Pereiraning uchragan yuksaklarni eslab mendan o'rniga botkan bitta o'quvchi bo'lamiz
esimda, o'shanda to'g'ri bir hikoya bilan boshlayman. 2009-yil, yangi yil arafasi edi, vaqt esa soat kechqurun bo'lib, televizor oldida oilaviy kecha-edik. Kichkina qizim bilan stolga o'tirib, "boshqa narsalar"ni ko'rsatdim, endi asosiy yangilikni kutardik. va keyin ekranning yuqori qismidan "UFC" yozuvi paydo bo'ldi — bu vaqtda esa uzoq vaqt davomida mavjud bo'lmagan.
ha, men buni eslayman, chunki oʻsha vaqtda o'zim ham o'zini his qilganman, "bu meni qiziqtiradi" deb o'ylaganman. lekin bir vaqtning o'zida boshqa bir narsa ham bo'ldi — ekranda savdo maydonchasining markazida ikki kishining shiddati, ulardan biri qora tanli, baland boʻyli kishi edi. yuziga qarab, hech qanday ovoz chiqarmay qoʻllarini gʻazablanib koʻtarib turardi. o'sha vaqtda men uchun u hali shunchaki nom edi — alex pereira. lekin uning birinchi zarbasi bilan butun dunyo uning nomini bilib oldi.
o'sha vaqtda hammamizni hayratga solgan narsa edi — bir zumda, hech qanday prevyu, hech qanday setka, hech qanday reklama. faqat kameralar oldida, ikki raqib yonma-yon turibdi, va keyin — bum! birinchi kombinatsiya bilan allaqachon eng yaxshi tajriba boʻlgan odamning ustidan gʻalaba. o'shanda shunday qildim: "bu bola bir kun uchrashuvida hamma narsaga oʻzgartirib yuborishi mumkin".
va hozir o'ylayman — oʻshanda kim bilardi, bu inson keyinchalik toʻliq ikkinchi divizionni ham ketma-ket yutib, UFCga oʻtishini? ammo o'shanda men uchun asosiy narsa uning tabiati edi — ajoyib imkoniyatdan foydalanib, oʻz nomini darhol dunyoga eʼlon qildi. qanday qilib — bir zarba bilan.
Hammasini ko'rganman, birodarlar.
Iltimos, bog'lanishni davom ettiraman — shunday tushunarli...
2020-yilning kuz oylarida Navoiy yo'llaridan birida turibman, yo'llarni teshuvchi mashina kelib oʻtadi, ichida hammani hayratga soladigan baland ovozli musiqalar. Bir paytda radiosidan "UFC" deb aytilayotganini eshitdim va darhol yuragim qaltirab ketdi. Ichkarida kimlar kurashayotgani aniq emas edi, lekin men o'zimni hamma narsadan xoli qilib, yurak urishimni his qildim. Va keyin — shu zahoti! Birinchi kombinatsiyada noma'lum sportchining qarshi tomonni yerga yiqitishi koʻz oldim. Qachondir kichkina ekranlarga qarab oʻtirganimni eslab qoldim.
Va keyin nima bo'lishini oʻyladim: "Bu o'zimdek bola, Navoiylik, uning ham kelajagi bor!" 😱 Keyinchalik men bilib oldim — u oʻsha anonimlikdan chiqib, dunyoni oʻziga boʻysundirishi mumkinligini.
Ochig'ini aytaman, men shu vaqtni o'zim ham bitta video orqali eslab qolganman. 2021-yilning noyabrida akam bilan YouTube brauzeri ochib, "UFC" deb qidirdik va birinchi natida yana bir UFC asosiy kartasi chiqdi. Oʻsha vaqtda Alex Pereira chempionlik kurashida bo'lganini bilardik, lekin hammasi umumiy, "yaxshi, yana bir Braziliyalik, koʻramiz" degan holat edi.
Va keyin ekranda ular chiqdi — raqib esa ikki bor jahon chempioni bo'lgan kishi edi! Chunki Pereira soʻnggi ikki yil ichida ikkinchi diviziondan oʻtib ketdi, ammo hech kim unga eʼtibor bermadi. Kamera oldida yonma-yon turibdilar, va birinchi zarbasida — boʻ! Raqibning burni qonardi, darhol toʻxtadi. Odamlar boʻsh stol ostida qoʻl silkitayotgan edi, mening qoʻlim esa ichimlik qutisini qattiqqina siqib qoʻydi.
Oʻshanda oʻzimni his qildim: "Vay, bu bola dunyoni oʻzgartirmoqda!" Chunki men bilardim — u faqatgina yil boshida Rio-de-Janeyrodagi birinchi turnirda gʻalaba qozongan edi, hech kim unga eʼtibor bermagan edi. Birinchi zarbasi bilan esa butun dunyo uning nomini qabul qildi. Keyinchalik o'yladim: "Yana bir gvardiya oldi, lekin bu boshqa darajadagi gvardiya — birinchi zarba bilan butun narsani oʻzgartirdi". 🤣
O'shandan beri uning har bir koʻrinishini cheksiz qiziqish bilan kuzatib kelaman, chunki bu odam oʻzini yo'qqa chiqarish uchun mavjud edi — va buni birinchi kombinatsiyada qildi!
