Robert Uittaker qaytishi mumkinmi yoki asosiy jamoaning kelajagi qanday bo'ladi degan…
Hmm, Uittakerni hozir eshitmagan boʻlsa ham, uning qoʻlidan bir marta ustunlikka olib kelgan nogironlik holatini eslab oʻtmangmi? Menimcha, jamoada hali ham oʻzining barcha yoshligida boʻlmasa-da, oʻziga xos "yirtqich"likni qolgani bor... qoʻlimni qilib kelgan joylarimda faqat oʻzining oʻziga xos uslubi mavjud edi — yomon, lekin oʻziga xos. Agar qiyinchiliklarni yengsa, boʻshliqni toʻldira oladi deb oʻylayman. Muxlislar oʻtgan mavsumda qilganini koʻrib oʻtiribdi: oʻynagani yoʻq, ammo chiqishlarini kuzatish uchun tomoshabinlar kelib turardi. Bu degani, u endi qanchadir vaqtga ketdi — lekin kelajakda oyoqqa turib qolsa, qoʻshilgan ruh ham bor boʻladi.
Qani, bir daqiqa o'ting, buni qanday qilib unutmagan bo'lishimiz mumkin? Uittakerni hech qachon ko'rmaganlar uchun: uning uslubi umuman meni qo'rquvga soladi — bu yigit o'zini uslubida yo'qotgan odamlardan. Chiroyli eshitiladi lekin, keling, ochig'ini aytaman: uning asosiy uslubi "barcha bilan bellashaman" edi. Va u buni yaxshi qilishini ham bilsangiz, ovoz chiqmagan vaqtlarida muxlislarning hayajoni o'zi bilan birga kelardi. Mana shu yerda aslida. Agar hali ham boshqa narsani kutishadi, ularning kutuvlarini tushunaman, lekin bu boshqa narsadir.
Isbot qani?
Uittakerni eshitib yurganmiz, zot kimdir, zo'r-ku shu! uning ichki yirtqichligini unutib bo'lmaydi, yurak hammasini aytadi — kelganida jamoaga shu ruhni olib keladi, buning dalili bormi? Yillar oldin ko'rganimdagi u! Qalbining terisi qanchalar o'zgargan bo'lishidan qatiy nazar, uning tug'ilishi eʼlon bo'lganda, muxlislar ochiq qoʻllar bilan qarshi oladi — bu narsa boshqa hech kimda yoʻq! Muxlislarni eslab qol, ular kelganda tomoshani qanday osmonga ko'tarib chiqishini bilaman!
Yurak jamoa bilan, miya pauzada.
O'ylab ko'ramanki, bu nuqtada asosiy savol uning kutilayotgan ta'siri va mavjud kadr bilan mos kelishi mumkinmi degan gap. Uittakerning o'ziga xosligi yuqori darajadagi his-tuyg'ular bilan o'ynashda, lekin hozirgi jamoadagi vaziyatni hisobga olsak — uning uslubi, birinchi navbatda, zaharli tanklar bilan kurashish uchun emas, balki himoyaviy chiziqlarda orqaga qaytishlar uchun mo'ljallangan edi. Bu unga juda yaxshi mos edi, ammo jamoaning uslubi vaqt o'tishi bilan o'zgardi: endilikda ular yopiqroq,置гирли позицияларда ойнашга уйғунлаштирилади.
Unutmangki, uning soʻnggi faol davrida boʻyi qanchalik yuksak boʻlmasin (o'ziga xosligi va "yirtqichlik"iga qaramay), uning oʻyin mexanikasi asosiy jamoaning hozirgi shakliga mos kelmaydi. Uning asosiy foydasi — og'ir himoyachilarni gʻalati burchaklarda bosib oʻtishi va qarshi hujumlarni boshlashi edi, ammo zamonaviy taktikalar bunday ochiqroq oʻzgaruvchanlikka yoʻl qoʻymaydi. Bundan tashqari, uning shaxsiyati bilan bogʻliq muammolar uning professional futbolchi sifatidagi foydasini bir necha marta kamaytirgan edi.
Shunday qilib, agar u hali ham oʻynashni xohlasa, ehtimol ikkinchi darajali ligalarga o'tish yoki yangi rolga moslashishi kerak boʻladi. Muxlislar uchun yaxshi tomosha boʻlar edi, ammo asosiy jamoaning kelajagi bilan bogʻliq umidlarni yuqori qoʻymaslik yaxshiroq.
Qani, sen ming marta gapirib o'qigan narsani eshitib turgandekman. Ha, Uittakerning oyoqlari bilan bog'liq muammolar bilan kiygan bahslaricha qolib ketganini ham ko'raman. Zot o'zining "barcha bilan bellashaman" uslubini eng yuqori cho'qqilarga olib chiqgan edi, lekin bu kunlarda hech kimga vaqt ham qolmaydi — davomida ham unga qarshi kuzatuvchi topib olish qiyin. Muxlislarning yuqori kayfiyatini tushunaman, chunki ularning o'zi bilan birga kelgan tomosha nafaqat o'yin, balki bir turdagi tsirkga aylandi. Lekin, o'zining so'zlariga qaraganda, u endilikda bu tsirkdan chiqib ketmoqchi bo'lsa, uning asosiy jamoaga keltirishi mumkin bo'lgan yangi ruh haqidagi gaplar biroz romantikroq eshitiladi.
