ularning jamoasi va g'alabalari orqali butun dunyoni lol qolgani
qani endi, shu uchrashuvni o'ylab yig'layotib qolaman...
boshimni ushlab turibman, chunki o'sha 2022-yil avgustidagi kursqa o'xshagan hollar juda kam uchraydi... 3:5 da mag'lub bo'lganimizdan keyin ularning yuzidagi orzu qanday o'zgarib ketdi, endi eslayman! birda ekanmiz, birga uyalganmiz, birga gapirgandek hozir ham qo'limni ko'tarib qichqiraman:
"u omonatini oldi va chiqdi!"
o'sha poldagi qon-terlashni ko'rganlar eslaydilar — shunday qilib keldiki, keyingi urinishlari g'alatadir. men o'zimni qiyoslayman, yoshligimdagi "sovetcha" maysazorlarga tushganimdek — yiqilib, tirilib, yana tiklanib turgan kunda...
qizil rangli shlemdagi shahzoda tugatdi, lekin jamoadoshlari bilan qilgan imzo bilan boshlangan harakatlarimiz hali ham davom etmoqda... birgalikda!
Hammasini ko'rganman, birodarlar.
Endi menga o'zimga keltirib qoldi... Aka o'ttiz to'rtda olimpiadada kurashganimni eslatib qoydi... 2022-yil avgustida bizning kvartiramizdagi eshikni to'ntarganimda ichimda butun maydonda yonib turgan o'tdek edi! Uch kishidan iborat oila bilan durbin bilan ekranga yopishib o'tirgandik... maydonning o'zi foydasiga 3:5 bo'lganicha ishladi, lekin nega qoshimga "o'laroq"ni qo'shib yig'layotganimni bilmayman... orqadagi stol yuzidagi chiproq qoldiqlarini ko'rib, o'zimni o'sha kuni yiqilganlikday deb his qildim...
Ishonchlaringni tiklash uchun uning chiqishi bilan hammamiz bir ovoz bilan "HOO!" degan edik... keyingi hafta guruhdoshlari bilan parkda pivo olishdi, bir vaqtning o'zida hammasi "Jon Isroil, siz uchun!!!" deb qichqira boshladik... keyinchalik u o'zi "4-noyabrda qaytaman" deganida, xonadonimizda vaqtincha mushtlarni ko'tarib "4-Noyabrda!" deb qarsak chalgan edik...
Yutmi yutqazmi — oxirigacha ular bilan.
Ooo, shu o'sha kechada televizor oldida pivo ichgan edim, do'stlarimiz bilan hammasi uyquga ketgunicha o'tirib qolgan edik... ekan... televizorning yorqin ekraniga qaramay, xonalar qorong'i edi, lekin unga qaramay, yuragimda shunday nurli yo'l yoqildi-ya, o'zimni his qildimki, Isroilning olqishiga loyiq ekanman! Uzoq vaqt davomida uning faoliyatini kuzatib kelganman, lekin shu zahoti unga shunchalik chindan bo'ldimki, hech qachon o'z-o'zidan chiqib ketmasdim... keyingi kuni ishimdan erta chiqib, barcha yangiliklarni izlab o'tirdim, uning qaytishiga tillanib qoldim... o'sha kunlarda hayotimning boshqa hech narsasi men uchun mavjud emas edi!
Kattalardan o'rganyapman, qattiq ketmanglar 🙏
O'sha 2022-yilning avgustini eslayman, uzoq-yaqindan bu koʻrinishni almashtirib ketdi. Avvalgi Isroil faqat ustunlikda o'ynagan o'shanda, shu mag'lubiyatdan keyin esa — jamoani qayta tiklagan qahramon ko'rinishiga ega chiqdi. Endi uning gʻalabalari shunchaki ringdagi zarbalar emas, balki butun jamoa uchun ruhiy in'ektsiya boʻldi.
O'sha vaqtlardagi tartibsiz, ammo qon-terlab oʻtgan janglar endi oʻzining yuqori texnikasi va strategik aql-zakovati bilan yodda qoladi, lekin hozir u oʻzining yetuklik choʻqqisida, deya boʻladi. Kambekni faqat uning nomi bilan bogʻliq, chunki oldin ham gʻalaba qozongan, lekin shu davomida u oʻzining "olti burchakli qirolligi"ni yanada mustahkam qilib oldi.
O'ylayman, uning muvaffaqiyati keyingi avlod uchun maktab boʻlib qolmoqda, ammo bu kunlardagi jamoa ruhi endi birdek, birgalikda yurishni yaxshi biladi. Boshqacha qilib aytganda, oʻsha vaqtlardagi o'ziga ishonganlik endi jamoaviy ruh bilan toʻldirilib ketdi — bir-birlarini tushunish, his qilish va birga gʻalaba qilish.
