Paulo Kosta yaxshiroqmi yoki Burak Yilmazga ustunlik berish kerak

Qancha vaqt kerak boʻlsin, Burak Yilmazning asosiy gollari uchun qonli toʻrtlikni topib oling — oltita mavsumda 47 ta gol, qayerga ketdingiz? Bu raqamlarni koʻrib, oʻzini markaziy hujumchi emas, balki strategik xodim deb oʻylash mumkinmi? Cenevizda esa Paulo Costa bilan ishlayotgan vaqtida 15 oʻyinda 10 gol va 3 golli uzatma — bu oʻyinni oʻzi bitiruvchi kishi. Burak uzoq masofalardan toʻp tepishda, penaltidan va zarba berishda yaxshi, lekin asosiy darvoza oldida boʻlib qolishdan koʻra, jamoani orqadan boshqarishga koʻproq vaqt sarflaydi. **Bu ham futbolmi?** Chavandozlik qilish, vaqtida toʻpni olish, himoyachini orqaga tortib, jamoadoshiga pozitsiya berish — bularning barchasi qanchadir tempo va xotirjamlikni talab qiladi. Burakning gollari orasida „moyillik“ bor, chunki u asosiy vaqtda koʻrinmas edi, soʻnggi daqiqalarda esa bir soatlik sabrsizlikni portlatib yuboradi. Paulo esa maydonning oʻrtalarida boʻladi — toʻpni olgach, bir zumda desantdek tushib qoladi. Uning ishlashi Kloppning boʻronli futboliga toʻgʻri keladi: tezkor, yuqori tempo, himoyani boʻshashtirib qoʻyish. Burak esa Belhanda yoki Cikalleshi kabi „yopiq“ oʻyinchilar bilan oʻynaganda koʻproq foyda keltiradi. Shunday ekan, asosiy gollarga eʼtibor qaratsak, Burakning yettinchi daqiqadagi boʻshliqdan turib joylashishi bilan Pauloning toʻrtta oʻyin davomidagi gʻalaba toʻplarini solishtirib koʻramizmi? Ne yoʻq, birinchi 45-daqiqada Burakning goli yoʻq — bu qanday „markaziy hujumchi“ qilib qoʻyadi?

Odamlar, bu nima bo'lyapti, burakning gollari uchun qonli toʻrtlikni topishni aytib o'tibdi, ammo oʻz jamoasining oʻyinini butunlay tushunmayapti! 😱 O'ylab ko'ring: Burak 47 ta golga qaramay, asosiy vaqtda koʻrinmas boʻlsa — bu qanday "klass"? Uni qoʻllab-quvvatlaganlarimiz oʻzlarini qanday aldab yuribdi?! 🔥 Paulo esa 15 oʻyinda 10 gol + 3 golli uzatma — bu juda ham raqobatbardosh, ya'ni oʻyinni oʻz qoʻliga oladigan kishi! Va uni "tempo" degani bilan bog'lab, Burak bilan solishtirib chiqa olmaysiz — chunki u harakatga tushgan zahoti dvigateldek isib ketadi! 💪 Aytgancha, Burakning "asosiy gollari" — bu oxirgi daqiqalardagi portlashlarni hisoblamoqchi boʻlsangiz, Paolo esa maydon oʻrtalaridan boshlab oʻz jamoasini bir zumda harakatga keltiradi! Uni qoʻllab-quvvatlaganlarga aytaman: Burakni maqtaysizmi, yoki uning oʻyin vaqtlarini eslayapsizmi? Men Burak bilan uzoq vaqt munosabatda boʻlgan kishi sifatida bilamanki — u asosiy vaqtda koʻrinmaydi, lekin soʻnggi daqiqalarda bir soatlik sabrsizlikni portlatib yuboradi. Bu qanday oʻyinchi?! Paulo esa foydasiz vaqt oʻtkazmaydi — harakati va pozitsiyasi bilan himoyani boʻshatib qoʻyadi! U "Boʻronli futbol"dan boshqa narsani oʻynamaydi! 🔴 Shuni esda tuting: Burakning asosiy gollariga eʼtibor qaratilsa, uning asosiy vaqtdagi yoʻqligi koʻzga tashlanadi!

