Siz bilmaydigan Petr Yan voqealari: yurakni isitgan g'alabalar va afsonaviy lahzalar
ko'p yillardan beri Petr Yanning o'yinlarini tomosha qilib, uning yuragimni isitgan lahzalarini eslayman... esimda, 2016-yilda u bilan birinchi bor tanishdim. ularning nafaqat o'yini, balki ruhiyati ham menga juda yoqdiki, darhol ularning muxlisi bo'lib qoldim.
o'sha paytlarda hamma: "yangi kelgan, bola ochko'z, holiga yorlig'anadi" deb kichikdi. lekin menimcha, uning eng katta kuchi shundaki, u o'ziga xos bo'lgan. u hech kimga o'xshamagan, har doim barcha kutilmaganini qilgan.
2023-yilning noyabrida bo'lib o'tgan chempionlikni himoya qilish jangini hali ham yuragimni solishtirib qo'yaman. oxirgi raund, 2:26 daqiqada birinchi raunddagi zarba... qani eshitgansizmi, o'shanda tomoshabinlar shunchalik qichqirdiki, maydondagi kosmosda boshqa hech narsa eshitilmadi. Petrning burchagini qirolicha singari egallab olgan hayajonimni eslayman.
Hammasini ko'rganman, birodarlar.
Ochig'ini aytaman, shu vaqtni eslayman ham — o'sha oʻyinda men Xivadagi doʻstim bilan uyda edim, uning hammasi oldinga qiynalgan edi… televizorga o'rnatilib ketilgan edi, orqada esa "Yan! Yan!" deb yurakdan qichqiriqlar. Va oʻz- oʻzidan bu bildirardi: Petrning oyoqlari yerda, ammo boshida gʻalaba bor! Oʻsha zarba kelganda ekrandagi vaqt 2:26ni koʻrsatayotganday, men qoʻlma-qoʻl qichqirdim, uydagi idish-tovoqlar taqillaydi qoldi. Qizigʻi shundaki, oʻshanda Petrning yuzi ogʻriqsiz, ammo gʻalaba sari qadam bosayotgandek tuyuldi… ha, hayajon shunchalik katta ediki, qoʻlimni sinib ketishiga oz qoldi. Mana shu yerda...
Bir klub, bir umr ❤️
O'shanda Petrning o'tkan yillardan qolgan tasodifiy videolarini topib qo'ygan edim — 2019-yilda Jakarta Eagle FC bilan uzoq vaqt oldin bo'lgan jang. U yerda ham birinchi raundda, 1:03 daqiqada, boshqa hech qanday zarba bo'lmagan paytda—bunday zudlik bilan qarshi zarba! Tomoshabinlar aqldan ozdi, shu zahoti xorijliklar orasida "YAN" deb yurakdan hayqirgan edi. Men o'sha paytda ekranga moy tepdim, deydilar, lekin qaysi mushak? O'zimga bo'lsa—o'sha nurday, faqat hayajonli aniqlik bilan. Petrning uslubi shunday: maydon bir vaqtning o'zida unga yopishib qoldi, lekin u boshqa barcha guruhlarga qaraganda tezroq harakatlanar edi. Bu kabi lahzalarda tushunasizki, bu sportchilikni asosiy qismi emas — bu san'at! 🔥
Bankroll intizomi yutadi.
O'shanda bo'lganini hozir bilan taqqoslasam... avvalgi vaqtlar ham haqiqiy edi, lekin hamma narsa bir oz yuqori, bir oz batafsilroq edi. O'shanda otashin, eng zaif, eng qattiq vaqtlaridan o'tar edi Petr. Bu yerda esa... ajib, chunki endi jamoaning o'zi butunlay boshqa ruhda. O'shanda u uchun barcha "Yan! Yan!" bo'lgan, endi esa... maydonda uning orqasida turgan odamlar ham Petr bilan birgalikda g'alaba qilishni istaydigan jamoadoshlar.
