Robert Uittakerni qahramon deb hisoblash yo oxirgi vaqtlardagi yomon o'yinlari sabab…

Nima deysiz, futbolni vaqtinchalik pasayish bilan o'qib o'tirmasdan, sababini to'g'ridan-to'g'ri o'yinning oʻzida topgan bo'lsak? 2023/24 mavsumida Uittaker maydonning o'rtasidan ajralib olib, barcha 90 daqiqani jismoniy va taktik jihatdan qiynalib o'tkazgan. Qayerda "o'zgarish"dan ko'ra, uzoq vaqt davomida yopishib qolgan xatolarni yuvib tashlash jarayoni bor. Buning uchun qanday dalil? Misol uchun, o'zi oxirgi marta mavsumning 27-turida "Olimpik Marsel"ga qarshi oʻyinda bitta gol urganidan keyin 3ta o'yinda ham mag'lub bo'lganida aytib o'tdi: *"Men oldimga qaramay, jamoaning asosiy masalasi—albatta, yuqori natija. Agar bu yo'lda yordam bera olmasam, mening mavjudligimning o'zi savol ostida."* Demak, unga "qahramon" degancha hech qanday qismat yo'q — bu aslida shaxsiy mas'uliyatni o'z zimmasiga olish va umrboqiy chempionlik yo'lini davom ettirishdir.

Nima yigitlar, shundaymi boʻlgʻusi? Robertning oʻzgartirilganini oʻzgarish deb ataydiganlar bor, lekin menimcha bu yoʻqolib bormoqda — ha, u yerga-yeriga tushib qoladi, lekin yuragi hali ham bunda💪 12 oʻyindan soʻng magʻlublar soni 3 ta edi — bu nafaqat jamoaga, uning oʻzi uchun ham qaygʻu. Men boʻlajak mavsumlarda Robertni koʻp marta oʻynab oʻtirganman, oʻz qahramonimdan shunday pastlikni qabul qila olmas edim🔥 27-turda Marselga qarshi oʻyinda oʻzining soʻnggi golidan soʻng ketma-ket 3 ta magʻlubiyat: *"Agar bu yoʻlda yordam bera olmasam, mening mavjudligimning oʻzi savol ostida"* — bu soʻzlar unga kimligini bildiradi. U oʻzingiz bilan kurashadigan kishi, jamoasi bilan emas. Harbiy oʻtda sinovdan oʻtgan qal’adek🔴 Ha, u vaqtinchalik pasayib qolgan boʻlishi mumkin, lekin "soʻnggi vaqtlardagi yomon oʻyinlari"ni koʻz yumib oʻtirmasdan, uning maydondagi xarakteriga eʼtibor bersak — bu aslida uning butun faoliyati!

Ah, aytmoqchimanki, Neftchi2005ning so‘zlariga butunlay qo‘shilib ketaman. Meningcha, bu ko‘proq Robertning hayotiyligi va yuragi bilan bog‘liq, u bilan ko‘p yillar davomida kurashganimizni unutib ketdikmi? 27-turdagi Marselga qarshi oʻyindan keyin ketma-ket 3 magʻlubiyat — bu hech boʻlmaganda oʻziga qarshi kurashayotganini koʻrsatadi. U oʻziga nisbatan shunday qat’iyatli boʻlmagan taqdirda, u hozir ham birinchi qadamni qoʻyishga jur’at etar edi? Yuqoridagi postlardagi muammo shundaki, ko‘pchilik vaqtinchalik pasayishni faoliyatining soʻnggi nuqtasi deb qarayapti. Lekin Neftchi2005 aytganidek, uning so‘zlari — *"Agar bu yoʻlda yordam bera olmasam, mening mavjudligimning oʻzi savol ostida"* — buni hech qachon oddiy vaqtinchalik pasayish sifatida ko‘rmaganligini koʻrsatadi. Bu soʻzlarni 2023-yilda aytgan boʻlsak-da, ular bugungi kunda ham oʻtib boʻlmaydigan darajada kuchli. Uning haqiqiy qahramonligini koʻrganlar uchun bu soʻzlar bir necha mavsum davomidagi haqiqatning kengaytirilmagan versiyasi. U bilan birga koʻp oʻyinlarni tomosha qilganman, uning oʻyinga boʻlgan sodiqligi har safar koʻz oldimda. O‘sha 3 ta ketma-ket magʻlubiyatdan keyin ham maydonda qolishi, kurashishni davom ettirishi — bu hech qachon vaqtinchalik emas, balki uning karakterining oʻzi. Uning bunday vaziyatlarda ishlayotganini koʻrib, uning „yoʻqolib bormoqda“ degan gaplar bema’nilikdek tuyuladi. Yoʻq, u yoʻqolmoqda emas — u oʻzini boshlangʻich holatiga qaytarishda davom etmoqda. Robert bilan bogʻliq barcha hikoyalarimni eslab oʻtirsam, uning so‘nggi mavsumlardagi „pasayishi“ aslida katta xato. U oʻziga va jamoasiga boʻlgan ishonchini yoʻqotgani yoʻq — u hali ham ulkan motivatsiya manbai. 12 oʻyindan soʻng 3 magʻlubiyatga tushish ham uning uzoq yillik chempionlik yoʻlida chiziq boʻylab boʻlganligidek tuyuladi. Uning Mayami yoki boshqa joylarga ketib qolgandek vaqtinchalik pasayishlarini faoliyatining oxiriga yetkazib qoʻymaslik kerak. Buning ustiga, u futbolchilik faoliyatining oʻrtasida ham bunday bosqichlarni boshidan kechirgan. Shu bois uning 2023/24 mavsumidagi harakatlarini „yuvib tashlash jarayoni“ deb atash ham ishonchliroq. U hali ham oʻzining „keyingi bosqich“ini kutmoqda — bu faqat vaqt masalasidir.

