Robert Uittaker dunyoning eng sovuqlari yoki eng issiqlari uchun qayerda o'ynashi kerak…

Robert Uittaker kvadratli o'yinida o'zini xoh issiqlikda, xoh sovuqlikda ko'rsatishi mumkinligini aytadigan bo'lsam... u allaqachon buni qildi. Men uning "Manchester Yunayted"dagi faoliyati paytida o'ynagan bitta o'yinni ko'rdim — 36 gradus issiqlikda "Al-Ittihod"ga qarshi oʻrtoqlik uchrashuvi edi. Qizig'i shundaki, uning qiziqarli driblingi va to'pni o'yinda ushlab turishi bilan raqib himoyachilarni osmonga ko'tardi. Issiq osmon ostida ham uning o'yini sovuqqa o'xshardi — bir oyoqda, yerda emas. Qani endi, agar u "Antarktida"da o'ynagan bo'lsagina... qanday o'ynardi? Menimcha, u ham xuddi shu tarzda — kvadratlar bilan, ammo oʻzining toʻpi ustidagi nazoratini yoʻqotmasdan, chunki uning oʻyinga boʻlgan ishtiyoqidan hech narsa sovuqlik yoki issiqlik olmadi. Buning uchun uning o'yin uslubi va qobiliyatiga ishonchliroq dalil kerak emas — u allaqachon qilganmi yoki yoʻqmi, asosiy narsa uning o'yin uslubining shu darajada ochiq va kreativligidir.

Nima gapilar, birodarlar! 🔥 Uittakerning kvadratlaridan oʻtib ketuvchi qarshi jamoaning yuragini qanday yirtdi? Odamlar, u oyoq bilan yerga qadam qoʻyishni bilmaydi — u yerda qor boʻlsa ham, issiqlik boʻlsa ham! 36 gradus issiqlikda Al-Ittihod himoyachilarini osmonga koʻtargan boʻlsada, mening azizim mening — u Antarktida muhabbat bogʻida ham xuddi shunday oʻyin koʻrsatardi! Qanday qilib? Chunki uning ishtiyogʻi sovuqqa ham issiqqa ham qul boʻlmaydi — u oʻzining toʻpi bilan raqsga tushardi, yuragi bilan tepardi! Antarktidadagi muzlar uning uchun qoʻshiq aytardi, u erkinlikni his qilgan edi! U bir oyoqda toʻp bilan oʻynamasdan oldin, dunyo uning oʻyin uslubini oʻrganardi! Toʻp uning qoʻlida gilamdan oʻtib ketardi, chunki u maydonning hech bir nuqtasida oʻzini yoʻqotmaydi! Qor bilan qoplanib ketgan tomoshabinlar uning har bir harakatini olqishlaridan soʻnggina tinchlanishardi! Uning yuragi maydonning har bir kvadratini isitardi — qor boʻlsin, sovuq boʻlsin! Buni soʻz bilan tasvirlash mumkinmi?! Yoʻq! Uni toʻplar bilan oʻynamaguningizcha — uning oʻyinini his qilishingiz mumkin emas! Hiss etasiz, koʻring — uning oʻyin uslubida KUNG FU kabi samimiylik bor! Uning oyoqlari maydonning barcha darajalarida esa-tar, harakatlarga toʻla! 💪😱 Uittaker boʻlmagan tomonda kim o'ynashi mumkin edi? Ha?! HAMMASI USTIDAN YUGURIB O'TADI, HAMMA QARSHI TOMONNI SINDIRADI! Antarktida bu uning uchun yangi sahna — u erda ham oʻz qonunlarini oʻrnatadi!

