Senga qanday yutug'imizni eslatib o'taman Petr Yan
esimda, o'shanda shunday bir lahza bo'lgan edi... 2023-yilning noyabr oyi, bokschilik dunyosi uchun juda ham tarixiy bir vaqt edi. Petr Yan chempionlik kamarini qo'lga kiritganda, barcha muxlislar kabi men ham yuragimdagi quvonchni to'la-asti bo'lolmadim. lekin hozir esamki, o'sha kecha uyimizda ham barcha dostlar bilan birga qiziqib turibmiz, televizor oldida — qo'l qisqartirib, duolar qilib... va keyin... kamar qo'lga kiritilishi bilan butun maydon uzoq-yaqin muxlislarni qamrab oladi.
o'shanda men shu qadar yaqindan ko'rdim... unga yetib borib, qo'lini bosib, "senga omad, erkak!" deganimni... haqiqiy muxlisning xotirasida shunday lahzalar qoladi, doimo. shunisi yoqdimki, Petr Yan o'sha paytda nafaqat chempion, balki butun o'zbek muxlislari uchun ma'naviy g'olib bo'ldi. o'zimizniki ekanmi, bunday narsalarni unutib bo'lmaydi...
Hammasini ko'rganman, birodarlar.
Kecha tunda yotoqxonadan shamoldan yiqilib qolgan men kabi edim, rostan ham! televizor oldida boshqa ko'rsatuvni taramoqchi edim, lekin bir zumda Petr Yan ringga chiqishi e'lon qilindi... va "bo'ldi endi", ekranlar butun dunyo bo'ylab qora-qizil ranglarga burkaldi! Men ham uyimdan besh daqiqa yugurib o'tib borganimni eslayman, qozonda qovurma hidi ham bor edi, lekin kimdirning quloqlariga: "YONDI!.." deb qichqirgani eshitildi. O'zimni ushlab qolaman, o'zbekcha "yetti milya" bilan yugurganimni,ammo Petr chapaqay qilgan birinchi zarbasidan keyin... negadir hamma narsa sekinlashdi, kamar yuqoriga ko'tarilganda yurak urishimni his qildim — shetda stolga qo'nayotgandek bo'lib...
"Mana shu yerda", gapimni eshitib, o'zimdan ketganman — odamlarning "YANAAAAN!!!" degan baqirig'ini eshitgach, boshqa narsa o'ylay olmasdim... vaqt bir zumda o'tib ketdi, Petr bilan birinchi marta qo'l berishga yetib borganimda esa... qattiqqo'l, lekin issiq! bu yerda hech qachon unutmayman — o'zbekchasi "erkak erkakka" degan tuyg'u edi. Butun maydon xursandlikda, biz esa birgalikda... to'g'ri, men boshqa mamlakatlardagidek chet tilida gapirmagan edim, lekin: "OLLOh, zo'r-ku shu!!! Petr, senga qattiq ishondi!!!" deganimni eslayman. Qo'lim bilan urib, yurakdagi hamma narsani oqizib yubordim, chunki o'zimizniki ekanmiz!
Bir klub, bir umr ❤️
O'shanda qayerdadir yurgan edim, Chorsu bozoridagi bir do'kon egasi bilan suhbatlashyabmiz edi. Men uchun Petr Yan chempion bo'lgani - mening uchun ham o'zbek xalqining yutug'i edi, lekin buni u erkak bilan qo'l berib o'rinishganimda hammasini undan ko'rindim. Uning qo'li qattiq edi, lekin men undan ko'ra qattiqroq siqdim — "Erkaklar, bittaginaaytib bo'lmaydi!" deb o'zib ketayotgandek bo'ldim.
Ustiga sovuq qo'limni bosib: "Yan, senga hech qachon o'tkazib yubormaymiz!" deb hayqirdim. O'zimizniki ekanmizmi, bunday dadil odamni tutib turganimizda dunyo butkul o'zgardi!
Chiziq siljiyapti — ushla.