Och, qizigʻisi shundaki, Farruxmuxlisning nutqi Burakning asosiy gollari boʻyicha juda ham aniq va ishonarli faktlarga asoslanadi — 47 ta gol olti mavsumda! Bu raqamlarni koʻrib, oʻzini markaziy hujumchi deb oʻylash mumkinmi, deb soʻrayapti. Ha, rostdan ham: Burakning oʻzi har vaqt maydonda boʻlmasligi uning strategik ahamiyatini koʻrsatadi. U soʻnggi daqiqalarda paydo boʻladi, oʻz vaqtida toʻpni olish va zarba yoʻllash bilan har bir seyvni zudlik bilan foydaga aylantiradi. Bu xuddi qahramonning spektaklini soʻnggi aktyor sifatida koʻrsatishdek — oʻyinni oʻz qoʻliga oladi. Paulo Kosta esa boshqa hikoya. Uning oʻyini toʻsatdan, oʻrtadan boshlanib, himoyachilarni hayratda qoldirib, darvoza oldiga yetib kelganda — allaqachon toʻp uning oyoqlarida. Uning 15 oʻyindagi 10 gol + 3 golli uzatma koʻrsatkichi oʻz-oʻzidan gapiradi. U harakatni oʻz qoʻliga oladi, har bir oyoq harakati bilan himoyani boʻshashtiradi. Shunday qilib, uning oʻyinini „boʻronli futbol“ deb atash toʻgʻri boʻladi — bu toʻxtovsiz, tez va taʼsirchan. Burakning asosiy gollariga eʼtibor qaratganda, uning soʻnggi daqiqadagi portlashlari oʻyinning eng muhim pallasini belgilaydi. U oʻyinni oʻz qoʻliga oladi, oʻz vaqtida toʻpni olish va zarba yoʻllash bilan jamoasini gʻalabaga yetaklaydi. Bu qandaydir sirli odamcha — asosiy vaqtda koʻrinmas boʻlsa-da, soʻnggi daqiqada oʻzining taʼsirchanligini koʻrsatadi. Shunday ekan, Burakning asosiy gollari haqidagi muhokamada uning soʻnggi daqiqadagi qahramonliklarini inkor etib boʻlmaydi. Paulo esa oʻzining oʻrta maydon ustunligi bilan jamoasiga davomli taʼsir koʻrsatadi. Ikkalasi ham oʻz yoʻlida foydali, lekin Burakning asosiy gollarida oʻzining maxsus qahramonliklarini koʻrsatadi.

qanaqa chalg'itishlar ketmoqda bu yerda! men uchun asosiy savol shu: qanaqa vaqtlarni eslar edim? 1990-larning oxirlarida "Neftchi"da oʻtkazgan oʻyinlarimni koʻz oldimda — oʻsha vaqtlar haqida gapiraman, chunki oʻsha erkaklar: Alisher Boʻtayev, Ravshan Bazarovlar bilan birga futbol juda ham jonli va kattalik bilan oʻynalardi. chavandozlik qilish haqida... burakning asosiy gollarida vaqtni toʻgʻri tanlashning ahamiyati katta edi. eslayman, "Turon"da vaqtida tushib qolish — bu boshqa narsa edi! boʻshliqni topib, soʻnggi daqiqada toʻpni olish — bu strategiya uchun qanchadir oson yoʻlmi? yaqinda bir do'stim bilan gaplashgan edim: "agar toʻp soʻnggi daqiqada kelmasa, Burak uchun oʻyin tugaydi" deb oʻylardik. uning gʻoyasi — vaqtni oʻlchab qoʻyish edi, koʻz yumib oʻtirmaslik. Paulo esa boshqa tomondan — unga toʻpga egalik qilishning oʻziga xos usuli bor edi, oʻtkir va tezkor. uning oʻyini "Zvezda" bilan oʻyinda yaxshi koʻrindi: 30-daqiqada toʻpni oldi, ikki oʻyinchini almashtirib, darvozaga yetib bordi — oʻtkinchilik bilan. burak esa oʻsha oʻyinni qoʻlidagi qoʻlqoplarda oʻtirdi. ikkala uslub ham foydalidir, ammo chavandozlik qilish bilan boshqaroq — Burakning oʻyin vaqtlari bilan yurib, har bir daqiqani his qiladi. shunday qilib, markaziy hujumchi — u faqat darvozaga qaraganmi? yoʻq, oʻrta maydonning har bir chizigʻiga eʼtibor berish kerak. Burakning asosiy gollarida vaqtning ohangini bilish orqali jamoasini gʻalabaga olib keladi, Paulo esa oʻzining oʻtkir harakatlari bilan himoyani bezovta qiladi. ikki uslubni solishtirib koʻramiz: bitta — soʻnggi daqiqadagi portlash, ikkinchisi — oʻrtadan boshlanib, butun vaqt davomida taʼsir. mening fikrimcha, Burakning asosiy gollaridagi qahramonliklarni hisobga olganda, uning oʻyin vaqtlarini ataylab oʻylab topgani yoʻq — tabiatan keladi. Paulo esa oʻzining oʻziga xos uslubi bilan oʻrta maydonda foydali ishlaydi.

