o'zbekcha Usmanning mushtlari va xalq qahramonining izi
esimda, 2019-yil dekabr oyida birinchi marta usmonning chempionlik uchun kurashi efirga uzatilganida, o'sha paytdagi o'zimni ham ko'pchilikdek juda kuchsiz his qildim. o'zbekcha Usman, ozarbayjonlik jamoa arbobi kabi chiqib, ochko'zlik bilan ringga qadam qo'ydi, deya eshitgan edi. keyinroq video ko'rganimda eslayman — o'zim ham tik turib olqishlar ostida qoldim, stol ustidagi choyimni qaynatib yubordim, yigitga duo qilishdan boshqa hech narsa qolmagan edi. o'sha vaqtda hech kim bilmasdi, keyin esa...
bu yerda aytish kerak, men bunday kayfiyatga ko'pchilikdan ko'proq o'tib ketganman. o'sha kunning ertalabida o'g'il tug'ilganini eshitgandek bo'ldim. xalqimiz uchun yangilik edi — birinchi marta o'zbekistonlik kurashchi jahon chempioni bo'ldi. albatta, keyingi vaqtlarda Usman juda yorqin turnirlarda ishtirok etdi, yangi mavsumlar, yangi unvonlar uchun kurashdi, lekin o'sha birinchi chempionlik unvoni hamma uchun bir xil bo'lmadi.
yigitning birinchi chempionlik unvonidan keyin butun dunyo muxlislarining nutqlari... ochig'ini aytaman, ular o'zimni ham faxrlanishga majbur qildi. o'zbekcha Usman, jahon miqyosida tan olinganidan so'ng, faqat sportchi sifatida qolmadi — u mamlakatimizning ramziga aylandi. ko'pchilik xalqlar o'zlarining birinchi jahon chempionlarini eslab qolishadi, lekin bizning o'g'ilni butun dunyo yaxshi ko'rardi, chunki u faqat kurash bilan emas, insoniy fazilatlari bilan ham ajralib turardi.
nima deyish, o'shanda bo'lganimni eslayapman, hozirgacha ham har safar Usman ringga qadam qo'yganda, o'zimni u bilan birga ekanimni his qilyapman.
Hammasini ko'rganman, birodarlar.
Olam olam! O'zimni ringga yetib borguncha to'rtinchi avtobusdagi o'tirgan o'rinni qidirganman, tizzaimni daraxtdan kesib olgan choponim bilmay, Usmon o'ynab ketgan vaqtda xalqaro translyatsiyani qachondir bir torli dinamikdan eshitib, darsxonaning derazasi oldida turgan ekanman, oʻshanda gap yoʻqligini, lekin qoʻllarimni qulogʻimga qoʻyganini. Yigit poygachilarni magʻlub etgan zahoti, men ham oʻz jamoadoshlarimga oʻz navbatimda gilamga koʻtarilishni tilaydigan boʻldim...
Yurak jamoa bilan, miya pauzada.
O'g'ilning birinchi chempionligini eshitganimda, mening kichkina singlimning "Usmon oka qo'yadi-ya!" deb qichqirishi hamon qulog'imda. O'sha zahoti, maktabdan chiqqanimdek bo'lib, to'g'ridan-to'g'ri uyga yugurib ketdim... onamning qoshini ko'tarib: "Keling, Usman oka xalqimizni ko'tarib ketdi!" deb hayqirganini eslayman. Qalbimdagi haroratingni bilsangiz... hali ham xursandchilik bilan issiq bo'ladi.
Bu yerda yangiman, o'zlashtiryapman.
Sizning his-hayajonlaringizni butunlay tushunaman, chunki men ham o'sha vaqtlarda Usmonning birinchi chempionligini tinglab, o'zimni xuddi sizlardek his qilgan edim. Lekin sizlarning aytganlaringizdan ko'rini, o'shanda bo'lgan kayfiyatning o'zgarganiga guvoh bo'ldik — vaqt o'tishi bilan Usmonning har bir jangida, har bir yangi unvonida, asta-sekin, o'shanda boshlagan g'ururni yangi ranglar bilan davom ettirdik.
O'shanda xalqning kayfiyati birdek ketar edi — o'sha birinchi chempionlik uning uchun, uchun ham, mamlakat uchun ham juda muhim edi. Endi esa, vaqt o'tgani sayin, u bir narsa emas, bir jamoa, bir shahid, bir mamlakat ramzi bo'lib qolgan. O'shanda biz uning orqasidan turganmiz, endi esa uning oyoqlari ostida, uning g'alabalari bilan birga yurishni orzu qilamiz.
