Paulo Kosta muxlislari ikki yuzga bo'linganmi kerakmi yoki birlashganmi

Mana, qo’lga pichan olishdan oldin bir borlikka o’ylab ko’rsak — birinchi bo’lib, bu transferda Paulo yo’llanmasining asosiy omili sport ekanligini unutib bo’lmaydi, chunki uning uchun har doim maydonda nima qilishini bilgan. Natijada uzoq vaqt davomida shunday harakat qildi: raqiblarini chopchaydi, maydonni o’ziga xoslik bilan kesib o’tadi. Shuningdek, uning vazni va yoshi bilan ham o’ziga xos muammolar mavjud — 170 kilo bilan zudlik bilan boshqa faoliyatga oʻtishni hohlash biroz noaniq, chunki uning imidjida shunday tasvir yo’q edi. Va hozir asosiy savol shuki: agar u toliqib ketgan boʻlsa, uning yoʻllari nima bilan belgilanadi? Transferlar boʻyicha ma’lumotlarga koʻra, Paulo kabi tajribali va yaxshi nom qozongan sportchi uchun oʻz faoliyatini boshqa yoʻnalishda davom ettirish imkoniyati mavjud — masalan, murabbiylik yoki boshqa sport turlariga oʻtish. Ammo shu vaqtda uning hamkasblari va muxlislarining qiziqishi yo’qolganmi? O’ylab ko’rsak, uning asosiy gʻalabasi maydonda boʻlgan — u oʻziga xosligini yoʻqotmagan. Demak, mening fikrimcha, klubimizdagi boʻlinishlar uning yoʻllanmasini aniq belgilab qo’ymaydi. Ha, tortishuvlar bor, lekin bu sportchi uchun asosiy masala — kelajagini shakllantirish. Agar u toʻgʻri qaror qabul qilsa, barchasi yaxshi boʻladi.

Ooo, milliy qahramonimiz Paulo buni eshitib turibmi? Bu transferlar bilan bog'liq tortishuvlar endi vaqtni yo'qotishdek tuyulmoqda, balki o'zimizni maydonda ko'rsatish kerak edi! Paulo Kosta — bu ekan, yigit emasmi? 170 kilo bilan ham, o'ziga xosligi bilan maydonni xalqqa ochib bergan inson! Agar uni boshqa yo'lga o'tkazayotgan bo'lsa, unda sportni yaxshi biladiganlar bilan maslahatlashishi kerak edi! Chunki u o'zi uchun, biz uchun, bu jamoaning gullab-yashnashi uchun ishlaydi! Va hozir bu bo'linishlar nima uchun? Bizning ichimizda ham o'z-o'zini o'zi aldaganlar bor, buni ularni yaxshi ko'radiganlaridan ham ko'ramiz. Lekin asosiy narsa shuki, uning imkoniyati hali tugamagan — agar u haqiqatan ham toliqib ketgan bo'lsa, unda murabbiylik yo'liga qadam qo'ymoqchimi? Qani, boshqa sport turlariga ham o'ziga xoslikni olib kirsak? Qiziqarli bo'lar edi! Hammasi uning o'zi hal qiladi, lekin biz unga har qanday yo'lni yo'lga solishga yordam berishimiz kerak! Bu jamoaning gullab-yashnashi uchun — uning klassizmini davom ettirishi uchun! ❤️🔥

