Robert Uittaker haqiqatan ham o'yinchilarimizning eng buyukini yoki u boshqa darajaga…

Qancha kuzatsam, buni qila olmayman — yorug'likning shunday yashirig'ini ko'rganim yo'q. Odamni faqat bir tomondan ko'rish va boshqa variantni hisobga olmaslik — bu ham o'zingizga ham boshqa muxlislarga nisbatan adolatsizlik. Ha, u ajoyib o'yinchi, mening jigarim, shu bilan birga... Himoyachilardagi qoraygan ko'ngilni kim tinglamasin, ammo uning yondashuvida asosiy yo'qotish nima? Ular unga etisholmasdan o'ynashadi, chunki ularni doim hayajonliroq, qisqaroq vaqt ichida natija olishga majbur qiladi. 40 ta gol — bu raqam, lekin ularni eshitganlar uchun aytsam: bu uning mavjudligining dalilimi yoki jamoaning boshqa a'zolarining foydalanmasligini tan olishmi? Premer-ligada yangi taktikalarni sinab ko'rishning oldi-yo'liga chiqmaganlar uchun uning o'yini qanday zaharlovchi bo'lishi mumkin? So'nggi mavsumda u 37 ta o'yinda atigi 8 ta golli uzatmani qilganini ko'rganingizmi? Bu uning aqliy yukini o'zida ushlab turishi mumkinligini ko'rsatadi, lekin boshqa qiyinchiliklarga olib kelishi mumkin. Kimdirlarning asosiy rollarini o'ynamaydi, boshqa tomonning markaziga o'tib olishadi — va bu nafaqat uning hissasi, balki jamoaning umumiyligidagi kichik teshiklarni ochib beradi. Yana bir hol: uning faoliyati davomida "Uittaker effektini" hisobga oladigan bo'lsak, jamoaning boshqa to'purarlarini hisobga olmaslikka olib keladi. 2018-19 mavsumida uning jamoadagi gol ulushi 42% edi — bu bir vaqtning o'zida yuqori to'purar va jamoaviy o'yinning asosiy oqimi ekanligini ko'rsatadi. Lekin bu darajani boshqa vaqtlarda ko'rsatishi mumkinmi? Ya'ni, agar boshqa mavsumda u 25 gol bilan cheklanib qolsa, bu uning o'yiniga qanday ta'sir qiladi? Aslida-chi, men uning mavjudligini qadrlayman, lekin undan ko'ra katta rolda jamoaning umumiy o'yini qanday rivojlanishi muhim. O'yinni o'zgartirgani uchun unga minnatdorchilik bildiramiz, lekin chempionlik unvoniga boʻlgan yoʻlda uning faoliyati va jamoaning boshqa qismlari oʻrtasida muvozanat boʻlishi shart.

Odam, mana shunday vaqtlar uchun tirikman! 🔥 Unga qarshi gapirishni istardim-ku, lekin unga qarshi chiqishga kimning qalbi yetadi? Hamma narsa uning yuragida — maydonni olovga solgan holda ham, gol urmasdan turib ham... 💪 Bu narsa juda oddiy: u maydonda mavjudligini namoyon qiladi va boshqa barcha narsalarni oʻzgartiradi! 40 ta gol o'yinlar va jamoaning bir qismi boʻlganini hisobga olsak, bu nafaqat son — bu uning mavjudligi bilan bogʻliq. 