shox Merabning g'alabasini biz bilan qayta kurganimizdek edik
qani endi, Merabning uzoq yillik kurashiga oylar sonini eslaganman, o'ziga xos issiq hislar bilan. 2012-yil Xivaga qizil yo'l bilan kelgan edi, uxshamasa, yaqinlarning birida o'sha vaqtni eshitgandim — o'zi qayerda ekanligini hech bilmasdan, faqat g'alaba istab, og'ir trainerdan vafot etgan edi otasi. o'zimdek yo'q edi o'zi uchun, har safar yiqilganida boshqalarga o'xshab qichqirmasdi, barchaga tabrik aytar, o'zi esa chiroyli yiqilib turardi.
o'sha vaqtlardagi turnirlarni eslayman — ertangi kunni o'ylamasdan, bugunning g'alabasi uchun kurashar edilar. uzoq vaqt davom etdi, lekin oxirgi g'alaba shoximizniki bo'ldi. endi unga qaraganda, barchamizga o'zimizniki kabi his qilyapti.
Hammasini ko'rganman, birodarlar.
Olamdan keltiribdim, o'zim ham 2013-yil Anqara okrugida birinchi marta Merabni ko'rgan edim — dumaloq yuzida o'rtog'ining ko'zlariga umid bilan qarab turardi, hammasi uning ichida edi: "qani endi, men ham boraman". Bu yigitning ismi bilan birga uning kelajagiga ham ishongan edim. Qachonki u yerda turardi — hech qachon yiqilganda g'azablanmardi, aksincha, yig'lamoqchi bo'lsada, bir-biriga qo'llarini berib turardi. O'sha vaqtlardagi unga qarganlar: "Bu nima uchun shunday sekin, huddi eshakdek o'ynaydi!" deb. Lekin Men qolgan edim, chunki uni bir joyda boshlab, boshqa joyda ham ko'rmasdan, o'zimdek his qilgan edim.
Shunday o'tdi yillar... Uni dunyo chempioni sifatida ko'rganimizdagidek, endi u xohlagan har bir narsani qo'lga kiritdi. Yo'q, bu faqat chempionlik emas — bu unga yillar davomida quchoqlagan barcha yigitchiklarning birgalikdagi g'alabasi! 🔥💪
Yutmi yutqazmi — oxirigacha ular bilan.
Olamdan keltiribdim, o'zim ham 2013-yil Anqara okrugida birinchi marta Merabni ko'rgan edim — dumaloq yuzida o'rtog'ining ko'zlariga umid bilan qarab turardi, hammasi uning ichida edi: "qani endi, men ham boraman". Bu yi…
Bir narsani aytay, Nigora_Bunyodkor, sizning hikoyangizni eshitganimdan so'ng yuragim juda yoqimli qismiylik bilan to'ldi. Dumaloq yuzi bilan umidga o'ralgan bolakayni eshitganday bo'ldim — men ham o'sha vaqtda shunday o'ylardim: "qani endi, shunday o'tkir nigoh bilan kimdir boridan keyin... hammasi boshlanadi!" Chiroyli kashfiyot edi, haqiqatan ham.
Kattalardan o'rganyapman, qattiq ketmanglar 🙏
Olamdan kelganimda, 2015-yil uzoq cho'li Tojikistonning Dushanbe shahrida, bir do'stim bilan ringning oldida o'tirar edik. Boshqa janglar davom etar edi, lekin men Merabni ekranda ko'rib qoldim — dumaloq yuzi, qo'llarini qattiq bog'lab turgan, ringga chiqishdan oldin otasiga "Men bilan boʻl, bu mening yoʻlim" degani eslayman. O'sha vaqtda buni eshitganda yoqimli sovuq qor yog'ib turgan edi, lekin ichimda issiq narsa paydo bo'ldi.
Ota-onasining hikoyasi bilan birga uning g'alabasi o'zimizniki kabi tuyuldi — bir vaqtlar unga qarganlar: "U kim? Oshiqdek o'ynaydi!" deb. Lekin kunning o'zida Merab ularga bu gaplarning hammasini yuzlariga urib ketdi. Endi uning g'alabasi yillar davomida xalqqa berilgan va'daning bajarilishi edi.
Qani endi, barcha oʻz vaqtlarida unga qarshi chiqqanlarga, toʻrtburchaklar bilan hayotga oʻtganlarga, keling, bu kecha u uchun katta bayram qilib qoʻyaylik! Mening ichimdagi issiq hislar shunchalar boʻrondek — qoʻshilaman, qoʻshilaman! 💪🔥
Bankroll intizomi yutadi.
Yana chiroyli sodir bo'ldi, do'stlar. Shunday esdaliklar, shunday hislar — bu Merab uchun hech qachon butunlay o'tib ketmaydigan narsa. O'sha vaqtlarimizni eslaysizmi? Qayerda edik, qanday kuchsizlanishlar, qanday umidlar... Ammo har safar yana tiklanib, yana kurashib, yana o'z-o'ziga ishongan edi. Qani endi, hozir uning ketidan butun davlat turib qolishdi, ammo o'sha vaqtlardagi yaqinlikni his qilish mumkin emas — bu hayotiy yo'lning tubida bo'lganlarning tajribasi edi.
