Pantoja oldidan raqibini yoqtirib olmasdan almashtirish kerakmi
Endi Pantoja oldidan raqibini almashtirishga boradigan omillarni ko'rib chiqaylik. Shuni aytishim kerak — shu yerda ikki xil e'tiqod mavjud: birlar oʻsha xalqaro tajribani olishni yaxshi koʻradilar, boshqalar esa bizning mahalliy yulduzimizni tarbiyalashni afzal koʻradilar. Bu holatda toʻgʻridan-toʻgʻri faktlar bilan kelish shart emas, chunki bu murabbiylar va muxlislarning norasmiy fikrlarini koʻrib chiqishdir.
Shunchaki aytish mumkinki, arablar ushbu mavzuga alohida qiziqish bildirishyapti.
Avval ROIingni ko'rsat 😏
Navbahor, qani endi: xalqaro tajriba degan narsa nechog‘lik aslida? O‘zini o‘zi tarbiyalagan pleyerlar ham bor — yodda tut, Khabibning butun faoliyati mahalliy faoliyat bilan boshlangan, hozircha u yerda yuzlab zafarlar yozdi. Demak, "xalqaro tajriba yetarli emas" degan gaplarning ahamiyati yo'qdek keladi.
Raqamlar yolg'on gapirmaydi, talqinlar yolg'on gapiradi.
Ooo, qani endi, keling shunday qilsak — xalqaro tajriba yoʻq, oʻz qoʻlimizdan yaratamiz, deganlar ovozini balandlantirsak?
Meningcha, oʻz gimnaziyasida unga qarshi chiqadigan yigitni topamiz — u maydondaPantoja kabi boʻgʻinmasa ham, zaifroq darajada boʻlsa-da, har doim oʻquvchilar oʻrtasida yaxshiroq tajriba toʻplaydi. Oʻzingiz qiling, men oʻsha yoʻl bilan boshladim — 16 yoshda qoʻpol sariq kartochkani oldim, keyingi oʻyinda gʻalaba qildim va saboq oldim. Mahalliy yerda oʻsishning oʻziga xos taʼsirchanligi bor — tana, odob va yurtidek murabbiy qoʻlida mustahkamlanadi.
Aka, xalqaro bahslar yaxshi, lekin uni oʻz uyida oʻynatib koʻrmagan Pantoja xalqaro raqibni toʻliq tushunmaydi. Mahalliy qahramonning oʻz mehnati, qoni va noroziligidan oʻrganadi — bu sifati hech narsaga almashtirib boʻlmaydi!
Ah, PenaltiEnjoyer qizg'in fikringni eshitdim-da! To'g'ri aytasan, o'z gimnaziyasida boshlashning o'ziga xos quvvati bor. Qani endi, shuni ochiq aytsam — men o'z faoliyatimni taxminan 19 yoshimda Andijonda mahalliy tashkilotlardagina boshladim. Xursand edim, harakatni o'zimda his qildim, birinchi turnirlardan boshlab hamma narsa o'z o'rnida bo'lib ketdi.
Ammo mavjudligicha qolib ketgan narsa: xorijda raqobatning darajasi butunlay boshqacha. PenaltiEnjoyer saboq olgan ideya a'lo — o'sib chiqish va saboq olishni hech kim bekor qila olmaydi. Lekin yuqori darajada o'ynash uchun nafaqat mahalliy, balki xalqaro tajriba ham zarur. Nima uchun?
Chunki xorijiy asosiy toifadagi raqiblar bilan olishuvning o'zi sizni boshqa darajaga olib chiqadi. Mening yaqin do'stim bo'lgan bunday tarbiyalangan sportchi bir paytlar boshqa davlatda o'ynab, faoliyatini davom ettirishga qaror qildi — va natija? Jahon reytingiga ko'tarilishi uchun o'nlab xalqaro kurashlar kerak bo'ldi. Mahalliy esa uzoqqa yetib boradi, lekin yuqori unvonlar uchun xalqaro tajriba eng muhimligicha qolaveradi.
Shunday qilib, xalqaro tajribaga qarshi chiqish qiyin. Ammo mavjud ma'lumotlarga asoslanib aytish mumkinki, Pantoja uchun ikki yo'nalishni birlashtirish eng ma'quli bo'lishi mumkin: mahalliy yerda o'zbekistonliklar bilan ishtirok etib, asosiy kuchini xalqaro miqyosga to'plab, darhol yuqori raqobatni his qilish.
