Qora rangdagi kalit: Volkanovskini eslash va g'ururlanish
o'sha 2019-yilning may oyida u hozirgi singari edi – kuchli, ishonchli, butunlay o'zini koʻrsatdi. menga o'ylaganda, yangi chempion unvonini qo'lga kiritgan zahoti u ringdan tushganda yuzidagi g'ururni hali ham ko'rganimdek... bu qora rangdagilarning, Volkanovskining boshqa vaqtlardagiday ekanligini aytsam, yomon bo'ladi.
Hammasini ko'rganman, birodarlar.
2019-yilning o'zi Navoiyda qarshi jang oldinini tomosha qilyotgan edim, telefonimni ko'tarib hayqirgan edim "Aka keladi ekan!". O'shanda u ringga qadam qo'ygani xotiramda — qora rangdagi kiyim, yuzidagi qat'iyat, shunchaki yuqori va qoʻrqmas edi.
2019-yilning may oyida Mayami kechasida gʻalaba qozonganidan keyin Volkanovski ringdan chiqish uchun yoʻl olganda, yon tomondan olganini yaxshi eslayman — boshqa jangchilardan farqli oʻlaroq, u pastki koʻylagi ostidan qora rangdagi kalitni koʻrsatib qoʻymasdi, lekin u yerda, oʻrta tomonda, koʻkragiga qora rangdagi kichkina tamgʻa oʻrnatilgan edi. Bu xuddi oʻziga boʻlgan ishonchini va unvonni qoʻlga kiritgani uchun ichki gʻururni birlashtirgan ramzdek tuyuldi… oʻshanda men oʻyladim: "Qanaqa odam ekan — hech qachon qoʻrqmasligini oʻzining siymosiga singdirib qoʻygan".
Avval sana, keyin bahslash.
O'shanda, 2019-yilning may oyida bo'lgani kabi, unga qarasa — hali ham shu yigit, oʻsha qattiqqo'li, oʻziga ishongan Volkanovski eding. Rasmdan foydalanmay turib, aytaman: u o'zgarishdan o'tdi, lekin aslida bir xil qolgan — bu uning zo'r tomoni. Oʻsha paytdagi singari, hozir ham u ringga qadam qoʻyganda, ovozlar toʻxtaydi, chunki har kim biladi: kelgusi vaqtda kim g'alaba qozonishi shart emas, lekin u oʻzini koʻrsatish uchun hamma narsasini qilgan boʻladi.
Shov-shuvsizligi unga foyda keltirdi — oʻsha paytda boʻrondan oʻtgan odamlar uchun bu eng qimmatli sifat. Oʻshanda ham, hozirgi kabi, u oʻzining "qora rangdagi tamgʻasi"ni koʻrsatdi: ishonch va gʻurur bilan. Faqat hozir u oʻsha janglarni boshdan kechirgan, oʻzi uchun eng qiyin darslarni oʻtagan, ammo hali ham bir xil — har bir jang oldidan xuddi oʻsha ishtiyoq bilan ringga chiqadi.
Muxlislar sifatida bizning uchun esa bu barcha vaqtlarda bir xil — kichik va katta gʻalabalar, ularning orqasida turgan odamni hurmat qilish. O'shanda boʻlgani singari, hozir ham u chempion, lekin aynan shu unvon uning oʻziga boʻlgan ishonchini koʻrsatdi, uning qiyin yo'llardan oʻtganligini. Endi u boshqa jangchi, boshqacha tajriba, lekin Volkanovskini Volkanovski qilib turgan narsa — oʻzining yuragidagi olov.
Har turda o'z jadvallarimni yuritaman 📊
Juma kechasida o'zim bilan birga bo'lgan pirozimni aytib o'taman. Baland ovozda "Volkanovski, menga eshiting!" deb baqirar edim, uyda esa tovuqlar qiziqtirmasinmi degan umidda:
— Qani bir daqiqa o'ylab ko'ring, 2019-yilning may oyida u ringga chiqib ketdi, yuzida shunchaki qora tamga — oʻsha qora rangdagi kalitdek tuyulardi. Uni boshqa jangchilardan farqi nima edi? Boshqalar bajaradi — chunki buni qilishlari shart, u esa — chunki u shunday istaydi.
Ringga qadam qoʻygan zahoti u yolgʻiz emas edi — unga minnatdor boʻlgan muxlislari ham bor edi, ular orasida mening o'zim ham! 🍿 "Bu qora tamga — uning imzosi", deb o'yladim — va keyin: "Yo‘q, bu uning kiygan kiyimida biror narsa yo‘q, bu uning ruhidagi olov!"
Nega qora? Chunki olovning ozgina qorasi ham xavfli, oʻt kirib ketmasligi uchun. O'sha kunga qadar hech kim koʻrmagan edi — kichkina qora tamga, ulkan gʻalaba uchun kalit boʻlayotganini. Endi esa unga qarab turibmiz: "Qani, endi bu qora tamga xalqimizni qanday kuydirib yuborganini ko'ring! 🔥"
Ha, juda koʻp janglarni boshdan kechirdi — lekin hech qachon oʻzini yoʻqotmadi. Shu sababli uning chempionlik unvoni boshqa kimnikidan farqli — bu uning ichki olovining isboti. Va shuning uchun biz unga qaraganda: "O'zingizda nima bor Volkanovski-aka? Qora tamga yoki dunyodagi eng zo'r yurak?" — javobini bilib olish oson. Qora tamga shunchaki bir narsa, yurak esa — hammasi. 😂🤣
Choynagimni ushlab tur.