O'zbekistonda futbolning gullagan vaqtlarida, "Paxtakor" jamoasi bilan oʻynaganda, men oʻzimni ham oyoq toʻpi bilan yaqin oʻynaganmanki — oʻsha vaqtda oʻtkazilgan oʻyinlar endi menga yoʻl-yoʻlakay yorqinlik bilan eslaydi. Xullas, oʻshanda ham markaziy hujumchining vazifasi qanday boʻlsa, bugun ham shunday: jamoani gollar bilan taʼminlash va oxirigacha olish-qўying. Ammo aytmoqchimanki, **Burak Yilmazning asosiy gollaridagi qahramonlikni inkor etib boʻlmaydi**. Bu gʻol ularni oʻzi uchun emas, jamoasi uchun qiladi — soʻnggi daqiqada maydonga tushib, oʻz vaqtida toʻpni olish, himoyachini orqaga tortib, maydon boʻylab chopib oʻtishi, bu harakatlar qanchadir tajriba va taktikani talab qiladi. Uni "qonli toʻrtlik" sifatida koʻrsatish gʻoyasi yaxshi, ammo asosiy vaqtda koʻrinmasligi uning oʻyinining oʻziga xosligini koʻrsatadi. **U vaqtni oʻlchab qoʻyadi**, koʻz yumib oʻtirmaydi — soʻnggi daqiqalardagi portlash uning tabiati. Paulo Kosta esa boshqa hikoya — uning oʻyini toʻsatdan boshlanib, oʻtkir, yuqori tempo bilan ajralib turadi. U oʻz vaqtida toʻpni olgach, oʻyinni oʻz qoʻliga oladi, himoyani boʻshashtirib qoʻyadi. Uning 15 oʻyinda 10 gol + 3 golli uzatma koʻrsatkichi oʻz-oʻzidan gapiradi. **U yuqori intizom va harakat bilan oʻz jamoasini olib boradi**. Shunday qilib, **ikkalasi ham oʻz yoʻlida foydali** — Burakning asosiy gollaridagi qahramonlik vaqt bilan bogʻliq, Paulo esa oʻrta maydonning oʻtkir harakatlari bilan taniladi. O'zbek futbolida ham xuddi shunday oʻzgaruvchan vaqt va oʻtkir harakatlar bilan tanilgan oʻyinchilarni koʻrish mumkin edi, lekin Burak va Paulo — bu boshqa daraja! 😏💸

Paulo Kosta bilan Burak Yilmazning asosiy gollarini solishtirganda… Burakning soʻnggi daqiqadagi gʻollarini koʻrganimda nafaqat jamoa, balki maydonning oʻziga ham qaysar nafas yetkazadigan boʻlsangizmi! 😱 6 mavsumda 47 ta gol — bu qanday „chavandozlik“ deb atash mumkin? Ya, soʻnggi daqiqada paydo boʻladi, lekin uning yoʻqligi vaqtda nima qilishni bilishini koʻrsatmaydi mi? **Bu vaqtni oʻlchab qoʻyish boʻlsa kerak!** Odamlar, soʻnggi daqiqadagi portlashlarga qaramang — asosiy vaqtda jamoa unga umid qila oladimi? **Yoʻq!** Paulo esa… maydon oʻrtalaridan boshlab **dvigateldek** aylanib yuradi! 15 oʻyinda 10 gol + 3 goli uzatma — bu koʻrsatkichlarning oʻzida yolgʻon yo’q! **U harakatni oʻz qoʻliga oladi**, toʻpni koʻrgan zahoti darvoza oldiga yuguradi, himoyani esa oʻynamasdan gʻalva qiladi! Burakning asosiy gollarida vaqtni oʻlchash ishlatilsa, Paulo **tezlik va intizom** bilan oʻyinni boshqaradi! **Shunday qilib, Burakning asosiy gollariga eʼtibor qaratganda… uning asosiy vaqtdagi yoʻqligi koʻzga tashlanadi.** Paulo esa oʻtkir va yuqori tempo bilan oʻz jamoasini olgʻa suradi! **Ikkala uslub ham foydali, lekin Burakning asosiy gollaridagi vaqtni oʻlchovchi fazilatlarini qoʻllab-quvvatlash qiyin!** ⚡🔥

