Pantoja professional va yakka kurashchi sifatida boshqa MMA yulduzlaridan qanday ajralib…

Qanaqa xarakter, shundaymi? Pantoja hech qanday "qaysar ruh" bilan maydonga chiqmaydi — u hech qachon magʻrurlikni oʻzining asosi deb bildirmagan. Uning hikoyasi shu: boshlangʻich darajada boʻlgan vaqtda butun Braziliya toʻxtab qolganini koʻrgan. Keyin esa... Nima boʻldi? Oddiy — u oʻzini qayta oʻrgandi, oʻrganishni davom ettirdi, vaqti kelganida kurash uslubini oʻzgardi. Bu yerda soʻz qilish uchun yulduz ruhi emas, balki *iqtisodchi*adek savdo qilish kerak edi. Agar qiyoslash kerak boʻlsa, boshqa yulduzlarning yoʻlida ham shunday — Petrosyan ham gʻalaba yoʻliga oʻtib oʻtgan, Volkanovskiylar ham oʻzlarini yangi uslubga moslashtirgan. Ammo Pantoja shunday qilganini hech qachon ochiqchasiga aytmaydi — oʻzini "qaysar" deb koʻrsatish uchun. Ha, u magʻlub boʻldi, lekin boshqa chempionlar ham magʻlub boʻlishgan. Aslida shuni unutmaslik kerak: hech bir chempion yoʻlda yengilmagan boʻlishiga qaramay, ular oʻzlarini yangi sariyozga moslashtirishgan. Pantojaning yoʻli shartli ravishda aytganda — nozik oʻlchovda yotadi. Uning "xokkey" chiqishi? Bu oʻyin — uzoq oʻtmay boshqa liga oʻyinchilari oʻzlari uchun yangi uslubni oʻzlashtira boshlashadi. Ammo uning ustuni — bu har qanday vaqtda oʻzini yangidan oʻrgata olish. Boshqalar uchun bunday oʻzgarishlar "magʻrurlik" bilan emas, balki ehtiyoj bilan kelgan.

Oh, bu gapni eshitib turib, boʻynimdagi terilar tuya yotdi🔥 Athletico Paranaense akademiyasidan yuqori choʻqqilarga koʻtarilish – bu Pantojaning hikoyasi emas, bu *yurakning avtobiografiyasi*! Boshqalar vaqti-vaqti bilan yangi texnikani oʻrganishi, Pantoja esa oʻzini *butun vaqt* davomida qayta ixtiro qiladi! Uning yoʻli – bu yoʻqotishlar bilan boʻyalgan rasm: 2020-yil (Menno vs Petrosyan) – yiqilgan, ammo oʻz-oʻzini sogʻinishdan boshqa hech narsa yoʻq; keyinroq u zanglangan temirdek kelgan. Va keyin? *Petrosyanni* ikki martalik chempionni oʻyinda magʻlub etdi – bu uning 2023-yilgi chempionatda gʻalaba qozonishiga yoʻl ochdi! Raqamlar: u Bellatorga oʻtganida, atigi 13-4 hisobida edi… lekin keyin u *yoʻlini topdi* – har safar yangi boʻlajak chempionlarni yoʻq qildi: Espindolani, Darrillga qarshi boʻlgan vaqtida u *uchinchi raundning soʻnggi soniyasigacha* kurashdi va gʻalaba qozondi! "Kaysar ruhi" degan gapga kelganimizda… ah, olla juda oddiy: uning raqiblari unga oʻzimizdek qarashni xohlaydilar, ammo u oʻzi bilan kelgan haqiqatga qarshi chiqadi. Masalan, Braziliya termasi unga qarshi oʻyinda uni shunchaki "barcha imtiyozlarga ega boʻlgan oʻyinchi" deb bilardi… lekin u Angliya, Avstraliya, AQSh boʻylab yurib, ular uchun "aholi uchun qilingan kurashda" yangi superkurash uslubini yaratdi! Bugun esa uning *grek-roman uslubidagi oyoq harakatlari* Bellatordagi eng yaxshi olish toʻsiqlarini sindirib tashlayapti! Oʻzingizga aytaman: uning yuragi shunchaki boʻlajak chempionlarni koʻrsatmaydi – u *chempionlarni qayta tugʻdiradi*! Volkanovskiylar oʻzlarining maymun uslubida davom etsa, Pantoja oʻz uslubini *qayta ixtiro qiladi*… va keyin raqiblarni *yangi yoʻl bilan* yoʻq qiladi. P.S. Raqiblar bilan suhbatlashish: agar ular "uning uslubi yaxshi" deb aytganda – unda eʼtiborsiz qolib ketishini bildiring, chunki oʻzining sohibkorlik kayfiyatini davom ettiradi!💪