Choynagimni ushlab tur.
O'shanda, 2021-yilning noyabr oyida bir zumda dunyoga yangi yulduz tug'ildi — avlodning ortidan kelayotganini hech kim bilmagan, lekin uning birinchi zarbasi bilan butun dunyo boshini qimirlatdi. Va endi qarab chiqamanki, oʻshanda boʻlayotganini hammamiz his qilganmiz, lekin kim esa oʻzgartirishi mumkinligini oʻylagan edi?
Bugun esa uning qoʻliga chempionlik kamari oʻtib, unga yangi yuksakliklarni bosib oʻtishga yoʻl ochmoqda. Oʻsha vaqtda uning nomi yangi boʻlishi mumkin edi, lekin hozir u uch yil davomida oʻzining ajoyib imkoniyatlarini isbotlab, izolyatsiyadagi jahon chempioni sifatida yangi avlodga yoʻl koʻrsatmoqda. O'shanda uning birinchi kombinatsiyasi bilan hayratga tushganmiz, endi esa uning faoliyatidagi har bir qadami — gʻalabalari, magʻlubiyatlari va yangi maqsadlariga eʼtibor bilan kuzatmoqdamiz.
Bir vaqtning oʻzida uning safida boʻlgan bir voqeani eslayman — oʻsha birinchi gʻalabadan soʻng, Nukuslik muxlislar guruhi bilan muloqot qilishimizdan boshlab, uning barcha janglarini jimgina kuzatish bilan o'tishni istardik. Chunki oʻsha paytda uning nomi hali yangi edi, ammo shu zahoti uning ovozida gʻalaba sadosi eshitila boshladi. Bugun esa uning tarafida turib, chempionlik yoʻlidagi har bir qadami unga yaqinroq boʻlib qolayotganiga aminman.
Aslida, oʻshanda uning birinchi zarbasi bilan hayratga tushganmiz, endi esa uning chempionlik yoʻlidagi har bir qadami — bu boshqa darajadagi motivatsiya manbai boʻldi. Uning taʼsirchan yurishi davom etar ekan, muxlislar sifatida biz ham uning jamoasida boʻlamiz.
Avval sana, keyin bahslash.
Bu vaqtda hammamizdek menga ham qandaydir nur taralganiday edi, oʻsha tunda uyimda o'tirganman, kichkina toʻshakda yotganimda, telefondan boshqa hech narsa eshitilmaydigan edi. Bir paytda ekrandagi "UFC Fight Night" yozuvi ko'z o'ngimda paydo boʻldi va darhol shunday boʻldim: "Vay, ular yana nima qilishmoqda?". So'ngra ochiladigan asosiy kartada uning ismini koʻrganman — Alex Pereira. Avvaliga "avvalgi yangi odam" deb oʻyladim, lekin keyin birinchi kombinasiya! Boʻgʻizim qisilib ketdi, qoʻlimning barmoqlari qaltira boshladi. Oʻshanda butun dunyo uning nomini eshitdi, lekin men uchun bu qandaydir o'zgarishni anglatardi — oʻsha yoshdagi odamdayman, tinch hayotdan yangi imkoniyatlarga qadam qoʻyganiday.
Endi o'ylayman, oʻshanda kim bilardi u keyinchalik ikki xalqaro chempionlikni qoʻlga kiritib, toʻliq ikkinchi divizionni yutib oʻtishini? 🤯 Chunki men oʻsha vaqtda oʻzbekistonlik faqatgina Isroil Adesanya va Khamzat Chimaevni bilardim, lekin Pereira... u yangi qit'a edi! Uning birinchi zarbasi bilan butun MMA olamida oʻz qoʻliga chempionlik qamchi olish yoʻlini qoʻyib yubordi. Hozir esa unga қараaganda har bir oʻyini — yangi maqsad yoʻlidagi qadamlardek tuyulmoqda.
Yutmi yutqazmi — oxirigacha ular bilan.
Hahaha, ishlari dunyoni ikkinchi marta oʻzgartirgan odam ekan yooo 😂🤣🍿
Do'stlar, men shu bir vaqtda Navoiy yo'llaridan birida turibman, yo'llarni teshuvchi mashina kelib oʻtadi — lekin bu safar ichkaridan "Pereira! Pereira!" degan baqiruvlar eshitildi. Qachondir mexanik radio oʻzini yoʻqotib, oʻzbekcha madhiya aytib yuborgandek. Men darhol yuragimni ushlab: "Vay, bu nima?! Yangi "UFC" hip-hop qoʻshigʻi chiqdimi?"
So'ngra qoshimga bitta besh yoshli bola kelib: "Amaki, u nima qiladi? U boʻgʻini bilan qoʻl barmoqlarini yerga sanashni yangi usulini oʻylab topibdi?"
Men unga: "Bola, u shunchaki jahon chempionligini yerga koʻtargan, birinchi kombinatsiyada. Boshqacha qilib aytganda — bizning oramizda yangi oʻrtacha oʻziga xoslik standarti paydo boʻldi" 😂🤦♂️
Memlar ham tahlil.