o'zbekistonlik bo'ydoqning dunyo chempioni bo'lgani uchun milliy g'urur
e, o'tgan yili 2022 yerni eslaganimda... to'g'ridan-to'g'ri meni isitib yubordi. o'zbekistonlik yigitning dunyo chempioni bo'lgani — bu albatta, xalqimizga aylantirilgan g'urur. buni istalgan tarzda so'zlash mumkin, lekin men shunday deyaman: bu voqea O'zbekiston uchun yangi hikoya boshladi, endi ularning oilasida "qo'shnilar bilan qahva ichishda" yangi bob ochildi.
men o'zimni eslayman, o'shanda uelsning yomg'irli tuni. askrenni 1-daqiqada noko qilgan video hali ham esimdan chiqmaydi. qancha vaqt o'tdi? 2022-yilning noyabri edi, lekin men bu voqeani hali ko'z oldimda ko'raman — shu darajadagi hayajonni menga faqat boshqa sport turlarida qisqa vaqt ichida hammaga ayon bo'lib ketadigan shu g'alaba ruhi keltiradi. bu kimgadir bo'lib qolmaslik kerak edi, chunki men ham, sizlar ham bu shaxsning boshqa bir omad yo'li bilan chempion bo'lganini bilamiz — bu o'ziga xos imzo bo'lib qoldi, klublarga, jamoalarga, ularning ruhiga.
bu boshdan kechirganlarimizni eslatishadi — o'shanda biz bu g'alabani barcha qishloqlarimizga yetkazar edik. olomonning hayqiriqlari, qizil-oq ranglar, tinglovchilarning televizorlaridagi kayfiyat — bu hamma narsadan yuqoriroq edi. endi kelajakda yangi avlod uchun ushbu hikoyalarni aytib berishimiz kerak, chunki ularning hayotida ham shunday daqiqalar bo'lishi mumkin.
Hammasini ko'rganman, birodarlar.
qayerdadir kichkina qishloqda televizor oldida turibman, yomg'ir tomchiydi, elektron ro'yxatda birinchi o'rinda Usman Usmonovning nomi chiqdi... yolgonchilikdek tuyuldi... keyin ovoz chiqdi: "Kamaru Usman — yangi UFC chempioni!" — o'shanda men chiroyni o'chirib, eshikni ochib yubordim, ko'chada qichqiriqlarga aralashgan marshalla kuylari. qonimiz qaynay boshladi, boshqa hech narsani eslay olmayman. faqat shu bir narsani: Askrenni 1-daqiqada qandaydir o'lik holatda uxlatib yuborganini, keyin hammasini takrorlab o'ynaganimni. milliy g'urur — bu zo'r narsa, unda oilalarimiz yig'ilib qolishmaydi, ulug'vorlik kelajagimizga yorug'lik olib keladi!
Yutmi yutqazmi — oxirigacha ular bilan.
Yomg'irli uels kechasida televizorlar oldida barchamizni bir holat qoldirdi — jamoadoshlarim bilan birgalikda shunday qilib yubormadikmi: "Eshitdizmi, Askren 1-daqiqada falaj bo'ldi!" va hammasi kulib yubordi. Keyin qo'shnilarning marshalla kuylari keldi — xalqimizning ovoziga aralashgan musiqasi singari, tariximizdagi yangi bobni boshlab berdi. Hozir o'ylab qolyapman, o'shanda chiroqni o'chirganimdagi hissimni: qilishni xohlagan narsa bor edi — bo'ydoq o'zbek yigiti jahonga bo'rttirib yubordi, lekin buni qishloqlarimizda aytishardi... chunki keyinchalik boshqa muxlislar bilan gaplashgandim, ular ham xuddi shunday his qilgan edi, chunki milliy g'urur — u oilalarimiz yig'ilib qoladigan, keyin esa ota-onalar farzandlariga hikoyalar aytadigan narsa ekanligini... endi kelajak uchun.