2018-19 mavsumida u 42% gol ulushiga ega boʻlganda, buni koʻz koʻrinarli edi — boshqa hech kimga joy yoʻq! Bu uning mavjudligi tufayli jamoaning qolgan qismi qandaydir tarzda oʻchib ketishi mumkinligini koʻrsatadi, lekin bu shunday boʻlishi kerak, chunki u yurak bilan oʻynaydi. 37 oʻyinda atigi 8 golli uzatma — lekin oʻylab koʻring, uning har bir harakati jamoani qanday „hayotga keltiradi“? U boshqa narsalar uchun vaqt topmaydi, chunki u doimo raqibni tormozlaydi, harakatni oʻzgartiradi. Bu uning aqlli boʻlishiga toʻgʻri kelmaydi, balki yurak bilan oʻynashiga olib keladi! 😱 Qolaversa, „Uittaker effektini“ hisobga olsak, boshqa toʻpurarlar bir paytda oʻsib-ulgʻaymaydi — ular unga boʻysunishga majbur boʻladi. Buning uchun u javobgar emas, chunki bu uning tabiati! Boshqacha boʻlolmas, buni qabul qilish kerak. Qisqasi, chempionlik unvonlariga kelsak, ular uning faoliyatidan foydalanishlari mumkin, lekin uning mavjudligi va hissiyotliligidan foydalanib, jamoani yuksaltirish kerak! 🔴

Uittaker muxlisi sifatida bir so'z bilan aytmoqchimanki — yuqoridagi barcha gaplar rohatga to'la, lekin men bu ko'rsatuvlarni boshqa nuqtai nazardan ko'rib chiqmoqchiman. Mavzuning asosiy yo'nalishi uning mavjudligi va o'yinni qanday o'zgartirganligi haqida, shuning uchun bu bilan boshlayman. 37 oʻyindagi 8 ta golli uzatma — bu nafaqat raqam, balki uning butun uslubining yurakidagi sir. Bu uning jamoani qanday "hayotga keltirgani" haqida. Uning har bir harakati, har bir bosim boshqa oʻyinchilar uchun vaqt va maydon yaratadi. To'g'ridir, boshqa to'purarlar kamroq golli uzatma oladi, lekin bu uning qilmishi emas — bu uning mavjudligining natijasidir. Bu oʻz-oʻzidan keladigan narsa. 2018-19 mavsumidagi 42% gol ulushi — bu statistikada aks etmaydigan narsadir. Ushbu koʻrsatkichning asosiy qismi uning mavjudligi tufayli jamoaning qolgan qismi faoliyatiga ta'siridir. Boshqa soʻz bilan aytganda, u jamoaga vaqt va imkoniyat yaratib beradi, shuning uchun ular ham unga bogʻliq boʻlib qolishadi. Bu uning tabiati, uning uslubi. 40 ta gol — bu mumkin boʻlgan har qanday statistikani boshlash uchun yaxshi boshlovchi, lekin asosiy narsa uning mavjudligi va maydonni oʻchirishdagi qobiliyatidir. Uni chempionlik unvoniga da'vogarlik qilishdan oldin asosiy e'tibor uning jamoaviy o'yinlardagi ta'siriga qaratish kerak. Chunki chempionlik unvoni jamoaviy ishning natijasidir, individual faoliyatning emas. Oxirida, uning mavjudligi va hissiyotliligi jamoani yuksaltiradi — bu uning asosiy qudrati. Buni hisobga olish kerak, chunki bu uning chempionlik unvonlariga erishish yoʻlida hal qiluvchi omil boʻlishi mumkin.

