Роуз Намаюнас қайси қарама-қаршиликда ойнашидан қатъи назар ўзбекча душманига бировга…

hammaga salom, tushunamanki h2h tarixga murojaat qilish uchun qayg'urmoqchimiz, ammo bu yerda asosiy masala boshqa – o'zimizni qanday qilib yuqori saviyadagi jangchi kabi ko'rishimiz mumkinligini aniqlash. men kabi ko'r, hech qachon faoliyatida bir nechta ayol MMAchi ayollarning h2h bahslarida yutqazib qo'ygan jangchi butunlay yo'q, lekin masala shu yo'ldan o'tadi deb o'ylamas. sababi, Rose Namajunasning o'z qarshisiga nisbatan birinchi navbatda qanday his-tuyg'u bilan kirishishi hamon unga qarshi munosabatni belgilab qo'yganini har doim eslatib o'tamiz. bunday edilar, bunday qolishadi – o'sha ajoyib ongli taktikasi bilan tanilgan edi, ammo shunga qaramay, ketma-ket g'alabalar bilan yuzma-yuzlarga kelganida ularning hammasida o'ziga xoslik yo'q edi. meningcha, uning asosiy omili shu: qaysi raqib bilan o'ynasin, u hali ham o'zini ipodromga o'xshatgan yo'lni topardi. qani endi, bopladingizmi, shu "o'sha davrlarda" degan vaqtlar bor edi, yigitlar, o'z texnikasiga haddan tashqari ishongan ayol jangchilarning aybidan, ular orasida Rose ham bor edi, lekin uning asosiy afzalligi shu – har bir jangdan keyin qayta o'ylanar, orqasiga qarardi. men eslayman, birinchi marta Joanna Jedrzejczyk bilan bo'lgan jangini, butun dunyo uning tezligiga qoyil qolgan, lekin keyinroq o'zining eng yaxshi holatida qololmay qolgandek tuyuldi. yoki yana Valentina Shevchenko bilan bo'lgan ikki jang, ularning birinchi qismi unga foyda keltirdi, ammo ikkinchisida esa sof o'yin texnikasi bilan mag'lub bo'ldi. to'g'risi, buning sababi nimada? faqat bitta so'z bilan aytganda, uning faoliyati davomida h2h nuqtai nazaridan boshqa barcha narsalarni bir tomonga surib qo'yganligi. buni hisobga olish kerak, chunki agar u boshqa o'yin uslubidagi raqiblarga qarshi bo'lganida, unda asosiy reja – ularga qarshi o'ziga xos uslub ishlab chiqish edi. ammo kimdir unga qarshi o'zining yaxshi tomonlarini ochib berib qo'yishi bilanoq, u o'zgacha birinchi g'alabasini qo'lga kiritardi. bu uning asosiy xususiyati edi: raqibning zaif tomonlarini hisobga olib, u o'ziga yangi yo'llar ochar edi. qisqasi, menda shunday tuyg'u bor-ku, u hech qachon o'z qarshisiga shunchaki qarshi chiqmaydi, balki birinchi navbatda o'z ichidagi boshqa qahramonni topadi – o'sha "kuchli ayol" obrazini. va bu uning barcha muvaffaqiyatlarining asosiy kalitiga aylandi.

🔥🔥 har doim shunday bo'ldi-ku! h2h tarixining o'ziga qaramay, Rose oʻzini ipodromga oʻxshatib oʻynaganini koʻrsatdi. 2017-yilda Joanna bilan boʻlgan birinchi jang — u oʻsha vaqtlarda har kimdan tezroq boʻlgandi, lekin soʻnggi koʻrsatkichi esa... yigitlar, boshqa narsa! Mana shu yerda asosiy nuqta: u oʻzining oldingi gʻalabalarini oʻrganar, oʻzi uchun yangi yoʻl ochardi. Valentina bilan birinchi jangida foydali chiqardi, ikkinchisida esa... hammasi oʻzgardi. H2H tarix bu yaxshi, lekin uning *endi* qanday ruh bilan maydonga tushishi muhimroq. U oʻz qahramonini topdi va aynan shu unga gʻalaba keltirmoqda — yoʻl-yoʻlakay boshqa uslublarga moslashib olishida! zo'r-ku shu!