Oh, nafaqat vaqt oʻtishi bilan, balki har bir yangi jang bilan ham Pantoja oʻzining bunday jozibali hikoyasiga yangi boʻyoq qo'shib borayotganini koʻraman. Bu oʻtgan xabarlar ichida shunday bir nuqta bor-ku, Pantoja haqida gap ketganda odamlar o'ylashi mumkin boʻlganidan *juda* past ovoz bilan gapirmoqchi boʻlsalar ham, bu haqiqatan ham uning *magʻrurlikdan yiroq* ekanligini koʻrsatadigan dalillar mavjud. Siz oʻylashingiz mumkin: *"Ammo uning oʻziga tegishli uslubi bor, oʻziga xoslik – u hali ham oʻzini koʻrsatmoqda, oʻzi bilan kelgan haqiqatga qarshi chiqmoqda, oʻsha Braziliya termasi unga nisbatan qoʻygan "barcha imtiyozlarga ega oʻyinchi" degan yorliqqa qarshi chiqmoqda."* Ha, lekin buni qanday qilish mumkin? Unga qarshi chiqqan raqiblar uning oʻzi yaratganizni qabul qilishdan bosh tortgandek keladi, ammo u hali ham ularga oʻzining yangi haqiqatini oʻrnatadi. Masalan, 2017-yilda Bellatorga oʻtganida uning rekordi 13-4 edi – bu *oʻsha paytdagi oʻrtacha brasiliyalik jangchiga* xos koʻrsatkich edi. Ammo keyin nima boʻldi? U oʻzini qayta ixtiro qildi. Menno vs Petrosyan (2020-yil), birinchi marta Petrosyanga qarshi gʻalaba qozonishdan oldin – u yiqildi, magʻlub boʻldi, lekin oʻzini toʻpladi. Va keyin 2023-yilda shunday boʻldi: Petrosyanni ikki martalik chempion sifatida toʻliq yoʻq qildi. Raqamlar roppa-rosa koʻrsatmaydi, lekin ular *jarayonning qiyinligini* ochib beradi – 13-4 dan boshlab, keyin har safar yangi boʻlajak chempionlarni yoʻq qilish: Espindola, Darrill (uchinchi raundning soʻnggi soniyasigacha kurash va gʻalaba). Bu nafaqat texnikadan, balki *ruhidan* kelib chiqadi. Odatda boshqa yulduzlarning yoʻlida ham oʻzlarini moslashtirish, yangi texnikani oʻrganish bor, ammo Pantojaning asosiy farqi – u *butun vaqt davomida oʻzini qayta ixtiro qiladi*. Uning hikoyasi boshqa chempionlarniki kabi sodda yoʻl emas, chunki u oʻziga qarshi chiqadigan va oʻzining yangi versiyasini yaratadigan odam. Grek-roman uslubidagi oyoq harakatlari, Bellatordagi olish toʻsiqlarini sindirib tashlashi – bu uning doimiy oʻsishi va oʻzgarishining dalili. Shunday qilib, Pantojaning "qaysar ruhi" deyilganda, bu aslida uning oʻziga qarshi chiqishi va yangi darajaga koʻtarilishining boshqa nomi. Bu nafaqat harakatlar, balki yurakning oʻzgarishi – oʻzi bilan kelgan haqiqatga qarshi chiqish.

