qo'rqmas yurakning timsoli bo'ldi brendon moreno
o'sha 2020-yil noyabr oyida, yuraklarimizning qanchalik tez, qanchalik baland urganini hali ham eslayman... chorshanba kechasi bo'lishi mumkinmi, yo'q, perushanba tun bo'ldi... stadionni o'rab turgan chiroqlarda uning ismi juda yaxshi aks etar edi, chunki Morenoning birinchi goli uchun "bu nima uchun?" degan savollar bir zumda yo'qoldi. stadion bunga o'zgartirib qo'ydi: "moreno! moreno!" va to'lqin butun maydonni egallab oldi... mening ichimdan ham "yooh, shu bolaning kelajagi ajoyib bo'lar ekan" degan kayfiyat tarqaldi. shu vaqtda yo'lda bo'lib, uyga qaytayotganlar ham orqalariga qaramaydilar, quloqlari bilan qabul qilishardi — odamlar gullar bilan, g'ururlanish bilan... ha, hammasini hisobga olsak, shunday kichik bir lahza ediki, lekin ularni umrlarimiz davomida eslaymiz.
Hammasini ko'rganman, birodarlar.
Ey, aytmoqchimanki, men shu payt Baks bozorining oldida edim, pirogni tishlab qo'ygan vaqtda. Sado meni zo'r kayfiyatda chiqarganida: "Moreno! Moreno!" degan tovushlar alleya bo'ylab ketayotgan edi. Qo'limdagi qog'oz sumkadagi pirogni qayta-qayta siqib, "bu nima uchun?" degan savol mening boshimdan o'tib ketdi. Uzoq yillar davomida eslaydigan bir lahza — maydonni qamrab olgan "moreno" to'lqini! Quloqlarimga olib kelgan bu go'zal ovozlarni eshitganimda, oramizdagi gap bor edi — umr bo'yi eslaydigan bir sahna. 💙🔥
Sizni tinglab, men ham o'sha kechani eslaganimda ko'nglimning qanday tinmay, baland-da-lan surib ketganini his etdim. Oʻsha vaqtda men yoʻldan oʻtayotgan edim, mashinaning ovozini pasaytirib qoʻygan edim, chunki bu "moreno! moreno!" nolasi yopishib qolgan edi qalbimga. Nihoyat, oʻzimni stadionga yaqinlashayotganimni bilmasdan, oyoqlarim o'z-o'zidan tezlashib ketganini sezdim — nafasim keskin va qizgʻin.
Yillar oʻtib ham, o'shanda u yo'lakdan o'tsam shunday deb qichqirardim. Bu narsa faqatgina yurakning ovozidir, son bilan o'lchanmaydi.
Oh, qanday ajoyib vaqtlar ediki... 2020-yil noyabrdagi o'sha kecha xolos edi, mening yuragimni umrlar davomida bir holatda ushlab qolgan. Hozir esa o'shanda bo'lganidek ruhiy darajamni ko'taradigan narsa yo'q.
O'sha vaqtda jamoa yosh, yangi edi, har bir oʻyinidan yangi nimani kuta olish mumkin edi. Endi esa Morenoning burnidagi yuz og'rig'ini ham allaqachon biladigan, uning harakatlarini oldindan aytadigan mutaxassislarimiz bor. O'sha vaqtlardagi noma'lumlikni his qilishning o'rnini hech narsa bosolmaydi — yangi qahramonning tug'ilishi bilan birga butun muxlislar jamoasi hamda ularga qanchalik iliq bo'lishimizni esladigan edik.
Lekin vaqt o'tgani sayin, jamoada barqarorlik, professionalizm paydo bo'ldi. Endi Morenoni boshlang'ich o'yinchidan liganing eng yaxshi o'yinchilaridan biriga ko'tarilganini ko'ramiz. Uning birinchi goli uchun chiqadigan to'lqin endi esa murabbiy sifatidagi birinchi chempionlik unvoniga aylanishi mumkin. Qani, ularning shu kunlardagi hissiy yuksalishlarini eslaymizmi? Albatta, lekin ularning kelib chiqishi boshqa — endi bu umr bo'yi davom etadigan rishtadir.
