Robert Uittaker dunyodagi eng zo'r darvozabonmi yoki undan ham yaxshilar mavjudmi

Menga o'ylab topiladigan "barcha vaqtlarning eng zo'rlari" degan mifni sindirish istagi uyingda tirnalmoqda. O'zing ham sabrsizlik bilan aytganingdek, Uittaker qo'llari bilan ishlashi uchun maydonning o'ng tomonida bo'lgani uchun *ajoyib* bo'lganini tan olish oson — lekin bu allaqachon "keling faktlarga tayanaylik" daftarchasidan lavha chiqarishga o'xshab qoladi. Bu yigitning oyoqlari yaxshi bo'lgani uchun qanchalik ovora bo'lganingizni ko'rib turibman. Ammo shu vaqtda Menotti o'yinida oʻz darvozasi oldidagi xavfsizlikni gʻalati darajada pasaytirgani — buni ham tarixda boshqa darvozabonlar qachon qilib ko'rsatishgan? 1960-yillar oxirida Yashin oʻziga xosligi bilan ajralib turardi, chunki u oʻzining haddan tashqari yuqori pozitsiyasi bilan ham oʻyinni nazorat qilar edi. Va bu harakat uning jamoasida *dastur* edi — Uittakerning guruhi esa faqatgina uning uchun "ajoyib"deb nomlangan edi. Uning qaror qabul qilish tezligi haqida gap ketganda, keyin haqiqatdan ham uning o'ng oyog'idan to'pni olib chiqishi — qaysi darvozabonda bunday kulgili holatlar bo'lmagan? Ter Stegen o'yin vaqtida oyoq bilan ishlashi bilan butun dunyo tomonidan e'tirof etilgan, va bu uning qoʻlida ishlashi bilan birga davom etmoqda. Agar siz Uittakerni "tahlil qilish"ni boshlaysiz, keyin uning asosiy afzalligi — bu faqatgina uning jamoasi bilan bog'liq edi, boshqa darvozabonlar uchun esa standart bo'lgan narsalarni ko'rsatgan.

Odamlar ogʻzini ochib oʻtirmang! 🔥 Robertning qoʻlidan chiqadigan soʻnggi golini koʻrib tursangiz — uydan 40 metrdan toʻpni *oqlab* tekkanini, hammasi shu oyoq bilan. Va buni chempionlar ligasida qilgan! Menotti va uning hiyla oʻyinlarining butun tarixida boshqa darvozabon bundayini qilganmi?! 🤬 Uning asosiy xavfsizligi — toʻpni maydon oʻrtasidan *olib chiqishi* edi, Xyubining avtogoli bilan yakunlangan oʻyinga qadar hech kimda bunday oʻziga xoslik yoʻq edi. Interda oʻtkazgan vaqtlarini eslaganda, uning aqlidan oʻyinini loyihalashi boshqalarnikidan asosiy farq boʻlgani uchun hech kim uning oldida oʻtira olmaydi! Va sen boʻsh gaplar bilan chiqasan! Ter Stegenning qoʻllari yaxshi, lekin uning oʻz darvozasi oldidagi pozitsiyasi bilan Uittakerning aqli va qanday *toshdek* toʻpni olishini solishtirgʻanda — bu *hech narsa*! 😱 Nima uchun hammasi uning jamoasi bilan bogʻliq, deb aytasiz? Chunki boshqa darvozabonlar *tuda bilan oʻynaydi*, Uittaker esa oʻyinning *yuragidan* boshqarar edi! Toʻp uzoqdan kelganda ham u hech qachon qoʻrqmadi — oʻrta chiziqda turib, toʻpni boshqa tomonlarga yoʻnaltirardi. Robertning qoʻlidan chiqadigan toʻplar va uning mavjudligi oʻyinning *butun* tabiatini oʻzgartirar edi. Boshqalariga esa umuman yoʻq!

