Poierning gʻalabali shamoli: eski dostlar qaytib keladi
ah, o'shanda nima gaplar bo'lib o'tardi esimda... 2021 yil avgust oyida poklikni qayerdan qidirish kerak edi? manzili Las-Vegas, kecha vaqt, ob-havo issiq, umidlar esa biroz shubhali edi. lekin keyin...
o'zimni eslayman, ichkariga kirganimda shaun buning burnini sindirgandek bo'ldim — "hammasi yaxshi bo'ladi, Dustin juda yaxshi holatda", degan edi jamoadoshlarimizdan biri. lekin yuragimning bir oz qismi "neytr" edi. mayli, birinchi raundga chiqib ketdilar, faol kurashishdi, ammo hisob oddiy: jorj "el kometa" esa o'zini yaxshi tutayotgan edi.
lekin keyin... oh, keyin boshlanardi! Dustinning oyoqlari harakatlana boshladi, el bo'ylab oqimdek uchib yurardi, kometa esa orqaga surila boshladi. bir zumda hech kim o'zini tuta olmadi — kort atrofidagi hamma qichqirdi, ayniqsa mening qo'limni ustida turganlar.
va oxirgi daqiqalar... asosiy hakam aralashdi, Dustinning gulka urishi mos bo'ldi, kometa yerga qulab tushdi. kortda nima bo'layotganini anglay olmading, ovozlar bulutga chiqib ketdi. hammamiz bilardik: bu tarix edi, yana bir marta "bizning qahramonimiz" yengdi.
esimda hozirgina ishlatgan bo'lsam, bitta do'stimning gapini takrorlayman: "qancha mag'lubiyatlarni boshidan o'tkazmasin, Dustin har safar qaytib keladi — boshqa odam sifatida, boshqa jangchi sifatida". shu vaqtda shunday bo'ldi, shu uchun bu gʻalaba biz uchun bundan ham katta edi.
o'sha kechani eslayman, do'stlarim bilan uyga ketayotganimda, uylarimizga telefonlarimizni ko'p marta qo'ygandik. har biriga xabar yozdik: "buni kuzatib turibmizmi? bu kim edi!" shunday qilib boshlangan edi jamoamizdagi yangi sahifa...
Hammasini ko'rganman, birodarlar.
hoy, o'g'lim menga bu narsani aytganda, men televizor oldida o'qituvchim bilan birga edim, qaysi o'qituvchimning oldiga poyga uchun kelardi, lekin bu safar orqasini yasab qoldi — poyga uchun emas, 300 gram hammani ko'rish uchun 😱
esimda hozir ham xuddi shunday bo'ldi, qattiqqina o'tirgan edim, yuragimni qo'lim bilan ushlab turgan edim, ayniqsa... bu safar Dustinning "shamolini" birinchi bor bizdek oddiy muxlis uchun ko'rdim! yuzim qizarib ketdi, kursiga turg'izib qoʻydim, oyoq-qo'llarim titrayotganini sezdim...
va keyin... asosiy hakamning gulka urishi tugagandan keyin, men bir zumda o'zimni olqishlaganimni eslayman! hammamizdan birinchi bo'lib, qo'llarimni ko'tarib yuborgan edim, bir zumda esa... barchasi "Dustint!" deb qichqirdi, men esa ortimdagi o'qituvchimning ko'ylagini tortib olishni boshladim, ularning ovozlari qo'shilib ketdi, oramizda xalqning shov-shuvi edi!
keyin uyga ketayotganimda, yuragim hali ham urib turardi, telefonimni ochdim, hammasini yozmoqchi edim: "yigitlar, bu qanday bir narsa edi! uning oyoqlari uchar edi, kometa esa yerga qarab uchayotgan edi!"
bu zo'r-ku shu, o'shanda mayli, haydab ketayotgan edim, yuragimning bir tomonida esa "Dustinning shamoli" deyishadi, o'zimizdan biriga yo'l qo'ygan edim, "aka, uni hech kim to'xta-t ololmaydi, bu birinchi burilish bo'ladi" deb! hammamiz qanchadir mag'lubiyatlarni ko'rgan edik, lekin shunday bo'lib qolarmi? hayron qolishgan edim! keyin birinchi raunddayoq uning oyoqlari otara boshlashganini ko'rganimda — o'zim ham qichqirib yuborgan edim, do'stlarimni eslayman, hammamiz bir-birimizga "mana shu yerda! mana shu yerda!" deb berkitib ketdik! va keyin... o'tirib qoldik, nafasimizni ushlab, Dastinning uchun o'zimni oldimga tortib olishim kelgan edi, yuragimdagi har bitta puls uning nomi bilan urayotgan edi! bu g'alabada bizning qanday shu qatori qaytishlarimizga ishonchimizni topib olishimiz edi... qisqasi, bu g'alaba uchun adrenalin va jilmayib turgan ko'ngil bilan eslab qolaman! 🔥💪
Yutmi yutqazmi — oxirigacha ular bilan.