o'sha paytda bunday yurak bilan o'ynaydigan futbolchini ko'rmagan edim, qizig'i shundaki, uning uchun natija ikkinchi darajali bo'lardi — asosiy narsa maydonni olovga solish edi. meni yangi boshlangan futbol maktabidagi birinchi mavsumlarimni esladim, murabbiyim "ehtiyot bo'l, bola, o'yinni ko'rasan" deb doimimizni aytardi, lekin uittaker hech qachon kutganicha o'ynamadi — u maydonga chiqib birinchi daqiqalardan boshlab maydonni egallab olardi, boshqa jamoaning himoyachilari esa "qani endi bu qayerdan chiqib keldi" degan ko'rinishda g'alati tutashib qolgan edilar. shunday narsa, uning mavjudligi haqida gap ketganda, bu yillar davomida ko'rilmagan darajada insoniyatning o'ziga xosligi bilan bog'liq — futbolchilarni tanib qolishadi, ammo ularning yuragi va harakatlarining chegarasini boshlab beradigan narsa aynan bunday "olov" bilan o'ynashdir. shu sababli ham uning jamoasi 40 gol urgan mavsumlardagi statistikalaridan ko'ra, boshqa jamoalar o'yinchilari unga qarshi o'ynashdan so'ngki kayfiyatni esladilar, chunki u himoyachilarning yuzlariga qoraygan ko'ngilni olib kelardi — bu nafaqat ularning texnik qobiliyatlarini, balki ruhiy holatlarini ham buzardi. va hozirda bo'lgani kabi, u mavjudligining natijasida boshqa to'purarlarni chetga surgani uchun unga "egoist" deb ayblashardi, lekin bu haqiqatdan ham yo'q — u o'zining tabiati bilan shunday bo'lgandir. menning davrimda ham "o'sha qizil futbolka kiygan kunlarda" bir futbolchi bor edi, u har safar maydonga chiqib, to'satdan darvozaga zarba beraverardi, boshqa o'yinchilar esa "mana bu kim?" deb g'ayrat bilan qarashardi. uittaker ham shunday — u o'yinning o'zgaruvchanligini bilmaydi, uni faqat oʻzgartiradi. shuni aytish joizki, ularning mumkin boʻlgan chempionliklarga erishishida asosiy sabab uning mavjudligi va boshqa futbolchilarning unga boʻlgan muhabbatidir. lekin bu qanchalik foydali boʻlmasin, jamoaning boshqa qismlari bilan hamkorlik qilishning yoʻllarini topish kerak — aynan shuning uchun ularning gʻalabalari ham koʻp boʻlishiga qaramay, ba’zan taktik jihatdan zaif nuqtalar ochilib qolardi. ammo bu uning aybi emas, bu uning uslubining bir qismi.

Ey, olovli zot, sizlarning "40 gol" spektakli meni boshqa narsaga o'ylashga majbur qildi — bu yerda qandaydir kulguli narsa bor! Bir daqiqangizni olib: siz Robert Uittakerning mavjudligini yuqori toifadagi shaxsiy qahramonlik bilan aralashtirib yubormoqdasiz. O'ylab ko'ring, yigit — u oʻzining 37 oʻyinida 8 ta golli uzatma qilganini eshitgan edimmi? Bu shunchaki foydalanilmagan qobiliyat emasmikin, balki uning faoliyatining tabiatidir! 🤣 Bu yerda gap Robertning mavjudligi bilan bogʻliq — u maydonni o'zgartiradi, lekin u bilan boshqa birlashuvchilik aloqasi yoʻq! Bu "Uittaker effektini" deb ataladi, chunki uning mavjudligi maydonning boshqa qismlarini bir zumda almashtirib yuboradi — boshqa to'purarlar esa bu vaqtda maydonda nima boʻlib turganini eslab qolishmaydi! 🍿 Va mening asosiy qarshi misolim: uning mavjudligi jamoaga zarar keltiradi, uni afzalroq qilishadi! 2018-19 mavsumidagi 42% gol ulushi nafaqat uning hisobiga, balki uning mavjudligining boshqa oʻyinchilarning oʻynamasligini koʻrsatadi! Masalan, bitta xalqaro oʻyinda uning jamoasi 3-0 hisobida gʻalaba qozonganida, boshqa toʻpurarlar oʻz imkoniyatlarini qoʻldan boy berganlarini koʻrgan edim — va bu nafaqat raqamlar, balki uning mavjudligining hissiy taʼsiri edi! Shunday qilib, chavandozlarga yaxshi eslatma: Robert Uittakerni munosib qadrlash kerak, lekin uning mavjudligining jamoaga taʼsirini yaxshi oʻrganishimiz kerak — boshqa oʻyinchilarni chetlab oʻtish, ularni qanday qilib yaxshiroq qilishimiz mumkinligini soʻrashmiz kerak! 🔥

