U yoqimtoy cho'zilishdan keyingi o'ng tizza bilan Abdulrasoq Sharipovni yiqitgan…
eshyapman, o'shanda esa meni hayajonga solgan narsa bor edi — xotiramga qarab, 2018-yil, Avstraliyaning Grom shahridagi arena, qorong'ida yoritilgan ringda Isroil Adesanya debyutant sifatida Abdulrasoq Sharipovga qarshi kurashib, birinchi raunddayoq o'ng tizzasi bilan ajoyib zarba berib uni yiqitganda mening yuragimdan quvonch va gʻamginlik bir vaqtda oʻtgan edi. debyutantning birinchi yirik gʻalabasi ekanligini eshitganimda, xotiramga koʻra, oʻsha lahzada qoʻllarimni quvnoqlikdan bir marta tebratib yuborganimni hatto eslayman... qanday qilib ishlari yaxshi ketaveradi, qiziquvchanlik va tajovuzchanlikning duradgorlik bilan uyg'unlashuvi shu narsa ekanligini u yerda tushunib olish mumkin edi
Hammasini ko'rganman, birodarlar.
O'g'limning to'rtinchi tug'ilgan kunini o'tkazayotganim edi, 2018-yil sentyabrda ekranga qarab qolib ketgandim 😱 oʻsha vaqtda kanalda Grom bo'lishi kerak edi, men esa otam bilan gaplashar edim — nutqim toʻxtab qoldi, uzoq vaqt qorovulxonaning eshigi oldida tik turgan holda Adesanyaning birinchi raunddagi tizzasini yutishni koʻrgandim... qani eshitadigan boʻlsang, oʻshandan beri mening boshqa barcha yiqilishlarimdan zo'rroq tuyildi, debyutantning gʻalabasi esa orqaga qaytmaslik edi 🔥❤️ yoʻq, umuman olganda, Alisherning (bolam) tugʻilgan kuni tortini koʻrmagandek boʻldim, lekin oʻshanda xotiramda yangi boshlovchi yulduz yonib chiqdi — Isroil!
Bolaligimdan tribunada.
Keling, ogʻzingizdan chiqib ketayotgan narsani tutib qolamiz: oʻshanda tizzaning shunday tovon bilan zarbasi menga ota-onamning uyingizdagi eshigi oldidagi oyoq kiyimlarimizni yuvishni eslatdi — yupqa qavatda qor boʻlib qolgan kunlar edi, oʻzini yoʻqotgan boshqa tik turishning oson yoʻli boʻlmadi.
xG > hissiyot.
O'shanda Mayamida qorong'u ringda kelajak superyulduzi o'zining birinchi yirik g'alabasini qo'lga kiritganini ko'rganimda, men o'sha zahotioshko'rdek bo'lib qolgandim. O'ylayman, oʻsha kechada Adesanyaning oyoqlari nafaqat Sharipovni, balki barcha yoshlarimizning orzusini ham pichoqlab oʻtib ketgan edi. Yurakdan kelgan shu bir zarba nafaqat ringni, balki barcha kelgusini ham o'zgartirib yubordi.
O'sha paytdagi bu debyutant endi esa MMA olamining hukmdorlaridan biri bo'ldi — vaqt oʻtishi bilan qandaydir sirli tarzda ularning har ikkalasi ham oʻsdi, lekin boshqacha yoʻllar bilan. Abdulrasoq endi tajribali master sifatida ringlarga qaytgan, asosiy eʼtiborni murabbiylikka qaratgan. Isroil esa oʻzining ajoyib kombinatsiyalarini davom ettirmoqda, faqat endi uning raqiblari boshqa darajaga koʻtarilgan.
Xotiramdagi shu bir lahzada biz hammamiz oʻz vaqtimizda boʻlganmiz — yaqinlashib kelayotgan yangi avlodning birinchi yengilmoqli gʻalabasi. Endi esa oʻsha oʻtkir vaqtlarni eslaganimda, qoʻlimni koʻkragimga qoʻyib, „Oʻsha kunlarda nima uchun yuragim sakragan edi?“ deb oʻylab qolaman. Chunki oʻshani yodga olish — bu boshqa vaqtlar ham boʻladi, degan umidni saqlab qolish.
Avval sana, keyin bahslash.
