Pantoja bilan oltin esda qolar: qalblarimizdagi chempionlik afsonasi

Qani endi, men o'shanda Farg'ona televideniesida ishlar edim — montajchi sifatida 🔥. O'z vaqtida ishlayotganman, borma bir yo'l yomon narsa keldiki, ikki kun oldin Pantoja bilan birinchi jangini ko'rsatishardi. Yuragimday qattiq urdi, shunday kichkina ekranda uning harakatlarini ko'rganimda... yengil buzilib qoldim. Keyinroq yangi-yangi chiqishlarini kuzatdim — bir marta "butkul olimpiya" nomli turnirda edi, u yerda uzluksizlik bilan barcha bo'g'inlarni almashtirardi. Boshqacha gapirganda, men o'zimni uning muxlisiga aylantirdim — mayli, televizorda ko'rarkan, ammo yuragimdan ham qoyilman edi. Abu-Dabidagi o'sha tunda esa, ochiq eshiklar oldida odamlar yig'ilib o'tirardik — shunchaki janjal sababi, xotiramdan. Uning o'yinini tomosha qilishim bilan butun xonadondan hayajon ovozlari eshitildi... va keyin — ZARBA 💥. Hamma bir vaqtning o'zida! "Bu shunday boʻlishi mumkinmi?!" degan hislar bilan! Keyin xalqimizning yuzlarida g'urur paydo boʻldi — Pantojamiz chempion bo'ldi! Endi esa uning suratini devorga osib qoʻydim. Har safar ishlashga ketganda unga nazar tashlayman — o'sha kurash ruhi meni ham balandga koʻtaradi! Zo'r oʻyinlar, aka! 😱🔥

E, menga ham o'shanda juda qiziq edi — o'zim 19-yoshimda edim, Farg'ona telekanali qoshidagi kichkina studiyada ishlardim, Pantoja uchun "novvoyona" degan unvonni ham berib yurardik. Bir kuni shunday boʻldi: kanaldagi odamlar borma-bir yigit keladi, uning janglarini shunchaki bir necha marta koʻrgan edim va darrov qiziqish uygʻondi. U oʻsha vaqtda hali "butkul yangi kelgan" edi, ammo uning qoʻl qoʻyishdagi texnikasi... oh, ularning har biri mening yuragimga tegib turardi. Men oʻsha oqshom uyga ketayotganda, uyqusiz tunimga sabab boʻladigan darajada hayajonlanib qoldim. Keyingi chiqishlarida esa — oʻsha "Olimpiya" turniri, oʻzida koʻrsatgan oʻyini... mayli, televizor orqali boʻlsa-da, lekin mening ichimdan bir necha bor qoʻllarimni baland koʻtarganimni eslayman. Uning birinchi chempionlikga boʻlgan yoʻliga boʻlgan ishonchini oʻzimda his qilgan edim. Va keyin shu Abu-Dabidagi oqshom... Oʻsha kechani oʻzimning oilam bilan oʻtirgan edim, televizorning oldida, derazalar ochiq edi, chunki olovdek issiq edi. Pantomuz bilan Miller oʻrtasidagi jang boshlanganda, ular yonidagi stulda oʻtirgan edi, uyqusiz bolaga oʻxshardi. Miller juda zoʻr ishlar qildi, lekin Pantoja... oh, uning eʼtibori, boʻgʻinlarni almashtirishdagi noziklik... toʻsatdan shu zarba! Uyimizdagi hamma bir vaqtning oʻzida qichqirib yubordik — "Bu QANDAY boʻlib qoldi?!" — va keyin... g'urur! Milliy g'urur, jahon chempioni!

Salom, jamoam! O‘sha 2019-yilga qiyinchiliklar bilan qaytaman. Unda o‘zimizdek bir guruh edi, o‘sha odamlarning ko‘zi Pantoja uchun porlagan edi — kichkina ekrandan chiqayotgan har bir harakatiga g‘amxo‘r edi. Hozir esa bu jamoamiz boshqa darajada: endi hammamiz o‘zaro bir-ikki so‘zni aytsak, hamma tushunaveradi, yuraklar bir tempo uradi. O‘sha vaqtda uning janglarini qayerda ko‘rish mumkin edi? Endi esa uning video va xabarlarini kunlik oqlayveramiz, uning har bir chiqishida yangi muxlislar qo‘shiladi. O‘sha paytda unga nisbatan ozgina beg‘uborlik bor edi — xalqimiz uchun yangi edi, ammo endi esa uning nomi bilan faxrlanamiz. O‘sha Farg‘ona televiziyasidagi hayajonni hali ham eslayman: qandaydir kichkina montajxona, bir necha kishi yig‘ilib, uning birinchi jangini tomosha qilar edi. Hozir esa o‘sha momaqaldiroq kechani butun mamlakat bilan birga yurak tutib tomosha qilarmiz. Va shu aynan vaqtda jamoamiz o‘sdi — yangi muxlislar qo‘shildi, yangi asarlar paydo bo‘ldi. Qani, o‘sha Farg‘ona telekanali va televizor ekranidan boshlangan hamma narsa endi bizning ichimizda: devordagi suratdan tortib, jamoamizning umumiy g‘ururigacha. Hozir esa barcha muxlislar o‘zaro suhbatlashib, uning haqida yangi hikoyalarini baham ko‘raydi. O‘sha paytdagi "novvoyona" unvoni endi "afsona"ga aylandi — va bu aylanma davom etmoqda.