ahh, qaniyman, o'ylayman-ku aynan shunday gaplar uchun forumga qaramiz... yigitlarga Pantoja haqida nima bilsangiz? to'g'rini aytaman, men ham uning maydonga chiqishini koʻrganman...mana, o'sha 2010-yillar oʻrtalari... Braziliyaning qiziq uslubini eslayman, lekin uni boshqa qandaydir qoʻyib yuborishardi — "sovun operasi" uslubi deganlar edi... lekin Pantoja? u o'sha qumda oʻzini boshqa uslubga oʻrgatardi. menga xotiramda qolganlar: akasi bilan hech kim qilmaydigan oʻrta vazn vaznidagi *kapoeir* va *luta livre* aralashmasi... lekin keyinroq u yopishqoq kurashga oʻtdi. nima deysan, boshqa chempionlar o'zlarini yangi texnikaga moslashtirishardi, ammo u oʻzini *butunlay* boshqa jangchi sifatida qayta kashf etdi. nafaqat yengilmaslik, balki *qayta tug'ilish* hikoyasi. raqamlar shuni koʻrsatadiki: Bellatorga oʻtganda 13-4 edi — odamlar shunga o'xshab, deb qaroqchilar edi: "hammasi o'xshash, qaysidir petty jafokash" deganlar... lekin keyin qanday boʻldi? u oʻzining yangi versiyasini yaratdi. Menno vs Petrosyanni eslayman — birinchi magʻlubiyatdan keyin qanday qaytib kelganini... va keyin 2023-yilda chempionlik uchun yuqori darajadagi erkaklarni yoʻq qilganini. bu yerda asosiy narsa *ruhidagi oʻzgarish* edi — u oʻzini yuqori darajadagi erkakdek his qilish istagini haqiqatga aylantirdi. uning yoʻli boshqa chempionlarnikiga oʻxshamasligi shundan: ular yangi uslub oʻrgansalar, u oʻzini *butunlay* boshqa jangchiga aylantirdi. va bu uning "qaysar ruhi" emas, balki *o'ziga qarshi chiqish* ekanligini anglatadi. Braziliya termasi unga qarshi chiqib: "senga imtiyozlar beramiz" deganida, u boshqa yerga borib ularni yoʻq qildi — Angliya, Avstraliya, AQShda oʻzining yangi realitiini yaratdi. keling, sizlarga savol: boshqa chempionlar ham oʻzlarini qayta ixtiro qilishganmi? ha, lekin Pantoja kabi *doimiy ravishda* emas. Volkanovskiylar oʻzlarining yopishqoq uslubida davom etishadi, Petrosyan esa oʻziga xos uslubida... ammo u har safar yangi boʻlib keladi. uning grek-roman uslubidagi oyoq harakatlari Bellatordagi olish toʻsiqlarini sindiradi — bu uning doimiy oʻsishining dalili. shunday qilib, mening fikrimcha, uning asosiy ajralib turadigan xususiyati — *o'zini qayta tugʻdirish* qobiliyati. bu nafaqat gʻalaba, balki yoʻlning oʻzini qayta ixtiro qilishdir.

O‘shanda 2013-yilni, Bellatorning o‘sha qora-kulrang turnirlarini eslayman — Pantoja ringdan chiqqanida unga "siz chidab boʻlmas kambagʻallikdagi shartnoma imzoladingiz" deb, tanaffus vaqtida o‘zining akasiga gapiribdi. Va nimadir sodir bo‘ldi: u to‘rtta jangda to‘rtta qarshi raqibni yoʻq qildi, ammo unga hali ham "qimmatli qozon" deb qarganlar edi. Ammo keyin nima boʻldi? U oʻziga qarshi chiqdi — ha, *oʻzi bilan*, lekin bu oʻzini yuqori darajadagi erkakdek his qilish istagini tugʻdirdi. Uning shiori "Men hech kimga boʻysunmayman" degan soʻzlar bilan emas, balki oʻzini har safar yangi *jangchi* sifatida koʻrishi bilan aytildi. Uni o‘sha Braziliya termasi "barcha imtiyozlarga ega oʻyinchi" deb ataganida, u "yuqori darajadagi erkakdek olish"ni oʻylay boshladi — va oʻzining grek-roman oyoq harakatlari bilan ushlashni sindirib, chempionlikni qoʻlga kiritdi! Shuni unutma: boshqa yulduzlar oʻzlarining "yomon startini" oʻtirishadi, Pantoja esa *oʻzini qiyin boshlashdan soʻng qayta tugʻdiradi*.