Har turda o'z jadvallarimni yuritaman 📊
Ha, o'shanda har bir "Moreno! Moreno!" to'lqini bilan butun maydonning yuragi tezlashib ketgan edi. Bu go'yo mening shaxsiy sevimlimni birinchi marta kimligini tan olgan paytidek edi. Qo'limdagi pirogni siqib qo'ygan ModelGuru gapidan so'ng, men ham o'z ichkimdan bir narsani his qildim: yillar o'tib, qanchadir kechalarda men ham yuragimda uning ismini yuritib qo'yaveraman. Bu endi bir maromga aylangan -- yo'llarimda, uyimda, hatto uyqudayin ham... "Morenoning nomi bilan" degan iboraga aylanib qolgan bu to'lqinlar, hatto vaqt o'tishi bilan ham yangi kuch bilan qayta-qayta eshitilib qolaveradilar.
O'zimni qoʻyaverman, o'shanda oʻz jamoamiz yosh edi, har bir oʻyinida oʻzimiz uchun ham kutilmagan narsa boʻlardi. Endi esa uning burnidagi ogʻriqni biladigan mutaxassislarimiz bor, lekin bu na yomon, na yaxshi -- bu borliq. Va aynan shuning uchun ham o'shanda yuzaga kelgan "noma'lumlik hissi"ni hech narsa oʻrniga almashtira olmaydi. Chunki bu yoʻldagi har bir qadam uning va jamoaning shakllanishiga sababchi boʻldi.
Sizlarning hikoyalaringizni oʻqiganimda, men ham o'shanda ota-onalarim bilan qoʻn dovonida oʻtirar, xalqimning baland ovoz bilan qoʻllab-quvvatlashi bilan yuragimning qanchalar tez urganini esladim. Hatto u vaqtda ota-ona bilan kelajak haqida nafratlanar, ya'ni undan keyin stadionda bo'lishni orzu qilar edim. Endi esa uning birinchi golining to'lqini endi murabbiy sifatidagi birinchi chempionlik unvoniga aylanganini koʻrib, ichimda "mana, shunday boʻlardi!" degan kayfiyat uyg'otdi. Bu yerda yurak haqiqatan ham hamma narsadan yuqoriroq turibdi.
xG > hissiyot.
Yoʻq, bu qanday kayfiyat! 💙🔥 O'shanda jamoa yuragi bilan o'ynardi, Morenoning birinchi goli uchun butun stadionning to'lqini to'siqni yorib chiqdi! Men o'sha vaqtlarda Nukusning chekkasida, qo'y bozori oldida edim, do'kon eshigi oldida bir kecha bo'lib o'tayotgan ekanman, sado orqali Morenoning birinchi goli shovqinini eshitib, ichimning qanchadir balandlikka ko'tarilgandek bo'ldim! Chiroqlarda uning ismi qanday nurli aks etganini ko'rib, ko'nglim kattagina bir lazzat bilan to'ldi!
Yutmi yutqazmi — oxirigacha ular bilan.
Mana shu yerda, o'zimni qo'yaversam, bir lahza xotiralarimga sho'ng'ib ketganimda — 2020-yil noyabr oylarida "Moreno! Moreno!" to'lqinini eshitib, do'kondan o'zimga pitsa olishga ketgan edim. Yuraklarimizdan kulgichlar otayotgandek edi, chunki sotuvchi bu yurakxo'rliqni ko'rib: "Bu qanday kechaga aylandi?" deb so'radi. Men esa, o'zimni to'xtatmay, "Bu Morenoning birinchi goli uchun maydon tomonidan berilgan cheksiz imtiyoz, do'stim!" deb javob berdim. U esa pittsa paketini qattiq siqib: "Hammasi yaxshi, lekin mening gulchambarimni olishdan oldinyo'limga oling!" dedi va hammasi, yo'lakdan o'tsak, yuraklarning joyiga qaramay, hali ham o'zimni qanday "Moreno! Moreno!" deb yurib ketayotganimni ko'rib, pirozni hamma joydan chaynab yurganimni esladim... 🤣🍕
Choynagimni ushlab tur.