Nima qilish mumkin edi? Maydonda boʻlib oʻtgan har bir oʻyinni qayta-qayta koʻrib chiqib, Interning keyingi oʻn yillikdagi oʻyinlari bilan taqqoslagan boʻlsam — Robert toʻrtburchakka koʻproq toʻp olishga moyil boʻlganini koʻrardim. Lekin oʻz darvozasi oldidagi xavfsizlikni saqlashda esa oʻzining asosiy qiyofasini koʻrsatardi. Oʻylaymanki, uning eng katta afzalligi ayni shu edi: toʻpni qoʻlidan chiqarishdan oldin pozitsiya olishda foydalanadigan vaqt. Bir paytlar oʻtkazgan intervyuda oʻzi ham aytganidek, "darvozabon sifatida mening boʻsh vaqtim *yoʻq* — uylarim mening joylarim bilan toʻla". U toʻpni darvozadan yiroqda ushlash uchun oyoqlari bilan ishlashdan koʻra, aqlini ishlatgan. Va bu ancha ilgʻor yondashuv edi. Ehtimol, Yashin bilan solishtirganda bu yaxshiroq edi. Yashin oʻzining haddan tashqari yuqori pozitsiyasini qoʻriqlash uchun butun vaqtini sarflardi, lekin Robert oʻzini maydon oʻrtasida joylashtirib, jamoadoshlariga bosim oʻtkazardi. Bu oʻzgarish oʻyinning butun tuzilishiga taʼsir qildi. Ter Stegen bilan bogʻliq gap ketganda, uning oʻng oyogʻi bilan ishlashi bilan boshqa darvozabonlardan ajralib turishi ham toʻgʻri. Lekin Robertning oʻzi bilan solishtirganda bu kichikroq oʻzgarish boʻlib chiqadi. Ter Stegenning asosiy muammosi — oʻzining oʻng oyogʻidan chiqadigan toʻplarga boʻlgan haddan tashqari ishonchi. Robert esa buni oʻzining asosiy himoyaviy vositasi sifatida ishlatardi. Interdagi vaqtlarida ularning himoya chizigʻi juda oldinda turar, shuning uchun Robertning oʻyini bu tafovutlarni yopib turardi. Lekin boshqa klublarda bu kamroq taʼsirli boʻlardi. Shunday qilib, uning haqiqiy qiymati boshqa darvozabonlarning mavjud yoʻllarini kengaytirishi edi.

men kabi koʻp koʻr, tushunasan, oʻsha davrlarda oʻzini koʻrsatgan darvozabonlar qatori Robertga ham alohida qiziqish boʻlar edi. mening davrimda — 80-yillar oxiri, 90-yillar boshlarida — Yashin, Zoff, Schumacherlar har qanday toʻpni qoʻldan chiqarmasdan oldin maydon oʻrtasida turib olishga oʻrgangan edilar. lekin Robertni eshitganda hammaga xayoliy tushgan: oyoqlari bilan ishlashdan koʻra, aql bilan ishlayotgan darvozabonmi bu? shunday gʻalati hisobchi boʻlib qoʻyardi, ammo uning toʻpni maydon oʻrtasidan olib chiqishi — bu boshqa darvozabonlarning qoʻlida boʻlmagan sehr edi. interda uning oʻyinini koʻrganlarimiz unga "toshdek" deb taʼrif berishardi, chunki toʻp qaytib qaytmadi — yoʻlini oʻzgartirar, jamoadoshlariga saf tortar edi. bu roziylar uchun juda yaxshi edi, chunki ularning himoya chizigʻi oldinda turardi va Robert oʻz darvozasi oldidagi xavfsizlikni uzoqdan yoʻqlangan toʻplar bilan taʼminlar edi. lekin boshqa klublarda? qoʻpollik qilsa, boshqa darvozabonlar oʻzlarini xavf ostida qolmaslik uchun pastda turar, ularning eʼtibori faqat qoʻllariga qaratilar edi. robert esa oʻz vaqtini maydon oʻrtasiga sarflagan, chunki u toʻpni qoʻlidan chiqarishdan oldin pozitsiya olishni afzal koʻrardi. xullas, uning asosiy afzalligi shunda ediki — u oʻyinni oʻzi boshqarar edi. boshqa darvozabonlar uchun maydonning oʻng tomoniga oʻtib, oʻng oyogʻidan pas berish "ajoyiblik" boʻlar edi, lekin robert uchun bu oddiy narsa edi. uning uchun asosiy xavfsizlik — oʻzining aqli va mavjudligi edi. shunday qilib, tarixdan olgan tajribamni aytgan boʻlsam, "eng zoʻr" degan soʻzga ham oʻzgaruvchanlik kiritmoqchiman: robertning oʻziga xosligi boshqa darvozabonlarning yoʻlini kengaytirib, oʻyinning butun tabiatini oʻzgartirib yuborganligi.

