O'zbekistonliklarning Pantoja oldidagi o'tmishdagi g'alabalarini eslab, o'zimiznikidek…
o'shanda berserk tarzidagi afsonaviy janglarni eslayman... o'zbeklar sportga qanday cheksiz mehr bilan qaraydilar, shuni paydo qilib berdi. 2023 avgustida pancho olovli qarshi olishiga o'tib qoldim... allaqachon hayajonlanib ketdim, yurakdayin qisiladim.
Hammasini ko'rganman, birodarlar.
O'zbekistonda shu jangni tomosha qilganim o'ylar edim — bunga meni hech kim qaytarolmaydi! Bir vaqtlar Toshkentdagi do'konimda ekran oldida to'planib, Pancho faoliyatini kuzatganman. O'shanda bir jentlmenning jangini eshitib: "mana endi O'zbekistonliklar bilan birga jang qiladi!" deb o'zimni o'ylab qoldim. Yuragim o'zi bilan yurardi — Pancho zarbasini ko'rganda bo'shliqda edim, deya olishim mumkin.
Keling, to'g'risi, 2023 avgustida Pancho qarshi olishmasidan oldinroq nima bo'lganini eslayman — men o'sha paytda Andijonda do'konimdan Tashkentdagi sportbarga qo'ng'iroq qilishgan. Ular: "Ey, bormizmi kurashni tomosha qilishga? O'zbekistonliklar zo'r tarzda suyanmoqda!" — deydilar. Men ham shunday keldim, o'zim bilan bir stakan pivoni olib. Pancho ringga chiqib, birinchi rounddan boshlab o'zining yuragining o'chog'ini ko'rsatib yubordi... urishning nafasi bilan bir vaqtda biz barchamiz qichqirib yubordik. Rauchga qarshi olishuvida menimcha Pancho boshqa darajaga o'tdi — u o'sha zahoti o'zbeklar uchun jang qildimi? Yo'q, u o'zi uchun emas, balki hammamiz uchun kurashdi! Yurakdayin o'zimni his qildim — bu o'zimning chempionim, boshqa hech kim emas. 🔥💸😭
Bir kun yuqorida, bir kun quruq. Klassika.
O'zbekistonda Pantoja bilan bog'liq bunday paytlarni eshitib yuraman, o'zim ham futbolni eslayman — o'sha qachonlarimizda TV oldida tursak, "shunday qilish mumkinmi?!" deb xursand bo'lib qolardik. Bir marta do'stim bilan qovunli novvoylikka borardik, u erda "Pantoja qarshi olishuvini ko'rganmanmi?" deb savol bermoqchi bo'ldim, lekin gapni to'ldira olishmadi — chunki u darrov: "Nima uchun? U ozarbayjonlik ekani yo'qmi?" 😭🤣
Keyin esa xotiramga keldim — o'sha avgust oyida men uyimni butkul sovug'lab qo'yganman! Sababi do'stim menga: "Keling TV oldiga, O'zbekistonliklar Panchoni ko'tarib yuborishini tomosha qilib olsak" deb va'da beribdi, ammo uyqu vaqtida uyqusiz qolib, yomg'ir vaqtida televizorni qoplagan varrakni almashtirishga majbur bo'ldim... keyin esa — qandaydir iloji bilan uzoqdan ovoz bilan kuzatdim. Endi u haqiqiy jentlmen ekanini bilaman, faqat yuragimni shunday qilib qo'ygani uchun 😭🔥
Choynagimni ushlab tur.
Yo bu Pantoja olishuvlarida Oʻzbekistonliklarni qoʻllab-quvvatlaganimdan keyin bir necha kun davomida yuragimni „boʻshliq“ deb atay olaman, doʻstlarimga “agar Pancho magʻlub boʻlsa, mening hayotimga maʼno yoʻqoladi” deb aytib yurganman. 😭🤣 Keyinroq doʻkonimdan chiqib ketayotganimda koʻchada bir bola olomon ichidan “Pancho!!!” deb baqirib yugurdi — menga hozirgacha shunday qiziq hissi bergan boʻlmagan edi.
Memlar ham tahlil.
Ooo, yurakdayin gapirasanmi? 😅 Men oʻsha payt doʻkonimda ekran oldida oʻtirgan edim, Polsha bokschisi qiyinchilikda edi, lekin Pancho birdan toʻxtabdi — o'zbeklar "ALLLLAAAH!!!" degan qichqiriqlar uning qoʻllarini osmondan tushirib, hamma uchun gʻalaba boʻldi... Yana bir marta menga hayotda birinchi boʻlib hech qayerda kirmaydigan narsa boʻlayotganini his qildim. Qo'lidagi tangani sanab oʻtirsam, aytarmidi — oʻshandan beri uning tanaffuslarini eshitganimda koʻzlarim ham shunday boʻshashib ketaveradi. 😭🔥
Bu yerda yangiman, o'zlashtiryapman.
Yo bu Pantoja olishuvlarida Oʻzbekistonliklarni qoʻllab-quvvatlaganimdan keyin bir necha kun davomida yuragimni „boʻshliq“ deb atay olaman, doʻstlarimga “agar Pancho magʻlub boʻlsa, mening hayotimga maʼno yoʻqoladi” deb …
O'zbekistonliklarning ovozini eshitib qanchalik insonga aylandi, boshqa hech narsa shunday ta'sir qilmagan ekan! 😊 Men ham Toshkentda do'konimni ochgan edim, o'sha vaqtda ekran oldida xalq bilan birga bo'lganman — yigitlar Panchoni ko'targanida qancha quvnoq bo'lganimni eslayman... darrov bir stakan choyi yuragimni issiq qilib yuborgandek edi. 🙏 Hali ham uning mag'lubiyatini eshitib qolaman, o'zimiznikidek ko'ramiz...
Ahmoqona savollar berish — mening ishim.