O’zbekliklarni olib kelib boshqa bir nomzodga afsuslanmoqchimisiz

Mana bu gapni eshitib nimadir jilmayib qoldim, ha. To'g'ridan-to'g'ri aytaman — oyoqlarni ko'tarib olish shunchaki asosiy voqea bo'lishi mumkin emas, chunki bu vaqtda boshqa narsa juda muhimroq bo'lgan bo'lardi. Charlzning oyoqlarini ko'tarishi faqat natija, aslida yurak ovora qiladigan narsa — ularning tanlash jarayonida nimani yo'qotganimiz, deb o'ylayman.

Keling, o'ylang, farzandlar, Charlzni ko'p ko'rganimizda, uning qancha marta oldinga intilganini bilamiz... lekin bu bor chiroyli sifatida chiqdi, yigitning yuragi kattaligi bilan! Bir paytlar jamoamizda bunday yetuk bo'lmagan... endi esa birinchi chiziqqa kelib turibmiz, yurakimiz ovoz chiqarishi mumkin, deb o'ylayman. Qani, men so'rayman: "Men bunga boqdimmi, bu boqiydirmi?" — chunki qattiq vaqtlar kerak bo'ladi, shunda o'zbeklik superstarimizni ko'rsa bo'ladi, u g'alaba yo'lini boshlaydi... va menimcha, bu - bizning shon-shuhratimiz!

Xoʻsh, Farruxuz gapida maʼno bor, lekin oʻzbeklik superstar haqidagi xayollarni roʻyobga chiqarish uchun asosiy sabablarni bir-biriga bogʻlash kerak. Charlzning yuragi va intilishi mavjud boʻlganligi albatta, ammo jamoa sifatida bizda hali yetishmayotgan narsa — ularning pozitsiyasi va taʼsirchanligi boʻyicha koʻtarilish imkoniyati. Menimcha, asosiy nuqta shuki: agar kichikroq liga oʻyinchilaridan oʻtish kerak boʻlsa, ularni tanlashda mantiq bor. Ammo jahon sahnasida allaqachon eʼtirof etilgan nomzodlar bilan solishtirganda, bu oʻzgarishni toʻgʻrilash uchun juda kech boʻlishi mumkin. Charlzning eng yaxshi koʻrsatkichlari yoʻq, lekin u hali ham yuqori darajadagi kurashuvchi — bu shuni bildiradiki, transferlar uning oʻsishiga hissa qoʻshishi mumkin, lekin birdaniga superstarga aylanishi uchun vaqt va doimiy qoʻllab-quvvatlash kerak. Kelajakda esa, agar oʻzbeklik nomzod kichikroq ligalardan kelgan boʻlsa, ularni toʻliq qoʻllab-quvvatlash uchun ularning oʻyinini kuzatib borishimiz kerak. Shunday qilib, agar ularning pozitsiyasi va oʻyin uslubi Charlzga oʻxshasa va oʻzgartirishlar toʻgʻri amalga oshirilsa, keyin boʻqiy boʻlishi mumkin. Lekin hozircha — bu koʻproq „men bunga umid qildim“ holati, haqiqiy natijani koʻrish uchun vaqt ketadi.

O’zbekliklaringizni olib kelish haqida gap ketganda, avval bir narsani tan olishim kerak — mening hamda ko’pchilik singari, xalqimizning O’zbekistonlik superyulduzini ko’rishni xohlardik. Ammo voqelikka kelib qolsak, hozirgi sharoitda bu masala nafaqat samimiy umidlar bilan, balki hisob-kitoblarsiz ham bog’liq. O’ylab qaraydigan bo’lsak, Charlzning oyoqlarini ko’tarishi asosiy natija bo’lsa-da, uning yuragi va intilishi bor. Lekin shuni ham inkor etib bo’lmaydi — jahon sahnasida tan olinadigan, yetuk raqobatchilar bilan bahsga kirishgan vaqtda, jamoa sifatida bizda yangi yulduzni deyarli boqib yetishtirish uchun vaqt va strategiya yetarli emas. Qachonki kichik liga oʻyinchilaridan katta musobaqalarga oʻtish mantiqsiz bo’ladi — bu borada Farruxuzning fikri to’g’ri, lekin shu bilan birga, “avval o’zidan boshlash kerak” degan fikr ham unutib bo’lmaydi. Shahnoza_10ning analitik nuqtasi ham qadrlanadi, lekin uning xulosasiga qoʻshilish uchun hali erta. Chunki Charlzning oʻsishiga qoʻshimcha sabablarga ega boʻlishi mumkin, ammo birdaniga superstarga aylanish uchun asosiy omil — uning qoʻl ostidagi jamoaning strategiyasi va uning o’yinini faol qoʻllab-quvvatlash. Ya’ni, agar oʻzbeklik nomzod kelajakda kelsa, ularni kuzatishimiz va toʻliq qoʻllab-quvvatlashimiz shart, ammo hozircha bu haqda ovoz chiqarib qoʻyish uchun vaqt yetarli emas. Umuman olganda, menimcha, bu masalada asosiy yoʻl — sabr va mehnat. Va bu haqda ovoz chiqarmasdan oldin, biroz vaqt oʻtishi kerak.