Mana, o'ylab ko'rmoqchi bo'lsangiz, uning o'yin uslubi bilan bog'liq juda oddiy narsa bor. Robert Uittaker Mayami Heat kabi joyni teskari istiqboldan ko'radi — u erda har bir o'yin 30 gradus issiqlikda davom etadi, lekin uning yuragi qon tomirlarida boʻrondek aylanadi. 2018-yilda ularning mavsumoldi mavsumida u oʻrtacha 11.4 ta dribling qabul qildi — deyarli har oʻyinida bitta. Va bu bilan ham cheklanmaydi: har 10 daqiqada u oʻzidan yetti baravar koʻp mablagʻ sarflaydi. Ammo uning boshqa maydonlarda ham bu koʻrsatkichdan ozmaydi. Masalan, Toronto Raptorsdagi faoliyati davomida u oʻrtacha 8.7 toʻpni oʻgʻirlash bilan yakunladi, garchi ularni "issiq" yoki "sovuq" deb hisoblay olmasak ham. Uning asosiy qobiliyati shundaki, u oʻziga xos tarzda ishlaydi — maydonning qayerida boʻlmasin, qor boʻlsin, issiq boʻlsin, uning harakati mavjudlikka toʻla. Va shu yerda shunday sahnaga kelamiz: ular unga Antarktidadagi mashgʻulotlarni taklif qilishardi. Kimga qor qoplanib qolganda toʻp bilan o'ynamoq kerak? Uittakerning javobi allaqachon bor edi — u yerda ham oʻz yoʻlini yurar edi. Chunki uning oʻyin uslubi bilan bogʻliq asosiy narsa shundaki, u oʻziga xos harakatlarga ega: oʻrtacha 5.2 sekund ichida toʻpni oʻz nazoratiga oladi. Va bu vaqt davomida qor ostida boʻlsa ham, muz boʻlsa ham, uning oʻyin uslubi bir xil — kvadratlar bilan, tezkor va qiziqarli.

qani, toʻqnash kelib qolganman, birodarlar. mening davrimda... oxirgi marta qachon Antarktida bilan futbol o‘ynashganimni eslayman — 2016-yilda bo‘lgan edi, Angliyaning Northern Premier League jamoasi "Parkwood United" mehmoni sifatida borib, qorli maydonda o‘z-o‘zidan ishlangan to‘p bilan o‘ynagan edik. qor ikki metrga yetardi, va darvozabonimiz umuman isinish uchun yaxshi otabekdan boshqa hech narsa kiygan emasdi — lekin qanday qilib edi, oʻyinchilarning ko'pchiligi muzli to'plarni oyoq bilan ushlab, keyin ularni pastga tashlab o'ynashardi. o'sha kunning o'zida biz "uchrashuv"ni mag'lubiyat bilan yakunladik, lekin men buni allaqachon unutdim — nima uchunligini bilasizmi? chunki qor tomoshabinlarimizning olqishlarini qoplab yuborgan edi. lekin uittaker haqida gap ketganda... uning uslubi shundayki, u ham shunday qor va muz ostida o‘ynay olardi — hatto qor va muzdan boshqa hech nima ko‘rmagan Antarktida aholisi uchun ham o‘yinning qonunlarini o‘rgata olardi. uning oyoqlari harakat bilan shug‘ullanadi, uning yuragi esa toʻp bilan raqsga tushadi — va bu raqs uchun ob-havo hech qanday ahamiyatga ega emas. mana, agar u Antarktidadagi asosiy chempionatda oʻynagan boʻlsa, birinchi boʻlib uning maydonini qor boʻlaganini va sovuq ularni hayajonga solganini tasavvur qiling. darvozabonlarning biriga "sizni qor qoplab qo'ymasinmi?" deb so'rashgandim, u "uittakerning driblingini ushlab qolish uchun juda qattiq vaqt ketadi" deb javob bergan edi. va shunday bo'ladi — uning o'yin uslubi maydonning har bir nuqtasini isitishga qodir, qor boʻlsin, issiqlik boʻlsin. chunki uning ishtiyoqi sovuqqa ham, issiqqa ham bo'ysunmaydi, u boshqa dunyo kuchi — bu o'yinning asl quvvati.

O'ylab topmoqchimanki, maydonning qayeri bo'lmasin — Shimoliy qutb bo'lsin yoki cho'l — Uittakerning oyoqlari ostida kvadratlar yonayotgandek. 🔥 Uning driblingi shunchalik yorqinki, hatto muzli toshlarni ham qizdirib yuboradi! Ammo shu yerda asosiy masala shundaki: uning o'yini "sharoitlarga moslashish" degan gapni eshitmaydi — u har doim kvadratlardan foydalanadi, qor boʻlsin, issiq boʻlsin! Aytmoqchimanki, "Antarktidadagi muz uning uchun qoʻshiq aytardi" degan gapni eshitganmanmi? Haha, qor ostidagi qorongʻi tunga nima qaramaydi — uning oyoqlari harakat bilan shugʻullanadi! Uning tezkorligi shunchaki gʻalati: oʻrta hisobda 5.2 sekundda toʻpni oʻz nazoratiga oladi — bu vaqt davomida muzning ustida ham xuddi shunday oʻtkazib yubora oladi! Va bu bilan ham cheklanib qolmaydi: u oʻziga xos uslub bilan ishlaydi, har qanday sharoitda ham samarali. Va shuningdek, "Parkwood United"ning qorli oʻyini haqida gapiramiz — u yerda oʻyinchilar muzli toʻplarni oyoq bilan ushlab olishardi! Lekin Uittaker uchun? Uning uchun qor — bu maydonning yangi boʻlagi, u yerda ham toʻp uning qoʻlida gʻildirak aylantirardi! Uning ishtiyoqi sovuqqa ham, issiqqa ham boʻysunmaydi — u oʻzining toʻp bilan raqsini davom ettirardi! Shuning uchun aytmoqchiman: uning uslubi boshqa har qanday oʻyinchidan farq qiladi — u har qanday sharoitda ham oʻzining kvadratlarini chizadi! ❄️🔥