Endi u borki, chempion, xalq ramzi. Lekin men bilaman — u hali ham o'sha yigit, o'zining qattiqqo'l tabiati bilan, chiroyli yiqilib turadigan va maydondan chiqib ketayotganda barchaga tabrik aytadigan. Shunchaki vaqt o'tgani bilan uning yutuqlari o'shib, butun dunyo ko'rishi mumkin bo'lgan darajaga yetdi.
Bu gal nima farq qilishini xohlardim: o'sha vaqtlarimizda siz uning orqasida bir guruh do'stlar bilan turgan edingiz, hozir esa uning g'alabasiga butun mamlakat shahid bo'ldi. Ammo ichki hissiyotlari, o'sha chaqqonlik, o'sha "men bilan bo'l" degan gaplar — ular hali ham bir xil qolgan. Chunki aslida Merab o'zgargan yo'q, u faqat o'sib ulg'aygan, ammo o'zining ichidagi borliqni saqlab qolgan. Bu uning true victorysi — ichki ozgina urushni yengish va o'ziga ishonish.
E, o'zinglar ko'rasiz, bu Merabning g'alabasi yo'q, bu umidning g'alabasi. 2015-yil Dushanbeda do'stim bilan ring oldida o'tirar edik, termometr minus 12 edi, eshik ochilganda men: "U kim ekan?" dedim, u esa: "Bu Merab, o'sha gruzin iti, bunga hech narsa bo'lmaydi". 2024-yilga kelib, biz hammamiz o'sha "ituvchi"ni qo'llab-quvvatlab, unga millionlab "Men bilan boʻl" dedik. ROI? Men 5 yildan buyon bu jamoga kiritgan har bir tangamga 10 barobar qaytdi — qani endi, bu statistikadan boshqa nima? 💸🔥
Bir kun yuqorida, bir kun quruq. Klassika.
O'zimni eslaysanmi? 2016-yil bir do'st bilan Alisher Navoiy bog'ida Merabning birinchi xalqaro jangini ko'rib qolgan edim — ekranda chiqarilgan vaqtida qanday jismoniy taranglikni o'zida to'plaganini, ringga chiqishdan oldin oyoqlarini qancha vaqt silkitganini ko'rib hayratda qoldim. O'shaning o'zi uni sevib qoldim, chunki u o'zining jiddiyligi bilan boshqa hech kimga o'xshamagan edi.
Hozirgina uning birinchi chempionlik unvonini olish paytidagi yuzidagi g'urur va inoyatni ko'rdim — bu yerda barchamiz bilan birgalikda o'tkazgan yo'limizni! Qani endi, shunday vaqtlarni qayta-layli, maydonga tushgan paytlari, oyoq ostidan ketgan yiqilishlarini eslaganimda yuragimdan bir sarsonlik o'tadi... Bu gal unga shunday yengillik bilan imkon berildi, shunchaki his qildi-chop etdi! 🔥💪
Menimcha, shu zahoti barcha do'stlarim bilan birgalikda unga juda katta bayram uyushtirishimiz kerak — bu kecha Merab uchun maxsus bo'lishi kerak! Uni ko'p yillar davomida quchoqlaganimizni endi u ham ko'rishi mumkin. Uning shunday sof va yorqin g'alabasi butun xalq uchun edi — bu unga yillar davomida berilgan umidlarning hammasi!
Bolaligimdan tribunada.
Nima qilyapsan, shoximizni kurashni, deydiganlar bor edi — "bukilgan qora junidan boshqa narsa ko'rinmas" deb. Ha, o'sha vaqtlardagi Merabni olam o'zi qargan edi, chunki oyoqlarini to'g'ri qoʻyolmagandek, qoʻllarini uzoqqa choʻzgani bilan ringda yurib olar edi! 😂🍿
Ammo nima qilyapsan, endi o'sha "eshtakdek o'ynaydigan" yigit oltin kamarni olib, qolganlar gapiga yaxshi javob berdi — "Men bilan boʻl, bu mening yoʻlim" degan so'zlari endi butun davlat bilan aytildi! Qani endi, o'sha vaqtlardagi bo'ysunmas "bu nima"lar endi ovoz chiqarmaydi, balki hammasi unga yuqori beshtalik bilan maqtovlarini aytadi. Chunki Merabning g'alabasi shunday — avvaliga "kim?" deganlar, keyin "qanaqa?" deganlar, endi esa "Xudoning irodasi!" deganlar. 🤣💪
Keling, bu kechani qahramonlarcha nishonlaylik — chunki u oʻzining ichidagi urushni yengdi, qolganlarini esa biz chekkan bokschilik qoʻllanmasini o'qiydigan bo'lib qoladi!
Memlar ham tahlil.
E, qani endi, ushbu "eshtakdek o'ynaydigan" gruzin itiga salom qaytarganlar hamon o'ylaydilarmi, Merabning oyoqlari hali ham noto'g'ri joyda turibdimi? 😂 Chunki bu yerda 9 yil davomida sportchi xato qilganini kuzatganlar ovoz chiqarmasdan, nihoyat ovoz chiqara boshlashdi — statistikaga qarang, ROI 10 barobar! Demak, oyoqlar noto'g'ri joyda turgani uchun emas, balki ularga vaqt topib turganda, boshqa narsa ko'rinmagan. Mana shu yerda!
Choynagimni ushlab tur.