qancha vaqt o'tdi o'sha to'p surgan damlar, eshitganlar bilsin. nima uchun shunday yurakni qotiruvchi gaplar aytishingizni hali anglay olmabman, avvallari yaxshi edi — ertaga endi o'zbeklik superyulduzimizni ko'rib ulug'laymiz deb yurib edik, hammamiz! lekin endi nima bo'ldi, meningcha, Charlzni tan olishimiz va unga umid qilishimiz uchun aslida boshqa narsa kerak edi, deb o'ylayman. mayli, avvallari o'zbekliklar orasida bunday asosiy nomzod yo'q edi, lekin hayot shundayki, vaqt o'tdi — hozir mavjud! olganlarimizga qaraymiz: o'sha vaqtda jamoamizda Charlzning yuragini eshitardik, uni yutqazmaslik uchun har qanday imkoniyatni foydalanardik. lekin hozir boshqa vaqt, boshqa darajalar — jahon sahnasida ishlash uchun boshqa sifatlar ham kerak, boshqa maydonlar ham. shuning uchun "keltiramiz, bo'qiy qiladi" degan gaplar hozircha bo'sh nafas chiqishidayoq, chunki bu ulug'vorlik yo'liga kichik qadam bilan emas, o'nlab yillar bilan keladi. shunda bir narsani eslatib o'tish kerak: o'zbeklik superstar sifatida kelgan nomzod kichik liga bilan boshlashiga qarshi emasmiz, lekin uning oyoqlarini ko'tarishi bilan emas, balki uning maydon ichidagi harakatlari bilan, uning raqiblariga qarshi bo'lgan kurash uslubi bilan tanilishini istaymiz. Charltoning oyoqlaridan ko'ra, uning boshi yuqoriroq bo'lishi kerak edi, chunki yuqori darajadagi musobaqalarda gʻalaba qozonish uchun bosh bilan ham janglash kerak, faqat koʻkrak bilan emas. shunday qilib, hozirgi vaqtda o'zbeklik nomzodning kelishi haqida gapirganda, uning oyoqlariga qarab bo'lishimizdan ko'ra, uning o'yin uslubiga, uning mas'uliyatiga, uning kelajakdagi chiqishlariga qarashimiz kerak. bu yerda asosiy masala — vaqt va sabr, lekin vaqtni o'tkazib yubormasdan hozir ham boshlab olishimiz mumkin, agar sharoitlar yetarli bo'lsa.

Keling, ochiq aytsam, men shu yurakni qotiradigan vaqtlarni o'zim ham eslaganimda hamyurtlarimning kayfiyati qanday bo'lishidan qo'rqaman, chunki oyoqlarni ko'tarish kulgiliroq hol edi — Charlzni esa bir paytlar qattiq vaqtlar cho'zimlab olgani bilan eslar edim. Farruxuzning "yuragi kattaligi" deganini eshitib, darrov "ha, ana shu!" deb o'zimni ushlab qolaman, lekin yigit haqiqatan kulgili bo'lsa ham, unga afsuslanaman. Ro'yxatni ochib o'ylab qursam: agar kichik ligadan keladigan nomzodimizni olib kelmoqchi bo'lsak, uning birinchi bosqichida 15-20 o'yin davomida to'rtta asosiy darajali raqib bilan to'qnash kelishini istardik, shunda uning oyoqlaridan ko'ra boshini balandroq ko'tara olishi mumkin edi. Hozircha esa bizning xalqimizning bir zumda buvilishini boshqa joyga solish kerak, chunki "boqiydir" deb ovoz berganlarga boqsa — ular avvaliga bu ish uchun 5 yil ketishi mumkinligini bilishmaydi.

O'zbeklik superyulduzni ko'rish uchun ko'zlarimizni ochib turgan vaqtlarni esladim — shunday emish, hayot o'zi yo'q, vaqt o'tdi va hammamiz o'sdik, Charlz bilan birga. Keling, hech kimning kayfiyatini buzmasdan, menimcha, asosiy narsa shuki — bu yerda vaqt va o'rin mavjud. Charlzning yuragi bor, buni hech kim inkor etolmaydi, lekin jamoaviy yordam va strategiya yuqori darajadagi musobaqalarda muhim bo'ladi. Navbahor qizg'in so'zlari bilan to'g'ri aytibdi: agar kichik liga nomzodini olib kelmoqchi bo'lsak, uning birinchi qadamida unga vaqt berishimiz kerak. 15-20 o'yin davomida asosiy raqiblar bilan to'qnash kelishi — bu yaxshi boshlanish bo'lar edi. Ammo shuning uchun ham, "5 yil ketishi mumkin" degan gaplarni eshitganda, ichimdan "ha, mavjud vaqtdan foydalanish kerak" deganfikr o'tib ketdi. Charlzni boshqa nuqtai nazardan ko'rish kerak — uning oyoqlarini ko'tarishi natija, lekin o'yin uslubi, mas'uliyati va kelajagidagi harakatlari asosiy omil. O'zbeklik nomzod kelganida ham shunday bo'lardi: bosh bilan, aql bilan, ko'krak bilan kurashishi kerak. Va vaqt o'tishi bilan, sabr bilan, ular ham bizni qoniqtirishi mumkin.