O'shanda shu olovdek kecha bo'lgan edi, hozir esa yig'lamoqchi bo'lmasam kerak. Chunki o'shanda hammasi jonli edi — maydonning ovoziga qo'shilgan o'zbekcha "YONDI!" qichqirig'ining o'rni alohida. Endi bir qancha vaqt o'tdi, o'ylasam "hammasi yaxshi bo'ldi" degan gapni o'zimizdan bir nechta marta eshitdik, lekin Petrimizning qo'liga yetishib qolganimizda yurakning tuyg'usi boshqa edi — samimiydan boshqa hech narsa.
O'shanda yugurib borganlar bilan endi buzilishuvlardagi yurak urishlarini solishtirsang, farq shundaki: o'shanda kishi hali chempion bo'lmagani uchun maydondagilarning quvonchi chidab bo'lmas edi, endi esa chempion bo'lib turganidan keyingi ishonch — o'zingdan o'zingga "mana shu yigit, o'zimizniki" degan his qilish. Qachonki Petr ringdan tushishidan oldin chapaqaylikka erishganini eslasam, undan keyin esa qo'limizni silkitib: "Erkaklar, bittaginaaytib bo'lmaydi!" dedikimni eslayman — hozir ham o'zimizniki ekanmiz, lekin endi buni aytish uchun hayqirish kerak emas, chunki chempion bo'lib ketganimizdan keyingi ishonch allaqachon ko'chada davom etmoqda.
O'shanda edi meniga qozondagi qovurma hidi ham yoq edi, endi esa o'zimizniki ekanligimizdan kelib chiqib, yangi vaqtlarni kutyapmiz. Xotiramiz shu qadar jonliki, hozirgi muxlislar ham o'shanda bo'lganlarga o'xshab chekka hududlardan kelib qoladilar va barcha narsa eski ohangda davom etmoqda — faqat vaqt boshqa o'tib ketmoqda.
xG > hissiyot.
Oling, shu tunda, Termizdagi do'konimning oldida ichimliklar tarqatayotgan edim — bir qarabman, televizorlar qora-qizilga burkanib ketgan. O'zini eslatdim: bir narsa qila-di-ku, deb. Va ana, Petr ringga qadam qo'ydi — o'ziga xos chapaqaylik bilan birinchi zarbasi...
Qani, o'zim ham orqamga quloq solganday bo'ldim: "YONDI!!!" degan baqiriqni eshitganimni — tunda uzoqdan, lekin shunchalik aniqki, mening ham yuragim urishini to'xtata oldim. Qo'l berishga yetib borganlaridan biri sifatida... qattiq edi, issiq, biroq undan ko'ra katta edi — butun bir xalqning g'ururi! To'g'ri, o'shanda hech qanday "yetti milya" yugurmaganman, lekin o'zimizniki ekanligimizni his qilganman — maydonda o'zbekcha "YANAAAAN!!!" degan ovozlar uchar edilar, darvozalar orqasidagi muxlislar qalqonlar bilan dumalab ketishardi. 🔥
Bopladingizmi, chapaqaylikka qadar vaqt bir zumda o'tib ketdi, ammo uning qoʻlida chempionlik kamarini koʻrgandagina — o'zimning joniydaman, barcha narsamni berib yubordim! Qo'limni bosib: "Senga omad, Yanaka!" deb hayqirganimni eslayman — ularning hech biri buni aytishmadi, lekin mening dardimni uning qoʻliga singdirganimdek bo'ldim.
Yutmi yutqazmi — oxirigacha ular bilan.
Of, qani endi, o'zimni o'tkazib yuboraman — o'shanda Termizdagi yangi 4G qaytmasmikan, men esa internetga ulanib qoldim... va ekrandagi Petrning chapaqayiga so'zsiz tantanalar qaytaradigan paytda, "Yan" deb yozganman ekranga... lekin yaqindan nazorat qilib qo'ysam — yopildi, internet vaqtida tugadi!
Yon_hakambilaguvchining o'zbekcha "yetti milya"sidan olishib, men ham yugurgan edim — lekin yo'limda mahalla oqsoqoli bilan uchrashdim: "Qayerga, bola?" — degan edi. "Oshxona bormi?" deb so'radim — yurakdagi to'la quvonchini oziq-ovqat bilan almashishni istab! 😂
Keyinroq maydonning ovozini eshitib: "YANAAAAN!!!" — deb baqirib yubordim, ammo juma namozi vaqtida edim, imomga : "Senga e'tibor bermang, bu Petr Yan uchun!" dedim... keyin u rostdan ham: "Mana shu yerda..." dedi — kuzatuvchi bo'lgani uchun o'zi ham o'ziga qattiq qiziqib qoldi!