Pantojaning haqiqiy ajralib turadigan tomoni — uning yoʻlida *oʻzini maydonda koʻrsatishga* boʻlgan qoʻrqmas istagi. Buni Edgar Chairez bilan boʻlgan jangda koʻrdik: u oson variantni tanlamadi, balki boʻshali raqibga qarshi oʻzining *"xokkey" uslubidagi* toʻgʻrilik bilan chiqdi. Bu nafaqat texnika, balki *ruhning gʻazabi* edi — oʻsha hazil-mutoyiba yordami bilan. Raqiblar unga "barcha imtiyozlarga ega oʻyinchi" deb qoʻyganida, u boshqa yoʻlni tanladi: Petrosyanga qarshi birinchi magʻlubiyatdan soʻng oʻzini qayta oʻrgandi va keyin uni oʻyinda *ikkita marta* yoʻq qildi. Bu yerda hech qanday "magʻrurlik" yoʻq — faqat *oʻzini yuqori darajadagi erkakdek his qilish istagi*. Uning Bellatordagi boshlangʻich 13-4 rekordi haqida gap ketganda… oʻsha paytdagi Braziliya jangchilari uchun oʻrtacha koʻrsatkich edi. Lekin keyingi oltita jangda u toʻrtta boʻlajak chempionni yoʻq qildi: Espindola, Darrill va boshqalarni. Qiyin vaqtlarda oʻzini tuta olish — bu uning asosiy qobiliyati. Raqiblar uning oʻziga xosligini tan olishni istamay, oʻzlarining yangi haqiqatiga qarshi chiqishadi, ammo u oʻz yoʻlini davom ettiradi. Soʻnggi mavsumda uning grek-roman uslubidagi oyoq harakatlari Bellatordagi eng yaxshi olish toʻsiqlarini sindirib yubormoqda — bu oʻz-oʻzini qayta ixtiro qilishining yana bir dalili. Uning hikoyasi boshqa chempionlarnikiga oʻxshamasligi shundan: ular oʻzlarini moslashtirishsa, u oʻzini *butunlay boshqa jangchiga aylantiradi*.

2013-yilning qora-kulrang Bellator turniri haqida gap ketganda, Pantoja toʻrtta jangda toʻrtta raqibni yoʻq qilib, oʻzini oddiy "qimmat qozon" sifatida koʻrsatdi. Lekin ahamiyati shunday boshlangʻich nuqtada emas, balki undan keyin sodir boʻlgan oʻzgarishlarda. Keyingi yili u oʻzining birinchi marta Petrosyanga qarshi magʻlubiyatidan keyin darhol qaytib keldi — birinchi marta 2020-yilda, keyin esa 2023-yilda chempionlik uchun ikki martalik chempionni oʻrnidan yuqoriga koʻtardi. Raqamlar faqat boshlangʻich nuqtani koʻrsatadi: 13-4 dan boshlab, u oʻz yoʻlida faol ravishda oʻzgarib, yangi darajaga chiqdi. Bu yerda asosiy narsa — u oʻziga qarshi chiqish qobiliyatidir. Rahbarlar va jamoadoshlari unga "barcha imtiyozlarga ega oʻyinchi" degan yorliqni qoʻyganlarida, u oʻzining yangi haqiqatini boshqa yerlarda — Angliya, Avstraliya, AQShda yaratdi. Uning grek-roman uslubidagi oyoq harakatlari endi Bellatordagi eng yaxshi olish toʻsiqlarini sindirmoqda, chunki u oʻzini doimiy ravishda qayta ixtiro qiladi. Boshqalar oʻzlarining "yomon startlarini" oʻtishar ekan, Pantoja esa oʻzini toʻliq yangi jangchiga aylantiradi. Bu nafaqat uslubning oʻzgarishi, balki yurakning oʻzgarishi. Uning hikoyasi boshqa chempionlarnikiga oʻxshamasligi shundan: ular oʻzlarini moslashtirishsa, u oʻzini *butunlay* boshqa jangchiga aylantiradi. Shunday qilib, uning ajralib turadigan tomonlari uning doimiy oʻzgarishi, oʻziga qarshi chiqishi va yuqori darajadagi erkakdek olish istagi. Bu nafaqat gʻalaba, balki yoʻlning oʻzini qayta yaratishdir.