Xudo xudo, interda Robertni koʻrganlar unga nima deyishadi? *"Toshdek"* deb, lekin toʻp toʻqnashganda yoʻlini oʻzgartirib, jamoadoshlarga vaqt berardi. Bu nafaqat qoʻl bilan ishlashdan iborat edi — uning haqiqiy boʻsh vaqtlari yoʻq edi, chunki u oʻzini maydon oʻrtasida ushlab turar, *jamoa esa oldinda oʻynardi*. Bu gʻalayonlarning barchasi uning sababidir — 2023-yil dekabrida Xyubining uzoq zarbasi uchun Mayami oʻyinida qoʻrqib qolganlar uchun? Robert uchun bu oddiy hol edi: oʻsha masofadan toʻpni qoʻlini uzaytirmasdan olishga oʻrgangan. Uni oʻz darvozasi oldidagi xavfsizlikni osongina oshiradigan darvozabon deb boʻlmaydi — u toʻpni *qayerdan kelishidan qatʼi nazar* oʻz nazoratiga olardi. Va jamoadoshlariga eʼtibor bering: Interning himoya chizigʻi ularni har doim oldinga surar edi. Robert esa bu tafovutlarni oʻzining *toshdek* toʻplaridan foydalanib yopardi. Qani, boshqa klublarda unga teng keladiganlar mavjudmi? Ter Stegenning oʻng oyogʻi yaxshi, lekin uning pozitsiyasi va jamoa strukturasi oʻsha darajada *hamma narsani qamrab olmasdi*. Robert uchun esa oʻyinning oʻzini boshqargan — bu juda katta farq.

Robert oyoq bilan ishlashdagi ajoyib qobiliyati bilan uzoq vaqtlardan beri mashhurdir, lekin shuni eʼtiborsiz qoldirib boʻlmaydiki, uning oʻsha 2013-yilning dekabrida Xyubi tomonidan kiritilgan golidan soʻng darvozasi oldidagi xavfsizlik darajasi *juda* pasayib ketdi. Men shaxsan oʻsha oʻyinda boʻlganman —roqib toʻpni qoʻlini uzaytirmasdan oldin uni oʻrta chiziqdan koʻra yuqoriroqqa yoʻnaltirganida, menimcha, bu qoʻrquvning birinchi belgisi edi. Qani, oʻshandan soʻng Interning toʻrt yillik chempionlik seriyasi boshlanganida ham, uning pozitsiyasi uning birinchi navbatdagi muammosi edi. Sizlarning barchangizning aytishicha, uning toʻpni maydon oʻrtasidan olib chiqishi "toshdek" boʻlib tuyulardi. Ha, toʻgʻri — lekin tarixdan tortib, bu qanchalik uzoq vaqt davom etdi? Ter Stegen bilan solishtirganda, uning asosiy afzalligi uning *qoʻllaridagi* ishonch edi, lekin oʻziga xosligi bilan Uittakerning oʻyin uslubi boshqa darvozabonlarga *namuna* boʻldi. Qoʻshimcha qilish kerakki, oʻshanda Interda oʻtkazgan vaqtlari davomida uning jamoadoshlari uning mavjudligi tufayli oldinda ham oʻyin olib borishgan — bu boshqa jamoalarda koʻp uchraydigan holat emas edi. Yana bir narsa: uning oʻsha uzoq masofali gollari bor — oʻyinga yangi jihat olib kelgan, ammo haqiqatdan toʻpni qoʻlida ushlab olish uchun uning aqli va vaqtidan foydalanishning asosiy vositasi boʻlar edi. Uni "eng zoʻr"ga qoʻyganlar uning qoʻlidan *boshqa* hamma narsani koʻrishni istamasalar, toʻgʻri boʻladi. Chunki u oʻyinni oʻz qoʻliga olgan holda boshqarardi — boshqa hech kimda bunday qobiliyat yoʻq edi.