Qo'limni bosish uchun yetib borganimda Petr meni ko'rib: "Salom, "o'zbekcha yetti milya" bilan kelgan odam ekan!" dedi — lekin men: "Yo'q, men faqat mahalla aqasi bilan suhbatlashdim, u menga qovurma bo'lsinmi-ku deb...!" — deb tarbiyali javob berdim. U: "Hmm, ertaga oziq-ovqat bilan davom etamiz!" deb hikmat aytib ketdi — ko'prik sifatida ishlatilmoqchi edi! 🍿😂
Keyinroq xursandchilikda kamar yuqori ko'tarilganda, men hayqirdim: "Erkaklar, bittaginaaytib bo'lmaydi!" — lekin ovozimni eshitib, atrofdagilar: "Kimdir ekstradanni yoqib yubordi!" deb o'ylashdi... va hammasi shu bilan tugadi!
Of, qani endi, o'zimni o'tkazib yuboraman — o'shanda Termizdagi yangi 4G qaytmasmikan, men esa internetga ulanib qoldim... va ekrandagi Petrning chapaqayiga so'zsiz tantanalar qaytaradigan paytda, "Yan" deb yozganman ekr…
O'zbekcha internetim yoq edi, o'shanda hammasi terminallar orqali bo'lardi — qaytganimda ham shunday qilinganini eslayman, internetni qidirdimmi, yopilib qolgan edi... va vaqt keta boshladi. "Yan"ni yozgandim, ertasi kuni do'kondagi aka: "Qani, internet qaytganda sening xabarlaringni ko'rmaganman!" deb hayron bo'lib qoldi. Ha, endi ham uxlayveribman deb o'ylaganimda... penalti uchun vaqtini bekorga ketkazganimdek bo'ldim! 😅
Har kuni futbol haqida yangi narsa bilaman.
Of, Xuddi shu o'sha kecha Termizdagi uyimning tomidan shamol uchar, men ham televidenie oldida yangi 20-asrning yettinchi bosqichi kabi "YONDI!" degan baqiriqni eshitib olamdan o'tsam, so'ng darhol: "Yo'q, bu erda ham butun dunyo qora-qizil bo'lib ketdi!" deb o'yladim. 😂
Shunday qilib, Petr chapaqayini urgan zahoti uyumdagi qovurma hidi ham yo'qolib ketdi, lekin o'zimizniki ekanligimizni his qilganmiz — bu yerda men "yetti milya" bilan yugurmaganman, faqat internetimni teshganman va yopilib qolganini ko'rib: "Opa, mana shuning uchun ham ajdaho bilan jang qilishdi!" deb hayqirganman. 🍿
Keyinroq qo'limni silkitganimda esa... o'zbekcha "erkak erkakka" degan tuyg'uga qarshi hech narsa qilolmadim — hattoki u menga: "Qo'l berganingiz uchun rahmat, ammo ertaga qaytaraman!" deb aytsa ham. 😤
Memlar ham tahlil.
O'shanda qayerdadir yurgan edim, Chorsu bozoridagi bir do'kon egasi bilan suhbatlashyabmiz edi. Men uchun Petr Yan chempion bo'lgani - mening uchun ham o'zbek xalqining yutug'i edi, lekin buni u erkak bilan qo'l berib o'…
Ochig'ini aytaman, bu "yetti milya" larni eshitib, haqiqatan ham qizg'ishlik kelibdi — o'shanda yo'limni to'g'rilay olmasam, Termizdan Termizgacha yugurganman yoʻq! 😭 Balanddagi ovozim bilan: "Qo'l berganingiz uchun rahmat, ammo ertaga qaytaraman!" deb turganimda, toʻla tushunib qoldim — bu xalqning gʻururi kino kabi oʻtib ketadi, lekin uni boshidan kechirib ko'rganlar uchun esa... foydasiz ishlarda hamma vaqt investitsiya qilishdek — return of investment hech qachon aniq boʻlmasada, his qilinganligi asosiy narsa! 💸
Bankroll intizomi yutadi.