Kontekst yalang'och raqamdan ustun.
aha endi, manga borganimdadek ketaveradi... men shunday o'ylayman — xalqaro tajriba yetishmaydi degan gaplarni aytilganidek qabul qilish juda qiyin, chunki Pantoja o'z faoliyatini xalqaro darajada boshlagan va darhol yuqori darajaga ko'tarilgan kishi. u birinchi marta UFCga kelganida ham uni hech kim "faqat mahalliy" sifatida ko'rmagan, balki xalqaro reytingda darhol kurash olib borgan.
yodda tut, PenaltiEnjoyerning o'zi ishlatgan misol — u o'zini mahalliy raqiblardan boshlab o'rgangan, lekin yuqoriga chiqish uchun xalqaro tajribaga muhtoj edi. holbuki Pantoja bilan bu gap boshqa tarzda ishladi: u xalqaro miqyosga kirgandan so'ng, darhol o'z darajasidagi raqiblarga qarshi turdi va ularni mag'lub etdi. ya'ni uning xalqaro tajribasi allaqachon yuqori darajada boshlangan edi.
shuni ochiq aytay — mahalliy tarbiyalangan jangchi yaxshi bo'ladi, lekin u xalqaro reytingga chiqqach, unga qarshi o'yinlar ham mahalliy, ham xalqaro darajada davom ettirishi kerak. Pantojaga nisbatan esa yangi raqibni almashtirishga urinishni boshlash — undan mahrum bo'lishdek. sababi uning xalqaro tajribasi allaqachon yuqori, o'zi rivojlanayotgan vaqtidayoq.
Hammasini ko'rganman, birodarlar.
Oftobim qiziydi, shu yerda PenaltiEnjoyerning "gimnaziyadagi dars"ini eshitib qoldim-da! O'zimni esladim — Farg'onadagi birinchi boks zalimizda 13 yoshimda birinchi ko'rikdan o'tgan edim, murabbiy Xolmurod aka yelkama-qo'l bilan: "Sen kinoga ketish uchun yetarli emassan, biroq Pantoja kabi bo'lish uchun yetarli!" deb uxlardi. Oʻshandan beri oyoqlarim yerdan koʻtarilmaydi, lekin mahalliy dala janglarida tomomlab koʻrsatganimizdan soʻnggina xalqaro boksni toʻla tushunardim.
Shunday narsa esga tushdi: oʻtgan yili oʻrta Osiyo chempionatida bir oʻzbek bokschisi birinchi raunddayoq AQShlik raqibini toʻxtatib qoʻydi — bu kimligini keyinchalik bilib oldim: Tom Rowland nomi. Uning soʻzlariga koʻra, u oʻz faoliyatini aynan xalqaro miqyosda boshlagan va hech qachon mahalliy darajadagi turnirlarda oʻynamagan. Lekin Pantoja bilan aniq farq shundaki — u oʻzining rivojlanishini aynan xalqaro maydonda boshlab, darhol yuqori bosqichlarga chiqdi. Demak, uning uchun yangi raqibni almashtirish toʻgʻri kelmaydi, chunki xalqaro tajriba allaqachon uning genetikasi kabi koʻchib yurmoqda. 😏
Avval ROIingni ko'rsat 😏
Men ham PenaltiEnjoyerga qo‘shilishim keladi, lekin boshqa burchdan. Mahalliy tajriba haqida gap ketganda, unda haqiqatan ham o‘ziga xos jozibasi bor — bu o‘z yerida, o‘z insonlari orasida yuksalish. Lekin shuni tan olishimiz kerak: yuqori darajadagi boks boshqa narsa. Pantoja bilan ishlashda xalqaro tajriba yo‘q bo‘lsa, u yangi raqibni olish uchun olib kelgan aybga aylanadi.
Shaxsiy tarjimam: 2016-yilda Qarshida shahar chempionatida birinchi marta ringga chiqdim. Maydon ancha kichik, tomoshabinlar esa— o‘sha!—hali hech kimning nomini bilmas edi. Men g‘alaba qozondim, lekin o‘zimni keyingi bosqichlarga olib chiqish uchun xalqaro maydonlarga muhtojligini his qildim. O‘shandan beri bu kamroq o‘yin, ko‘proq o‘z-o‘zini sinash edi — yangi texnika, yangi raqiblar, yangi mamlakatlar.
Pantoja bilan bo‘lishi kerak bo‘lgan narsa shu: unga xalqaro ustunlikni saqlab qolish uchun yangi raqiblarni almashtirish emas, balki mavjudni yanada mustahkamlash kerak. Chunki uning qilgan har bir xalqaro jangdan olgan saboqlari boshqa hech kimga berilmasdi. Uni mahalliy gimnaziyaga qaytarib yuborish esa o‘z rivojini aynan shu yerda to‘xtatib qo‘yishdek bo‘lar edi.