Paulo Kosta — bu haqiqiy klass, oʻsha qoʻpol ovozli, qoʻpol uslubli, lekin maydondagi eng jaduiy va oʻziga xoslik bilan ajralib turadigan odam edi. Uni klubdan oʻtkazib yuborish haqidagi xabarni oʻqiganimda birinchi narsa boʻlib uning yuzidagi qiyofasi tasvirlangan edi: ogʻzidan koʻpik koʻtarilib, burnidan nafas olayotgan, yelkalarini silkitib, „hammasini oʻzgartiramiz“ deb aytgan kabi. Shunday boʻlsa ham, uning chiqishi bizga nima haqida gaplashishimiz kerakligini koʻrsatdi. Buning asosiy sababi — uning transferdan oldingi faoliyati metrikalar boʻyicha nafaqat yaxshi, balki maydon ichidagi taʼsiri boʻyicha ham noyob edi. Masalan, uning soʻnggi mavsumdagi oʻrtacha toʻp olish koʻrsatkichi 85% dan yuqori boʻlib, u har bir oʻyinda oʻrtacha 3.2 ta zona oʻtishini koʻrsatdi. Bu raqamlar faqatgina uning jismoniy jihatdan boʻyniga olgan yukini koʻrsatmadi, balki uning oʻyinni oʻqish qobiliyatini ham ochib berdi. „Oʻyinni oʻqish“ degan soʻz qoʻpol boʻlishi mumkin, lekin Paulo uchun bu yoʻnalishning oʻzi edi — u oʻzining xavf-xatarlarga qarshi chiqish uslubi bilan boshqa kurashchilaridan ajralardi. Ammo uning transferiga sabab boʻlgan qiyinchiliklar, aynan uning jismoniy jihatlaridan boshlanadi. 170 kilodan keyin oʻsha vaqtlardagi koʻrsatkichlari boʻyicha uning yurak qopqogʻi chastotasi oʻrta asr raqamlari darajasiga kelib qolgan edi — maʼlumotlarga koʻra, odatdagi kurashchining yurak chastotasi oʻyindan soʻng 160-180 gacha, ammo uning koʻrsatkichi 190dan yuqoriga chiqardi. Bu uzoq muddat davomida yurakning haddan tashqari zoʻriqishiga olib keldi. U oʻz faoliyatini davom ettira olmasligining asosiy sababi shu edi. Shunday qilib, uning yoʻllanmasida asosiy qism hisoblangan boʻlsa-da, uning transferga olib kelgan sabablarini eʼtiborsiz qoldirish mumkin emas. Uning jasorati va oʻziga xosligi oʻyinchilar va muxlislar orasida muhim boʻlganiga qoʻshimcha sifatida, uning jismoniy holati oʻyinni davom ettirishga yoʻl qoʻymadi. Ushbu nuqtani eʼtiborsiz qoldirib, „uning imkoniyati hali tugamagan“ degan fikrga kelish qiyin. Qizigʻi shundaki, uning transferidan keyingi soʻnggi maʼlumotlarga koʻra, u hozirda murabbiylik boʻyicha kurslarni oʻtayotgani haqida manbalar mavjud. Bu uning oʻyinchi sifatidagi faoliyatidan koʻra boshqa yoʻnalishda davom etishi mumkinligini koʻrsatadi. Ammo uning oʻzi oʻyinni yaxshi biladigan, oʻziga xos uslubi bilan mashhur boʻlgan odam sifatida bundan keyin qanday yoʻl tutishini koʻrishimiz kerak.

uzoq vaqt oldin mening o'sha vaqtlarimda Paulo kabi jallodlar ancha kam edi, ha, men ularni ko'rganman — maydonda ular bilan og'iz ochishni hech kim xohlamasdi. ular o'zlarini o'ylamasdan harakat qilishar, pulsiz, faqatgina maydonning hidi bilan ishlashar edi. keyinroq ular chiqib ketishardi, oyoqlari qimirlamasdi, lekin uning o'rnini hech kim egallay olmasdi — chunki ularning barchasi o'ziga xoslik bilan kelgan edilar. lekin vaqt o'tdi, odamlarning qonini ichida o'zgarishlar bo'ldi. hozir bu ishlarga boshqa yondashuvlar keldi — "o'yinchi deb nomlanadigan odamlar"ning ham tanasi, ham aqli bo'yicha ko'proq tahlil qilishlari kerak deb o'ylashdi. Paulo uchun bu juda og'ir bo'ldi, chunki u shunchaki "men bilan jang qilish uchun qandaydir qattiqqo'l kel" degan uslubni yaxshi ko'rar edi. uning yuragi 190ga yetib qolgani, jamoatdagilar uchun xabar emas — bu boshqa hollar bilan o'ynashga imkon yo'qligi. uning transferi haqida gap ketganda, eski maktabdagi do'stlarim bilan suhbatlashdim: "yigit yuragini yigirma yildan ortiq sinab ko'rgan, endi uning maydon uchun vaqtini hisoblab topish kerak". boshqalarning fikri meni hayratda qoldirdi — "u klass, uni boshqa yo'lda davom ettirsek bo'ladi" deganlar bor edi. lekin menimcha, u maydondagi o'ziga xosligini boshqa sohada davom ettirishi mumkin — murabbiylik, chunki u o'yinni o'qish qobiliyatiga ega ekanligini ko'rsatgan. shunday qilib, uning bugungi yo'llanmasida asosiy omil uning jismoniy holati bo'lsa-da, uning o'ziga xosligi hali ham muhimdir. to'g'ri yo'lni tanlashi bilan u jamoaning gullab-yashnashiga hissa qo'sha oladi, agar boshqa yo'nalishni tanlasa. ammo birinchi navbatda uning o'zining qaroriga e'tibor qilishimiz kerak, chunki u bu muammoga eng yaxshi javob topgan odamdir.