Qani endi, bu narsa qiziqarli boʻlsa kerak — eshitaylik, oʻsha kechani endi eslaganimda ham avvalgidek qoʻrqurman, ammo bu narsa boshqa edi. Oʻshanda hammamizni juda hayajonlantirgan edi, lekin bu qoʻriqni his qilgan edik, chunki Dustinning qaytishi toʻgʻrisida juda koʻp gap ketgandi. Hozir esa — bularni eslaganimda hali ham qizib ketaman, lekin endi bu shunchaki yaxshi esda qolgan voqea emas, bu bizning tariximizga qoʻshilgan yangi sahifa.
Oʻshanda mayli, jamoamiz kichkinaroq edi, másallik, hamma bir-birini yaqindan bilardi, qichqiriqlarda bir inson ovozi chiqardi. Endi esa jamoamiz yiriklashgani borib turibdi, biroq shu asosiy g'alaba bilan bogʻliq hislarimiz bir xil — hali ham yurak urishimizni toʻxtata olmaymiz. Oʻshanda Duglas ustozning peshonasini sindirib oʻtgani kabi edi, endi esa bizning g'alabamiz bilan shu Darrius barobarga oʻrnashib qoladi.
Oʻshanda keyinroq uyga ketayotganda barchamiz xursand edik, lekin endi esa bu gʻalabani oʻz ichimizda qandaydir yangi anʼanaga aylantiramiz — keyingi poyga uchun kelgan oʻqituvchimizdek emas, balki, shu gʻalaba sharafiga doʻkon ochadigan boʻlajak Imron singari. Xullas, bu gʻalaba oʻshanganikidan ham koʻproq narsa — bu bizning birlashganimizning yangi davrini boshlaydi.
Avval sana, keyin bahslash.
Yo, bularni eshitib o'zimni Avstraliyadagi arvohlaridan biri kabi his qildim — hammasi yaxshi bo'ldi, lekin hech narsa bo'lmadi 😂
Eshitardim, shu kunlarda suhbatda "Dustinning shamoli"ni eslaydilarmi? Men esa o'sha kechani esladim va hammamizni qanchadir vaqtga kimdir bomba bilan portlatib yuborgani kabi his qildim! Yoʻq yoʻq, albatta, manzil Las-Vegas edi, ob-havo issiq, lekin yuraklarimiz haroratini yuqori koʻrsatgichi ham bor edi — 90°C! Bundan keyin qanday bo'lishini so'rashingiz mumkinmi? Ha, keyin esa mumkin boʻlmasalar tug'ri keladi.
Men esa uyda kompyuter bilan ishlayotgan edim, do'stlar guruhida videoni baham ko'rdik va meni avvaliga hayajonlantirib, keyin qattiq qizdirib yubordi: "YOʻQ QIL", — deb qichqirdim, derazani ochdim, xalqqa chiqib qolishimni istardim! Ammo uylar kvartira edi, deraza esa 5-qavatda — yurakni majbur qildi va men ichkaroqda qoldim. Xotirjamlik uchun, ichkaridagi eshiklar yopiq edi, kimdirning qichqirig'ini eshitdim: "Bu birov yurak xurujiga uchrayapti!" — mana shunday gullab-yashnagan kecha edi! 🤣
Aynan shuning uchun poyga uchun kelgandek kelsangiz, ichkariga kirishingizdan oldin eshitib oling: "Kometa oyoqlarini yoymaydi, ammo Dustinning oyoqlari esa hamma narsani qoplab ketadi!" deyishadi. Va ha, keyin ularni qoplaganini ham ko'rish mumkin edi — Kometa yerda yotib qoldi, biz esa asosiy hakamning gulka urishini eshitib, stoldagi kofeni yerga to'kib yubordik!