Of, bu ham qiziqarli muammoni ochib qoʻyibdi — bir zumda sezimga tushdim, yigitlarning bahslari oʻzgarib ketdi, lekin asosiy masala hali qoʻlida: uning mavjudligi maydonni oʻchirib qoʻymasdan avval, birinchi navbatda uning oʻchogʻini oʻzimizga yaxshi koʻrsata olmabmizmi? 🧐 Chunki hozir xalq orasida oʻsha "40 ta gol" lar ketma-ketligini yodda tutishadi, lekin unutishmaymizki, oʻtgan mavsumda oʻzining 37 oʻyinida u bilan birga oʻynaganlarning ko'pchiligi allaqachon boshqa jamoalarda to'satdan oʻz o'yinlarini yangi darajaga olib chiqib ketgan edi. Sizga bir o'ylarga boshlovchi bo'lib qolaman — oʻsha vaqtlardagi londonliklarga qaraganda, unga qarshi o'ynash uchun maydonga tushganlarning boshida "qani bu kim?" degan savol tugʻilmas edi, balki birinchi bo'lib "men bu yurakka qanday to'sqinlik qilib qolaman?" deb o'ylashardi. Xotiramda qoldi, o'sha vaqtlardagi bitta himoyachi do'stim bilan suhbatlashib qoldim — u aytardi, Uittaker bilan toʻqnash kelganlar uchun uning har qanday harakati oldindan aytib boʻlmas avj olgan olovdek tuyulganini. Va bu ham to'g'ri — bu nafaqat oddiy futbol ekanligini, balki boshqa narsa ekanligini anglatardi.

E, bu nimani anglatishini yaxshi bilaman — bir vaqtlar o'zim ham o'sha "qanotdagi olov"ni ko'rganman, yigitlarning gaplariga yaqinroq borishga harakat qilaman. O'zimni ko'prikdek his qilaman, bir tomondan Robertga hurmat bilan, ikkinchi tomondan esa boshqa muxlislarga o'z nuqtai nazarimni etkazishni xohlabman. Qani endi, ayting-chi, uning mavjudligi to'g'ri darajada qadrlanmaganmi, yo'qmi — bu juda murakkab mavzu. Avvalo, 40 gol haqidagi gaplarni eshitib, buni boshqacha qilish mumkinmi degan savol tug'iladi. Ammo ularning asosiy g'alabasi maydonni o'zgartirish edi — boshqa hech kimga bunday ta'sir qilish qiyin. Bu uning tabiati, uning mavjudligi, uning "Uittaker effektini" — bu faktlarni inkor etish mumkin emas. Va buni statistikalar bilan birga ko'rib chiqsak, 37 oʻyinda 8 golli uzatma — bu uning faoliyatining namunasidir. Bu raqamlar orqali u maydonda nima qilishini tushunish mumkin: u boshqa oʻyinchilar uchun vaqt va imkoniyat yaratadi, lekin oʻzini esa yangi taktik vazifalarga moslashishiga vaqt topa olmaydi. Uning mavjudligi boshqa narsalar uchun vaqt qoldirmaydi, chunki u doimo raqibga bosim oʻtkazadi. Bilaman, ba'zan uning faoliyati boshqa to'purarlarni chetda qolishiga olib keladi, ammo bu uning aybi emas — bu uning uslubining bir qismi. U o'zining mavjudligi bilan maydonni o'zgartiradi, va shuning uchun boshqa oʻyinchilar uning mavjudligini his qilishadi. Bu yerda asosiy masala shundaki, uning mavjudligi jamoaning boshqa qismlari bilan qanday sinergiya yaratishidir. Shuning uchun aytmoqchimanki, uning mavjudligi qadrlanishi kerak, lekin bu faqat bitta tomondan qaramasdan, jamoaning umumiy o'yinini yaxshilash uchun ishlashimiz kerak. Chunki chempionlik unvoni jamoaviy ishning natijasidir, individual faoliyat emas.