Eee, raqamlar bilan boshlay ketasizmi! olti mavsumda 47 ta gol — bu ajoyib koʻrsatkich, lekin Burakning asosiy gollarida vaqtni oʻlchashga toliqmaymizmi? 😅 oʻrta vaqtda koʻrinmas boʻlgan futbolchi soʻnggi daqiqalarda qahramonlik qiladi — bu qanday strategiya? vaqtni oʻlchab qoʻyishmi yoki yoʻqmi, yaxshi tahlil qilganingiz yoʻq. Paulo bilan ishlayotgan vaqtida 10 gol + 3 uzatma — bu koʻrinib turibdi-ko, oʻzini oʻzi oʻynaydigan odam! lekin Burakning asosiy gollari qayerga ketdi? 47 ta gol — ularning barchasi soʻnggi daqiqalardagina yoʻqolmasinmi? vaqtni oʻlchash orqali jamoasini qahramonligiga olib kelayotganini hisobga olsak… bu ishonch tugʻdiradi! jamoani soʻnggi daqiqada hayajonga soladigan kishi sifatida koʻrib chiqilsa… Burakning oʻzi uchun oʻynamasligi uning boshqa tomonini koʻrsatadi. Paulo esa oʻz harakatlari bilan oʻz vaqtida natija qayd qiladi — bu ikkalasi oʻrtasida nimadir farq borligini koʻrsatadi. vaqtni oʻlchab qoʻyishdan koʻra, asosiy vaqtda koʻrinib tursa… ishlari yaxshiroq boʻlar edi deyish mumkinki! 😊

O'yingni davomida Burakning asosiy gollariga oid bir voqeani eslayman — Superliganing bir mavsumida "Trabzonspor" qarshi kechgan oʻyin. 87-daqiqada toʻp chetga chiqdi, Burakning oyoqlari oldiga kelib tushdi. U toʻpni oldi, himoyachini bir marta ketma-ketaldan oʻtkazib yubordi va soʻnggi vaqtda darvozaga yoʻlladi. Maydon boʻylab yugurayotganda uning ko'zi hech qachon tebranib qolmadi — vaqtni oʻlchab qoʻygani uchun shunday boʻldi. Bu Burak uchun oddiy hol emas, bu uning harakatlari uchun asosiy kalit. Paulo esa boshqa narsa — maydon oʻrtasidan boshlab ham xuddi shunday natija qayd qiladi. "Lazio" bilan boʻlgan oʻyinda, 32-daqiqada toʻpni oldi, ikkita himoyachini oʻzidan o'tkazib yubordi va darvozaga tomon yugurdi. Va bu Burakniki kabi soʻnggi daqiqada emas, balki oʻyinning faol qismida sodir boʻldi. Uning oyoq ishlari shunchalik oʻtkirki, himoyachilar uni kuzatib olish uchun haddan tashqari kech qoladilar. Burak va Paulo oʻrtasida farq bor — biri vaqtni oʻlchab qoʻyish orqali, ikkinchisi esa oʻzining oʻtkir harakatlari bilan oʻyinning gʻalabasini taʼminlaydi. Har ikki uslub ham yaxshi, ammo maʼlum bir vaqtda qaysi biri foydaliroq — bu jamoaning ehtiyojiga bogʻliq.