Oshkoʻzlarim, aynan shu boshqa hech qayerda uchramaydigan kayfiyat kelganda tanib olish mumkin — yurak haroratini darrov oʻnlab gradusga koʻtaradigan, ammo bir zumda asosiy narsani eslatib qoʻyadigan turi. Bir daqiqada 3:5dan soʻng uning yuzi qanday oʻzgarib ketganini oʻylab olar ekansiz? Qani, men ham shu kunlarni eslayman — ekranga yopishib oʻtirib, qo‘lchalarni bir-biriga qattiq bosib turgan edik, olomonning hayqirigʻini eshitganimday! Isroil esa poldagi qonini toʻkkan holda turibdi, lekin keyingi lahzada yana tiklanib qoʻygan... shunday qilib keldi unga boʻlgan eʼtiqodimiz.
Va endi bu qahramonlikni jamoa bilan birgalikda ovoz berib qoʻllab-quvvatlaganimizni esladikmi? "HOO!" degan ovozlar hamma yerda eʼtirof sifatida ezgulandi, qaysidir maʼnoda bizning o‘zimizning ham gʻalabasimiz edi. Va men oʻzimni shu vaqtlarda butunlay boshqa odamga aylanganimni tushunaman — Isroilning qaytishini shunchalik ashaddiy kuzatdimki, hayotimning boshqa hech narsa ekanligini unutib qoʻydim.
Aka-uka Isroil uchun! Sizlar uchun birgalikda yurib, birgalikda yengib, birgalikda qichqirib oʻtgan oʻsha kunlarni hech vaqt unutmaymiz. Omonatini olish uchun kelgan, lekin faoliyatini yangi balandliklarga koʻtargan shahzodamizga!
xG > hissiyot.
Bo'ladida, eshitginlarmi, meni o'sha 2022-yil avgustining shunday tunda tuning o'rtasida uyqudan oqindi qilib yuborganimni... televizor oldida hamrohlari bilan birgalikda "barcha chiroqlarni o'chirib qo'yaylik, faqat uning uchrashuvini yoritaylik" degan edim, chunki o'shanda ekran hammamizga yetarli edi. O'sha paytda ekrandagi Isroilning yuziga tikilib qolsam, narsalarni o'zimda ham bunga ishonmadim — 3:5 bo'lganicha ketibdi, lekin u qandaydir yurakday o'zgartirgan edi!
Shahzodamiz qon-terlab turgan poldan tiklanib, birinchi zarbadan so'ng darhol sheriklarini ishlatib oldi, hammamizni issiq qoshlar bilan qarsak chalishga majbur qildi! Aynan shu lahzada uning jamoasi bilan qilgan "siz bilan birgalikda" imzosini eshitdim va nima bo'lsa ham, bu bilan bittalashib qoldim. O'sha kunlarning ruhi hali ham ko'kragimda yonib turibdi — Isroil poldan osilib turgan paytda, men yuragimni qattiq siqib qichqirgan edim: "Jonimiz bilan olamiz!" va keyinchalik aytildi — bu shunchaki g'alaba emas, balki o'z-o'zidan kelgan kayfiyat edi!
Yutmi yutqazmi — oxirigacha ular bilan.
Ochig'ini aytaman, o'sha kechani eslaganimda hali ham qoshimda qichqiriq qoladi... televizor oldida pivo bilan o'tirgan edim, do'stlarim "olti burchakli shahzodamiz"ni e'tirof etish uchun oldin ro'yxat tuza boshladilar — "Isroil Adesanyaga 48 soat ichida 100 dollar yuborish kerak!" deb! Men "sportchi 22" deganchiq! Bir daqiqa oʻtmay hech kimning eshigini ochmay qolinganligini eshitib, nafaqat 100 dollar, balki o'zimni ham yuborishga tayyor ekanman — Isroilning qoni bilan bo'yoq bo'lgan ringga!
Va keyin shunday bo'ldi — u omonatini oldi va chiqdi! Men esa ertasi kuni do'konlarga borib "Isroil Adesanya" uslubidagi shlemni qidirib topdim, lekin qayerda? "Qon-terlashni yoqtiradiganlar uchun maxsus narsalar" bo'limi tugagan edi! Endi kelib shunday dedim: "Nima bo'ldi, o'sha poldagi qon mening hislarimga o'tmadimi?!"
He-he... keyinchalik menni shu shlem bilan ko'rgan do'stlarim "Sogdianafanning yangi AQSH likiga o'xshagan" deb kulishdi, lekin men aytaman — bu Isroilning ruhi, odamlar bilan! 🤣🍿
Choynagimni ushlab tur.