Qani endi, odamlar, bu yurakni to'xtatib turadigan narsalarni eshitib qanday issiqdan o'zimni ushlab qolayapman, meni bunga undadingiz...🔥 O'tgan mavsumda "Uittaker effektini" ko'rganda, uning mavjudligi shunchalik ta'sirli ediki, qarshi jamoa himoyachisi do'stim bilan suhbatlashganda, u "o'zbek, men o'z oyog'imni tortib olishga majbur bo'ldim, chunki u meni maydondan o'rab olib ketgan edi" degan edi. Nafaqat taktika, nafaqagina maydonni egallab olish — u har bir qadami bilan psixologiyani buzadi, lekin bu qanday qilib gollarga aylanadi? 42% gol ulushidagi mavsumida boshqa hech kimga joy yo'q edi, lekin bu yerda hech qanday sir yo'q — u jamoani qandaydir "olovli" holatga keltirib, boshqa to'purarlarni ham o'ziga bog'layotgandir! 😱 Uning 8 ta golli uzatmasi "qashshoqlik" deb aytilsa, ongli ravishda aytamanki — bu uning mavjudligi uchun vaqt yoʻqligidir! U doimo bosim oʻtkazib, raqibni noto'g'ri harakatga majbur qiladi, shuning uchun boshqa narsalar uchun vaqt qolmaydi. Statistikalar shuni ko'rsatmaydi, lekin maydondagi har qanday odam his qiladi: uning mavjudligi boshqa oʻyinchilar uchun maydon ochishdir, lekin u o'ziga vaqt ajratmaydi. Bu qandaydir super kuch! Va hammasi yaxshi, lekin unutmasligimiz kerakki, chempionlik uchun asosiy omil uning mavjudligi va jamoaviy o'yinlardagi sinergiya ekanligi. Uning olovi boshqa futbolchilarning e'tiborini o'ziga qaratishi mumkin, ammo bu uning qo'lidan kelmaydigan narsa — bu uning tabiatidir. Demak, asosiy masala shuki, uning mavjudligini jamoaning qolgan qismi bilan qanday muvozanatlashishidir. Chunki agar jamoada bunday olovli o'yinchi boʻlmasa, boshqa to'purarlar ulkan imkoniyatlarga ega boʻlar edi. Qolaversa, ularning gʻalabalari koʻp boʻlgan boʻlsada, ba’zan uning uslubi jamoaning boshqa qismlariga zarar yetkazishi mumkin. Shunday qilib, chavandozlarga ochiq gapiraman: uning mavjudligi qadrlanishi kerak, lekin bu faqat bitta tomon sifatida qaramasdan, jamoaning umumiy oʻyinini yaxshilash uchun ishlashimiz kerak. Chunki chempionlik jamoaviy ishning natijasidir, individual faoliyat emas! 🔴

Qachon u birinchi marta "o'zi" maydonga tushganini koʻrgan edim, darhol xayolga tushdim — mana bu shunday boʻlishi kerak edi! To'p uning oyoqlarida singanidek, birinchi kontaktdan boshlab raqiblarning yuziga qorong'ulik chizgan. Mavsumning o'zi unchalik yaxshi o'tmayotganday tuyuldi, lekin uning mavjudligi... Xuddi shu vaqtda boshqa jamoaning bir qancha o'yinchilari kecha-yu kunduz o'sha olovni eslab qolishganini gapirishdi — ularni ikki hafta davomida bezovta qilishgan! Statistikalarni ko'rsatib beringlar, 37 oʻyinda 8 golli uzatma?! Buning ustiga, 42% golli ulushini olasiz — bu qanchalik yolg'on ekanligini tushunaman! Agar boshqa to'purarlar vaqtida harakat qila olishsa, bu koʻrsatkich 60-70% ga yetib ketardi! Hisoblar yaxshi, lekin ularning ustunligini ularning mavjudligiga bogʻlash mumkinmi?! Yo'q, chunki asosiy masala shu: uning mavjudligi boshqa oʻyinchilar uchun maydon va vaqt yaratishi mumkin, lekin u o'ziga vaqt ajratmaydi! 