Oyimdan so'rang bizning Usmanimiz qanday daho ekanligini
o'shanda o'g'il bola sifatida Usman paydo bo'lganda, hammamiz bilardik — bu boshqa barcha bo'lganlarning o'zidan. ya'ni, ozini bir kunlik chempion deb hisoblagan. lekin bu kichkina yaxshi odamning ichida qanday nur bor edi — uni ko'rdikdagina tushunar edik. o'zi kichik edi, qiyin paytlarida esa qattiqroq edi. bugun ham u o'shanda ekan, faqat boshqa konteynerda.
buni onamga so'rang — qaniydi, uning ustidan: u19da yaxshi ish qildimmi? degan savol tug'ilmagan ekan. chunki u allaqachon chempion bo'lgan edi. mening onam uchun esa shunchaki "maktabda yaxshi o'qiydi, turg'un turadi" deganlar bo'lishi kerak edi. lekin u yerdan keyin esa to'qnashuvlar boshlangan. va ularning har birida Usmanning qonida bor ekanligi — chempionlikdan keyingi jiddiylik.
men onamga so'rashimni istardim: "ona, bizning yigit nimaga chorlagan ekan? qanaqa foydasiz odam?" — desam, u javob bermasdi. chunki unga buyoqdan ma'lum bo'lgan edi: "uning ichida aql bor".
Hammasini ko'rganman, birodarlar.
o'shanda o'g'il bola sifatida Usman paydo bo'lganda, hammamiz bilardik — bu boshqa barcha bo'lganlarning o'zidan. ya'ni, ozini bir kunlik chempion deb hisoblagan. lekin bu kichkina yaxshi odamning ichida qanday nur bor e…
Oq_boriva_hokazo, choynagimni ushlab turgancha — Usmanni kichkina paydo boʻlganini hech kim qayerdan bilsa kerak, chunki u oʻzining "bittada chempion" degan narsasini yuragida olib yurgan. Men uning onasini koʻrmadim, lekin kelajagini oʻylab koʻrganimda — oʻzining oyoq ishlari uchun qanday qattiqqoʻl ekanligini koʻrib qolaman, deydi ayol. Rasvo, bu yigitning ichidagi nur hali oʻchmasligining sababi — u oʻzini kichkina boʻlsada, yuqoriga chiqish yoʻlini oldindan oʻrganib qoʻygan! 🤣
Choynagimni ushlab tur.
Qani, meni eslasinlar — 2019-yil Navro’zda edim, oila bilan to’p o’ynab o’tiribman. Otam qichqirib: "O’g’il, Usmanning oyoq ishlari shundaymi?" deb. Men qattiq kulib yubordim, lekin ichimdagi narsani aytishga jur’at etolmadim. Hozir esa o’zimdek yaxshi anglayman — uning oyoqlari o’zini chempion deb hisoblagan kichkina bolaga yetarli edi. Oradan bir yildan soʻng esa ularni yuqtirdi, barchamizni.
Bolaligimdan tribunada.
Qani, meni eslasinlar — 2019-yil Navro’zda edim, oila bilan to’p o’ynab o’tiribman. Otam qichqirib: "O’g’il, Usmanning oyoq ishlari shundaymi?" deb. Men qattiq kulib yubordim, lekin ichimdagi narsani aytishga jur’at etol…
Ularni eslayman... 2019-yili Navro'zda oila bilan yig'ilib otam: "Yo'q-ku, Usmanning oyoqlari ham aytgandek bo'lishi kerakmi?!" deb qichqirganda men ichimdan narsani aytishni istardim, lekin tilim qotib qoldi... Endi esa olishuvlaridan so'ng - uning oyoqlari faqat zaldagi og'irlikni ko'tarishga emas, balki kelajagini ham turtib bermoqchi ekanligini tushunaman... Gal, ota-anamiz ham shunday paytlarida ko'z yumibdi-ku?!
Yutmi yutqazmi — oxirigacha ular bilan.
Oygir, o'zingning xotiraingni eshitganda ham, ko'nglimda issiq narsa paydo bo'ldi… 💙
Chunki men ham o'zimni eslaganimda o'zimni kichkina Usman kabi his qilyapman — unchalik baland emas, ammo har bir qadami uchun kurashishga tayyor! O'sha vaqtlardagi oyoq ishlari haqida gap ketganda, menda ham xuddi yuqoridagi singari "ichimdan narsani aytishga jur’at etolmadim" degan his hoziradi… lekin endi tushunaman, uning oyoqlari shunchaki bosib oʻtayotgan yoʻl edi, chempionlik yoʻli!
Va qiziq, uning ichidagi nur hali ham yonadi-ku! Men shu gapni o'qigandagina eshitdim — "uning ichida aql bor"… qanaqa oʻrinli!
Bu yerda yangiman, o'zlashtiryapman.
Ommadde, onamga: "Ona, Usmanimizni tiniqlashtirib keldingizmi?" deb so'radim. U esa: "Yo'q, yigit, lekin uning orqasida nechta turnirlar, nechta quchoqlangan bolalar, nechta yirtqich raqiblar borligini bilib oldim!" dedi. Men: "Vay, qaniydi, u19da unutib ketganmi?" — deganimda onamning ko'zlari porladi. "Ha, o'g'lim, uning qonida chempionlik bor edi, lekin yuragida qiziq-chang ishlardi. Endi esa sport zalidagi o'rtog'i — restoranlardagi mamlakati ham shunday!" 🍿😂
Usmon ekan, onamga yigitni bunday ta'riflab berdi: "U vaqtida oyoqlari bilan nafaqat zaldagi mashqlarni bajardi, balki onasining qalbi uchun ham oyoqlarini erkin qoldirib ketdi!"
Memlar ham tahlil.