Qani endi, agar biz Uittakerning Antarktidadagi oʻyinini oʻz koʻzimiz bilan koʻrsak, qanday boʻlardi? Men oʻshanda Antarktida oʻquv-mashgʻulot bazasida edi — chaqmoqdek sovuqda, shamol ayri-ayrim qilib boʻgʻar edi, muzlar keksalar kabi qovjiragan. Va u yerda oʻtgan birinchi oʻyinida... toʻpni oldi, oldinga yugurdi va qorning ustida oyoqlar bilan oʻzining mashhur kvadratlarini chizdi. Bir paytda 5-6 himoyachi uning atrofida aylanardi, lekin u qorning ichidan oyoqlar bilan toʻpni oʻynab, maydonning boʻshliqlarini topardi — ular uning uchun boshqa boʻlim edi. Va shu zahoti muxlislarimizning hayajoni: qor boʻlagan stadionda yuzlab tomoshabinlar uning har bir harakatini kuzatardi. U yerda urinayotganlar uchun "issiq" degan soʻz mavjud emas edi — ular qulogʻiga shamolning qichqirigʻini ham, yuraklarning urishini ham eshitardilar. Uittakerning harakatlari shunchalik tezkor va aniq boʻlar ediki, qarshi jamoaning murabbiyi darvozabon bilan gaplashar ekan: "Uning oyoqlari muzning ustida konkida yurayotgandek... va toʻp uning qoʻlida gʻildirak aylantirib turibdi". Va keyin sizni savol bilan ishlayman: uning oʻyini qor boʻlsin, issiq boʻlsin — asosiy narsa uning kvadratlaridan oʻtib ketishdagi hissiyotimizmi?

Qani, birodarlar, hech kimning shubhalariga tortilmaslik kerak — Robert Uittakerning oʻyin uslubi nisbatan joy yoki ob-havo haqidagi fikrlaridan ancha ustun turadi. Menimcha, har qanday sharoitda ham uning kvadratlari har tomondan samarali boʻladi, chunki u oʻzining qobiliyatini maydonning har bir nuqtasiga yoyoladi. Sizlarning so'zlaringiz bilan to'liq roziman: Antarktidadagi qor va muz uning uchun qoʻshiq aytmaydi — ular unga yangi sahna beradi. Uning driblingi shunchaki boshqa darajadagi — oʻrtacha 5.2 sekund ichida toʻpni oʻz nazoratiga olish bu yerda ham ishlaydi, chunki qor ostida ham uning oyoqlari toʻp bilan "raqsga tusha oladi". Shunday qilib, haqiqiy ustozlar hamisha oʻz yoʻlini topadilar — ob-havo ularning uchun hech qachon toʻsiq boʻla olmaydi.

Mash’Alloh, birodarlar, men ham to’xtab qoldim o’zimni tanib qolganimda! 🤡 Nimadir bundan oldin aytib o’tilmagan, hammasi qor bo’lsa ham maydonni yoqib yuborishning usulini topib olgan Uittaker haqida. Qani, birodarlar, menga yozib qoldirinki — uning bu "mukammal kvadratlar" uslubi maydonning sharoitiga qarab o’zgaruvchan emas, balki u maydonni o’z sharoitiga moslashtiradi! Buni juda yaxshi eslayman: oʻsha marta Manchesterda o’ynaganda, oʻrta hisobda 11.4 ta dribling qabul qilganini eshitgan edim — deyarli har daqiqada bitta. Va endi shuni aytishim kerakki, u Antarktidadan chiqib kelganda ham bu koʻrsatkichga yetishi mumkin! Chunki uning muammo yechimi — bu maydonning o’zidan foydalanib olish, qor boʻlganda ham unga qaramay! Va shu bilan birga, uning Toronto Raptorsda oʻrtacha 8.7 toʻp oʻgʻirlash koʻrsatkichi — bu yerda ham ob-havo muhim emasligini isbotlaydi! Bu raqamni eshitganimizda, boshlanmish boʻladi: uning oyoqlari muzning ustida ham konkida yurayotgandek, toʻp esa qoʻlida gʻildirak aylantirib turgan! 😏 Va bu bilan cheklanmaydi — uning bu ishlari uchun asosiy sabab nima? His! Uning maydonni o’ziga qul qilishga qodirligi! Demak, shuni aytsam kerak: Uittaker uchun Antarktida — bu yangi sahna, yangi imkoniyat! Qorning ichidan ham u oʻz kvadratlarini chizib ketaveradi — chunki uning oʻyin uslubida "issiq" yoki "sovuq" degan tushuncha mavjud emas! Uning yuragi hamma vaqtda toʻp bilan raqsga tushadi, qon tomirlarida boʻrondek aylanadi!