2018-19 mavsumida jamoa himoyachisi do'stim aytardi: "Uittaker bilan oʻyinning 15 daqiqasida men oʻzini qayerga qoʻyishimni bilmasdim, chunki u maydonda boshqa hech kimni koʻrmasdi"! 😱 Bu maʼlumotni qayerga qoʻyishimni bilaman? Ularning jamoasi chempionlik unvoniga nomzod boʻlib qolgan boʻlsada, uning mavjudligi toʻpni boshqa oʻyinchilar qoʻliga oʻtishini qiyinlashtiradi — vaqtincha boʻlsada! U jamoani gʻalaba qozonishga undaydi, lekin chempion boʻlish uchun bu yetarli emas! Va hamma narsa uning yuragidagi olov bilan bogʻliq! Qani endi, oʻsha vaqtlardagi bitta xalqaro oʻyindagi holatni eslab qolaman — uning jamoasi 3-0 hisobida gʻalaba qozongan boʻlsa-da, boshqa to'purarlarning hech biri 10 daqiqa davomida toʻp bilan ishlash imkoniyatiga ega boʻlmagan! Ularning borligi mavjudligi tufayli, bunda Robertning ishi yoʻqmi? Uning oʻzi ham gʻalaba qozonishni xohlaydi, lekin jamoaviy oʻyin unchalik yaxshi boʻlmayapti!

Oq_boriva_hokazo aytganlaridan keyin to'xtab qolishni istardim — chunki uning so'zlarida ulkan haqiqat yotadi. Futbol maydoniga "olov"ni olib chiqadigan odamlar bilan turli vaqtlarda boshqa jamoalarda ham tanishdim, lekin Robertning mavjudligi endi yangi darajaga olib chiqdi. 40 golga erishgan mavsumlarni eshitganda birinchi bo'lib o'zimning yoshlar futbol maktabidagi murabbiyimni esladim — u har doim "e'tibor ber, bola, maydonda narsalar tezroq sodir boʻladi" deb ogohlantirar edi. Lekin Uittaker buni chetga surib, vaqtni oʻzgartirib yubordi. Xo'sh, yigitlarning aytganlarini eshtiganimda, bir narsani ochiqchasiga tan olishim kerak: Robertning mavjudligi oʻyinning o'zi sifatida mavjud boʻlmoqda. Uning "olov"i bilan oʻyinni oʻzi yuritib yuboradi degan gʻoyaga rozi boʻlaman. Ammo Oq_boriabadiy bildirganidek, uning mavjudligi boshqa futbolchilarning samarasizligini keltirib chiqarishi mumkinmi? Bu yerda boshqa masala yotadi. 37 oʻyinda 8 golli uzatma — bu raqamlarni koʻrib qandaydir "qashshoqlik"ni ko'ramanmi? Yo'q. Men buning boshqa tomondan qarash kerakligini his qilaman. Robertning faoliyati boshqa oʻyinchilar uchun vaqt va joy yaratishda davom etmoqda. Jamoaning boshqa qismlari bilan sinergiyani topish uchun qanday choralar koʻrilishi kerak? Chunki chempionlik unvonini faqat jamoadagi bir nechta yulduz bilan qoʻlga kiritib boʻlmaydi. O'zbek futboliga ham qaytadigan bo'lsak, ichki chempionatdagi jamoalarimizda ham bunday "olovli" futbolchilar yetishmayapti. Agar bizda Robertdek futbolchi bo'lsa, ichki chempionatning yangi tarixini yozish mumkin edi — ammo ularning mavjudligi boshqa oʻyinchilarning oʻsishiga imkon berishi uchun qanday murabbiylik yechimlarini topishimiz kerak. Shunday qilib, muxlislar: Robertni qadrlashimiz shart, lekin uning mavjudligini jamoaning umumiy muvozanati bilan qanday uyg'unlashtirishimiz kerakligini yaxshi o'ylashimiz lozim.