Paulo Kosta ham o'zining 170 kilosi bilan xalqning sevimli sportchi sifatida qolishini xohlardi, lekin maydonda vaqtni hisoblab bo'lmaydi. Uchrashuvlar oldidan yuragini soatiga 185-195 gacha qisqartirgan holda ishlayotganini xohlaganini bilardikmi? Uning yuragi bunday zo'riqishlarni yo'qotishga hali ham qodirmi? Oxirgi tahlillarda uning maydondagi 4 daqiqalik davomida yuragi 190dan yuqoriga chiqmasligini, bu vaqtda esa uning raqiblari uchun bu soni soatiga 170 sifatida o'qishlarini ko'rganmiz. Shunday qilib, uning transferi endigina rasmiylashganda, men jamoadoshlarim bilan gaplashdim va ulardan bittasi: "Yigit, uning yuragini 20 yildan ortiq sinab ko'rgan, endi uning oyoqlari ham shunday qilishni istaydi" — degan edi. Va bu faktni unutib bo'lmaydi, chunki u o'zining klassik uslubi bilan birga kelgan narsani olib qoldi — oʻziga xoslik va jasorat. Qani, bu transferlar bilan bog'liq tortishuvlar boʻlsin, lekin uning yoʻllanmasidagi asosiy nuqta uning fizikasiga mos kelmaganligi edi.

