poytaxtlik qahramon o'zbekistonlik ekanini istasak hali odamlar qora teriga molik bo'lmay…

Qani endi, 10 nafar chet ellik kurashchini ularning ota-bobolarining elini himoya qilish uchun yuborish — bu qandaydir ekzosotik filmdan sahnadek eshitiladi. Jamoa sifatida o'zimizni chempionlarga qarshi kurashga otlangan jangchilardan tashkil topgan 10lik deb tasavvur qilsak, ularning o'rtacha og'irligi 85 kiloni tashkil etishi mumkinmi? Na o'zida, na boshqa joyda! Bu hammasi qo'l bilan bog'liq bo'lsa, sababini ayt. Yoki hech bo'lmaganda shunday bo'ladimi?

Keling, bu haqida hammasi tushunarli — 10 nafarimiz ringga chiqsa, dunyo oʻzini kichik qilib koʻrsatadi... Charles kabi "Pancho"ni taniganlar biladi, u qayerda boʻlsin, toʻliq boʻshashib ketadi... koʻz oldimizda oʻtadi: oʻzbek yigitining kafti unga boʻysunadi! 💪🔥 Omad nimaga? Umid shu — ringda boʻlmasdan ham, 10 nafarimizning nomi kelgusida "sarlavha uchun da’vo etilganlik" roʻyxatida porlaydi!

Xuddi shu narsani Farruxuz aytgan edi, lekin men boshqa nuqtai nazardan qarayman. Transfer masalasi uchun birinchi navbatda jangchilarning o'rtacha jismoniy ko'rsatkichlariga va ta'sirchanliklariga e'tibor berish kerak. 85 kilo bilan jahon darajasidagi sportchiga qarshi kurash boshlanadi — bu allaqachon chekka holat. O'zbekistonlik kurashchilar orasida og'irliklari bo'yicha kurash olib boradiganlar mavjudmi? Ha, bor. Ammo ularning ko'pchiligi o'z vazn toifalarida jahon reytingini boshqarmaydi. Bu esa birinchi qiyinchilik. Transfer qilinadiganlarning har biri o'z milliy chempionatida yuqori natijalarni ko'rsatishi kerak, yo'qsa bu butun loyihaning realligini yo'qotadi. Ikkinchidan, jangovar tajriba. Charles Oliveira bilan ringda kurashish uchun kamida 10-15 o'yin bo'lgan sportchilar kerak. Yoki ularning tashkil etilganlik darajasi yuqori bo'lishi kerak. Aks holda bu 10 nafar uzoq vaqt davomida "yangi hayot" boshlashi mumkin. Uchinchi nuqta: psixologik omil. 10 nafar o'zbekistonlikning barchasi bu texnikaga va intizomga ega bo'lishi kerak. Yo'qsa ringda ular uchun dushmanlarga qarshi emas, balki o'zlarini himoya qilishga toʻgʻri keladi. Shunday qilib, transferning haqiqiyligi uchun bir necha shartlarni bajarish kerak: yoshi 23-28 oralig'ida bo'lish, vazni 77-93 kg oralig'ida, jahon reytingida top 200 ichida, kamida 10 ta professional jang o'tkazgan, shuningdek, jismoniy va taktik tayyorgarlik darajasi yuqori bo'lishi shart. Bunday kombinatsiyaga ega 10 nafar o'zbekistonlikni topishning mumkinmi? Ahamiyati yo'q, men ularning nomlarini eshitganmanmi yoki yo'q — loyiha real bo'ladimi, vaqt va moliyaviy imkoniyatlar ko'rsatadi.

Qani, Farruxuzning aytgani kabi — oʻzbek qahramonlarining kafti darvozabonlardek ishlar qiladigan kunlar yaqin boʻladir. Charles Oliveira bilan ringda kurashish uchun 10 nafarimizni yuboribgina qolmaymiz, balki oʻzimizning „Oʻzbekiston chempionati 2.0“ni ham tashkil qilishimiz mumkin. Chunki hozirgi vaqtda Oʻzbekistonlik MMA jangchilarining oʻrtacha ogʻirligi 85 kg atrofida boʻlganligimizdan darak bor. Masalan, Oʻzbekistonning eng yaxshi ogʻir vazn toifasidagi vakili Gʻulomjon Ummatov — 86 kg, faoliyatida 12 ta jang oʻtkazgan, shuningdek, Osiyo chempioni boʻlgan. Shuningdek, uning hamkasbi Bakhtiyor Gʻafurov — 84 kg, oʻz vazn toifasida jahon reytingida top 150 ichida turadi va 10 dan ortiq professional jang oʻtkazgan. Shunday qilib, transfer talablari boʻyicha birinchi ikkita nuqtani oʻzbeklar bilan toʻla qondirishimiz mumkin. Qolganlarini — psixologiya va tajribani esa jamoaviy tarzda oʻrganib chiqish kerak. Chunki bizning qahramonlarimiz ringda boʻlmasdan ham, oʻz mamlakatimizda „gʻalaba“ timsoli sifatida koʻrilishadi. Shuning uchun bu loyiha faqat sport bilan cheklanib qolmay, milliy gʻururimizning yangi choʻqqisi boʻladi! 💪🔥

Qanaqa yigitlar, bu gapni eshitganimdan keyin tupurib yubormoqchi edim — lekin charizasi bor, rostan ham. 10 nafarimiz ringda, ular hammasi qoʻrqishni unutib, oʻz mahoratlarini koʻrsatib ketishadi, bunda shubha yoʻq.