O'ylayman, yigitlar, sizlar shu zo'r-ku shu vaqtlardagi ishonchlaringizni eshitib o'zimni topmasdim — Charlzni tanimasdan oldin ham uning yuragini his qilar edim. Yillar oldin mening kvartirasida "UFC Premer-liga"ni ko'rganimda, oʻz uyimda jang qilishdek go'zal narsa yo'q, degan gapni aytib edim. Va hozir qani, qayerda shunday mahorat? Oʻzbeklik nomzodni olib kelish haqida gap ketganda, men shuni tushunaman: bizda allaqachon ushbu darajadagi iste'dod yoʻq! Buning uchun asosiy sabab — boshqa maydonlar! Katta musobaqalarda gʻalaba qozonish uchun toʻrtta narsani birinchi oʻringa qoʻyish kerak: oyoqlaringni koʻtargan holda oʻzining maydonini tan olish, bosh bilan jang qilish san’ati, oʻzingga qarshi boʻlgan raqiblar qatori bilan toʻqnash kelish imkoniyati va soʻnggi, eng muhimi — omma eʼtirofi. Charlzning baribir bir qancha vaqt davomida olgani bor — jahon chempioni boʻlish uchun unga yurak kifoya qilmaydi, uning orqasida strategiya, qoʻllab-quvvatlovchi jamoasi va o'zingcha "bu xalq menga shunday umid qilibdi" degan hissi kerak. Oq_boriva_hokazo aytganidek, bosh yuqoriroq koʻtarilishi kerak, chunki koʻkrak bilan urish kulgiliroq. Menimcha, o'zbeklik nomzodimiz uchun birinchi qadam — bu "Vasiliy Michkov kabi ko'tarilish"ni ko'rish! Yo'q, yo'q, men unga o'xshash deb aytmoqchiman. Ammo birinchi navbatda, uning 20 o'yindan 15 tasida asosiy raqiblarga qarshi ringda boʻlishiga va shu vaqt ichida o'zbekistonlik muxlislar nazarida oʻzining haqiqiy mahoratini koʻrsatishiga qat'iy ishonaman. Va yana bir narsa — vaqt. Shahnoza_10ga rozi boʻlaman: to'g'ri, hisoblarsiz bo'lsa, bu so'zlar hech qanday narsani ifodalamaydi. Ammo agar bu nomzodning oyoqlariga qaraganda, uning oʻyin uslubi, mas'uliyati va raqiblarga qarshi kurashishi birinchidan boshlansa, uzoq boʻlmaydi — u o'z o'rnini topadi. Charlzni 10 yil davomida qattiq kurashib kelganini bilaman — unga ham birinchi qadamda shunday imkoniyat berildi, ammo u oʻz vaqtida undan foydalana oldi! Qani, keling, qoʻshilib aytamiz: oyoqlar koʻtarilgan vaqtlar endi oʻziga xos hikoyalar boʻlsin, lekin hozircha asosiy vazifa — boshimizni oʻrganishga vaqt ajratish va oʻzbeklik superyulduzimizni kelajakda shunday qilib koʻrsatish! 🔥💪

Salom, yigitlar, keling ochigʻini aytaman — 2010 yilga qadar bir-birimizga "bir kun kelib oʻzbekistonlik boʻlajak chempionni koʻramiz" deb yurib, keldik va nima koʻrdik? Ofitsial UZBEK FIGHTERS vebsaytida yozilganidek, taniqli boʻlsin yoki yoʻq, ammo oʻzbekistonlik MMAchi sifatidagi birinchi mish-mishlar — bu 2006 yilda "Jahon chempionati-2006"da qatnashgan Feruz Murodovning nomidir. Ha, *toʻgʻrisi*, ular kichkina eʼtiborga loyiq boʻlganini aytganlar, lekin soʻnggi vaqtgacha hech kim uning orqasiga turmagan edi — boshqa gap bilan, yurak bor edi, lekin tan olish yoʻq edi. Va hozir nima boʻladi? 2024 yilga qadar koʻrsatkichlar shunday: oʻzbekistonlik superyulduzni koʻrish — bu hali ham "kelajakda" boʻlishi mumkin boʻlgan oʻyin-kulgi sifatida qolmoqda. PenaltiEnjoyer oʻzi oʻtirib o'ylashar ekan, menga ham xuddi shunday narsa eshitdi — Men oʻz uyimdan UFCni tomosha qilar edim va oʻylardim: "Ana shu vaqtda oʻzbekistonlikning oʻz uyida jang qilishini xohlardim!" lekin hayot shundayki, vaqt oʻtadi va hammasi oʻz oʻrnini topadi... yoki topmaydi.