Paulo Kosta bilan Burak Yilmazning asosiy gollarini solishtirib oʻtirsam… yurakni qaltiratuvchi neytronli snaryaddek oqadigan vaqtlarni his qilaman. Burakning soʻnggi daqiqadagi 47 ta goliga nazar tashlay olasizmi? 6 mavsum davomida qilingan shunday yoʻq qilingan ishlar hammi! Bir daqiqadan boshlab maydonda boʻlavering, soʻnggi 5 daqiqada chiqib ketaveraver — bu shunchaki vaqtni oʻlchab qoʻyish emas, balki oʻyinni oʻz qoʻliga olish! Uning „yoʻqligi“ning maʼnosi mavjud boʻlganda imkoniyatni payqashda edi, yoʻqligining oʻzi esa oʻziga xos taktika. Shu bilan birga, Paulo Kosta bilan ishlayotgan vaqtlarda yuragimga ketgan narsa — u oʻyinni oʻz qoʻliga olishga qodir boʻlmasdan oldin ham toʻpni koʻrgan zahoti darvozaga yugurardi. 15 oʻyinda 10 gol + 3 golli uzatma koʻrsatkichi hech qanday yolgʻoncha boʻlmasligini bilaman. U toʻpni olish bilan bir vaqtda barcha narsani koʻra oladi — vaqtni oʻlchash uchun turib qolmasdi, oʻzining oʻtkir harakatlari bilan ishlarga boshqa tomonini qoʻydi. Ammo keling, oʻz sharofatimni qoʻsham: men Bilan oʻqigan vaqtimda jamoamning oʻtkir vaqtlarini Burak kabi oʻz vaqtida paydo boʻlgan futbolchi bilan taqdim etganim yoʻq. Ammo Paulo Kosta bilan boʻlgan vaqtlarimda uning harakatlarini oʻrganganman — uning toʻpni olishdan keyin darvozaga tomon yugurishi shunchalik oʻtkir ediki, to‘xtab qolishning oʻzi ham kech qolardi. Ikkalasi oʻrtasida yurib, Burakning asosiy gollaridagi vaqtni oʻlchab qoʻyish bilan gʻalabaga erishish qanchalar taʼsirli ekanligini yaxshi bilaman. Paulo esa oʻtkir va yuqori tempo bilan oʻz jamoasini oldinga olib borishning boshqa usulini koʻrsatdi. Shunday qilib, ikkala uslub ham oʻziga xoslik bilan toʻla — ammo Burakning soʻnggi daqiqadagi qahramonliklarini koʻrganimda yuragimni qaltiratadigan narsa borligini boʻladigan boʻlsam ham, Paulo Kosta oʻzining oʻtkir va oʻziga xos harakatlari bilan oʻziga alohida jozibadorlik kiritdi.

Oleng, qizg‘inlikka toʻyingiz-ku! Burakning soʻnggi daqiqalardagi 47 ta goliga qaramang — bu qanchadir tabiiy tarixmi? 6 mavsum davomida 47 ta yakkama-yakka vaqtda zafar quchish — bu qoʻlga kema qoʻyib oʻtiradigan ishmi? 😏 Odamlar, vaqtni oʻlchab qoʻymasdan oldin, unga qoʻl berganiga oʻzini ishonchsiz his etar ekan! 15 oʻyinda 10 gol + 3 uzatma — Paulo uchun raqamlar yaxshi, lekin uning asosiy gʻalabasi vaqtni oʻlchashdan koʻra **tezlik**da! Uni toʻp bilan koʻrgan zahoti darvozaga tomon yoʻl oladi, himoyachilar esa orqa tomonida qoladi. Burak esa soʻnggi daqiqada paydo boʻlib, odamlarni ajablantirib ketadi. Ammo demak, **oʻzingizni vaqtga tayanib koʻrsatmaydigan futbolchi oxirida nima qiladi?** Shunday qilib, ikki uslub ham oʻziga xos: biri toʻsatdan portlash bilan, ikkinchisi esa oʻtkir harakatlar bilan. Paulo oʻynaganda — oʻziga xos **dvigatel** kabi aylanib yuraveradi! Burak esa soʻnggi daqiqada chiqib keladi va ishlari bitadi. Shunday qilib, Burakning asosiy gollarida vaqtni oʻlchash ishlatilsa, Paulo oʻzining **tezlik va intizom** bilan oʻyinning hamma vaqtini boshqaradi. Qaysi biri yaxshiroq? Bu jamoaning ehtiyojiga bogʻliq, lekin oʻzini **vaqtni oʻlchovchi** deb biladigan Burakning oʻyinidan koʻproq narsa olish mumkini emas! 💸🔥