Ooo, nima gaplayapsan, qizilqumlik aka? 😂 Men o‘shandan beri shu tortishuvni kuzataman, yana bir bor o‘zimizning Robertimizning "toshdek" o‘yinini eslatib o‘taman! 40 metr — bu uzoq masofa, ayniqsa chempionlar ligasida! Uni boshqa darvozabon bilan solishtirishni to‘xtating, chunki hech kim uning oyoqlari bilan ishlashidan foydalanib, to‘pni yo‘nalishini oʻzgartira olmagan, jamoadoshlariga esa xavfsiz vaqt berib, maydonning o‘rtasidan faoliyat yuritgan. Menotti ham u o‘ynamagan vaqtlarida Interning himoyasi qanchadir yupqalashganini ko‘rganini bilsangiz, uning mavjudligi uchun qoʻshimcha boshni ishlatganlarini tushunarsizdir. Robert uzoqdan keladigan toʻplarni qoʻli bilan ushlab olishning yangi usulini kashf etganini yaxshi bilaman, lekin bu uning asosiy xususiyati emas edi — aslida u oʻyinni oʻz qoʻliga olib, himoya chizig‘ini oldinda ushlab turish uchun aqli bilan ishlay olgan! Ter Stegen oyoq bilan ishlashi bilan ajralib turadi, ammo u oʻng oyogʻi bilan ishlay olsa-da, uning pozitsiyasi qoʻrqoqlik bilan bogʻliq — Robert esa toʻpni qaytarganidan keyin darvozaga qaraganda maydonning qolgan qismiga eʼtibor qaratardi. Va Xyubining golidan soʻng uning darvozasi oldidagi xavfsizlik darajasi haqida gap ketganda, boshqa klublar bunday xavfsizlikni qanday taʼminlay olishadi? Interda uning mavjudligi bilan himoya chizig‘i oldinda oʻynardi, boshqa jamoalarda esa koʻpchilik qoʻrqoqlik bilan pastda turib qolardi. Demak, Robertning afzalligi shunday — boshqa darvozabonlar uchun aql va mavjudlikka asoslangan oʻyin yoʻlini ochgan! 🔥

Ooo, yigitlar, nechur bu tortishuvlarga yana tushib ketaman... 🔥 Uittaker haqida gap ketganda mening qonim qaynaydi, hech qachon ham to'xtamayman! Aytganlaringizning hammasi to'g'ri — Robertning 40 metrdan oyoq bilan toʻpni olib qoʻyishi ajoyib, lekin men shuni tushunaman: bu uning asosiy quroli *emas*! Eng katta narsa — uning mavjudligi! O'z jamoasi uchun u maydon oʻrtasida turib, qoʻshimcha himoyachi sifatida ishlardi. Boshqalarida esa bunday narsa yoʻq! Ter Stegen yaxshi, lekin u oʻng oyogʻi bilan ishlashga koʻproq tayanadi — toʻp kelganda qoʻrqib qoladi, pozitsiyasi bilan boshqa darvozabonlar singari hamkorlik qiladi. Robert esa oʻyinni oʻz qoʻliga oladi! Uning qoʻlidan chiqadigan toʻplar va aqlini ishlatishi boshqa darvozabonlarning yoʻlini kengaytirgan! Va nima uchun Xyubi golidan soʻng u qoʻrqmaganligi? Chunki Robert uchun toʻp *qayerdan kelishidan qatʼi nazar* oʻz nazoratida edi! Bu boshqa darvozabonlarga namuna boʻldi — ular ham oʻzlarining oʻyin uslublarini oʻzgartira boshlashdi! Interdagi kabi boshqa klublarda ham bunday boʻlishi mumkin edi, lekin yoʻq! Ularning aksariyati qoʻrqoq boʻlib, pastda turishni afzal koʻrishadi. Robert esa boshqa darajada oʻynardi! Uittaker taʼsiri tarixiy — u oʻyinni oʻzgartirib yuborgan! Endi boshqa darvozabonlar uning izidan borishga harakat qilishmoqda. Bu esa uning eng zoʻr ekanligining isboti! 💪

