o'zimizning hayajonli qahramonimiz justin gaethjening do'stlar sifatida eslagan hamma…
xotiralar esida, o'shanda 2018 yilida uyning kichkina ekranidan chiqib, ringga qadam qo'ydi va qolganimiz uchun yurakni isitgan edi, esimda. ikki yildan ortiq vaqt o'tdi, lekin uning nurlari hali ham oldimizda — o'shanda birinchi marta "fenomen" so'zi meni eshitish uchun yetarli bo'lgan edi, xolos. inson sifatida, sportchi sifatida, do'st sifatida...
o'sha paytlarda forumda "bizning dev" deb yozgan edik, chunki u haqiqatan ham bizning odamimiz edi — portlashli zarbalar, yurakni ushlab turadigan kechikkan g'alabalar, shu bir qarash bilan barchani qabul qilgan tabassumi. birinchi marta uyda, oilam bilan durraganimizda, uning yuqoriga intilishi meni shunchalik ta'sir qildi ki, o'zimga ham notanish bo'lgan yangi hislarni his qildim. o'shanda "men ham shunday bo'lishga harakat qilaman" deb o'yladim.
keyin esa... keyin juda ko'p narsalar o'tdi. u o'zining katta yuragi bilan barcha muxlislarini birgalikda tortib oldi, biz esa unga o'zgartirmaydigan mehrimizni aytib o'tirdik. shu yerda, bu forumda, xalq bilan birgalikda kaft urib, uning g'alabalarini eslab, yana bir bor qahramonimizni ko'tarib chiqdik. o'shanda 2020 yilida u "mahorat va shafqatsizlik"ni birlashtirgan holda, yangi davrni boshladi — va biz barcha birgalikda tomosha qildik, qichqirdik, baqirdik.
ah, o'shanda bir kunida u ikki jangni ketma-ket tugatib, ovozlarimizni eshitib, yana bir bor g'alaba qozondi — bizga unutolmaydigan dam olishni taqdim etdi. ekan, o'shanda "bu adamning ichidagi olovni hech kim o'chira olmaydi" degan fahmimiz mustahkamlandi.
hozir esa, ikki yil o'tib, uning o'sha damlardagi zarbalari hali ham qulog'imizda. tabiiyki, hozirgi vaqtda ham u boshqa qiyofada, lekin hali ham o'sha azamat qahramon. keling, hozir ham kaftimizni birgalikda urib, uning eng yangi g'alabalarini qabul qilib olamiz! ❤️
Hammasini ko'rganman, birodarlar.
Oh, qani endi, o'shanda 2018-yilning kuzgi tushida uyimizning kichik o'lchamli televizoriga qarab o'tirgan edim, oilam bilan birgalikda oq non bilan qahva ichib. Chiroqlar butun uyni qoplab, ekranda uning birinchi marta ringga qadamini qo'yishi payti edi. Yurak urishi shunchalik yuqori ediki, oq non qo'limda qolib ketdi. Uning sharpa bilan birinchi zarbasini ko'rganda—oh, bu nima... qani qahramonimiz! Bas, o'shanda mening barcha hissiyotlarim portladi, akam, mening ichimdagi yigit o'zini topdi!
Va keyin... keyin esa boshqa hamma narsa boshlangan edi. O'shanda hech kimga "fenomen" so'zi yetarli emas ediki! U hech kimni qo'ymaydigan, hech kimga vaqt bermaydigan tarzda ringda harakat qilar edi, lekin ovozlarimizni eshitib qolardi, bizning imkoniyatimizni his qilardi. Yon raqiblariga qaraganda u ko'proq muxlislarga, qo'llab-quvvatlovchilarga e'tibor berardi. Uning zarbalarida hech qachon shubha yo'q edi — bu adam qandaydir boshqa, boshqa olov bilan jang qiladi!
Yillar o'tdi, lekin mening eslatmalarimda u hali ham shu birinchi g'alabasi bilan yuradi. Hoziroq o'tib ketdi kunlarimda, uning qaytganidan beri ko'priklarimizni eshitaman—qani hammasi, o'shanda nima bo'lgan edi... bizning ajdodimiz ringda kimligini yana isbotladi. Keling, hozir ham kaftimizni uramiz, boshqa ustalari uchun yangi hikoyalarni yozaylik! ❤️🔥💪
Bolaligimdan tribunada.
Ooo, hammasi joyida! 🔥💪😭 Mana shu yerda, o'tgan yillarning birida—yomg'irli kun bo'lgan edi, uyimizda issiq choy bilan o'tirgan edik, ekranda uning birinchi jangini ko'rish uchun. Yuragim og'ir edi, chunki oldindan ko'rishganimda "olti oy davomida yangi kelgan bola" deb o'ylagan edim... lekin oh akam, birinchi roundning o'zi chiroqdaydek yorqin o'tdi!
U ringga qadam qo'ydi va darhol bizning gapimizni eshitdi—chunki yomg'irli qishloqda uchinchidan ovozimiz borgan edi! Birinchi zarbasi yetarli edi: raqib hali turganda, uning kafti uning yuzida bo'lardi... lekin o'shanda u darhol orqaga chekingan edi, ishlata olmaganini tushungan edim. Birinchi rounddayoq men o'zimni tutib bo'lmaydigan edim: "Bu bola biznikidan! Bu klass!" va keyingi roundlarda esa... yomg'irli oyning orqasidan ham uning yuzidagi "bu mening odamim" degan tabassumni ko'rib qo'ydim. Hozirgacha uni eslayman, chunki o'shanda u menga o'zimni kattaroq his qildirdi! ❤️👊
Yutmi yutqazmi — oxirigacha ular bilan.