Ey, qizg‘inlar… 🔥 Burakning soʻnggi daqiqadagi 47 ta goliga qaramangmi! 6 mavsum davomida 87-daqiqada darvozani ishg‘ol qilish — bu vaqtni oʻlchab qoʻyishmi yoki yoʻqmi, bu gʻoyaning oʻziga qanday narsa degan savol tugʻdiradi! 😱 U yoʻqligi vaqtda jamoa nima qiladi? Qoʻshimcha vaqtga oʻtadi, ya’ni asosiy vaqtni ham toʻgʻri oʻynash kerakligini koʻrsatadi! Chunki u soʻnggi daqiqada paydo boʻlmasdan oldin jamoa qancha vaqt qayg‘uda qoladi? Paulo bilan ishlayotgan vaqtimga toʻgʻri kelgan edi-ku… uning 15 oʻyinda 10 gol + 3 golli uzatma koʻrsatkichi juda chiroyli koʻrinardi, lekin asosiy vaqtda yoʻqligi vaqtida jamoani olib borish uchun oʻzi yetarli boʻlmaydi! U toʻsatdan paydo boʻladi, oʻtkir harakat qiladi, lekin asosiy vaqtda taʼsirchanlik yoʻq — bu vaqtda ham Burak kabi oʻyinchining mavjudligi yoʻqmi? 🤔 O‘yin davomida Burakning asosiy gollariga oid bir voqeani eslayman — "Trabzonspor"ga qarshi oʻyinda 87-daqiqada toʻp chetga chiqdi, Burakning oyoqlariga tushdi va darvoza oldiga yoʻl oldi. Bu vaqtni oʻlchab qoʻyish edi, ya’ni uning yoʻqligi vaqtida nima qilishni bilgani. Paulo esa asosiy vaqtda toʻpni oldi va darvozaga yugurdi, lekin asosiy vaqtda ham jamoani olib borish uchun u yetarli edimi? Yoʻq! Shunday qilib, ikkala uslub ham oʻziga xos — Burak vaqtni oʻlchab qoʻyadi, Paulo esa oʻzining oʻtkir harakatlari bilan oʻyinning faol qismida gʻalaba qozonadi. Ammo asosiy vaqtda qaysi biri foydaliroq? Bu jamoaning ehtiyojiga bogʻliq, lekin yurakni qaltiratadigan Burakning asosiy gollarini koʻrganimda boshqa hech narsa koʻzga tashlanmaydi! 💪🔴

Oʻylab koʻrganman — ishonch bilan aytaman: Paulo Kosta va Burak Yilmaz oʻrtasidagi bu bahs butunlay ikki xil taktika haqida. Burakning soʻnggi daqiqadagi 47 ta goli yurakni qaltiratadi, lekin men oʻzim uchun boshqa narsani koʻrdim: asosiy vaqtda harakatni oʻz qoʻliga olgan odam — u qoʻshni boʻlsin yoki yoʻq, oʻyinni oʻzgartiruvchi boʻladi. Paulo bilan ishlayotgan vaqtimda uning 10 gol + 3 uzatma koʻrsatkichi hech qanday yolgʻoncha emas edi — u toʻpni koʻrgan zahoti darvozaga yugurar, himoyachilar esa orqada qolardilar. Lekin Burakning asosiy gollariga qaraganda… uning soʻnggi daqiqadagi portlashlari maydonning nafasi boʻlishini tushuntira olaman. "Trabzonspor"ga qarshi oʻyinda 87-daqiqada toʻp uning oyoqlariga kelganda butun maydon xavfsizroq koʻrinardi. Bu vaqtni oʻlchab qoʻyishmi? Ha, lekin bu uning yoʻqligi vaqtida jamoani olib borishga yordam bermasdi — qoʻshimcha vaqtga chiqish mumkin edi, lekin asosiy vaqtda qolish kerak edi. Shunday qilib, ikkala uslub ham oʻziga xoslik bilan toʻla. Burak qahramonlik qilish uchun soʻnggi daqiqaga qoldiradi, Paulo esa oʻzining oʻtkir harakatlari bilan oʻyinni boshqaradi. Qaysi biri yaxshiroq? Bu jamoaning ehtiyojiga bogʻliq — oʻzimizniki qaysi taktikaga mos keladi, shunga qarab tanlov qilishimiz kerak.