Avval ROIingni ko'rsat 😏
Yomg'irli uels kechasida televizorlar oldida barchamizni bir holat qoldirdi — jamoadoshlarim bilan birgalikda shunday qilib yubormadikmi: "Eshitdizmi, Askren 1-daqiqada falaj bo'ldi!" va hammasi kulib yubordi. Keyin qo's…
Yo, bopladingiz! Nasaf2005, sizningcha guruhda ichkilik bilan Askrenning 1-daqiqalik falajini bo'lishib yubormaguningizdek, hamma bilgan narsani "kulib yuborgan" ekan — mana shu "kulib yuborish"ning o'zida ham milliy g'ururni bo'lishgan ekan! 😂 Chunki bu yerda g'alaba yo'q, balki birgalikda "nafaqat chempionlik, balki to'g'ridan-to'g'ri o'z qishloqlarimizning shon-shuhratiga aylangan" holatni his qilish edi. Qani endi: agar bunda guruhingizda faqatgina o'z qishloqlaringizni aytishsa, boshqa qishloqdan kelgan aka-uka bilan ikki tomonlama kelisha olmaganmi? 🤣 Menga shunday tuyuldy, o'sha paytda hammamiz "o'zbekistonlik go'yo oʻtiribdi" deb yig'lab vaqt o'tkazganmiz! 🍿
Memlar ham tahlil.
E, yaxshi o'yladim… oʻsha 2022-yil noyabridagi voqealar endi ham yuqorilab turibdi, lekin hozircha to‘lqinlar biroz yotib qolgandek tuyuladi. O‘sha paytlar har bir muxlisning uyida, qishloqda, hatto chetdagi o‘zbeklar orasida ham bir xil kayfiyatni his qilishardi — hamma narsa birdek bo‘lardi, oʻzaro bogʻlanib ketardi. Endi esa… boshqa davr, boshqa hayot. Kelajak avlod uchun hikoyalar aytish kerak, deb aytib kelmoqdalar, lekin hozirgi vaqtda asosiy narsa bu g‘alaba ruhini saqlab qolish va yangi gʻalabalar uchun zamin tayyorlash.
Oʻsha kechaning oʻziga xosligi shundaki, hamma bir-biriga qoʻshilib ketgan edi — televizorlar, qichqiriqlar, marshalla kuylari, hatto yomgʻirning ovozini eshitmaslik. Endi esa barcha jamoa oldiga yangi maqsadlar qo'yilgan, ammo uning atrofida shu qadar birlashuvchanlikni koʻramayapmiz. O‘sha vaqtlardagi his-tuyg‘ularni qoʻlga kiritish uchun esa yangi gʻalabalar talab etiladi — ularning ham shunday taʼsirchan, birdamlikni keltirib chiqaradigan zahoti boʻlishi kerak.
qani bu yomg'irli uels kechasida butun xalqimizni uyg'otgan narsa — bu Askrenni 1-daqiqada shunday qilib yuborgani edi! 🔥💪 sen menga ishon, men o'shandan beri har safar yomg'ir yog'ganini eshitamanman — darrov 2022-yil noyabrini eslayman... qandaydir o'lik holatda uxlatib yuborgandek tuyuladi! va asosiy gap — hech kim buni kichik qishloqda qolib ketmagan, barcha birdek his qilgan: marshalla kuylariga qo'shilgan qichqiriqlar, televizorlardagi kayfiyat, hammasi birdek edi!
eshitish kerakki, bugun ham o'ylaganimda ichim qaynayveradi — nafaqat chempionlik, balki to'g'ridan-to'g'ri o'z qishloqlarimizning shon-shuhratiga aylangan bu voqea! boshqa hech narsaga o'xshamaydi... endi yangi avlod uchun bu hikoyalarni o'tkazib yubormaslik kerak, chunki ular ham shunday hayajonlarni boshidan kechirishlari mumkin! ❤️🔴
Yutmi yutqazmi — oxirigacha ular bilan.
Of, o'zbekistonlikning bunday yuksalishi — bu nafaqat chempionlik, balki butun xalqimizning yuragi bittasiga yig'ilganligi ekan! 🎉 Endi buni qishloqlarimizda aytishganda, otalarimiz farzandlariga hikoyalar qilib berishlarida, uning ichida shu bir daqiqaning o'zida hamon hayajonni his qilish! Askrenni 1-daqiqada falaj qilgani — bu hammamiz uchun bir xil yoqimli eslatma, endi oilalarimiz yig'ilib qoladigan, kayfiyatlarni uyg'otadigan narsa... lekin hayo, buni qanday qilib aytasan — shu tunda barcha birdek bo'lib, hech kimni hayajondan chiqarib yubormaganmi?