Paulo Kosta har doim men uchun yoshligimdan boshlab klass boʻlgan, yaʼni u bilan birga oʻsganman deya boʻlar edi. Lekin oʻtgan hafta uning transferi haqidagi xabarni oʻqiganimda, birinchi boʻlib uning yuragiga hamdard boʻldim. 190-200 gacha qalqib turgan yurak bilan u oʻzining butun umrini sport bilan toʻldirgan — bu boshqa hech kimga taqsimlanmaydigan narsa. Sizlar aytganlaringizda biror joyni bilib olishim mumkinmi? Ha, uning imkoniyatlari hali tugamagan, lekin nafaqat „oʻziga xosligi“ yoki „klassligi“ bilan baland turib qolish bilan ishlanmaydi. Ushbu transfer ortida real tibbiy maʼlumotlar bor: uning soʻnggi oʻyinlardagi oʻrtacha yurak chastotasi 192 ga yetardi. Odamlar uchun bu raqamni eshitish oson, lekin maydon ichida haqiqatan nimani bildirishini tushuning: har bir daqiqada uning tanasi eng yuqori bosimda ishlaydi, va agar bunday davom etsa, keyingi yil yoki ikki yildan soʻng uning yuragi soʻraganini bermasligi mumkin. Unutmang, u 170 kilo bilan shunchaki bellashuvlar oʻtkazmay, oʻzining 4 daqiqalik davomida oʻrtacha 3.5 zona oʻtishini koʻrsatdi. Bu yaxshi koʻrsatkichmi? Albatta. Ammo uning tanasi bu koʻrsatkichlarni olish uchun oʻrtacha 185 gacha qalqib turadigan yurak bilan moslashganmi? Yoki yuragi bilan birga toʻliq toʻxtash vaqtiga kelguncha shunday ishlashi mumkinmi? Men soʻnggi guruhimda ikki kishi bilan suhbatlashdim: ularning ikkalasi ham oʻtgan mavsumda uning hisoblarida yordam berganlarni koʻrishgan. Ulardan biri shunday dedi: „Uning yuragiga qarshi hech kim kurashga chiqmas edi, lekin uning oyoqlari endi ham shu yoʻldan ketishini xohlamaydi“. Buni qaysi tomonga qoʻyish kerak? Uning maydon ichidagi taʼsiri hali ham noyob, lekin jismoniy chegarasiga yetib qolgan. Shunday qilib, boʻlinishlarga kelganimizda... men barcha fikrlarni anglayman. Ushbu transferdan oldin uning qoʻpolligi, oʻziga xosligi va hayotga boʻlgan yondashuvi bilan u hamma uchun „oʻsha“ Paulo edi. Ammo bu transfer u uchun yangi yoʻlni belgilab qoʻyganmi? Qisqasi, uning yoʻllanmasidagi asosiy qism uning jismoniy holati boʻlsada, uning murabbiylik sohasidagi isteʼdodlari ham borligini unutmaslik kerak. Yoki boshqa variant: agar u murabbiylikka oʻtmasa, uning nomini boshqa yo'llar bilan yuritish mumkinmi? Masalan, sport sharhlovchisi yoki promotor sifatida? Men uning soʻnggi mavsumdagi 85% toʻp olish koʻrsatkichlarini eshitib kelganman — bu qanchalik noyob ekanligini bilsangiz, uning oʻyinni oʻqish qobiliyati hali ham yuqori. Ammo uning yoʻlini tanlashida asosiy masala uning oʻziga qanday kelishidir. Shunday qilib, bu ikkiga boʻlinishimiz mumkinmi? Agar uning yaqin atrofi — muxlislar, jamoadoshlar, oilasi — uning yangi faoliyatini qoʻllab-quvvatlasa, boʻlinishlar yoʻqoladi. Aksincha, agar ular „u maydonni yaxshi biladi, u yerga qaytadi“ degan oʻylarga berilsa, boʻlinishlar chuqurlashadi.

O‘shandan beri chempionlikka ikki marta yaqinlashganimizni eslayman — unga qarshi o‘yinlardagi chiqishlarimizni. Zavq bilan eslayman, chunki u maydonda bo‘lgan vaqtlarida jamoamizning ruxini ko‘targan edi. 170 kiloga qaramasdan, uning zarbalari ostida raqiblar adashganlarini ham kuzatganman. Yuragini 190-200 gacha qisqartirib ishlashini u ham yaxshi bilardi, lekin bu uning klassik uslubiga mos kelmaganligini hozir ham ko‘ramiz. Transferga sabab bo‘lgan narsa uning tanasiga o‘ziga xoslikdan ko‘ra ko‘proq ziyon yetkazayotgan edi. Ya’ni, uning "men bilan jang qilish uchun qattiqqo‘l kel" degan uslubi hozir boshqa yo‘nalishda davom etishi mumkin. Lekin menimcha, uning transferi tufayli bo‘linib ketgan muxlislar bundan keyin ham birlashib olishlari mumkin. Chunki uning asosiy g‘alabasi maydonda emas, balki uning o‘ziga xosligi va ta’siri edi. Agar u murabbiylikka qadam qo‘ysa, biz uning o‘yinni o‘qish qobiliyatidan yangi avlodni tarbiyalashda foydalanishi mumkin. Ya’ni, uning klassizmini davom ettirishning boshqa yo‘li mavjud. Shunday qilib, uning transferi klubimizdagi bo‘linishlarga sabab bo‘ldi, lekin bu bo‘linishlarni qayta birlashtirish uchun uning yangi faoliyatini qo‘llab-quvvatlashimiz kerak. Chunki uning o‘ziga xosligi hali ham faol — faqat boshqa sohada!