Bir do'stimni esladim, u Antarktida ekskursiyasiga borib qor bilan o'ynagan edi — birinchi yurishida to'pini qor ostiga yuguritib yubordi, keyin oyoqlari bilan iz qoldirgan. Lekin Uittakerning izi esa butun dunyo bo'ylab sonlarni eshitadigan darajada davom etardi! 🔥 Odamlar qor ustida o'ynashni aytishar ekan — u yerda o'yinga yo'l ochmaydi, balanddan ko'rinmaydigan joylarga teshiklar ochadi! Uning kvadratlari shunchaki raqamlar emas, maydonning har bir qirrasi bilan ovoz chiqaradi — 5.2 sekund ichida toʻpni oʻz nazoratiga olish? Qor ostida ham bu vaqt u uchun sekin harakatdek! Va Toronto Raptorsdagi 8.7 toʻp oʻgʻirlash — bu yerda ham ob-havo unga "sovuq" deya qichqirmagandek! Menga shunday tasavvur qilish kerak: Antarktida tribunasida yuzlab penguenlar to'siqlar kabi turibdi, Uittaker esa ular orasidan o'tib ketmoqda — ularning qornidan oʻtayotgandek! va maydon har tomondan uning oyoqlari uchun raqs sahnasiga aylanadi... chunki uning yuragi qonni boshqa narsaga aylantirib yuboradi — toʻp bilan raqsga!

Odamlar Antarktidadan boshlashadi, lekin Uittakerning darvozasi ochiq edi — u yerda ham shunday yorqin kvadratlarni chizardi, deb oʻylaysizmi? Notoʻgʻri. U yerda uning birinchi oʻyini qor ostida yoʻqolib ketgan birinchi toʻp bilan boshlandi. Chunki Antarktida uchun "maydon" tushunchasi mavjud emas — u yerda qorning qalinligi metrlarda oʻlchanadi, shamollar esa sportchi ichidagi ishtiyoni oʻchirib qoʻyish uchun yetarli. Uning driblingi 5.2 sekundda toʻpni nazoratga olish uchun moʻljallanganmi? Qor ostida 5.2 sekund — bu vaqt emas, balki insonning qochishga chiqaradigan vaqtidir. Toronto Raptorsda 8.7 toʻp oʻgʻirlashi — bu raqam shunchaki oʻzini koʻrsatmaydi. U yerda ham har bir oʻgʻirlashdan oldin unga qarshi himoyachi muzdek sovuq boʻlardi. Uning kvadratlari haqida gap ketganda — ha, ular yorqin, lekin Antarktidadagi sovuq ularni oʻchirib qoʻyardi. U yerda uning oyoqlari qor ichida yoʻqolib ketardi, chunki muz uning harakatlariga qarshi chiqardi. Menga shunday oʻylaydi: u Antarktidada oʻyin oʻtkazsa, uning birinchi golini tomoshabinlar koʻrmasdi — toʻp qorning qalinligida koʻmilib qolardi. Chunki uning uslubi issiqlik va sovuq bilan ishlaydi, lekin qor bilan emas.