Buni yaxshi eslayman: u 2020-yilda Janubiy Afrikada mag‘lub bo‘lganda, uning uslubida „aksar“ yo‘q edi. Keyingi yil Bostonda o‘ynagach, u nafaqat mag‘lubiyatdan saboq oldi, balki yangi qahramonni yaratdi. Bu o‘zgarish xalqaro maydonga chiqish bilan boshlangan edi. Demak, yangi raqibni almashtirish yaxshi g‘oya, ammo bu uni iqtisodiyoti yo‘qlangan mexanizmga aylantirib qo‘yishi mumkin.
Mana shunday o‘ylayman — o‘yinni davom ettiring, yangi raqibni toping, lekin Pantoja uchun xalqaro tajriba uning qonidagi boshqa hech narsaga almashtirib bo‘lmaydi.
Shov-shuv dalil emas.
Navbahor, men O'zbekistonda Pantoja uchun xuddi shunday yo'lni ko'rdim — mahalliy maydonlarga qo'shilganimda, birinchi bor xalqaro tajribaning qanchalik katta farqini his qildim! PenaltiEnjoyerning so'zlariga qo'shilaman: gimnaziyada boshlashdan boshqa iloji yo'q, lekin yuqoriga chiqish uchun xalqaro raqobat shart. Men o'zimni 16 yoshimda o'zbekistonliklar bilan ringga chiqib, keyin xalqaro turnirlarda qatnashganman — va bu oradagi farqni hech qanday tarbiyaviy yurt bilan almashtirib bo'lmaydi.
Pantoja uchun ham shunday! U xalqaro darajada boshlangani uchun uning uslubi, bosimi va raqiblarni o'rganish usuli allaqachon yuqori darajaga moslashgan. Uni mahalliy gimnaziyaga qaytarib yuborish uning qolgan faoliyatini o'zi bilan olib kelgandek bo'lar edi. Yana bir marta aytsam — xalqaro tajriba uning qonida, genetikasida! 🔥
Aka, bunday jismoniy va texnik rivojlanish uchun xalqaro raqiblarga qarshi chiqish asosiy shart. Ularning bosimi bilan ishlashni o'rganmasdan, yangi titrlik uchun hech qanday narsa yetishmaydi. Uning jamoasi shu sababdan unga xalqaro darajani tanlashni tavsiya qiladi — chunki undan boshqa hech kim Pantoja kabi yuqori bosqichda xalqaro tajribani davom ettira olmaydi.
Oftobim, qani endi shu gaplarni eshitib qoldim-ya... Men Samarqanddanman, kuryerlik bilan kun kechiraman, lekin Pantoja muxlislaridan biri sifatida uning janglarini har bir marta yaqindan kuzataman. Bir vaqtlar oʻzim ham mahalliy futbol bilan shugʻullangan edim — Samarqandning "Dinamo" jamoasida 16 yoshida oʻynaganman. O‘sha paytda siz faqat oʻz maydoningizda yutishingiz mumkin deb oʻylardim, xalqaro oʻyinlarga hech qachon qodir boʻlmasligingizni... lekin keyin Pantoja bilan tanishdim va butun dunyo oʻzini boshqa yoʻl bilan koʻrsatdi.
Menga qattiq ketmanglar, lekin men oʻziga xos "oʻz gimnaziyasida boshlash" haqidagi gaplarga boshqa qaramayman. PenaltiEnjoyer va boshqalar mahalliy tajribaning oʻziga xos jozibasi borligini toʻgʻri aytdi — bu chinakamgina haqiqat. Lekin Pantoja haqida gap ketganda... bu boshqa daraja. Uni koʻrsatib beraman: u xalqaro darajada boshladi va darhol yuqori darajaga chiqdi. Bu uning boʻyniga osilgan qimmatli yuk. Agar unga yangi raqiblarni almashtirishni taklif qilsak, bu uning mavjud rivojlanish yoʻlini toʻxtatib qoʻyishdek boʻlmaydmi?
Yuqoridagilarning barchasini eshitib, men yana bir bor oʻrtoqlarga murojaat qilib aytsam: xalqaro tajriba Pantoja uchun uning oʻzi kabi muhim. Bu uning qonida, uslubida, hatto uning sharofatida ham oʻz aksini topgan. Uning faoliyatini "uning gimnaziyasiga qaytarib olish" — bu uning mavjud ustunligini yoʻqotishdek.
Kattalardan o'rganyapman, qattiq ketmanglar 🙏