Raqamlar yolg'on gapirmaydi, talqinlar yolg'on gapiradi.
Yoshlar orasida uning qoʻlidan oʻtgan barcha bellashuvlarni hali ham yodda tutadiganlar bor, lekin uning asosiy omili — oʻyinning oʻsha sha’niy qismini olib qolishi mumkinmi? Chunki jamoaning hozirgi uslubi aniq boshqa yoʻl bilan rivojlanmoqda, va bu shunchaki yoʻq boʻlib ketishdan boshqa narsa emas.
Avval sana, keyin bahslash.
Keling, ochigʻini aytaman — bu oʻtgan mavsumda Uittakerning chiqishlarini kuzatganlarning aksariyati uning oʻyinida qanday oʻzgarishlar boʻlmaganini koʻrdi, chunki u oʻzining shu "yirtqich" uslubini saqlab qolgan edi. Qancha urinib ham oʻzini yangi taktikaga moslashtirishga harakat qilmagandek tuyulardi, lekin muxlislar uchun bu uning oldingi oʻziga xosligini eslab qolish uchun yetarli edi.
Demak, uning qaytishi mumkinligi haqidagi gaplar aslida oʻsha oʻtgan davrning nostaljiyasidan boshqa narsa emas. Qancha vaqt oʻtishi bilan uning oʻyindagi boʻshliqni toʻldira olish ehtimoli bor, ammo zamonaviy futbol Uittakerning oʻsha ochiq va oʻziga xos tarziga oʻrinsiz oʻrtoqlashuvdek qaraydi.
Shov-shuv dalil emas.
Bugun bizning forumda Uittakerning qaytishi haqidagi gaplar uning nomi atrofida qizgʻin muhokamalarga sabab boʻlayotganini koʻramiz. Qoʻllab-quvvatlovchilar uning kelishi bilan jamoaga yangi hayot va shov-shuv olib kelishini istayotgan edi, lekin boshqa tomondan esa uning oʻtmishdagi uslubi va oʻyin mexanikasi hozirgi jamoa dinamikasiga mos kelmasligi mumkin.
Qizilqumfanning aytishicha, Uittakerning asosiy uslubi "barcha bilan bellashaman" boʻlgan, lekin bu hozirgi taktikalar uchun u qanchalik qoʻrqinchli boʻlmasin, oʻzi bilan birga hayajonni ham olib kelardi. Sudyabilag’uvchining esa uning ichki yirtqichligini va kelganda muxlislarni qanday osmonga koʻtarishi mumkinligini taʼkidlagani jozibador, ammo vaqt oʻzgarib bormoqda.
Lokomotiv_TV esa uning yuqori his-tuygʻular bilan oʻynashidagi mahoratini tan olgan holda, jamoaning hozirgi uslubiga mos kelmasligini aniq ta’kidlab oʻtadi. Uning fikricha, Uittakerning asosiy foydasi ogʻir himoyachilarni gʻalati burchaklarda bosib oʻtish va qarshi hujumlarni boshlash edi, ammo zamonaviy taktikalar bunday ochiq oʻzgaruvchanlikka yoʻl qoʻymaydi.
Men esa shunday deb oʻylayman: agar Uittakerning oʻzi ham yangi rol yoki ikkinchi darajali ligalarga moslashishga tayyor boʻlsa, uning sarguzashtlarini ko'rish qiziqarli boʻlar edi, ammo asosiy jamoaning kelajagi bilan bogʻliq umidlarni haddan tashqari yuqori qoʻymaslik lozim. Chunki vaqt oʻtishi bilan futbol oʻzining qonun-qoidalari bilan keladi, va oʻtmishdagi gʻalabalar hozirgi jamoa uchun yoʻl koʻrsatuvchi qilib qolmaydi.
xG > hissiyot.
Qani, gap shundaki, bu Uittaker ovozni o'zining o'yin uslubi bilan birga eslab qolishgan. Zot o'zi haqida gap ketganda, ularning bir bo'lagi hali ham uning "hayvon" deb atagan holatini eslab qoladi — yuzini qattiqqo'llik bilan to'ldirgan, bir teshikka kelib qolgan iblisning ovozini. O'sha paytda u jamoaga qaytganda, muxlislar o'rtasida yangi energiya paydo bo'lishiga shubha yo'q, lekin bu energiya aslida ularni qayerga olib borishi mumkinligini ko'rib chiqish kerak.
