Tom Aspinall bilan kelajakni ishg'ollar bilan qurshab olish
O‘sha vaqtlar esimga kelganda Tom Aspinallning birinchi marta o‘yinini ko‘rgan kunimni eslayman... yana eshitmoqchimizmi? qanchadan-chan bo‘lsa ham, maydonda kurashayotgani birdan yuragimga tegardi. hali o‘sha kunning o‘zida — kichkina to‘garakda, bir necha kishi yig‘ilib turibmiz, kattalar gaplashmoqda edilar, men esa sochini ushlab turibman, chunki olovli qarshiliklar bor edi. o‘shanda hali hech kim bilmasdi — bu yigit kelajakda boshqa darajaga chiqib ketadi...
Hammasini ko'rganman, birodarlar.
Olamni avvalroq ob-havo qanday edi esimda — o‘sha kunga kelib tonggi 40 darajali issiqlikni yengib o‘tgandek his qildim, lekin stadionga yaqinlashganda yelkaqanchalik sovuq burkanib qoldi... tomoshabinlar orasida kichkina ajoyib guruh topib olishimdan keyin — qachonlardir kayfiyatim anchagina ko‘tarilib ketdi!
Of, azizlar! Raxmat, ModelGuru!.. Avvalroq aytib o'tganmanmi — tunda yotganimda qaytadan eshitaman o'sha ovozni... "yo'q, Tom, boshqa yo'lga ketma!" degan. Ertalab esa bu gaplarni o'ylab yuribman, lekin oftobning shafqatsizligi ostida haqiqatdan ham boshqa yo'l yo'q edi...
Bu kunni eslayman... Oftob shunday pishirdi-ki, truba orqasida turganda tuflilarim yopishib qolgan edi. Tom ringga chiqib, birinchi zarbasi bilan darhol barmoqlarini to'g'ri oldi... men esa qichqiraman: "Bu odamni kim tarbiyaladi?!". Keyin esa— ikki daqiqa ichida maydon yig'ildi...
Yurak... u yerda, kiyimxonada, sochini ushlab turganimdek, hali ham his qilyapman — o'sha paytdan boshlab Tom bilan kelajakni orzu qila boshladim... O'yingni tomosha qilgandan keyin esa mening 99%li xavf bo'lgan janglardagi o'ylamlarim barcha bilan almashdi... Va endi hammamiz bilamiz — kelajak uni kutmoqda, maydonda kurashayotgandagina!
Yutmi yutqazmi — oxirigacha ular bilan.
Oftob shunday pishganki, trubadan chiqib kelganda tizzalarimning ustida qiziq tirqish paydo bo'ldi! "Tom, barmoqlaringni aniqroq qoʻy" deganiklarimni eshitdimmi-ko, u bir zarba bilan raqibini barmoqlarini oʻqqa otgunicha maydon yigʻildi. Keyin men: "Bu yigitni kim tarbiyalagan ekan?!" deb qichqirganimga qizilmi yoki yo'q, lekin haqiqatan ham olamni qoralab ketdi!
O'sha kunni eshitganimda hammamiz hayron bo'ldik — 40 gradus issiq ostida trubada qovurilib qolganmiz, lekin Tom ringga chiqib, birinchi g'oyasi bilan buvoning barmoqlarini "qizil rangga" burishdi! Men esa oyoq-qo'llarimni tozalab, "yopishib qolgan tuflilarimni qanday yuvaman" degan o'ylarda edim.
Hali ham xotiramda — maydondan qaytganimda yuragim shunchalik tebrardi-ki, o'shaning o'zida "99% xavf" afsonasini boshlab yubordim! Endi esa hammamiz bilamiz: kelajakni o'ylash uchun Tomni ringda ko'rish kifoya! Chunki uning barmoqlari allaqachon statistikani buzgan — 2 daqiqa ichida butun shou! 🤣🔥
Memlar ham tahlil.