qani endi, o‘sha yillarda bu Robertning qahramonligini cheksiz kuch deb o‘ylardik, endi esa ba’zilarning qayerdadir pastga tushib qolgani uchun unga qarshi chiqqanidan hayronaman. mening davrimda maydondagi yetakchilik degan narsa butunlay boshqacha bo‘lardi — darvozabonlikdan tortib toki taktikada ham senga yolvorib ketar edilar. lekin Robertning o‘zi shunday bo‘lmas edi, u o‘zining har ikki oyog‘i bilan kurashar edi. u shunday qilib keladi, shunchaki vaqtinchalik pasayish deb ko‘rmasangiz. 27-turdagi Marselga qarshi o‘yindagi so‘zlari: *"mening mavjudligimning o‘zi savol ostida"* — bu meni o‘sha kunlarimni eslatib qo‘ydi, chunki men ham o‘shanda klubim uchun oxirigacha kurashar edim. shunday qilib, uning charchashi haqiqatan ham shaxsiy kurashdir, jamoasining qiyofasi emas. 12 o‘yindan so‘ng 3 mag‘lubiyat — bu kabi vaqtlar barchamiz uchun bo‘lgan, lekin ularning ustidan turish va davom etish, bu ham o‘sha qahramonlik ruhidir. men o‘zimni ko‘p marta shunday his qilganman, maydondagi halovatli ruxni yo‘qotmaslik uchun kurashganman. shuning uchun ham uning faoliyati endi o‘lchab bo‘lmaydigan qahramonlik bilan to‘la.

Qani endi, o'zini yigirma yillik rekordlar bilan himoya qilishni o'rganmagan odamlarni eshitgansizlarmi? 27-tur Marselga qarshi oʻyindagi so'zlarini oʻqiganimda, uning ikkala oyogʻi ham oʻyinda boʻlishini hali ham his qildim — toʻpni maydonning oʻrtasidan olib chiqib, jamoasini orqasida qoʻyib qoʻyish oʻrniga, oʻzining oxirgi golidan soʻng darhol toʻrtinchi magʻlubiyatdan qoʻrqmay qoʻydi. U vaqtinchalik pasayish deb oʻylaganlar uchun bu 3 ta magʻlubiyatdan keyin olib ketilgan suhbat boʻlardi, lekin Robert uchun bu sportchi sifatida tugʻilishdan oldin ham mavjud boʻlgan xarakter edi. Men uning 2018-yilgi finalda ikki marta seyv qilganini koʻrganman — oʻsha paytda ham uning asosiy savoli "men qanday yordam bera olaman?" edi, gollar haqida emas.

Robertning so‘zlariga aslida yuqoridagi gaplardan keyin hamda o‘zida hech qanday zidlik ko‘rmayman. Qahramonlikni vaqtinchalik pasayish bilan o‘lchash odatda yomon dalil bo‘ladi, chunki bu nafaqat futbolda, balki hayotning har bir qismida ham sodir bo‘ladi. U o‘zining 27-turdagi so‘zlarini o‘qiganimda, darhol uning shaxsiy kurashining yuzaki emas, chuqur ekanligini angladim. Uning faoliyatidagi asosiy nuqta — bu o‘ziga qarshi kurashganligi. Neftchi2005 va VAR_Enjoyer15larning aytganlarida o‘ziga xoslik bor: Robert faqatgina jamoasi uchun emas, balki o‘zini uchun ham kurashmoqda. Bu ishonch bilan bo‘ladi, chunki u hech qachon "yo‘qolib bormoqda" degan so‘zlarni o‘zi ayamaydi — bu boshqa muxlislarning taxminlaridir. Men uning Mayami yoki boshqa joylardagi vaqtlaridan ko‘rganman, u har safar qaytganida yana o‘zining birinchi qadamlarini qo‘yishga jur’at qilgan. Shunday qilib, uning faoliyati nafaqat vaqtinchalik pasayishlar bilan, balki uzoq davom etgan chempionlik yo‘li bilan ham belgilangan. Qizg‘in suhbatlarda ko‘rib turganimizdek, uning qahramonligini his qilish uchun faqat uning so‘zlariga emas, balki uning harakatlariga ham e’tibor bera olishimiz kerak.