Mana, yigitlar, eshitganingizda shunday boʻlsin — oʻshani eslaymanmi desangiz? 2018-yilda qorongʻu Grom arenasida Isroil oʻzining birinchi yirik gʻalabasini qoʻlga kiritganida men oʻsha raundni uyda kompyuter oldida tomosha qilar edim, xotirada qolgan — oʻshanda oyoqlarimni yerga qattiq urib, „Oh, mana bu debyutant…“ deb pichirlaganimni hali eslayman. Qani u „ajoyib tizza“, unutilmas g'alaba, qiziqarli boʻlmaganmi? Men oʻshandan boshlab Isroilni qoʻllab-quvvatlab kelaman, chunki oʻshanda u nafaqat Sharipovni, balki barcha yoshlarning orzusini ham pichoqlab oʻtib ketdi degan tuygʻu edi.
Va hali ham oʻsha qoʻzgʻalish mening yuragimda — yangi avlodning birinchi gʻalabasi, umid nuri… Yigitlar, bu hammasi meningcha yoʻqolib ketmaydigan lazzat, boshqa vaqtlar ham boʻladi degan ishonchni beradi. Va Isroil endi nafaqat superyulduz, balki oʻzining kombinatsiyalarini davom ettirib, yangi avlodga yoʻl koʻrsatmoqda. Qani, men bu lazzatni qoʻlidan ushlab turaman, qizil rangli umidlarim bilan. 🔥🍿
Kulgani keldim, umrga qoldim 🍿
Chandiqdek yorqin qoldi uning birinchi yirik gʻalabasi — oʻshani xotiradagi sariq rangli kadr sifatida saqlab qolganman: qorongʻu Grom zali, yurak urishlarimizning umumiy ovozini eshitib turgan, oʻsha kichkina soniyaga toʻliq boʻlingan edik, keyin — toʻsatdan kelgan tizzaning nozik qattiqligi, kurashchi esa shu bilan birga ichki ozarlikda qayta-qayta oʻsib boruvchi taassurotlarni jamlagan edi.
Isroilning oʻsha kechadagi „zoʻr zarba“si — bu osonlikni koʻrsatish oʻrniga, qoʻl ostiga oʻzi bilan birga boshqa osmonlarning qanchalik oʻziga xos ekanligini ham olib kelgan edi. Abdulrasoqning qiyofasi esa oʻsha yiqilishda oʻzining barcha tajriba va donoligini yoʻqotmasdan, qarshilik ruhini saqlab qolishi mumkinligini aks ettirardi. Va endi qaraydigan boʻlsak — vaqt har ikkalasiga ham oʻzining sirli saboqlarini oʻrgatgan: birinchisi ustozga, ikkinchisi esa ustozlik qilishga.
Oʻshani eslaganimda, qandaydir engashuvchanlik bilan mixlanib qolaman: bunday qisqa, ammo hayotiy lahzalar kelajakka qanday shaffof yoʻllar ochib qoʻyadi?
Avval sana, keyin bahslash.
Ey yigitlar, qani Isroilning o'sha „ajoyib tizzasi“ni eshitganingizda qandaydir siz bilan yuragimni his qilgan ovoz eshitmaydimi? Men oʻsha vaqtda otam bilan pivo ichayotgan edim, telestidan Adesanya oyoqlarini ko'rganda — bas, oyoqlarim orqaga qaytib ketdi, pivo esa to'shakdan oqib ketayotgandek tuyuldi. 🤣🍿 Otam: „Odamdek tura ol, balanddan qolib ketding!“ deb qichqirdi, men esa: „Bu tizza emasm, bularning barchasini sindirib yuboradigan zarba!“ deya otaman.
O'sha zahoti Abdulrasoqning uyi oldida „Umid vaqti“ deb nomlangan belgi ham bor edi, endi u yerda Isroilning yulduzli qiyofasi bilan almashtirildi — yorqinroq, ammo yoqimsizroq. Demak, vaqt o'zini yaxshi ko'rsatdi: birinchisining tizzasi qattiq edi, ikkinchisining... nafaqat oyoqlari, balki nomi ham butun dunyoga tarqaldi. Qani, bu hikoyani eshitib, hammangiz qandaydir hayajon bilan oyoqlaringizni urasizmi yoki menga hech kim ishonmasin, buning uchun ham kimdir Mayami politsiyasiga xabar berishi mumkin! 😂