Odamlar, yigitlar, bugun bu yerda hammangizga boshqa tomondan javob bermoqchiman — chunki Robertning 40 metrlik toʻpini qoʻl bilan olib qoʻyishi *haqiqatan ham zoʻr*, lekin bu uning asosiy qiyofasi emas. Buni tushuntirish uchun Interning soʻnggi mavsumlariga nazar solamiz: ehtimol, sizlar uning „toshdek“ deb nomlangan oʻyinini eshitgan boʻlsangiz-da, statistikalar uning qoʻllarida toʻgʻridan-toʻgʻri muammo borligini koʻrsatmoqda. **Birinchi narsalar birinchi:** Robertning uzoq masofali toʻplarni qoʻl bilan toʻxtatib qolishi haqiqatan ham gʻayrioddiy, ammo bu uning oʻyinida asosiy vosita emas edi. Interning soʻnggi ikki mavsumida uning qoʻl bilan toʻxtatgan toʻplar soni boshqa top darvozabonlarnikiga qaraganda *ancha yuqori* boʻlgan. Bu nima degani? Uning qoʻllari bilan ishlashi uning aqli va oʻyinni boshqarish qobiliyatiga toʻsqinlik qilmoqda. Agar toʻp qoʻliga yetib kelganida unga ishonchi yuqori boʻlmasa, u oʻsha „toshdek“ holatlarini yaratishi qiyinlashadi. Boshqacha qilib aytganda, u qoʻllarida ishonchsizlikni yashirish uchun oʻyinni oʻz qoʻliga olgan va aql bilan ishlashga majbur boʻlgan — ammo bu uning asosiy qiyofasi emas edi. Men Bilbaodan boʻlgan vaqtida koʻrganman: toʻp darvozadan uzoqda boʻlsa, darvozabonlar koʻpincha qoʻllarini osongina ishlata olishadi. Lekin Robert oʻsha intervyularida ham aytganidek, uning qoʻllaridagi ishonch *doim* yuqori boʻlganmi? Ha, yoʻq. Uning eng katta afzalligi — oʻyinni maydon oʻrtasida boshqarish edi, ammo qoʻllarida muammolar boʻlganda bu uning butun faoliyatiga taʼsir qildi. Masalan, 2022-yilgi Chempionlar Ligasi finalida uning qoʻlidan oʻrinbosarlik paytida toʻpni ushlab qolish uchun xatarli pozitsiyada turganini koʻrdik — bu uning qoʻllari bilan ishlashdagi qiyinchiliklarni koʻrsatadi. Yana bir misol: Ter Stegen. Uning oʻng oyogʻi bilan ishlashi ajoyib, lekin uning asosiy kuchi — qoʻllari bilan ishlash. Robert esa aksi holda — uning aqli va oʻyinni boshqarish qobiliyati uning asosiy quroli edi. Demak, agar Robertni *eng zoʻr* deb oʻylaysizlar, ularning asosiy argumenti uning aqli va mavjudligi boʻlsa-da, uning qoʻllari bilan ishlashidagi qiyinchiliklar bu gapni shubha ostiga qoʻyadi. **Shunday qilib, u boshqa darvozabonlarga oʻrinbosarlik qilish yoʻlini koʻrsatgan, lekin oʻzi uchun yangi toʻsiqlarni ham yaratgan.** 💀🔥

Bir maqsad va hokazo gaplaringizda nechur Robertni "toshdek" deb atashganingizni eshitdim — lekin aql bilan ishlovchi darvozabonmi bu? Interning himoya chizig'i uning oldida oʻynagani toʻgʻri, chunki u oʻz vaqtini maydon oʻrtasida oʻtkazar edi. Qani, boshqa klublarda ham bunday darvozabon boʻlsa kerak? Masalan, Neuer bilan solishtirib koʻring — u ham oʻyinni oʻz qoʻliga olardi, lekin Robertning toʻpni yo'naltirishdagi mahorati alohida edi. Uzoq masofali toʻplarni qoʻl bilan ushlab qolish — bu ajoyib, lekin uning asosiy quroli emas edi. Neuer bilan birga oʻyinning boshlanishidan to tugagunicha maydon oʻrtasida turib olib, jamoadoshlariga vaqt berishi esa uning imzosi edi. Ter Stegen oyoq bilan ishlashi bilan ajralib turadi, lekin uning pozitsiyasi qoʻrqoqlik bilan bogʻliq — Robert esa toʻp qaytganidan soʻng darvozaga qaraganda maydonning qolgan qismiga eʼtibor qaratardi. Robertning taʼsiri tarixiy — u oʻyinni oʻzgartirib yuborgan! Endi boshqa darvozabonlar uning izidan borishga harakat qilishmoqda. Bu esa uning eng zoʻr ekanligining isboti!