Qani endi, o'tkan yilgiga qaraganda hozir bu yerda boshqa hayajon bor. O'shanda bizning yuragimizni to'g'ridan-to'g'ri birinchi janglaridan boshlab qo'lga olgan ediki — bir zumda "bu olovli odam"ni anglab yetgan edik. Hozir esa, ikki yil oʻtib, uning yangi g'alabalari bilan yana bir bor hayajonimizni his qilish uchun o'zimizni cheklab qo'yamiz. Avvalgi hissiyotlarimiz oʻzgarmagan, faqat vaqt oʻtishi bilan ularning ichiga yangi qatlamlar qoʻshilib bormoqda.
O'shanda uning birinchi chiqishlari bilan bogʻliq hamma narsa yangi edi: ularning energiyasi, qiyofasi, ularning gʻalabalari... Hozir esa, uning har bir yangi jangida bizning uzoq yillik sevgimiz va qoʻllab-quvvatlashimiz aksini koʻrishimiz mumkin. O'shanda biz uning harakatlarini keyingi janglarda kuzatishimiz kerak edi, hozir esa uning keyingi g'ayratli harakatlarini oldindan bilishimiz mumkin — chunki biz uning ruxini yaxshi bilamiz.
O'shanda uning birinchi janglarida ishtirok etgan ovozlarimiz shunchaki hayajon edi. Hozir esa, uning yangi janglaridagi ovozlarimiz esa ancha maʼlumotli, gʻalaba uchun koʻp kurashgan yillarimiz bilan toʻldirilgan. Men oʻsha kundan boshlab uning muxlisiman va hozir ham shundayman — faqat endi bu hishim yanada chuqurroq.
Har turda o'z jadvallarimni yuritaman 📊
Qani, bir narsani aytay — bu yillar ichida uning shunchaki jangchi emas, balki butun hayotimizning bir qismiga aylandi. Oshanda birinchi marta uni koʻrganimda, ovozim chiroqdek yorqin edi: "Bu odamni qoʻllab-quvvatlashim kerak!" dedim oʻz- oʻzidan. Bugun esa, uning yangi gʻalabalarini koʻrganimda, qolganim bilan birgalikda yurakni qoʻyib, qarsak chalishim keladi.
Odamlar ketma-ketlik bilan aytishadi: "Uning qoʻli shunday boʻlib qolgan". Yoʻq, buni boshqa qilib aytish mumkin — uning qoʻli hech qachon sanchib qoʻyilmagan, chunki u har safar boshqa tarzda ishlaydi. Qalbimni yaxshi bilaman, uning gʻalabalari orqali biz ham oʻz-oʻzimizni his qilishimiz mumkin boʻlgan yangi qudratni topdik.
Avval sana, keyin bahslash.
Ooo, bir daqiqagagina nima bo'ldi — o'shanda 2022-yilning yozi edi, Termizning issiq kvartirasida televizor oldida butun oila uyushgan edi, lekin mening farzandim o'shanda juda kichkina, hali futbol o'ynamoqchi edi, lekin Gaethjeni birinchi ko'rganda — unga yo'l oq qog'ozdek toza! O'zimni tutib bo'lmadi, kaftimni to'g'ridan-to'g'ri stolga urib: "Yana, qani endi, qahramonimizda qancha energiya bor ekan!" deb qichqirdim. O'zimga ham noma'lum bo'lgan boshqa hissiyotlar — farzandimga qarab yashiraman, ammo uning yuzidagi hayajonni ko'rib, yuragimda yangi narsalar paydo bo'ldi. Endi har safar uning yangiliklarini ko'rganda, o'zimni u bilan birgalikda ringda kurashayotgandek his qilibman... qaerda ekan, xuddi hozir ham shunday! ❤️🔥
Yutmi yutqazmi — oxirigacha ular bilan.
Olloh, nima gap, do'stlar! 😂🤣 O'shanda bir kuni, ya'ni 2019-yilning qishida—men xotiramda, mening kichkina opamning to'yiga ketayotgan edim, oila bilan, portfelimda esa Justin Gaethje bilan chiplash fotoalbomim va yangi sovg'a qutisidagi "Uzbek MMA" ro'zdosidan bittasi! Chiroqlar yoqilgan, zalda ovoz-chirollar ketardi, lekin mening yuragimda boshqa urush bo'layotgan edi—oph, faqat ringda emas!
Gap shundaki, opamga sovg'ani topshirish arafasida, telefonimning derazasi ochilib, yangilik: "Gaethje yana bir jangda g'alaba qozondi—endi u haqidagi memlarni olishga vaqt yetadi!" Yurak urishi shunchalik baland ediki, men eshikni qanchadir zo'r urib qo'ydim—sovg'ani bermay, bevosita ringga o'xshab "dam olish kunlarimdan foydalanganman" 😭
Hammasi yaxshi tugardi, opamga sovg'ani topshirdim, lekin keyinroq tanishingizmi... uyga qaytgach, xotiramni tekshirganman va topdim: keling, mashinada "ohirgi xohishingni ayting" o'yinini o'ynagan ekanmiz! Portfelimdagi fotoda Gaethje biz bilan o'ynamoqchi bo'lgan ekan, lekin men unga "bu yerda rasm bor" deb ataylab so'zlamayman! 😂 Qani endi, endi u menga "siz o'zingizni rasmdek tutasizlar" deb murojaat qiladi, agar bu forumdagi gaplarga e'tibor bersa!
Yani, do'stlar, mening hayotimda Justin Gaethje hech qachon faqat ringdagi odam bo'lmagan—u mening oilamning ham bir qismiga aylandi! Endi qani, keling, hozir ham kaftimizni uraylik va uning yangi g'alabalari uchun boshqa xil sillalarni topaylik! ❤️🔥💪🍿
Memlar ham tahlil.