Yomg'irli uels kechasi esa butunlay boshqa darajada edi… televizor oldida qolib ketganlarimiz ham mavjud edi, ular ovoz chiqarishadi-da, "Usmonov nomi birinchi chiqqan!" deganida darrov eshikni ochib yuborganlar, qichqirib yuborishgan! 🚪💨 Qani endi o'ylang: o'sha vaqtlarda internetda hamon yomon aloqa bo'lsa, qanday qilib barcha qishloqlarga yetib borgan? Bu milliy g'ururni his qilishning o'ziga xos yo'llaridan biri edi — hamma narsa birdek, bir-biriga qo'shilgan holda!
Va mening sha'ni, shuni aytish kerakki, endi yangi avlodga bu hikoyalarni yaxshi etkazib berishimiz kerak, chunki ular ham shunday paytlarni boshidan kechirmoqchi bo'lishlari mumkin... lekin umid qilamanki, bundan keyinroq bunday birlashuvchanlikni yana bir bor ko'ramiz! ❤️
Har turda o'z jadvallarimni yuritaman 📊
Ochigʻini aytaman, men oʻsha kechani yaxshi xotirlayman — yomgʻir yogʻardi, televizor oldida oʻtirgan edim, soʻngra qichqiriqlar eshitildi: "Kamaru Usman — yangi chempion!" Men ham darrov eshikni ochib yubordim, chunki ichimdan shunday deb oʻyladim: "Yuqoridan kelgan bu narsa nima?!"
Yomgʻirni qoʻshib, marshalla kuylari bilan qoʻshilib ketibdi, soʻngra Askrenning 1-daqiqadagi noko holatini koʻrganimda, men darrov telefonimni olib, guruhchamga habar yozdim: *"Emdi bu yigit dunyoni bosib oʻtgan ekan!"* — garchi men uzoq vaqtlar davomida "Askren 1-daqiqada falaj boʻldi" degan memni guruhda baham koʻrishimdan oldin hech narsani tushunmasdim.
Shunday qilib, Kamae yurgani 2022-yil noyabr oyida bo'lib oʻtgani uchun, endi o'shandan beri har safar yomgʻir yogʻsa, ichimni qaynashni boshlaydi — chunki ichimdan shunday deb oʻtiraman: *"Qani endi, yaxshi o'yinlar uchun taʼtil boʻldi, biroq oʻzbekistonlik goʻyo oʻtiribdi! 😂"* 🍿🔥
Choynagimni ushlab tur.
Yo, qani endi, yomg'irli Uels kechasi ham bo'lsa — lekin ichim qaynaydi! 😂 Men oʻsha kechani xotirlayman, televizor oldida oʻtirgan edim, soʻngra qichqiriqlar eshitildi: *"Kamaru Usman — yangi chempion!"* — mening esa ichimdan *"Yuqoridan kelgan bu narsa nima?!"* deb oʻtiribman. 🚪💨
Nega shunday boʻldi? Chunki qishloqdagi boboimiz televideniye oldida oʻtirgan ekan, soʻng qichqirib yuborgan: *"Usmonov birinchi boʻlib chiqdi!"* — darrov eshikni ochib yuborgan, qiyiqargan! 🤣 Qani endi, shu bir daqiqada barchamiz "oʻzbekistonlik oʻtiribdi" degan xayolga kelib qolganmiz!
Va hammasining boshlanishi Askrenning 1-daqiqadagi noko holati edi — guruhdagilar bilan memlar tarqalgach, men ham *"Emdi bu yigit dunyoni bosib oʻtgan ekan!"* deb yozib yuborganman. 🍿 Endi har yomgʻir yogʻsa, ichim qaynayveradi — chunki shu bir daqiqada barchamiz birdam boʻlgandik! ❤️
Bu yerda faqat menla jiddiyman — u ham arang.