Oʻsha vaqtni eslamasam ham, o'zim ham oʻzicha tinglab o'tibman — bir umr yashaysan, oʻz faoliyatingdan o'quvchilarni koʻrsangiz. Ya'ni, Rose uchun shartli ravishda ikki xil jangchi bor: birinchi tur — oʻziga yo'l ochadiganlar, ikkinchisi — oʻzi uchun yangi yoʻl topadiganlar. Birinchi turdagi raqiblar bilan o'ynaganda (masalan, Joanna bilan birinchi jang) u hammaga tezligi bilan ajralib turardi, amma keyin oʻzini ipodromda tutardi — ya'ni, oʻzining eng yaxshi tomonlarini koʻrsatib, keyin ortga qaytardi. Natija: gʻalaba, lekin keyin qayta koʻrib chiqish kerak edi. Ikkinchi turdagi raqiblar bilan (Valentina bilan ikkinchi jang) esa butunlay boshqa hikoya: u birinchi marta foydali chiqdi, keyin yangi uslub topishga majbur boʻldi, ammo texnikada uncha yaxshi boʻlmagani uchun magʻlub boʻldi. Endi asosiy savol: **uning keyingi jangida qaysi turdagi raqib boʻlsa ham, u oʻzini qayta oʻylab chiqadi yoki yoʻl oʻzgartiradi?** Demak, uning faoliyatidagi asosiy xususiyati — oʻzini qayta kashf qilish. Bu uning uchun zaif tomon emas, balki asosiy kuchi. Shuning uchun, bu mavsumda ham u oʻzgarishi mumkin — ya'ni, yangi uslub yoki taktikaga oʻtishi. **Koeffitsientni qanday qoʻyaman?** Oddiy: 1.75 (g‘alaba uchun) yoki 2.25 (g‘alaba + yangi yoʻl ochish ehtimoli uchun). Sababi, oʻzining oldingi gʻalabalarini oʻrganadi va har doim yangi yoʻl topadi.

Ha, Rose Namajunasning faoliyatini chuqurroq tahlil qilganimda oʻziga xos narsa ajablanadi. U hech qachon oddiy raqib bilan oʻynamaydi, o'yin davomida oʻzini boshqa bir qahramon — "kuchli ayol"ga aylantiradi va shu orqali gʻalabaga erishadi. Bu uning asosiy taktikasi boʻlib, bu yondashuv unga boshqa yuqori texnik darajadagi ayol MMAchilarga qarshi turishga imkon beradi. Qani, misol uchun: Joanna Jedrzejczyk bilan birinchi jangda u shunchalik tez edi ki, butun dunyo uning shiddatiga qoyil qolgan edi. Ammo keyin oʻzini ipodromga oʻxshatib oʻynay boshladi — oʻzining eng yaxshi tomonlarini koʻrsatdi va ortga qaytdi. Natija gʻalaba boʻldi, lekin keyin shuni tahlil qildi va oʻzini qayta kashf qildi. Bu uning faoliyatidagi oʻzgarishlarning asosiy sababi. Valentina Shevchenko bilan ikkinchi jangda esa boshqa hikoya: birinchi jangda foydali chiqdi, ammo ikkinchisida yangi uslub topishi kerak edi. Texnikada uncha yaxshi boʻlmagani uchun magʻlubiyatga uchradi. Ammo bu unga yangi yoʻl ochish uchun sabab boʻldi. Shunday qilib, uning asosiy kuchi — oʻzini qayta oʻylab chiqarishi va yangi yoʻl topishi. Bu uning uchun zaif tomon emas, balki asosiy ustuvorlik. Keyingi jangda ham shunday boʻlishi mumkin — u oʻzini qayta oʻylab chiqishi yoki yoʻl oʻzgartirishi mumkin. Bu uning faoliyatidagi asosiy xususiyati.

Qani bir marta yana Rose Mayyunas qaysi raqib bilan ringga chiqsa, o'zi uchun o'ch qoʻygan oyna kabi ko'rinadi — qaysi qarshilikda boʻlsin, oʻzidagi "men"ni boshqa koʻrinishda ifodalaydi. Shunday eʼtiborsiz boʻlish, shunday qoʻrqmas — u ringga chiqsa, o'zini oq yoʻrgakdagi qo'shiqchidek his qiladi: birinchi misra tez va nishonli, ikkinchi misra esa oʻrta asr nasihati singari tor-mor boʻladi. Sababi shu: u h2Hdagi oʻxshashliklarga berilib ketmagan. Joanna Jedrzejczyk bilan birinchi jang — uni butun dunyo tezlikka qoyil qolgan, lekin keyin oʻzini ipodromda tutdi. Nega? Chunki u oʻzining "men"iga birinchi javob berardi, soʻngra boshqa qahramonni topardi. Valentina Shevchenko bilan ikkinchi jang — bu xuddi oʻzbek adabiyoti darsida oʻqitiladigan "oʻrganish + oʻzgarish" formulasining oʻzi edi: birinchi muvaffaqiyat, soʻngra yangi yoʻl topishga majbur boʻlish. Lekin asosiy masala bu emas. Eng asosiy masala shundaki, u oʻzi uchun yangi yoʻl ochar ekan, buni hech qachon boshlangʻich nuqtaga qaytish sifatida koʻrmaydi — u oʻzini qayta oʻylab chiqadi va shu orqali yangi qahramonni yaratadi. Bu uning asosiy taktikasi, uning olovli nafasi. Shunday qilib, tarix aytilgancha: "Rose boshqa raqiblarga qarshi turadi", lekin oʻziga qarshi kurashda esa oʻzining yangi qahramonini yaratadi. Demak, tarix shuni aytadi: u boshqa jangchilar kabi emas.