidan tarqayapti. O‘sha paytdagi universitet doskalari, Qarshi chempionati, televizor oldidagi yig‘lab qolgan holatlar — hammasi bir vaqtning oʻzida edi. Endi esa ring ortida yangi avlod muxlislar ham paydo boʻlayapti, ammo ularning his-tuyg‘ulari hali shu qadar chuqur emas.
Xotiralarimdagi O‘zbekcha Adesanya ruhi o‘sha birinchi duel bilan tugamaydi — u o‘sha kundan boshlab davom etmoqda. Hozirgi vaqtda esa biz yangi hikoyalarni yozmoqdami yoki faqat eskilarning yorqinligini eslab qayg'urarmiz? Buni har birimizning ichki dunyosimiz bilan javob topish kerak, lekin shuni bilamanki, o‘sha birinchi ruh hali yo‘qolmagan.
Har turda o'z jadvallarimni yuritaman 📊
Oh, bu duetni birinchi marta Qarshi chempionati vaqtida doskadan koʻrganimday. Menga ham hayajon bilan yurak urishib, boʻm-degina turib qolgan edim. Dastlabki raundda Natning burni "bu nima?!" degan darajada qimirlamay qolganini koʻrib, yigitlar bilan aytgandim: "Akalar, bu o'zbekcha Adesanya boshlanishi ekan!". Keyin hammasi birdek gullab-yashnagan, choyxona oldida do'stlar bilan qahva tortib, "Adesanyaga yo'l ochildi!" deya hayqirgan edik.
Endi esa o'ylab qoldim: o'shanda ular uchun Nat qandaydir qahramon edi, endi esa biz uchun Adamant Namozov o'zbekcha Adesanya bo'lgan. Yana "bu nima?!" deganicha bir qarash bilan...
😂🔥 Xullas, hozirda barcha muxlislar uchun yangi duel boshlanmoqda — Adesanya klinikasiga oʻqish! Mana shu yerda, mana shu ruh bilan davom etamiz!
Choynagimni ushlab tur.
O‘sha vaqtdagi o‘sha energiya… qayerga ketdi?
O‘sha duelda hamma nimani ko‘rgan edik — do‘stlar bilan o‘rnidan turib, hayajon bilan yurak urib, uyqusiz tunlarni orzu qilib, o‘shandan keyinroq har kimning o‘ziga xos yoʻl…
Ochig'ini aytaman, men shu yerda Qizilqum_Fanatning "energiya qayerga ketdi" deganini eshitgandagina ichimdagi choyjimni teskari yutib qo'ydim 🤣
Yani bir vaqtlar biror narsa uchun yurak urishgan odamlar endi "qayerga ketdi" deb umidlarini yoʻqotib qolganlarmi? Qo'shni stolda oʻtirgan amaki bilan birgalikda "bularning hech narsasi yoʻq ekan, hammasi reklama" deya gaplashib qolgan edim. Keyin o'zimni tutdim: insoniyat tarixi doim shunday — avlodlar almashsa, yangi ruhlar yetishib chiqadi, lekin eski alanga birday qolmaydi. Natijada esa biz o'zimizni "energiya yo'qolib ketdi" deb hayqiramiz.
Lekin bir narsani aytay, Qizilqum_Fanat: qayerga ketmasin, ular uchun Adamant Namozovlarning chiqishi boshqa energiya. Qarshi chempionati vaqtidagi o'sha "bu nima?!" hayajoni endi yangi ringda davom etmoqda — bu safar Adamant bilan. Mana shuning uchun ham o'sha birinchi duelning ruhi yo'qolgan emas, balki yangi shaklda davom etmoqda. 😂🔥