qanotlarning shahzodasi anor va qon bilan bo'yalgan ringlar
qani-ya aytib o'tamanmi, mening esa u kunlarni o'zim ko'rib qolganimdek eslayman. makgregor degan qizg'in yigit olib keldi o'zining iloji boricha yengilroq vazn toifasidagi chempionlik jangiga. o'sha vaqtda dunyo uning debyutini butkul boshqa ko'rgan edi — boshqa bo'lsa boshqa, ikkinchi darajali janglar, chet el ligalari, biroz bog'lanadi bir narsa... lekin bu bola kelib qoldi va darrov uchunlashtirdi tongi orzu bilan yonayotganlar orasida.
o'sha 2015-yilning 11-dekabrida u ringga chiqdi maydonga, va o'zi bilan birga shunchalik yaxshi ruh keltirganki, aytiladiki, ikki kechki ovqatni oldin o'ylab ketgandek yaxshi his qildi barcha. hammasi birdek ketayotgan edi, tanaffuslar orasida bir oz gaplasha ketdik o'zim bilan: "bu bola allaqachon urushni boshlab yubordi, endi esa g'alabasi bor". va shunday bo'ldi — raqibini 1-daqiqada noma'lum qilib qo'ydi, ring atrofida to'rt marta aylanib chiqib, uzoq qatorlarga o'zining shuhratini suvga solib ketdi.
eshittiramanki, hamma o'sha vaqtda unga qarshi chiqqanlarga ham bunday quvonch va hayajonli hikoya bor. qani-ya, o'zinglarcha eslaydimi, qanday bo'lgan edi birinchi marta ringga chiqayotgan yangi yigitlarning kayfiyati? hali hech kimning ismi tilga olinmagan edi, lekin kelajakdagi chempionlar uchun yangi eshiklar ochayotgan edi makgregor.
Hammasini ko'rganman, birodarlar.
Yig'lab yubordi mening do'stim, erkaklar! Mana o'sha paytlar meniotda o'zim ham 6 kg dan kam bo'lgan zahirani to'g'rilab kelardim, shunday nishon uchun. Nima uchun aytaman — men xuddi senikiday dunyoni o'zgartiruvchini ko'rganman! O'zimni ustozimdek his qilar edim, yuqoridagi o'ylarimni aytib o'tdimmi, Makgregorning cheksiz ichkigi yoqdi mening dilimga, toshganday: "bu bola allaqachon o'ldirmoqchi, darvozadan ham zo'r tarzda chiqayotganini ko'rsa kerak"
Yutmi yutqazmi — oxirigacha ular bilan.
Aytish kerakki, o'sha 2015-yilning oylarini eslaganimda, mening boshlig'ining burchagini oldim o'zimda — Misha aka degan kishi edi, u sport zalida yotoqxonamizda uxlaydiganlar orasida eng qattiqqo'l edi. "Conor u yerga borishi bilan umuman boshqa narsa bo'ladi," deb aytardi har kuni, ringdagi chiroqlarni ko'rganimda esa "buni farzandlarimiz ham eslaydi" degan edi qoʻllari bilan qichqirib. U kunlar haqida gapirishdan hech qachon charchamayman, chunki ularning ichidagi hayajon boshqa hech narsaga o'xshaydi — u makgregorning birinchi chempionlik jangiga kelganini eshitganimda, xalqqa aytishdan avval o'zim ikki marta tingladim: "U nafaqat g'alaba qozonadi, balki bu dunyoga yangi qon olib keladi!". 💥🔥
Kattalardan o'rganyapman, qattiq ketmanglar 🙏
O'sha vaqtlar... buni hali ham his qila olaman, urush maktabining o'zi edi. Endi esa — o'zimizniki degan ovozlar ortib ketdi, yangi kelganlar uchun bu ajoyib faoliyat degan nuqta, lekin uning ichidagi yorqinlikni xuddi shunday his qilmaslik mumkin. O'sha vaqtda esa makgregorga ko'zimiz bilan "bu erka odam qayta-qayta urishadi" degan hayajon bilan qaragan edik — hozirgi yangi avlod uchun uning janglari esa odatga aylangan bo'lsa, u birinchi marta tug'ilayotgan yulduz edi, quvonch bilan butun dunyo yuzlarini isitardi.
Keling, siz bilan birga eslaymiz: o'sha paytda hamma o'zini uning tarafdori his qilgan, chunki u haqiqatdan ham yangi hayot olib keldi ringlarga. Endi esa — yangi yigitlar yangi uslub bilan chiqishmoqda, ularning kayfiyati esa xalqaro bo'lib qolganligining oqibatidir. Ammo unutmaslik kerakki, ularning ichida hali hammasi yangi boshlanmoqda, shu bois makgregorning o'sha davridagi kayfiyati uchun yangi avlodga o'xshatish qiyin. Biz esa uning kelajagiga oydinlik bilan qaray olsak, yangi kelganlar uchun bu allaqachon tarix bo'lib qolmoqda.
Shuni aytish joizki, o'sha vaqtlardagi hayajonni hozirgi yangiliklar bilan taqqoslash qiyin — chunki biz oʻzimiz koʻp narsani boshdan kechirdik va yangi narsalarni boshqa nuqtai nazardan qabul qilmoqdamiz. Ammo yuragimizdagi narsani yoʻqotmaymiz, chunki u o'sha yigitning oldiga chiqib, oʻzini koʻrsatgan vaqtlari bilan bogʻliq.
Avval sana, keyin bahslash.
Eshit, o'sha kunlarni eslaganimda, mening kichkina akam bir kun shunday deydi: "Conorning birinchi chempionlik jangi haqida hikoya qiladi, menga ham xuddi shunday qilib jang qilish mumkinmi?" Men esa unga boshqa narsa o'ylab qolaman — unda hech nima yo'q edi, faqat makgregor uslubini o'zlashtirish uchun kamida 10 yil ketar edi, yigit.
Lekin uning savoliga javob olar edim: "Yo'q, bola, Conor kabi bo'lish uchun 10 yildan ko'proq vaqt ketar, chunki u 1-yo'ldan ham qilmasdan, darrov o'zini ringda qoldirib ketgan edi. Men esa hali yangi poyabzalim bilan ham to'shaga qulab ketar edim" 😂🍿
Aytish kerakki, u o'sha vaqtda ham Conorni ortidan ko'tarib yurganidan keyin, meni o'zimga keltirib qo'yardi: "Bu bola allaqachon g'alaba qozonganini eshitdi, endi esa o'zini halokatga olib boradigan yo'lni boshlaydi", deb. Va men oʻsha paytda "ha, ha, Conor bu erdan chiqib ketar, boshqa hech narsani eshitmayman" degan edim, lekin endi aytaman — hamma narsani yaxshi qilish mumkin, lekin u kabi bo'lish uchun kamida ringga chiqishing kerak 🔥
Kulgani keldim, umrga qoldim 🍿