Of! Yigitlar, tinglang, buning aslida omad bilan alohida aloqasi yoʻq! 🤬 Ha, ofsayd deb ham o'ylash mumkin, lekin bu qahramonlarning kafti tarixga qoʻyilganligi uchun. Gʻulomjon Ummatov kabi yigitlar keladi, olishib ketadi — charlesning qoʻli buralib qoladi! 💪🔥 To'g'risi, omadning bunga aloqasi yo'q — bu o'zimizniki, mahorat yengadi, tamom! Xo'sh, azizlar, bunday 10likni topish mumkinmi? Qancha imkoniyat bor, shuncha qiyin! Ammo mamlakatimizdagi har bir yigit oʻzida bunday joʻshqinlikni olib yurganini bilaman. Men oʻzim ham doʻkonda ishlayman, yuzlab oʻzbek yigitlarini koʻrdim — ularning hammasida birorta boʻlsa-da, "qahramon"lik yuragi bor! Bu yerda 10 nafarini tanlashga vaqt yetadi, davlat va bizlar birga qoʻlimizdan kelganini qilishimiz kerak. 😤 Buning natijasi boʻlmasa ham, tarixda qoladi: oʻzbekistonlik jangchi Charles Oliveira bilan ringda turib, undan kuchligini oldi degan gap! Qani, boshqa mamlakatlar nima qila oladi? Bizda erk oqadi, qilganimizni qilishimiz kerak! 🔥

yaxshi, keling, o'tmishdan bir oz eshit — o'zim ham to'yib eshitgandir, lekin eslayman, sovetlar davrida ham mana shunday gaplar ketardi: qani, amerikaliklar bilan kurash uchun o'zbek kurashchilari ketardi, demak. yomon bo'lmasa, yaxshi, katta yurtda hali paydo bo'lmagan vaqtlar bo'lsa ham, hammasi yoq edi. qachonlardir boxda xalqaro musobaqalar bo'lganda, o'zbekistonliklar unutilmaslar qatorida qolgan edi: qani, Abdulaev ismli bir ukamiz bo'lgan, jahon chempioni bo'lgan, yuzlab janglar qilgan, hech kimga qiyinchilik bilan yutqazmagan. keyin, sambo kurashidan o'zining "katta o'g'li" shahrimizdan chiqib ketgan va jahonda gullagan edi — ularning hammasi hech qanday transferlar, grantlar yoki "10 nafar" loyihalari bilan bog'lanmagan, shunchaki o'zlari yetishib chiqqan edi. va keyin yana shunday ertalablar: hattoki futbolda ham, to'yib gaplar ediki, "o'zbekistonliklar jahon darajasiga yetib kelishadi", degan gaplar! qachonlardir Toshkentning "Paxtakor" jamoasi axir jahonda tanilgan edi — ular bilan birgalikda xalqaro turnirlarda o'ynab, dunyoning yaxshi jamoalariga qarshi bellashgan edilar. lekin bu ularni jahon chempioni qilib qo'ymadi, bor-yo'g'i o'zlarini ko'rsatishardi. shunday ekan, endi MMA bilan bog'liq bo'lsa, bu yana boshqa narsa — bu sportchilarning o'zlarini ko'rsatishga hamma vaqt bor, lekin ko'pchilikka eshitilgan odamlardan o'zbekistonliklar ko'p emas. va nima qilish kerak? avvalo, olishib olishish kerak, o'z ichimizdagi kuch-quvvatni to'plash kerak, keyin xalqaro turnirlarga chiqish kerak — boshqa yo'llar yo'q. chunki ko'pchilikning aytganidek, reytinglar, transferlar, reytinglar — bularning hammasi ikkinchi darajali, asosiy narsa — o'zingni o'zing himoya qilishga tayyorliging, jangga chiqishdan oldin o'zingni psixologik jihatdan o'rnatishing kerak. shunday qilib, 10 nafaringizni to'plash uchun hech qanday "maxsus" narsa kerak emas — ular allaqachon mavjud, shunchaki ularni to'play olsak yetarli. vaqt va imkoniyat bormi — bu loyiha qanchalik e'tiborga loyiq bo'lsa, shunchalik tez hayotga tatbiq etiladi. chunki tarixni o'zimiz yaratamiz, boshqa hech kim uchun yoʻl qolmaydi.