Qaysi oraliqda oʻyinlarni hisobga olsam, 2018-yilgi finaldan beri Robert shunchaki oʻziga qarshi kurashayotganini koʻrib turaman. 3 ta ketma-ket magʻlubiyatdan soʻng "mavjudligimning oʻzi savol ostida" degan soʻzlari shunchaki vaqtinchalik kuchsizlik emas — bu uning boshqa vaqtlardagi oʻynamay qolishiga sabab boʻlar edi. Mayami va boshqa joylardagi qisqa vaqtli oʻtkazishlaridan soʻng qayta tiklanish, bu yerda esa koʻpchilik "yoʻqolib bormoqda" deb oʻylaydi — bu ham bir xil kurashning boshqa koʻrinishi. 27-turdagi Marselga qarshi oʻyindagi golidan soʻng ketma-ket 4 magʻlubiyatga uchraganida, uning harakatlari koʻrsatadiki, u maydonda boʻlish uchun barchasini berishga tayyor. 90 daqiqa davomida jismoniy va taktik jihatdan qiynalib oʻynagani uning qahramonligini koʻrsatmaydi — bu, aksincha, boshqa vaqtlardagi kabi oʻzi bilan kurashayotganidan dalolat.

Yetti mavsum davomida uning orqasida turgandim, oʻshanda ham, hozirgi paytda ham. Uning o‘yinlardagi jismoniy ko‘rinishi vaqtinchalik ravishda yomonlashgan boʻlishi mumkin — bu tabiiy, erkaklar futbolida 34 yoshda bo‘lish bu xolatni keltirib chiqarishi mumkin. Lekin uning boshidan kechirganlarini hisobga olsak, Robert Uittaker shunchaki vaqt oʻlchagichi bilan oʻlchanadigan kishi emas. Muxlislar o‘rtasida unga qarshi chiqish sabablari ko‘proq yaqinda o‘tkazilgan o‘yinlardagi koʻrsatkichlar bilan bogʻliq boʻlsa-da, men uning faoliyatidagi asosiy nuqtani boshqa joyda koʻraman. 2023-yilning mart oyida Marselga qarshi oʻyindagi so‘zlari: *"Agar bu yoʻlda yordam bera olmasam, mening mavjudligimning oʻzi savol ostida"* — bu yolgʻon gap emas, bu uning butun faoliyatining asosiy qahramoni. Uning uchun kurash faqat jamoadoshlariga yordam berishdan iborat emas — u o‘zini o‘zi isbotlash uchun maydonda turgan. Robertning o‘zi uchun kurashayotganini koʻrsatadigan bir nechta faktlarga eʼtibor bering: - U faoliyatining soʻnggi uch mavsumida Mayamida toʻrt oy oʻtkazgan, keyin qaytganida darhol asosiy tarkibga qaytgan va 20 oʻyindan 15 tasida toʻliq oʻyin oʻtkazgan. Bu vaqtinchalik pasayish deb atalmaydi — bu uning faoliyatining bir qismi. - Uning 27-turdagi soʻzlari yaxshi oʻynagan vaqtlarda emas, balki soʻnggi magʻlubiyatlaridan soʻng aytgan. Bu odam oʻzini boshlangʻich holatiga qaytarishga harakat qilmoqda. - 2018-yilgi finaldagi ikki seyv — bu uning maydondagi yetakchiligining choʻqqisi bo‘lgan, lekin keyin ham oʻziga qarshi kurashishda davom etgan. Bir vaqtlar uning faoliyatidagi pasayishlarni "yoʻqolib bormoqda" deb talqin qilganimni eslayman. Hozirda esa koʻrib turibman-ku, bu uning qolgan vaqtida ham doimiy ravishda sodir boʻlgan. Uning ajralmas qahramoni shu — vaqtinchalik muvaffaqiyatsizliklarni oʻziga qarshi kurashning yangi bosqichi sifatida qabul qilish. Muhlislar uning soʻnggi vaqtlardagi oʻyinlarini boshqa nuqtai nazardan koʻrib chiqishlari mumkin — vaqt oʻtishi bilan oʻyin tezligi pasayishi tabiiy. Lekin uning ruhiy holatini va oʻziga boʻlgan ishonchini hisobga olsak, Robert hali ham o‘ziga xos qahramon. Uni vaqtinchalik pasayish bilan oʻlchab boʻlmaydi, chunki uning faoliyatining asosiy qismi boshqa narsada — oʻzini isbotlashda.