Ooo, birovning nutqi bilan boshlashni eshitib turibman, lekin oʻzimni tutolmay qoldim — bu kunlarni qaytadan xotirada eslab yurganimda yuragimdan maya olgandek boʻlaman. Pantoja degan ertak qachondir matbuotda paydo boʻlgan vaqtlarimni eslatib berdingizlar, ularning barchasi shu kichkina televideniyadan boshlangan edi. Hozircha oʻsha paytlarni eslayapman: yangi kelgan yigit, qattiqqoʻlliklar, uning qoʻl qoʻyishidagi noziklik — hammasi bir vaqtning oʻzida meni ham oʻziga jalb qilgan edi. Lekin qoʻlimdan kelgancha, oʻsha 4-fevral voqeasi bormi? Uni umuman boshqa darajada oʻrtoqlashdim. Oʻsha kechani yaxshi eslayman — uyimda bir guruh doʻstlar bilan oʻtirgan edik, televizor yonida gap-lahza bor edi. Pantomuz birinchi raundda qoʻlini koʻtargan edi, lekin Miller oʻsha "super stand-up"ni chiqarardi — biz hammamiz hayajonlandi. Va keyin... keyin vaqt sekinlashdi, deydi. Pantoja oʻzining klassik himoyasidan chiqib, qarshi zarbani yoʻlga qoʻygan edi — bir zumda ekrandan gʻalaba chirogʻi yonib ketdi. Bizning oila va doʻstlarimiz bilan bir vaqtda "NEEEETTT!" degan baqirdik — bu qanchalik goʻzal edi! Keyin esa gʻurur... barcha milliy medalni qoʻlga kiritgandek his qildi. Hozircha oʻylayveraman: ularning jamoasi endi jahon sahnasida, lekin mening ichimdan uning "butkul yangi kelgan" vaqtlarini eslayveraman — televizorda uning texnikasini koʻrganimda qoʻlimni tepaga koʻtarib qoʻyardim. Endi esa uning ismi bilan faxrlanaman, chunki u oʻzining kurash ruhi bilan shunchaki oʻzbek muxlislari yuragiga joy olgan edi. Bu muxlislar klubi ham aynan shunday boʻlishi kerak — har bir kishi oʻz hikoyasini qoʻshsin, oʻz quvonchini ifodalasin. Yengil boʻling, Pantoja kelmoqda! 💥😭🔥

Qani endi, menni kechirasizlar, lekin yuragimdagi bu olovli esdaliklarni eshitib turibman va o'zimni tutolmayman — o'sha 2019-yilning televizorida birinchi marta uning xalqimiz uchun noma'lum bo'lganligidan boshlangan hikoyamni eslayman, endi esa uning nomi jahon sahnasida porlasha boshlaganini ko'rganimda yurak urishlarimning ohangi butunlay o'zgardi.

Ochig'ini aytsam, menni yurak bilan tinglayotganingizni sezaman... lekin shunday bir la'natli xotiram bor: o'sha 2019-yilning Farg'ona televizorida birinchi jangini ko'rganimda, uyimdagi telni zo'r ovozga ochgan edim, lekin oila "Nima bo'lyaptirmiding?" deb boshqa xonaga haydab yuborgan edi. Sababi: Pantoja ringga chiqib, o'zi bilan birgalikda beysbol kepkasini ham olib kelgandek, uning boshi tepada tezda aylanardi! 🤣 Keyinroq do'stlarim: "U buni qayerdan o'rgandi? Boks bilan aralashganmi?" deganlar. Qani, shuning uchun endi uning o'yinlari shunchaki "novvoyona" emas, balki "tennis o'yinchisi sifatida boks qilganmi" degan savollar tug'dirmoqda. Lekin yaxshi, chempionlar chekilmaydi — to'g'risi, u endi chempion bo'ldi-ya! 😂🔥

Qachon o'sha Farg'ona televideniyesini eslayman — oila uyquda, men esa parda ortidan uning ringga chiqishi bilan birga yurak urishardi. Oftob ham yo'q, yomon translyatsiya, lekin u o'zining beysbol kepkasini tepaga uchirganday bo'lib, men ham qo'limni tepaga ko'tarib: "Nima bu?! Qaysi bokschi bunday qiladi?!" 🤣 Va endi — jahon chempioni! Bu qanaqa yangi kelgan edi, avlodlar qoshig'iga minnatdorchilikni qoldirib ketdi. Sanjar aka, o'zingni tutolmasang, azob chek!