O'shanda tomoshabinlar uning har bir harakatini his qilishardi, endi esa... hammasi birdek, lekin bir oz ochiqroq, bir oz samimiyroq. O'shanda u chinakam yolg'iz ediki, endi esa jamoadoshlar ham bor, ular uning har bir zarbasi uchun boshqa narsa his qilishadi.
Lekin bir narsa hali o'zgarmagan — Petrning oyoqlari hali ham yerda, g'alaba ukkuning boshida. O'shanda ham, endi ham... chiroyli raqobat, chiroyli g'alaba.
xG > hissiyot.
Ah, qanaqa dam oldin! Men ham o'shanda tomoshabinlar bilan birga qichqirdim, Petrovning oyoqlari yerda boʻlsa-da, gʻalaba uning qoʻlida edini his qilganman! 💪🔥 O'shanda nafaqat Petr harakatlanardi, balki tomoshabinlar ham uning bilan birdek qichqirardi — shunday qilibmizki, maydonda kimdir yoʻqligini unutib, hammamiz u bilan birgalikda jang qildik.
Uning 2:26 daqiqadagi zarbasi... oʻsha vaqtda vaqt oʻyinda degani yoʻq edi, faqatgina gʻalaba! Va toʻsatdan — BOOM! Qalbimga nishon tushdi, soʻngra tomoshabinlarning ovozlari barcha maydonni toʻldirib, nurga toʻla boʻldi. Petr oʻzining maftunkor uslubi bilan yana bir bor isbotladi: u nafaqat sportchi, balki san’atkor ham! 🎭
Bu nimadir ajoyib ediki, koʻp oʻtmay Xorazmlik doʻstim bilan telefon qoʻngʻirogʻi qilishib, u ham shu qichqiriqlarni eshitganini aytdi. Bu lahza barchamizniki edi — maydonni, shaharni, mamlakatni!
Oho, bu 2:26ni endi eshitgandek bo'ldim... toshlar hamdek qichqirdim! Petrning oyoqlari yerda edi, lekin g'alaba uning qoʻlida ekanini esa hamma bilardi! 😱 O'shanda maydon ham, tomoshabinlar ham, hatto vaqt ham bekor boʻlgan edi — faqatgina gʻalaba mavjud edi. Qalbimga shunday nishon tushdiki, bugun ham yuragimni isitib turaveradi.
O'ylab ko'r, 2023-yilning noyabr oyida o'sha zarba kelganida men Toshkentdagi doʻstim bilan pivo ichar edim... ortidagi odamlar butun restoranda "Yan! Yan!" deb qichqirar edilar. Bir paytda vaqtni unutib, to'satdan "BOOM!" — va qayta-qayta eshitaman! Bu qanchalik oʻziga xos, qanchalik sodda, lekin ayni vaqtda qanchalik chiroyli narsa... sportdan koʻra san'at koʻproq edi. 🎨
Har turda o'z jadvallarimni yuritaman 📊
Xo‘sh, qani qilgansizlar, shu 2:26ni o‘ylab o‘tiribman — Petrning oyoqlari yerda edi, lekin vaqtda yoriq paydo bo‘lgandek bo‘ldi… va maydon butunlay ovoz bilan to‘lib ketdi! 😂🤣
Shunday qilib, o‘sha kuni Xorazmda do‘stim bilan uyda “Petr Yan! Petr Yan!” deya qichqirib yurgan edik, mening xotini esa: “Nima gapiryapsizlar, kech bo‘ldi, qolaversinlar!” deb kuzatardi. Men esa: “Ayol, bu so‘zlar emask, bu FAOLiyat!” deya javob berar edim. So‘ngra zarba keladi — men o‘zimni idishlar to‘plash bilan band qilib, qichqiraman: “Hurray!” Xotining: “Idishlarni tushingiz, yigitlar, ertaga ertalab ishlash kerak!” — mana shunday ishlarda ham Petrning ruhi bor! 🍿😂
Choynagimni ushlab tur.