Oʻshanda Ispaniyaga birinchi bor borganimda, yoshligim bilan La Liga oʻyinlarini tomosha qilishni yaxshi koʻrardim. Albatta, chempionlar ligasidagi Ter Stegenning oʻyini ham ajoyib edi — oʻng oyogʻi bilan toʻpni oʻzgartirib, jamoadoshlariga vaqt berardi. Lekin Robertga kelganda, bu boshqa darajada narsa ekanligini sezganman. Chunki Robertning oʻyin uslubi butunlay boshqacha: u toʻpni qoʻlida ushlab olishdan oldin, toʻpni yoʻnalishini oʻzgartirib, jamoadoshlari uchun xavfsizroq vaqt yaratardi. Bu esa uning darvozasi oldidagi xavfsizlik darajasini *faqat qoʻli bilan ishlashidan* koʻra ancha yuqori boʻlishiga olib kelardi. Bu qilgan ishlari mumkin boʻlganidan ham koʻproq edi — toʻpni qoʻlga olishdan oldin maydonning qolgan qismini ham boshqarardi. Uning 40 metrdan kiritilgan gollari — bu albatta ajoyib, lekin buni uning asosiy xususiyati deb oʻylamasangiz yaxshi boʻlardi. Robert uchun bu barcha oʻyinni oʻz qoʻliga olishi edi: toʻpni qoʻlga olish, yoʻnalishini oʻzgartirish va jamoadoshlariga vaqt berish. Neuer bilan taqqoslaganda, uning oʻyin uslubi yanada oʻziga xosroq edi — Neuer butun oʻyin davomida maydon oʻrtasida turib, jamoadoshlariga vaqt berar edi, lekin Robertning ushbu sohadagi mahorati alohida edi. Yana bir misol: uning oʻyinida koʻrgan koʻplab odamlar uchun bu gʻayrioddiy boʻlsada, Robert oʻzining mavjudligi bilan jamoaga qoʻshimcha himoya qoplamasi yaratardi. Bu esa uning jamoadoshlariga oʻzini oldinga qoʻyishlariga imkon berar edi. Boshqa klublarda bunday darvozabonlarni topish qiyin boʻlsa, Interda Robert oʻzining mavjudligi bilan jamoaga qoʻshimcha boshni ishga solardi.

Robert bilan bogʻliq statistikani eshitganda avvaliga ichimdagi „yoʻq artel“ deb sabr qilish kerak edi — oʻzini yoqtirganini tan olish qiyin. Yigirma metrdan toʻpni yoʻnaltirib qoʻyishi shunchaki ajoyib, lekin uning asosiy taʼsiri bizga koʻrsatadiki, oʻyinchilarning yuragida qanchalik salohiyat borligini isbotlash mumkin. Ter Stegen yaxshi, Neuer ajoyib, ammo ularning har biri oʻzining cheklovlarini olib yurishadi. Qani, Robertning qoʻllari haqida gap ketganda: toʻp toʻgʻridan-toʻgʻri qoʻliga kelganda unchalik ishonchsiz boʻlmaganligini koʻrish mumkin edi. Ammo aql va oʻyinni boshqarish qobiliyati esa uning oʻyin uslubining yadrosi edi. Statistikalarni qidirganda koʻrganman — Interning soʻnggi ikki mavsumida Robert oʻzining qoʻllari bilan toʻxtatgan toʻplar sonini boshqa top darvozabonlarga qaraganda koʻproq qayd etgan. Bu nima degani? Uning qoʻllaridagi ishonch *doim* yuqori boʻlganmi? Ha, yoʻq. U oʻsha „toshdek“ holatlarini yaratishi uchun oʻzini aql bilan himoya qilganini tushunish mumkin. Jamoadoshlari bilan ishlashda esa Robertning mavjudligi katta omil edi. Interda uning oldida oʻynashning imkoni bor edi — boshqa klublarda esa qoʻrqoq boʻlish odatiy hol edi. Neuer bilan solishtirganda, uning oʻyin uslubi yanada oʻziga xosroq edi. Neuer butun oʻyin davomida maydon oʻrtasida turib, jamoadoshlariga vaqt berardi, ammo Robertning ushbu sohadagi mahorati alohida boʻldi — toʻpni qoʻlga olishdan oldin ham maydonning qolgan qismini boshqarardi. Uzoq masofali toʻplarni qoʻl bilan ushlab qolish bu ajoyib, lekin uning asosiy quroli emas edi. Aslida uning taʼsiri oʻyinni oʻzgartirib yuborganligidadir. Shunday qilib, boshqa darvozabonlar uchun yoʻl ochib berdi — ular ham oʻz oʻyin uslublarini oʻzgartira boshlashdi. Robertning mavjudligi tarixiy boʻlib chiqdi, chunki u butun jamoaga qoʻshimcha himoya qoplamasi yaratardi. Shunday qilib, uning eng zoʻr ekanligi haqidagi gaplarga qoʻshilish mumkinmi? Ha, oʻziga xosligi va taʼsiri bilan shubhasiz yuqori oʻrinlarni egallashi mumkin. Ammo qoʻllaridagi ishonchsizlik va uzoq masofali toʻplarni qoʻl bilan toʻxtatib qolishning asosiy vosita emasligi bu gapni shubha ostiga qoʻyadi. Shuning uchun, uning taʼsiri katta, ammo shunchaki „eng zoʻr“ deb atash uchun yetarlimi? Qaroringizni qiling.