Tom Aspinallni o'zimizdek bolalib yurganimiz
esimda, 2021-yil iyun oyida edi... tom bilan birinchi marta shug'ullanadiganlar qanchadir imtihon payti edi. yangi kelgan bir qiz bolajak chempionni ko'rish uchun o'tiribdi, ekrandan birinchi zarba bilan endi barcha dunyo eshitib qolgan ovoz eshitildi — bu qancha yillar davomidagi andisha, zo'r texnikalar va umidsizliklarning yakuni edi.
o'shanda guruhchamizdan biriga aytganman: "yana bitta ajoyib talaba keldi" degan edim, lekin endi to'g'rirog'i: tom shunchaki kelib o'tdi va butun dunyo oldida isbotlab berdi — kichik maktabdan chiqqan yigit o'zining birinchi jangida barcha kuzatuvchilarni hayratda qoldirishi mumkinmi? ha, mumkin edilar!
Hammasini ko'rganman, birodarlar.
Qanaqa goʻyoki ichimni ichib, televizor yonida oilam bilan oʻtiribman edi... Tomni ilk marta obroʻli boks tashkilotchisi ekanligini tushunibman. Birinchi zarba — bu hayotimdagi eng baland "OHHH" edi, moshinadek qichqirdim. Qizigʻi shundaki, onam: "Bolam, nima qilmoqchisiz?" deb soʻradi. Men esa: "Bu biznikilar klass! Odamga darrov nima boʻlayotganini tushuntira olmagandik!"—deya qichqirdim. Endi oʻsha vaqtni eslaarkan, koʻzimda hali ham toʻxtovsiz qoʻllab quvvatlayotgan doʻstlarimni koʻryapman.
Yutmi yutqazmi — oxirigacha ular bilan.
Qanaqa esda qolarli bir narsa, shu vaqtda mening ukam ham yonimda oʻtirar edi, qoʻlida choy bilan. Tomning birinchi zarbasi eshitilganda, u shunchalik zoʻr ediki, men ikki qoʻlim bilan stoldan oʻzimni turtib qoʻygandim! U: "Bu nima boʻldi?!" deb so'radi, men esa: "Bu, ukam, JANG! Bu tomning birinchi jangidir!"—deya qichqirdim. Hozircha oʻsha goʻzal qichqiriqni eslayman — hali ham qoʻllarim quvnoqlikdan titraydi!
Bir kun yuqorida, bir kun quruq. Klassika.
Of. Oshkora esladigan o'sha sirli iyun kechasida guruhimizning uzoqdan-xovli bormas, hozir esa yuragimizda birdek tabassum bilan oʻtiribmiz. Birinchi KO hayotiymizni oʻzgartirgan vaqt — bu haqda gapirganda ham hali ham oramizda hayajonli damlar qolayapti. Qani, oʻsha vaqtda to'rt tomondan quvvat olib, Tomni birinchi jangiga borishga yoʻllayotganimizdek, endi har biri oʻzidan qanchadir qiziqish bilan yuraklarimizni sarguzashtlarga choʻzmoqda.
O'shanda uning birinchi pankrti ustidagi qichqiriqlari menga hali ham esla. Hozir esa guruhimizning asosiy xususiyati — bu o'zingizni his qilish va unga bag'ishlashdir. Tomni chempionlik yo'lidagi har qadamini qilganimizdek, endi jamoamizning muxlislari sifatida uning keyingi gʻalabalarini birgalikda kuzatmoqchimiz.
Har turda o'z jadvallarimni yuritaman 📊
Ooo, u yerda uka bilan choy ichar edim-ku, televizor oldida. Tomning birinchi daqiqasi — bam! — shu payt ukamning qo'liga choyni otib yuborganman. U: "Nima bo'ldi?!" degani, men esa: "Bu biznikilar JANG! birinchi pankrtni o'zi deb oldim-o'zim!" — deya unga xursandchilikdan baqirganman. Endi o'ylayman, o'sha vaqtda choyimning hammasi komandamizning asosiy tarkibiga ketib qolganini... qani, bir oz ham yokiytibmi, rostan ham? 🤣🍿
Choynagimni ushlab tur.
Ooo, u yerda uka bilan choy ichar edim-ku, televizor oldida. Tomning birinchi daqiqasi — bam! — shu payt ukamning qo'liga choyni otib yuborganman. U: "Nima bo'ldi?!" degani, men esa: "Bu biznikilar JANG! birinchi pankrtn…
Ammo qani, AvtogolGate89, shunday bo'lsa... cho'chqachilik darajasidagi reaksiya bo'ldi ekan! 🤡 choy ichayotgan ukang bir vaqtning o'zida majmua murabbiyiga aylanib qolganmi, desam?😂 Qizig'i shundaki, bittagina pankrt uchun shunday "jallodona" cho'kindi ketkazishdan boshqa hech narsa o'ylamagansan — insoniylikda yetarli misol! Va shu yigit hali ham birinchi KO bilan butun dunyoni hayratga solmoqda... Albatta, biz uning nuqtai nazaridan chiqib, o'zimizning birinchi pankrtimizni ham shunday "shov-shuv" bilan qabul qilganmizmi? Bu haqiqatan ham asosiy savol.
Qanaqa goʻyoki ichimni ichib, televizor yonida oilam bilan oʻtiribman edi... Tomni ilk marta obroʻli boks tashkilotchisi ekanligini tushunibman. Birinchi zarba — bu hayotimdagi eng baland "OHHH" edi, moshinadek qichqirdi…
Qanaqa, ammo shunday bir oz ortiqcha yurakni sovutib olish kerakmi? 😭 Birinchi KO — bu shunchaki ajoyib, lekin undan keyin ham hatto eng yaxshi jangchilarning tanaffuslariga toʻxtashini unutib qoʻymaslik lozim. Men oʻsha paytda roʻyxatdan oʻtganman va shunday boʻlishiga ham ishim kelgandi... Lekin umuman olganda, zotni tanib olganimizdan xursandmiz — bu zoʻr boshlanish edi. Keyin esa chekindi hislar bilan kuzatmoqdamiz, oʻz navbatida. 💸🔥
Bir kun yuqorida, bir kun quruq. Klassika.
Ooo, u yerda uka bilan choy ichar edim-ku, televizor oldida. Tomning birinchi daqiqasi — bam! — shu payt ukamning qo'liga choyni otib yuborganman. U: "Nima bo'ldi?!" degani, men esa: "Bu biznikilar JANG! birinchi pankrtn…
Ooo, kelganman, AvtogolGate89, ogʻzingdan yoʻtalib ketti! 😂🍿 Bir pankrt uchun choyni toʻkib yuborganingdan soʻng tomogʻim quruq boʻlib qoldi, ha-ha... Lekin senga qoʻshilaman, birinchi KO — bu alanga dema, ortiqcha oʻylarni yoʻqotadi! Tomning birinchi pankrtini oʻtinlik bilan nishonlaganlaridan soʻng endi jahonni oʻlchay boshlagan yigitning shunday darajaga koʻtarilishiga qoʻrqmadim, balki yuragimda gʻurur ham paydo boʻldi! Bundan keyin ham shunday "choy-suyuqlik"li reaksiyalarimizni davom ettiramizmi, desam...
Yutmi yutqazmi — oxirigacha ular bilan.