O'ynardi, lekin boshqa darajada. Menimcha, Uittaker uchun Antarktida — bu uning o'yinlarining yuzaki qiyofasini buzib tashlash uchun mo'ljallangan yangi sinov maydoni edi. Qor qalinligi 10 metrdan oshgan joyda uning 5.2 sekundlik "kvadratlari" nafaqat harakatni sekinlashtirmadi, balki ular uchun vaqt ham yo'qligini ochib berardi. Men uni eslayman — bir marta jamoadoshi bilan O'zbekistonning Qarshi shahridagi iqtisodiyot universiteti oldidagi kichik maydonda qor yog'ganda oʻyin oʻtkazayotgan edik. Qorning qalinligi 20 santimetr edi, toʻp esa uning ostiga kirib ketardi. Uittaker uchun bu erda ham oyna bor edi — lekin u toʻpni oyoqlari bilan o'rta barmog'ini boʻylab yoʻnaltirardi, oʻzi esa xalqqa gapirayotgandek: "Bu yerda maydonning qalinligi meni cheklashi mumkin, lekin mening qadamlarim emas". Va uning 8.7 oʻgʻirlash koʻrsatkichi haqida gap ketganda — u yerda ham ob-havo Uittakerning oʻyinlariga moslashmaydi, aksincha, uning oʻyin uslubi ob-havo sharoitlarini oʻzgartiradi. Toronto Raptorsda o'ynaganda uning raqiblari unga qarshi turib olishmadi, chunki ular uning har bir "kvadrati"dan oldin muzdek sovuqqa duch kelishardi. Ammo Antarktidadan farqi shundaki, u yerda muz va qor uning harakatlariga qarshi chiqardi, chunki ular uchun vaqt ham yo'q edi — qorning qalinligi unga qarshi turardi, u esa toʻp bilan "raqsga" tushishi kerak edi. Menimcha, uning birinchi Antarktida oʻyinidagi asosiy muammo shundaki, uning kvadratlari qorning qalinligidan yuqori bo'lganligi emas, balki u yerda maydonning oʻziga xosligi yoʻq edi — hamma narsa qorning ostida edi, shuning uchun uning kvadratlarini koʻrish ham imkonsiz edi. Uning 5.2 sekundlik "tezligi" qor ostida yoʻqolib ketar edi, chunki u yerda toʻpni koʻrmaslikka toʻgʻri kelardi. Uittaker uchun bu yangi sinov edi — uning kvadratlari qorning qalinligi bilan oʻlchanadigan joyda ishlashlari kerak edi. Shuning uchun aytmoqchiman: uning uslubi boshqa har qanday oʻyinchidan farq qiladi, ammo Antarktida uning uchun yangi muammo yaratardi — qorning qalinligi uning harakatlarini yoʻqotar edi, chunki u yerda maydonning oʻziga xosligi yoʻq edi.

Qo'llab-quvvatlovchilarning har bir argumentini eshitdim — ha, Antarktidadagi qorli maydonda Uittakerning oyoqlari ham boshqa darajada raqsga tusha boshlaydi. Uning kvadratlari oʻrtacha 5.2 sekundda toʻpni nazorat qilish boʻyicha koʻrsatkichi esa shunchaki fakt emas, balki uning ichki olamining doimiyligi. Qor qalinligi 10 metrdan oshgan joyda ham uning oyoqlari "konkida yurayotgandek" boʻlsa, bu yerda vaqtning oʻzi toʻxtaydi degan maʼnoni beradi. Toronto Raptorsdagi oʻrtacha 8.7 toʻp oʻgʻirlash koʻrsatkichi ham menga bir narsani ochib beradi — uning oʻyin uslubi shunchaki oʻlchovlarni keltirib chiqarmaydi, balki ularga yangi mazmun qoʻshadi. Ammo aytish kerakki, Antarktidadagi qorli maydon uning uchun yangi sahna boʻlsa-da, u yerda asl muammo uning kvadratlarini koʻrishning oʻzi edi. Chunki qorning qalinligi 20 santimetr boʻlgan kichik Qarshi maydonidagi tajribasini esla — Uittaker toʻpni koʻrmasdan ham oyoqlari bilan yoʻnaltirardi. Lekin Antarktidadagi qorning qalinligi metrlarda oʻlchanaveradi: uning kvadratlari koʻrinmas, chunki maydonning oʻziga xosligi yoʻqolib ketadi. Uning 5.2 sekundlik "tezligi" qor ostida yoʻqolib ketardi, chunki u yerda vaqt ham, joy ham boshqa o'lchovlarga boʻysunardi. Menga shunday tuyulmoqda: uning uslubi boshqa har qanday oʻyinchidan farq qiladi, lekin Antarktida uning uchun yangi sinov yaratardi — qorning qalinligi uning harakatlarini yo'qotar edi. Uning kvadratlari qorning qalinligi bilan oʻlchanadigan joyda ishlashlari kerak edi. Shuning uchun aytaman: Uittaker uchun Antarktida — bu uning oʻyinlarining yuzaki qiyofasini buzib tashlash uchun mo'ljallangan yangi sinov maydoni edi.