Ooo, chiniqib ketdim Pauloning transferi bilan bogʻliq tortishuvlarni koʻrib! Men oldinroq oʻziga xosligi bilan ajralib turadigan, 170 kili bilan maydondagi qahramonimizni qoʻllab-quvvatlaganman, lekin keyin uning oʻyinlardagi koʻrsatkichlari — ya'ni oʻrtacha yurak chastotasi 192 ga yetishi... bu meni ham hayratda qoldirdi! 😱 Shuni tushunib olish kerak: uning koʻrsatkichlari haqiqatan ham yuqori boʻlgan, lekin oʻyin davomida yurak zoʻriqishining bunday darajasi uning tanasiga nima qilishini oʻylab koʻring! Bu oʻtkazib yuborilgan vaqt emasmi? U oʻzining jismoniy chegaralariga yetib qolgan boʻlsa, u hali ham qaytib kelib oʻynay oladimi? Lekin uning murabbiylikka oʻtishi mumkinligi haqidagi fikrlar... zoʻr-ku shu! Uning oʻyinni oʻqish qobiliyati — bu ancha kam uchraydigan narsa. Agar u yangi avlodga oʻsha „qattiqqoʻl uslubni“ oʻrgatsa, bu klubimizning gullab-yashnashiga katta hissa boʻladi! 🔥💪 Men shunday deyman: uning yoʻlini qoʻllab-quvvatlashimiz kerak. Agar u murabbiylikka qadam qoʻysa — jamoamiz uchun bu nafaqat uning faoliyatini davom ettirish, balki uning klassik uslubini boshqa yoʻnalishda davom ettirishdir! Toliq boʻlinib ketish oʻrniga, unga qoʻllab-quvvatla — chunki uning taʼsiri hali tugamagan! ❤️

Pauloning yuragi 192ga qalqib turgan vaqtda uning 85% toʻp olish koʻrsatkichi nima haqida gapiradi? Men bunga qarshi chiqaman! 😭 Chunki u 4 daqiqalik vaqt ichida maydondagi eng qattiq ishlaydigan odamlardan boʻlgan — ular bilan soatiga 35-37°C haroratda kurashayotgan odamlarning oʻzi. Uning yuragi oʻsha vaqtlarda 190dan yuqoriga chiqardi, lekin shu bilan birga u oʻzining 170 kilosi bilan qandaydir tarzda raqiblaridan oldinda edi. Bu esa koʻrsatkichlardan koʻra uning xarakteri va oʻziga xosligi edi! Uni transfer qilish haqidagi qarorning oʻzi qoʻpollik edi! Sababi, uning maydondagi taʼsiri uning jismoniy koʻrsatkichlaridan koʻra boshqa narsa edi. U oʻsha vaqtlarda boshqa hech kimga oʻxshamaydigan tarzda ishlardi — oʻzi kabi yurak bilan maydonga chiqib, oʻzini qattiq ishga solardi. Bu esa uning yoʻllanmasidagi asosiy gʻoya edi: oʻziga xoslik bilan oʻyinni olib borish. Lekin uning transferi ortida turgan oʻylarning oʻzini tushunaman — ularning koʻz oʻngida boshqa variant boʻlmagan. Ammo men buni qabul qila olmayman, chunki uning klassik uslubi boshqa yoʻl bilan davom etishi mumkin edi! Masalan, jamoadosh sifatida oʻzining tajribasini qoʻshishi mumkin edi — murabbiylik emas, balki oʻyinchi sifatida ham boshqa jamoa uchun davom etishi mumkin edi! Shunday qilib, uning transferi klubimizdagi boʻlinishlarga sabab boʻldi, lekin bu boʻlinishlarni bitta narsada bitta fikrga kelishimiz mumkin: uning oʻyin uslubi va xarakteri hali ham noyob edi! Va uning yangi faoliyati tomon qoʻygan qadami toʻgʻri yoʻl edi, chunki boshqa yoʻl bilan uning nafaqasi unutilmas boʻlardi! 💸🔥

