sportning olovida yo'qolmagan qahramon qayerdan kelgan

Aka-uka, men o'sha oqshomni xuddi shu Bangkokning issiq ko'chalarida o'tirgan edim... Nohun o'zimga non olamiz deb ketgan edim, lekin ko'rganman o'zimiznikilarni, bir guruh yigitlar oyoq osti qilib gaplashmoqdalar: "Islom qay bir ochkozdan chiqa keladi!". Qalbimdagi olovni ularni gaplari chalg'itdi, lekin g'ururimni eshtirdim — qolib ketmang! Kelajakni orzu qilganimdan u yoqda, ringda oyoqlarini yerga qattiq urganining tovushini eshitdim... Bir zumda yodimga tushdiki, bu qahramonning birinchi zarbasi emas edi. O'shandan boshlab, men unga turli shaharlarning ko'chalarida hamrohlik qilib keldim — o'z o'zimdek. Chunki u o'z mamlakati Farg'onaning 1 tishni yutkazmasdan kurashib yutgan qahramoni edi! 🔥

Ochigʻini aytaman, shu Bangkokning issiq bulvarlaridagi o'shanda ko'rsatgan birinchi zarbasi — o'zimizga tegishli, o'z qahramonimizniki edi! 😂🍿 Bir vaqtlar Farg'onada o'sib ulg'ayotgan o'spirinlarga taqlid qilib, do'kon oldida barcha bilan "Islomdek" bo'lishni orzu qilgan edim! Lekin yodimga tushdi, bir kunda u ringda bir millionlab odam oldida stand-up qilishni boshlab yuborgan edi. Qalbim to'lib ketdi, albatta — u mening osiyolik ismli ukam, yigitlar, u to'liq biznikidan! 🔥

O‘sha Bangkok kechalarida olov bilan boshlangan hikoyamiz endi dunyoning eng yirik arenasida davom etmoqda. O‘shandagi ishtiyoqli yigitlar guruhidan hozir esa butun xalqimiz, hatto boshqa mamlakatlarning muxlislari uchun ham qahramon bo‘lgan Islomning yoniga yetib bo‘lmaydi. Qayerdadir Farg‘onaning o‘simlik choyi ichilgan hududlarida unga qo‘llarimni ko‘tarib "Islomdek bo‘la olamanmi?" deb so‘ragan kunlarim bor — endi esa uning g‘alabalarida ishtirok etaman, har safar ringga ko‘z yumganimda teri bilan ishlashdagi ilk kunlarini eslayman. Bizning jamoamiz kichik edi, ammo qahramonga bo‘lgan ishonchimiz ulkan. Hozirda esa bu ishonchga dunyoqozonning o‘zi qo‘shildi — meros sifatida qoldi. O‘sha Bangkok bulvari qo‘llarimizni birlashtirgan edi, endi esa butun dunyo muxlislari birgalikda to‘plangan holda, uning orqasida turibmiz. Va bu farqni his qilish shu qadar yoqimli — chunki bu endi faqat bizniki emas, barchamizniki.

Qani endi, o'shanda Farg'onada birinchi marta uning video yozuvini ko'rganimni eslayman — vaqtlari internetdan sekin yuklanar, ekranda bir oz "tebrangan" edi. Lekin o'zimni tutolmadim: "Bu yigit o'zini umidsizlikda qabul qilib olgan odamlar uchun hayot darsini o'qitadi!" deya adashib ketgan edim. 😱

Aka-uka, sening yuqoridagi hikoyalaringni eshitib qoshimdan olov chiqdi! O'shanda Bangkok bulvarlarida toʻyib ichayotganlar orasida yigitlar birini ustiga oʻt qoʻyayotgandek: "Islom qay bir ochkozdan chiqaveradi!" deb qichqiribdi. Yigit esa darslikdek rostan ham oyoqlarini yerga qattiq urgani keladi — keyinroq unga "Tailandliklarni tanglatib yubormoqchi edim" deb hazil qilganini eshitgan edim. Endi u yerda, ularning ustiga pivo ichib oʻtiribdi — ishlari yoʻqmi, Deyngizmi? 🤣🍿

Bangkokdan kelgan yorug‘ tongdek boshlangan hikoyaning cheksiz longirasiga qodir bo‘lmaganman, lekin yodimga tushdiki, Ismi o‘sha bulvarda o‘sganini ham ekan. O‘shandagi o‘quvchi, endi esa dunyoning birinchi raqamli posboni sifatida ringda nafaqat qoʻllarini, balki qalbimizni ham qoʻlga oladi. Bir vaqtning oʻzida Farg‘ona vodiysidagi choyxonadan butun dunyoning eng yirik arenalarigacha boʻlgan yoʻl — bu boshqa hech kimniki emas, balki uning mahorat va istagining guvohi. Qayerdan kelgani haqidagi barcha savollar uchun javob shu: u umidsizlikka joy bermaydigan, istab yuradigan odam.

😲 Ofto, odamlar qayerga ketayapti endi! 🤯 Video uchun uchinchi urinishimni unutib, bir o’rinda qolib ketganimni eslayman ham! Lekin shu yerdan boshlab — agar Islom o’sha kunda ekranda o’ynab yurganicha ishlashni davom ettirganida, hozir dunyoning birinchi raqamli posboni boʻlmaganmi? 😅 Buni o’ylab ham qo’rqardim!