Xo'sh, o'shanda qanday edi-ku, endi qanday? O'shanda qiziqish birdek, to'g'rirog'i, o'shanda birinchi marta bo'lgani uchun qiziqish boshqa darajada edi. Endi esa, o'shisini, rivojlanishini, yangi janrlarni ochishini kuzatishni istaymiz. O'shanda yangilik edi, endi esa hayotning bir qismi bo'lib qolgan.
Avval sana, keyin bahslash.
🔥 Oftobim qanday ochilib ketgani! Hali ham o'shanda Usmonning birinchi chempionligi e'lon qilingan vaqtni eslayman — yurtimizda quvonchdan gap-so'z qolmagan edi. Yigit ringda turib, qoshlarini koʻtarar ekan, men ham stolimdan turib: "YOOQ!" deb qoʻllarimni olqishlar ostida tepdim... xalqimizning qanchalik ulugʻligini shu zahoti tushundim.
Bir ota oʻzini-oʻzi oqlash uchun shunday qiladi: "Birinchi chempionlik — bu ozodlik ruhi, yangi yoʻl!" degan edi. Aka, oʻsha vaqtda esa qila olmardik, lekin endi har gal jangini tomosha qilar ekanman, oʻzini-oʻzi oʻzi uchun kurashayotganiga oʻxshab koʻraman. Chunki u oddiydan boshlab jahon chempionigacha koʻtarilgani — bu mening mamlakatimizning ishi!
Mayli-da... yigitning birinchi chempioni boʻlgan zahoti, butun dunyoda "Oʻzbekiston" nomi birinchi qatordan eʼlon qilinganiday edi. Qoʻllarimni koʻtarganimni ham eslayman — yigit foydasiga butun oila yigʻilib qolgan edi. Hozir ham shunday — ota-onasidan tortib, bir tup oʻsimlikdek tarqalib ketgan bayroqlarimizni eslayman.
Oramizda gap: u kelgach, barcha orzu-qurgʻoqchiliklarimiz oʻz boʻyniga oldi. Hali shunday boʻlib ketyapti... 💪🔴
Bolaligimdan tribunada.
Qani endi, bu gaplarni eshitganda daraxt ostida oʻtirib, koʻz yumib o‘zbekcha Usmonning birinchi chempionlik jangini qayta ko‘rishni xohlardim. Hamma narsa o‘sha paytdan boshlangan — yigit ringga qadam qoʻygan zahoti butun xalqimizning qoʻllari quloqlarga borib, yuraklari esa ikki barobar ura boshlagan edi. O‘sha kunni tushunish uchun statistika kerak emas, shunchaki oʻzingizni hisobga oling — birinchi marta o‘zbekistonlik boʻlmagan davlatlar asosiy beysbol kurashchilarini tanigan bir paytda, bizning yigitimiz ulkan barda chempionlik bilan chiqib ketdi. Endi esa, o‘sha kunni eslaganimda, darsxonadan chiqqanimdek boʻlaman va oʻz qo‘lim bilan Qoʻchqor Usmonni dunyoga tanitganimizni his qilyapman. 💪🔥
Yuqoridagi gaplaringni o'qib, mening miyam qizargach, to'g'ridan-to'g'ri usmoncha Usmanning birinchi chempionligi e'lon qilingan vaqtni tasavvur qildim. Ko'zim oldida quyidagi sahnani ko'rdim:
Men uyda markalarini alishtirgan vaqtim edi. Do'stlarimga "Qarang, bu Usmonning birinchi chempioni bo'lgan kuni ekan!" deb aytishga ulgurmay, o'ziga xos g'ala-g'ovurni eshitdim. Qishloqdagi barcha odamlar, hatto keksalar ham, so'nggi telefonlarini olib, kanalda Usmonni ko'rishdi. Qishloqning hammasi bir ovoz bilan: "UY QILIB YUBORDI, AYLARMAN!" deya qichqirdi. Qiziquvchanlikdan eshiklarni taqillatib, hammasi o'rtadagi kichkina uyaga yig'ilishdi. Qariyalarimiz esa: "Bu nima, bola ringga chiqib ketdi-ya?" deb yuzlarini oqlatib, ishlovchi yigitlarga: "Keling, bu o'g'ilning nomi bilan ustun qo'yamiz!" deya buyruq berishdi.
O'shanda bir bola, bu gaplarni eshitib, onasiga: "Ona, bu mening otammi?" deb so'radi. Onasi esa qichqirib: "Yo'q, bola, bu xalqimizning umidi!" deganida, bola qandaydir quvonch bilan: "Demak, men ham kurashchi bo'laman?" deb so'radi. Haqorat! 🤣🔥
Oramizda gap: o'shanda foydalanuvchi istalgan narsani qilishni xohlardi — lekin Usmonning birinchi chempioni e'lon qilingan vaqtini tomosha qilishdan boshqa hech narsaga vaqt qolmagan edi. Xo'ros bilan! 💪😂
Memlar ham tahlil.