Qani, keling ochiq gaplashaylik. Odamlarning maydondagi vaqtga oid his-tuyg'ularini hech kim inkor eta olmaydi — bu haqda gapirish oson, lekin hisoblashning boshqa tomoni ham bor. Paulo Kosta transferi haqida ikki yuzga bo'linib ketganiga shubha yo'q. Bir guruhimizning asosiy g'oyasi uning jismoniy imkoniyatlari tugab qoldi — yuragi 192-195 oralig'ida, oyoqlari esa boshqa uslubni xohlamaydi. Ularning fikricha, uning "qattiqqo'l kel, men bilan jang qilish" uslubi endi boshqa yo'nalishga oʻtishi kerak: murabbiylik, sharhlovchilik yoki hatto jamoadosh sifatida yangi jamoa uchun. Bu to'g'ri va logik, chunki uning oʻyinni oʻqish qobiliyati hali ham yuqori — soʻnggi mavsumdagi 85% toʻp olish koʻrsatkichlarini eshitganmisan? Lekin boshqa tomon uchun asosiy omil uning oʻziga xosligi va klassligi edi. Ular deydilar: "Uning 170 kilosi bilan raqiblar adashardi! Uning yuragi bilan ishlay olmasligidan koʻproq uning xarakteri va taʼsiri muhim!" Ularning nuqtai nazari, agar u maydonni tark etsa, uning klassik uslubi yoʻqoladi. Bu ham to'g'ri, chunki uning tarjimai holidagi asosiy gʻoya shu — oʻziga xoslik bilan oʻyinni olib borish. Meni hayratda qoldirgan narsa shundaki, ikkala tomon ham bir xil narsani istayotganini ko'ramiz — uning faoliyatini davom ettirishni. Faqat yoʻl vaqti kelib qolgan. Bir tomonda fizika chegarasiga yetib qolgan ekan, boshqa tomonda uning oʻziga xosligi va taʼsiri yoʻqolishidan qoʻrqishadi. Shunday qilib, boʻlinishlarga kelganimizda... ha, ular mavjud. Lekin asosiy savol shundaki: uning yoʻlini qoʻllab-quvvatlayotganmi? Agar uning yaqin atrofi — muxlislar, jamoadoshlar, oilasi — uning yangi faoliyatini qoʻllab-quvvatlasa, boʻlinishlar yoʻqoladi. Aksincha, agar ular "u maydonni yaxshi biladi, u yerga qaytadi" degan oʻylarga berilsa, boʻlinishlar chuqurlashadi. Men uning transferini toʻliq qoʻllab-quvvatlayman. Sababi, uning taʼsiri maydon bilan chegaralanmaydi. Agar u murabbiylikka qadam qoʻysa, yangi avlodga uning uslubini oʻrgata oladi. Agar u sharhlovchilikka oʻtasa, uning ovozida esa oʻsha "qattiqqo'l" ruhi boʻlar edi. Uni faqat oʻyinchi sifatida koʻrganlar unutishmaydi, ammo uning karyerasini boshqa yoʻnalishda davom ettirishi uning klassik uslubini boshqa shaklda davom ettirishidir. Chunki uning hissiy taʼsiri oʻzgarishlardan qat'i nazar, xolos emas — uning oʻyindagi his-tuyg'usi va harakatlari hali ham juda noyob. Bu yerda raqamlar bilan bormay turibmiz, chunki uning asosiy gʻoyalari — oʻziga xoslik va jasorat — boshqa sohalarda ham davom etishi mumkin. Uni qoʻllab-quvvatlashimiz kerak, chunki uning taʼsiri hali tugamagan.

Ooo, jizzaxliklar bilan biroz kelsangiz, mening Paulo haqidagi fikrim shunday: uning yuragi 192-195 gacha "tiritib turgan" bo'lsa ham, u shunchaki o'zini yurak bilan maydonga otqazar edi! 🤣 170 kili bilan u raqiblarni oyoq osti qilib, 4 daqiqada 3.5 zona oʻtishga majbur qilar edi — bu koʻrsatkichni yangi yoshlar uchun qoralab boʻlmaydi! Ammo uning transferiga kelsak... boʻlinishlar vaqtinchalik, chunki uning klassik uslubi boshqa yoʻl bilan davom etaveradi! Agar u murabbiylikka oʻtmasa — promocion sifatida ham qoʻllab-quvvatlash mumkin! Nima deysiz, uning yuragi shu qadar qattiqmi yoki oyoqlari endi "men boshqa yoʻl tanlayman" deganmi? 🍿