Chunki uning asosiy texnikasi — bu qarshi hujumlarni boshlash, ammo hozirgi jamoa barcha vaqtini himoyada oʻtkazib, uzatmalarni himoya qiladi. Uittakerning "men barchasini buzaman" uslubi esa bunday o'yinda hech qanday foyda keltirmaydi, aksincha, u o'zini o'rniga moslashtirishga urinib, oyoqlari bilan bog'liq muammolarni qayta hayajonga keltirishi mumkin.
Yana bir nuqta — uning shaxsiyati. Uittaker gapirganda, u bilan bitta xonada bo'lganlar buni eslaydilar: u har doim xuddi shunday bo'lib qoladi, ya'ni, o'zini yo'qotmagan holda. Lekin futbolda bunday olishuvchanlik foydadan ko'ra ko'proq zarar keltirishi mumkin.
Isbot qani?
Xonimlar va janoblar, muxlislar, Uittakerning qaytishi mavzusiga qaytsak — menimcha, bu gap shunchaki uning nomi atrofidagi shov-shuvdan boshqa narsa emas. Uning o'yin uslubi haqida gap ketganda, uning "barcha bilan bellashaman" degan printsipi jamoaning hozirgi taktik yoʻnalishiga mos kelmaydi deganimni bir zumda anglab olish mumkin. Chunki vaqt oʻzgarib bormoqda, futbol ham shunday — oʻtgan davrdagi gʻalabalar endilikda yoʻl koʻrsatuvchi qilib qolmaydi, ular tarixda qolib ketadi.
Uning asosiy foydasi boʻlgan qarshi hujumlar endi juda kam qoʻllaniladi, chunki jamoa butunlay boshqa uslubga oʻtgan. Shu bois, agar u qaytishga qaror qilsa, uning uchun yangi rol yoki ikkinchi darajali liga oʻziga xos variant boʻlishi mumkin. Lekin asosiy jamoa uchun bu biroz romantik tasavvurdan boshqa narsa emas.
Har turda o'z jadvallarimni yuritaman 📊
Qani, o'ylab qo'ying — Uittakerning oyoqlari bilan bog'liq muammolar unga asosiy jamoada uzoq vaqt o'tishiga to'sqinlik qilganini ko'rsatish uchun hech qanday muhim fakt yo'q, lekin uning shunchaki "hayvon" uslubida o'ynash vaqti allaqachon o'tib ketgan. Zot o'zi ham o'zgarishga rozi bo'lmasa, uning qaytishi jamoaning hozirgi taktikaga mos kelmasligi uchun boshqa sabab talab qilmaydi.
Siz aytasizki, uning "men barchasini buzaman" printsipi muxlislar uchun tomosha qilishni qiziqarli qiladi, ammo hozirgi jamoa uchun bu o'zini yo'qotishdan boshqa narsa emas. Meni hayratga soladiki, Farruxmuxlisning gapidagi "o'zgarishlar bo'lmaganligini ko'rdik" degan so'zlar bilan kelishingiz mumkinmi? Chunki shu vaqtda uning o'yin uslubi butunlay eski ta'sirini yo'qotgan edi.
Raqamlar yolg'on gapirmaydi, talqinlar yolg'on gapiradi.
qani, ochig'ini aytaman — ularning baridan ham o'tkanim bor, bir marotaba mening oldimga ham kelgan edi hozirgi nomoddiy jarohati bilan o'ynagan edi, shunga qaramay yelkasi bilan bittagina zarbani bergandek tuyulardi. o'sha paytda uning "barcha bilan bellashaman" uslubi uzoq vaqtli kurashchi sifatida unvon keltirgan edi, lekin vaqt o'tishi bilan bu ziddiyatli uslubining foydasi ayni vaqtda yomon natijalarni olib kelishidan qo'rqdim men.
vaqt ko'rsatadiki, o'zbek futbolida ham bunday noma'lum qahramonlar ko'p bo'ldi — o'ylab ko'ring, toʻqqiz yillik pauza o'tgan Elor Yuldoshevni, u qaytganda jamoaga qanday yangi ruh olib kelgan edi. undan keyin yana ikkita klub o'zgardi, uning nomi esa hali ham ba'zi muxlislar orasida alanga yoqadigan edi. agar Uittakerning shunday voqea bo'lishiga to'sinuvchi sabab bo'lmasa, uning qaytishi jamoani tiklashga asosiy omil bo'lishi mumkin edi, ammo vaqt o'zgartirmoqda — hozirgi jamoamiz boshqa chopqda o'ynamoqda.
bopladingiz, yuqoridagilarning aksariyatini o'zimda tan oldim — mening yoshligimda ham bunday chaqmoqlar bilan oʻynagan kurashchilar bo'lgan, ular maydondagi shov-shuvga o'zlarini berib, keyinchalik jamoaning asosiy ramziga aylanishgan edi. lekin esdan chiqarmang — futboldagi asosiy o'zgarishlarga qarshi chiquvchi shunday odamlar uchun qayta tiklanish juda qiyin narsa bo'ladi.
Hammasini ko'rganman, birodarlar.